Lief dat je aan ons dacht!
Daantje maakt kleine stapjes vooruit: de duur dat ze stil staat bij wat eng/spannend is neemt gemiddeld af en de frequentie per wandeling waarmee ze ergens voor moet stil staan neemt ook wat af.
Ik heb met de GT besproken hoe ik haar begeleid, om te checken of ik het anders doen moet (als het om mijne eigen maatje gaat voel ik me niet zo zeker, ben ik bang dat ik de mist in ga en haar zo onbedoeld rem in herstel of erger). Gelukkig niks op aan te merken, ze kon zo mijn zinnen af maken, want ik zat op het goede spoor. Dus we gaan op deze voet verder; Daantje heeft behoefte om stil te staan bij wat ze spannend vindt en dan te kijken naar het beangstigde (of de richting van waar het geluid komt). Die tijd krijgt ze, terwijl ik met duidelijke 'niks aan de hand' houding rustig op haar wacht, de andere kant uit kijkend. Ik gebruik er m'n lunch en flesjes water bij: ik merk dat ik makkelijker gedachteloos en tralala kan lopen als ik tijdens onze wandelingen de tijd neem voor die boterham of dat drinken waar ik zo aan toe was.
Ik poog dagelijks 1 wandeling te maken verder van huis, oftewel vanaf een plek waar ik met de auto heen moet en waarvandaan ze dus onmogelijk kan denken "Als we zo lopen en dan.. en daarna.. dan zijn we vlakbij mw. Sarplaninac..". zoals ze onvermijdelijk denkt bij de overigen wandelingen, ondanks de Sarplaninac-vermijdende-route, want die woont immers 5 minuutjes van ons huis! die ver-weg-wandeling vindt ze leuk: nieuwe omgeving
En dát is het doel, dat ze extra ontspanning heeft.
Oh ja, ik train ook op geluiden en steegjes en deuren. Allemaal nog in kleine stapjes hoor, dus stel je er niet te veel van voor. We gaan naar een 'enge' tuinpoort (geen hond er achter, gewoon eng vanuit het tuinpoort-zijn) en dan krijgt ze wat lekkers er pal voor. we gaan soms een steegje door, om steegjes te ontdoen van hun nieuw imago (poortjes waar iets uit kan schieten) en te veranderen in paadjes waardoor je leuk naar een nog onbekend straatje kunt stappen of waar je een snoepje in kunt eten. Dat werkt voor Daantje: recht er op af (niet op een brullende hond natuurlijk he! alleen op dingen die ze 'niet pluis' vindt) en er dan een nieuwe associatie aan koppelen. Ik doe dat overigens nooit nadat ze uit schrik stil stond of uit onzekerheid halt hield, alleen als ik mij op voorhand voorgenomen had daar heen te geen en/of ze er geen reactie op gaf. Dan loop ik er namelijk heel direct en zeker op af, want heb ter plekke geen overweging. Daardoor ziet ze geen moment enige twijfel bij mij, wat maakt dat zij volledig leunen kan op de keuze er heen te gaan.
Daantje heeft met 2 honden contact gezocht en opvallend is dat dit heel zoete, iets wat onzekere exemplaren zijn. Overigens is dat contact er niet lijfelijk geweest, want ze liep een paar dagen geleden nog mank met de voorpoot waarvan de schouderspier en voorborst het meest beschadigd is, zonder dat ik weet hoe ze zich bezeerd heeft (er is dus nog heel weinig voor nodig, ondanks de pijnstillers, want ze loopt aangelijnd en kan niet spelen met de anderen want is alleen samen onder toezicht) dus ze moet écht nog niet lollig doen met andere honden. Maar dat ze soms weer 'flirt' (en geschikte types uit zoekt) daar ben ik ontzettend blij mee! En idem tav onbekende mensen: ze krijgt er weer oog voor op een andere manier dan "Oei, daar is ineens iemand". Ze is nog niet zichzelf, is ook niet reëel natuurlijk, maar ik zie wel dingen terug komen. En voorlopig mag ze natuurlijk dat ook volop laten zien, want ik heb liever dat ze denkt dat de hele wereld daar loopt om haar te vermaken, dan dat ze gelukkig niets hoeft met de wereld om haar heen.
Nou ja, maar het is dus DRUK, het loopt mij behoorlijk om. Qua tijd, maar zeker ook qua energie. Want het gaat nog steeds vooruit, maar we zijn nog vér van wie ze was voor 1 september en dat vreet aan me, de zorgen en het verdriet over wat haar is aangedaan, waar zij nou doorheen moet. Boosheid als iemand z'n hond altijd naar haar laat uitvallen. Ik loop niet de hele dag te sippen hoor, maar ik merk dat ik wel 'op' ben, ook belangrijke dingen blijven liggen.
M&M schikken zich overigens nog steeds voorbeeldig naar hoe de dag loopt en wat zij die dag aan aandacht en beweging krijgen (kan ik ze ergens aanmelden voor een lintje??)
). Ik kan me wel voorstellen dat het niet altijd even makkelijk is, maar ik ben ervan overtuigd dat jullie er wel geraken. 
