Biscuit en het Siamsa A nestje. Nieuwe foto's op pag. 276!

[*Dorothea*]

Even toch in detail. In feite had Biscuit in eerste instantie geen mastitis. Zij had enorme stuwing van de melkklieren, ze noemen dit ook wel Galactostasis. Doordat er onjuist gehandeld is, heeft dit kunnen uitdraaien tot wat ze noemen 'gangreen mastitis'.

Bij galactostasis heb je toch niet zo'n hoge koorts?

[Lizzy]

Ik weet het niet, ik heb overgens wel de tieten van mijn oma geerft, ik heb er verder geen idee van als ik eerlijk ben, het is ook maar wat ik hoor. Het is ook geen verwijt, ik vroeg het me gewoon af of het iets is wat je vooraf al zou kunnen zien nu je weet wat je weet zeg maar...

Ik vraag me ook niet af waarom je die gok neemt hoor, geloof dat ik het zelf ook wel zou durven, het was alleen een vraag die in me opkwam, bedoelde er verder niks mee...

Het zou idd zonde zijn om deze genen verloren te laten gaan, als je nu volgt hoe een gouden karakter Biscuit heeft...

Ik voelde het ook niet als verwijt

Je stelt gewoon een eerlijke vraag en je mag die vraag van mij stellen. Ik probeer alleen uit te leggen hoe ik het zie. Ik heb natuurlijk ook nagedacht over "moet ik verder met Biscuit's dochters?". En na heel veel erover gelezen te hebben, na heel veel te hebben nagedacht, na heel veel te hebben gesproken met mensen kom ik tot de conclusie dat ik inderdaad verder moet met Biscuit's dochters.

[Lizzy]

Bij galactostasis heb je toch niet zo'n hoge koorts?

Bij galactostasis is er wel verhoging. Maar geen hoge koorts. Dus by the time dat we bij de dierenarts aankwamen, was er al een beginnende mastitis. Warme rode dikke melkklieren. En dit soort dingen kunnen kennelijk zo snel gaan. Ik had achteraf in de middag al kunnen weten dat Biscuit niet in orde was. Ze was onrustig, ze wilde niet eten. Als ik toen wist wat ik nu weet was ik misschien niet eens bij de DA terecht gekomen. Ik heb niet doorgehad dat Biscuit last had van melkstuwingen. Zou ik dit nog een keer meemaken, zouden de alarmbellen gelijk gaan rinkelen.

Ik weet niet eens of jij erbij was. Maar een paar dagen later gebeurde exact hetzelfde. Biscuit was onrustig, ze was blafferig, werpkist in, werpkist uit, ik gaf haar KVV makreel te eten en dat lustte ze niet, dat werd toegeschreven aan dat ze de makreel gewoon niet te vreten vond. Ik twijfelde toen al. De temperatuur ging ook weer iets omhoog (richting de 39.2) en later die dag hebben we besloten om weer naar de DA te gaan en haar pups van de tiet af te halen.

[*Dorothea*]

Bij galactostasis is er wel verhoging. Maar geen hoge koorts. Dus by the time dat we bij de dierenarts aankwamen, was er al een beginnende mastitis. Warme rode dikke melkklieren. En dit soort dingen kunnen kennelijk zo snel gaan. Ik had achteraf in de middag al kunnen weten dat Biscuit niet in orde was. Ze was onrustig, ze wilde niet eten. Als ik toen wist wat ik nu weet was ik misschien niet eens bij de DA terecht gekomen. Ik heb niet doorgehad dat Biscuit last had van melkstuwingen. Zou ik dit nog een keer meemaken, zouden de alarmbellen gelijk gaan rinkelen.

Ik weet niet eens of jij erbij was. Maar een paar dagen later gebeurde exact hetzelfde. Biscuit was onrustig, ze was blafferig, werpkist in, werpkist uit, ik gaf haar KVV makreel te eten en dat lustte ze niet, dat werd toegeschreven aan dat ze de makreel gewoon niet te vreten vond. Ik twijfelde toen al. De temperatuur ging ook weer iets omhoog (richting de 39.2) en later die dag hebben we besloten om weer naar de DA te gaan en haar pups van de tiet af te halen.

