Re: ten einde raad
Geplaatst: vr 06 jul 2012, 15:37
FF update Sylke na lange tijd. Zo langzamerhand is ze van de spuitpoep naar de diarree gegaan. Ze heeft nu 2 maanden prednison, 10 mgr, en voor het eerst (maar laat ik niet te vroeg juichen), poept ze veel minder vaak, veel minder veel en is de poep ook niet meer zo okergeel. Soms komt er een slappe drol uit, wat op zich voor haar redelijk normaal is. Ze is ook aangekomen, en goed te pas.
Ik ben maar gewoon op mijn gevoel afgegaan. Ze heeft natuurlijk dat protein losing syndroom, door al die tijden heftige spuitpoep. Deze ziekte is geen oorzaak maar het gevolg van wrsch bij Sylke een dunne darmontsteking. Devies is: vetloos voeren.
Heb Royal Canin Gastro Intestinal Low Fat gekocht, maar dat is erg duur en ze vindt er ook nog eens niet veel aan. Vetgehalte 7%.
Daar ben ik nu mee bezig. Soms krijgt ze een blik erbij, dat vindt ze het einde, weinig voedingswaarde, maar wel vocht en weinig vet.
Eerder ben ik begonnen met de Rodi rund (de enige variant met maar 9% vet). Dat lustte ze niet rauw, dus rauw vermengd met blik.
Tsja, en dan een dikke probioticapil erbij. Ik heb toch niks te verliezen.
Ik denk echt dat zo vetvrij mogelijk eten één van de sleutels tot herstel is. Daarnaast krijgt ze regelmatig wat gekookte eiwitten. En ondanks dat daar geen kraak of smaak aanzit, komt ze er al aanrennen als ik het schaaltje kapot tik. Lijkt echt alsof ze weet dat het goed voor haar is. Ook wat gekookte kipfilet, maar alles minimaal en niet teveel tegelijk.
Het is een heel langdurig proces en mss ben ik te blij nu. Sta nog steeds te hartkloppen als er gepoept moet worden, dat wel.
Als ze nu heel sloom was, ziek oogde en niet meer wilde eten, lopen, etc, ja, dan was de beslissing snel gemaakt. Maar dat viel allemaal wel mee gelukkig.
Criterium da was dat als zij vocht in haar buik zou krijgen door gebrek aan eiwit (zie Biafra-kindjes, ah), dan is het einde nabij.
Blijf duimen voor haar. Ik vecht hard mee voor haar herstel. Zo een lieve hond!
Ik ben maar gewoon op mijn gevoel afgegaan. Ze heeft natuurlijk dat protein losing syndroom, door al die tijden heftige spuitpoep. Deze ziekte is geen oorzaak maar het gevolg van wrsch bij Sylke een dunne darmontsteking. Devies is: vetloos voeren.
Heb Royal Canin Gastro Intestinal Low Fat gekocht, maar dat is erg duur en ze vindt er ook nog eens niet veel aan. Vetgehalte 7%.
Daar ben ik nu mee bezig. Soms krijgt ze een blik erbij, dat vindt ze het einde, weinig voedingswaarde, maar wel vocht en weinig vet.
Eerder ben ik begonnen met de Rodi rund (de enige variant met maar 9% vet). Dat lustte ze niet rauw, dus rauw vermengd met blik.
Tsja, en dan een dikke probioticapil erbij. Ik heb toch niks te verliezen.
Ik denk echt dat zo vetvrij mogelijk eten één van de sleutels tot herstel is. Daarnaast krijgt ze regelmatig wat gekookte eiwitten. En ondanks dat daar geen kraak of smaak aanzit, komt ze er al aanrennen als ik het schaaltje kapot tik. Lijkt echt alsof ze weet dat het goed voor haar is. Ook wat gekookte kipfilet, maar alles minimaal en niet teveel tegelijk.
Het is een heel langdurig proces en mss ben ik te blij nu. Sta nog steeds te hartkloppen als er gepoept moet worden, dat wel.
Als ze nu heel sloom was, ziek oogde en niet meer wilde eten, lopen, etc, ja, dan was de beslissing snel gemaakt. Maar dat viel allemaal wel mee gelukkig.
Criterium da was dat als zij vocht in haar buik zou krijgen door gebrek aan eiwit (zie Biafra-kindjes, ah), dan is het einde nabij.
Blijf duimen voor haar. Ik vecht hard mee voor haar herstel. Zo een lieve hond!
