Nee, dat bedoelde ik dus allemaal niet.
We zijn inderdaad heel andere dieren (ik ben bioloog, weet er wel iets vanaf

), maar het gaat er mij om dat we nog wel steeds (hond en mens) uit dezelfde soort eiwitten opgebouwd zijn.
En bij katten en honden wordt gezegd dat dierlijke eiwitten het minste afbraak vragen en het gemakkelijkst ingebouwd kunnen worden in het lichaam omdat ze er het nauwst bij aansluiten.
Ik kan dat volgens, want ons lichaam is opgebouwd uit dierlijke eiwitten, en dus vragen andere dierlijke eiwitten het minste aanpassing om te gebruiken als bouwsteen.
Maar hierboven wordt plots compleet het omgekeerde beweerd. Dat plantaardige eiwitten minder afbraak zouden vergen om om te zetten in lichaamseigen eiwitten (dierlijke dus). En dus vraag ik me af hoe dat kan.
En wat het nu is? Zijn dierlijke eiwitten het nauwst aansluitend of plantaardige. Want dat dat voor hond en mens verschilt, geloof ik niet. We hebben dezelfde eiwitten nodig in ons lichaam. We maken iets andere enzymen aan en dan vooral in andere verhoudingen, maar in den regel is dat hetzelfde. En de grootste bron van eiwitten, onze spieren hebben toch echt niet zo'n verschillende opbouw (ik weet wel misschien verschil in verhouding rode en witten spierbundels maar toch).
Ik ken te weinig van de biochemie achter dierlijke en plantaardige eiwitten, en daardoor kan ik deze vraag niet zelf beantwoorden. Biochemie was niet mijn sterkste vak. Vandaar...
Pas op, ik weet ook wel dat we in onze spijsvertering plantaardige eiwitten iets gemakkelijker afbreken, maar ik weet niet in hoeverre deze afgebroken worden voor ze in te bouwen in het systeem. Als ze zowiezo tot AZ herleid worden en niet in grotere ketens opgenomen, kan ik het wel volgen. Maar ik weet niet hoe dat werkt, opname van eiwitten, vandaar mijn vraag.
Verder geloof ik wel dat een mens evolutionair gezien, een omnivoor is en dus ook vlees eet. Chimps eten ook dierlijk materiaal, naast voornamelijk vruchten. Ze eten niet zoveel vlees (vangen af en toe actief een franjeaap), maar wel insecten. Mensen komen van de chimps, maar verschillen ook wel wat. We hebben vb meer dan dubbel zoveel herseninhoud en dat vraagt meer energie. Daardoor zijn mensen in de evolutie verplicht geweest om meer vlees te gaan eten. Of andersom, door vlees te gaan eten konden de hersenen toennemen (dat komt eigenlijk op hetzelfde neer evolutionair gezien). Of dat is toch de hypothese. Het is alleszinds duidelijk dat in de evolutie naar de mens zoals we die nu kennen, het vleesverbruik toegenomen is.
Maar het spijsverteringstelsel is weinig veranderd inderdaad (dat gaat niet snel genoeg, daardoor is er bij de hond ook nog weinig verandert, ookal eet hij al eeuwenlang 'met de pot mee').
De tanden daar mag je je bij een mens niet op baseren. Het laat duidelijk zijn dat primaten in oorspong fructivoren zijn en dat we dus die kiezen nog hebben. Maar de tanden zijn in de evolutie van chimps, over Australopitici naar Homo erg verandert en dit gaat erg snel. De grote hoektanden van de mensapen zijn we kwijt. Onze incisivi (snijtanden) zijn een stuk groter dan bij de Australopitici en de kiezen ook, maar ze hebben kleinere cuspen (hobbels). Dit komt omdat mensen hun voedsel zijn gaan koken. Daardoor werd het veel eenvoudiger te kauwen en werden snijtanden belangrijker als tools en om precies mee te knabbelen en de hoektanden onbelangrijk (hangt ook samen met het afnemen van het sexuele dimorfisme ivm minder competitie tussen de mannetjes). Dus op het gebit kan je maar weinig meer afgaan.
Op het gebit van de voorouders kan je afgaan als aanwijzing voor hun dieet. En het laten duidelijk zijn dat dat geen carnivoren zijn (geen knipkiezen), maar echte planteneters zijn het ook niet (geen echte maalkiezen). Het is een omnivoor, voornamelijk fructivoor gebit.