Nee ik was daar niet bij. Heb later wel met eigen ogen gezien dat d'r tieten op knappen stonden, maar de pups de melk er niet uitkregen. Ik vraag me nog steeds af of je in zo'n geval, mocht dat in de toekomst gebeuren, de melk niet zou kunnen afkolven om mastitis te voorkomen.

[Alba]

Je stelt gewoon een eerlijke vraag en je mag die vraag van mij stellen. Ik probeer alleen uit te leggen hoe ik het zie. Ik heb natuurlijk ook nagedacht over "moet ik verder met Biscuit's dochters?". En na heel veel erover gelezen te hebben, na heel veel te hebben nagedacht, na heel veel te hebben gesproken met mensen kom ik tot de conclusie dat ik inderdaad verder moet met Biscuit's dochters.

Mijn hemel, als je om een mastitis al niet eens verder mag fokken met nakomelingen van een bepaalde teef kunnen we beter direct allemaal maar stoppen met fokken. Dan is er bij elke teef en bij elk nest wel iets te verzinnen.
Tuurlijk, dit is hartstikke lullig dat het nou net Biscuit en jou moet gebeuren en ja, het was veel meer dan een simpele mastitis. Maar ik zie hier toch echt geen enkele reden in om je af te vragen of je wel verder zou moeten met de lijn of met dochters van die teef. Dit is gewoon iets wat kan gebeuren, hoe een rot-ervaring het ook was.

[Lizzy]

Nee ik was daar niet bij. Heb later wel met eigen ogen gezien dat d'r tieten op knappen stonden, maar de pups de melk er niet uitkregen. Ik vraag me nog steeds af of je in zo'n geval, mocht dat in de toekomst gebeuren, de melk niet zou kunnen afkolven om mastitis te voorkomen.

Dat is exact wat ik had moeten doen. En ook hier kreeg ik weer tegenstrijdige adviezen van de diverse DA's (niet van jou ). De een zei "afkolven, niet met een apparaat maar met de hand" en de volgende zei "niet afkolven want daar stimuleer je alleen maar de aanmaak van nog meer melk mee en ze heeft al teveel". Toen dat door een 3de dierenarts werd bevestigt (dat we niet af moesten kolven) heb ik dat niet meer durven doen, melk af laten vloeien.

De tieten waren inmiddels ook al te vol voor de pups om er nog melk uit te krijgen. Het waren net opgeblazen ballonnen. Waarschijnlijk had ik ze weer veel slapper gekregen als ik de melk er zelf uit was gaan halen. En hadden de puppen vanaf daar weer zelf kunnen drinken.

Ik zweer je, fout op fout op fout.

[Lizzy]

Mijn hemel, als je om een mastitis al niet eens verder mag fokken met nakomelingen van een bepaalde teef kunnen we beter direct allemaal maar stoppen met fokken. Dan is er bij elke teef en bij elk nest wel iets te verzinnen.
Tuurlijk, dit is hartstikke lullig dat het nou net Biscuit en jou moet gebeuren en ja, het was veel meer dan een simpele mastitis. Maar ik zie hier toch echt geen enkele reden in om je af te vragen of je wel verder zou moeten met de lijn of met dochters van die teef. Dit is gewoon iets wat kan gebeuren, hoe een rot-ervaring het ook was.

Exact mijn idee. Maar gut, ik heb van de week al een telefoontje gehad hoor, van iemand die zelf helemaal niet bedacht dat mastitis erfelijk kon zijn, dat hoorde en ineens van mening was dat ik niet verder mocht fokken met de dochters van Biscuit

[Erna]

Ik zweer je, fout op fout op fout.

Ik denk dat deze laatste zin niet helemaal fair is. Zoveel mensen, zoveel meningen dat is met alles en iedereen zo. En dat is soms heel lastig. Wat ik ervan gezien heb is dat in ieder geval DA2 en DA3 hun stinkende best gedaan hebben om Bisc er bovenop te helpen met soms inderdaad een verschil van inzicht. En dat dat lastig is ontken ik zeker niet maar al waren er nog 10 artsen bijgeweest ...iedereen heeft een eigen mening met dit soort dingen en het kom te weinig voor om daar een algemeen geldende mening over te hebben.

