Re: De BP-moeders! *Dubbel Hoera, 17-3 Vera & 18-3 Dwayne geboren!
Geplaatst: za 26 apr 2014, 22:02
Hier gaat het ook goed. Hondenbeest negeert hem, maar is wel heel voorzichtig qua om hem heen lopen en afstand houden als hij op de grond speelt of in de wipper zit. Ze ligt wel steevast op zijn speelkleed zodra ik hem eraf til. Geen drama want als het kleed bezet is gaat ze er nooit bij. Alleen wat vaker de was in door de haren.
Poezenbeest vindt die grijpgare handjes bereleuk om kopjes aan te geven. Ik vind het wat minder omdat ik niet weet wat er gebeuren zal als hij per ongeluk een staart of iets in die geest te pakken krijgt, dus ik laat het niet toe.
Wat ik wel had, en nog steeds heel bizar vind, is dat toen ik net bevallen was, de hond doodbang voor me was. Als de kleine in bed of de box lag of uberhaubt als ik naar haar toe ging, ging ze steevast met haar staart tussen haar poten op haar rug liggen en ontweek me. Mij benaderen deed ze al helemaal niet, terwijl ze dit gedrag echt nog nooit vertoond had.
Na een week of twee voelde ik me weer dusdanig goed dat ik de ochtendwandeling weer kon gaan maken. Dat is altijd een langere wandeling waarin we altijd wat leuks gaan doen en toen was het na twee dagen weer als vanouds.
Ik heb geen idee of een hond zich gepasseerd, in de steek gelaten of iets in die geest kan voelen, want ze heeft in de twee weken na mijn bevalling gewoon hetzelfde aan beweging en aandacht gehad, alleen niet van mij......
Poezenbeest vindt die grijpgare handjes bereleuk om kopjes aan te geven. Ik vind het wat minder omdat ik niet weet wat er gebeuren zal als hij per ongeluk een staart of iets in die geest te pakken krijgt, dus ik laat het niet toe.
Wat ik wel had, en nog steeds heel bizar vind, is dat toen ik net bevallen was, de hond doodbang voor me was. Als de kleine in bed of de box lag of uberhaubt als ik naar haar toe ging, ging ze steevast met haar staart tussen haar poten op haar rug liggen en ontweek me. Mij benaderen deed ze al helemaal niet, terwijl ze dit gedrag echt nog nooit vertoond had.
Na een week of twee voelde ik me weer dusdanig goed dat ik de ochtendwandeling weer kon gaan maken. Dat is altijd een langere wandeling waarin we altijd wat leuks gaan doen en toen was het na twee dagen weer als vanouds.
Ik heb geen idee of een hond zich gepasseerd, in de steek gelaten of iets in die geest kan voelen, want ze heeft in de twee weken na mijn bevalling gewoon hetzelfde aan beweging en aandacht gehad, alleen niet van mij......
fijn