[Borke]

Mijn hemel, als je om een mastitis al niet eens verder mag fokken met nakomelingen van een bepaalde teef kunnen we beter direct allemaal maar stoppen met fokken. Dan is er bij elke teef en bij elk nest wel iets te verzinnen.
Tuurlijk, dit is hartstikke lullig dat het nou net Biscuit en jou moet gebeuren en ja, het was veel meer dan een simpele mastitis. Maar ik zie hier toch echt geen enkele reden in om je af te vragen of je wel verder zou moeten met de lijn of met dochters van die teef. Dit is gewoon iets wat kan gebeuren, hoe een rot-ervaring het ook was.

Als er alleen gefokt mag worden met honden waar nóóit iets mis gaat, dan blijven alleen de fokkers over die nóóit problemen hebben en ik vertrouw fokkers net ie nóóit problemen hebben.
Diep in je hart wil je als fokker van jouw pup er een die nooit problemen heeft, aar ieder weldenkend mens weet dat dat niet bestáát.

Het verdriet mij enorm dat Biscuit zo lang moet lijden en iedereen ie van haar houdt al die zorgen moest hebben

Bij onze Toma, poes met mastitis, kwam het in alle hevigheid opzetten, maar kwam er direct een DA. Jan Krijnen is een lompe boer en heeft meer ervaring met vee, maar stelde (mogelijk mede daardoor) direct de goede diagnose.
Effect van direct de goede behandeling was dat Toma binnen 24 uur niet meer 'op sterven na dood' was maar levendig en tierig, maar wel met enorme wonden.
Met de medicatie die ze kreeg heeft ze daar betrekkelijk weinig last van gehad.
Ergste voor haar was dat ze niet continue bij haar kittens mocht zijn.

Lizzy, ik denk dat je juist wél door moet gaan met fokken

[Hanny]

Zo maart een gedachte.
De tweede keer, dat ze toch wat problemen kreeg met haar tieten, kan ook in de hand gewerkt zijn door de voorafgaande situatie.
De puppen konden niet meer zelf bepalen wat en hoe lang ze dronken, omdat er voor gezorgd moest worden, dat ze Biscuit niet te veel zeer zouden doen.
Als ik hier naar de puppen kijk, als ze een week oud zijn, dan liggen die aan de tiet te drinken, of te slapen. Bijna de hele dag. Soms gaat de teef even ergens anders liggen, of een klein wandelingetje maken, maar voor de rest "aan de tiet"
Ze liggen bij de teef. Ik kan dan niet zien, hoeveel en  hoe vaak ze drinken, maar ik ga er van uit, dat ze voldoende tot zich nemen.
Als je de periode, dat ze bij de teef mogen drinken aan banden gaat leggen, wat nodig was, dan verstoor je toch hun drinkpatroon.
Ze werden bijgeflest, ook nodig, maar dan blijft de vraag, hoeveel je zult geven.
Hebben ze nog wel voldoende honger over om de tieten helemaal leeg te trekken?
Het kan dus goed zo zijn, dat er niet veel mis is met haar tieten, maar dat er door de omstandigheden iets verder niet goed is gegaan.
Je moest roeien, met de riemen die je had en in dit geval waren de riemen te kort. Het was niet anders.

Hanny

[Borke]

Ik vraag me nog steeds af of je in zo'n geval, mocht dat in de toekomst gebeuren, de melk niet zou kunnen afkolven om mastitis te voorkomen.

Bij katten is dat, na ons mastitis nest, wel de ervaring dat dat zo werkt en het probleem voorkomt.

[Lizzy]

Ik denk dat deze laatste zin niet helemaal fair is. Zoveel mensen, zoveel meningen dat is met alles en iedereen zo. En dat is soms heel lastig. Wat ik ervan gezien heb is dat in ieder geval DA2 en DA3 hun stinkende best gedaan hebben om Bisc er bovenop te helpen met soms inderdaad een verschil van inzicht. En dat dat lastig is ontken ik zeker niet maar al waren er nog 10 artsen bijgeweest ...iedereen heeft een eigen mening met dit soort dingen en het kom te weinig voor om daar een algemeen geldende mening over te hebben.

Oh, ik bestrijd ook nergens dat DA2 en DA3 en DA4 en DA5 hun stinkende best hebben gedaan (er waren er nog meer involved)!

En misschien is "fout" inderdaad de foute woordkeuze. Noem het verschillende meningen, dat keur ik ook goed. Maar al die tegenstrijdige adviezen? Het is serieus killing geweest.....

[Lizzy]

Oh, en zelfs de opperspecialist Universiteit Utrecht houdt er meningen op na die niet gedeeld worden. Volgens haar mag je niet opereren om de dode melklijsten weg te halen. Laat dit nou in sommige situaties de enige levensreddende operatie zijn..... We hebben nog mazzel dat Biscuit het heeft overleeft. En dat is dankzij het handelen van de diverse DA's dus ik ben ze allemaal dankbaar (behalve oetl*l nummer 1 natuurlijk) dat ze zo hard gestreden hebben voor het leven van onze Bisq!

Maar ik blijft erbij dat je als eigenaar helemaal temmes wordt van alle verschillende meningen (en daar zitten toch ook echt onjuiste meningen tussen....). Je staat erbij en kijkt ernaar. Als zij het niet weten en niet eens zijn, hoe moet ik het dan nog weten? Het zou toch wel handig zijn zou er in ieder geval IETS van 1 protocol bestaan voor dit soort gevallen. Het komt niet vaak voor maar het komt ook niet niet voor.

[Lizzy]

Als er alleen gefokt mag worden met honden waar nóóit iets mis gaat, dan blijven alleen de fokkers over die nóóit problemen hebben en ik vertrouw fokkers net ie nóóit problemen hebben.
Diep in je hart wil je als fokker van jouw pup er een die nooit problemen heeft, aar ieder weldenkend mens weet dat dat niet bestáát.

Het verdriet mij enorm dat Biscuit zo lang moet lijden en iedereen ie van haar houdt al die zorgen moest hebben

Bij onze Toma, poes met mastitis, kwam het in alle hevigheid opzetten, maar kwam er direct een DA. Jan Krijnen is een lompe boer en heeft meer ervaring met vee, maar stelde (mogelijk mede daardoor) direct de goede diagnose.
Effect van direct de goede behandeling was dat Toma binnen 24 uur niet meer 'op sterven na dood' was maar levendig en tierig, maar wel met enorme wonden.
Met de medicatie die ze kreeg heeft ze daar betrekkelijk weinig last van gehad.
Ergste voor haar was dat ze niet continue bij haar kittens mocht zijn.

Lizzy, ik denk dat je juist wél door moet gaan met fokken

Veeartsen krijgen echt veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel vaker met mastitis te maken dan welke huisdierendierenarts dan ook! Geiten, schapen en koeien, allemaal dieren waarbij mastitis vaak voorkomt en gangreen mastitis ook vaak voorkomt.

Weet jij nog welke medicijnen ze heeft gekregen?

Ik weet niet hoor, of ik juist wel door moet gaan. De tijd zal het ook leren

[Alba]

Exact mijn idee. Maar gut, ik heb van de week al een telefoontje gehad hoor, van iemand die zelf helemaal niet bedacht dat mastitis erfelijk kon zijn, dat hoorde en ineens van mening was dat ik niet verder mocht fokken met de dochters van Biscuit

Tja, dan zou ik dus met Lotus ook nooit mogen gaan fokken .
De zus van haar vader heeft vorig jaar eenzelfde verhaal als Biscuit gehad alleen dan nog iets heftiger. Zij heeft ook dagen kritiek bij de dierenarts gelegen maar kon écht niet naar huis (bijna alle tepels waren aangetast, binnen een dag van niets naar enorme gaten en wonden en dat dus over bijna de hele melklijst) de 14 pups zijn allemaal naar pleegmoeders gegaan en ze hebben na een eerste herstel nog moeten opereren om de wonden te kunnen laten helen. De eigenaar heeft spontaan een reu aangehouden, die gaat never nooit meer fokken.

Zou wat zijn als daardoor een heel nest afgeserveerd wordt. In mijn ras houdt dat in dat een hele bloedlijn stopgezet wordt. Als er in een andere lijn dan ook nog iets kleins opduikt en die lijn wordt ook opgedoekt, is het ras zo'n beetje op!
Lekker laten kleppen, genieten van je puppen, leuk meisje houden en wie weet daar ooit weer een leuk nest mee fokken!