Barfplaats.nl

Tom durfde de 1e 2 a 3 weken nadat zijn pootje geamputeerd was ook nauwelijks te lopen, hij was wat paniekerig omdat hij zijn balans niet kon vinden. Na een week of 3 werd hij ineens veel actiever. Wel viel hij af en toe om omdat hij opnieuw zijn balans moest vinden. Na een week of 6 was er niets meer aan hem te merken en toen hebben we hem pas naar buiten gelaten. Hij heeft 6 weken vreselijk voor de ramen en deuren zitten mauwen (het is een echte buitenkat) maar we durfden hem er pas uit te laten toen hij zelfverzekerd rondhuppelde en zijn balans volledig terug had. Vanaf dat moment dat hij ook weer lekker naar buiten kon, veranderde hij op slag weer in de kat die hij voorheen ook was. Relaxed, speels en goedmoedig naar alles en iedereen.
Sterkte met de patiënt.

Dank voor t delen.

Ik besef wel dat t veel te vroeg zou zijn om haar naar buiten te doen maar ze is zo bang en depri binnen.
Ze verstopt zich en haalt uit naar de anderen als ze in de buurt komen.
Buiten in de bench wordt ze gelijk beweeglijker. Opener.

Ze heeft vanavond weer gepoept en geplast. Dat gaat dus goed. Weer een stapje verder.
Nu heb ik haar uit een hoekje getrokken en op schoot gelegd. Ze heeft voor t eerst weer geknort en genoten van knuffels.
Ze valt ook gelijk in een diepe slaap en droomt heftig.

Ik maak me wel zorgen verder omdat ze sinds vanmiddag ineens niest en een prutoogje heeft. Ze snottert ook.
Hopen dat dit niet doorzet.

Arme Ienie. Zo sneu dat ze zelf niet weet dat het binnenzijn maar tijdelijk is en dat ze heus weer zonder pijn kan rondhuppelen over een paar weekjes. We duimen hier dat het snotteren niet zal doorzetten en Ienie snel weer een tevreden kat zal zijn

Het oogje is alweer beter en t snotteren is ook minder.
Vandaag heeft ze weer een tijdje met haar bench buiten gestaan. Ik dacht dat t kon komen omdat ze met kattenbak een hele dag binnen had gestaan. Zodra ze er in plast maak ik t schoon maar t kan best zijn dat het toch van ammoniak dampen komt. Ze gaat iedere dag naar buiten maar het heeft één dag vreselijk geplenst en kon dat niet.  Gisteravond heeft ze languit bij me op schoot gelegen. Dat vond ze heerlijk. Vandaag blijft ze zelf in de bench liggen ondanks dat t deurtje open staat. Ze wil niet gepakt worden dus laat ik haar maar.
T gaat dus met ups and downs.

Hè, wat een zorgen, Spreeuw. Het is natuurlijk niet niks wat ze heeft ondergaan, maar je hoopt onbewust toch dat ze drie dagen na de op weer gewoon zorgeloos en fluitend door het leven gaat.

Naja, als je ook ups ziet, is er hoop! Sterkte met de hele toestand!

Ja t ken weer niet normaal met spreeuw.
Net foon gehad van de d a.
De uitslag is al bekend. Ws versneld proces op losgelaten.
Het is toch een Osteosarcoom.
We waren kennelijk toch vrij snel er bij. Het zat dus nog ín het bot.
Het is wel een hele kwaadaardige maar bij katten niet snel uitzaaiend.
Dus nu afwachten of ze bespaard blijft van verder leed.
Het is wel een heel dubbel gevoel.
Maar er is goede hoop dat we alles weg hebben gehaald.

Ienie is nu toch uit haar bench gekomen en ligt in kayne zijn mand.
Lekker handig weer. Kan ik niet stofzuigen anders zit ze tegen t plafond.

Ienie -1 poot in Kayne zijn (vieze) mand

spreeuwtje schreef: Ja t ken weer niet normaal met spreeuw.
Net foon gehad van de d a.
De uitslag is al bekend. Ws versneld proces op losgelaten.
Het is toch een Osteosarcoom.
We waren kennelijk toch vrij snel er bij. Het zat dus nog ín het bot.
Het is wel een hele kwaadaardige maar bij katten niet snel uitzaaiend.
Dus nu afwachten of ze bespaard blijft van verder leed.
Het is wel een heel dubbel gevoel.
Maar er is goede hoop dat we alles weg hebben gehaald.

Ienie is nu toch uit haar bench gekomen en ligt in kayne zijn mand.
Lekker handig weer. Kan ik niet stofzuigen anders zit ze tegen t plafond.

Hé, ieder excuus om niet te hoeven stofzuigen is toch welkom?!

"Fijn" dat de amputatie niet voor niets is geweest. Nog fijner dat jullie er blijkbaar erg vroeg bij zijn geweest. Nu alleen nog een opgepepte Ienie en dan kun je weer opgelucht ademhalen!

Helemaal gemist. 
Een heel been kwijt. Ik hoop dat Ienie snel opknapt. Fijn dat ze wel lekker tegen je aan wil liggen.
Een knuf voor jou en een kussie op t zere pootje. 

Dank!

Ik heb vandaag even gegoogled op het type tumor. De d a zei dat chemo geen zin had maar ik lees daar toch verschillende berichten over.
Al twijfel ik wel of ik ienie dit aan zou moeten doen. En ook prognoses van maar een paar maanden, zelfs na amputatie van het pootje.
Het verschil zit m alleen in kat of hond. Maar dat staat niet op t internet.

Ik weet niet of ik, nu nadat ze al geamputeerd is, het wel wil weten.
Als ik dit gelezen had voor de operatie, had ik rond gaan bellen en had ik haar misschien laten gaan.
Nu kunnen we alleen maar afwachten en duimen.

Ach Spreeuw.... 

Heel veel sterkte ermee Spreeuwtje! Even stevig duimen voor de kat en jullie!

Wij blijven duimen dat het niet uitgezaaid is, het scheelt natuurlijk wel dat je er vroeg bij was.
Wel/geen chemotherapie is een lastige beslissing nu de operatie al heeft plaatsgevonden, begrijp je twijfels hierover goed.
Sterkte de komende weken

Ze ligt nu eindelijk weer op schoot.
Lekker knorren.
Alleen nu moet ik piesen als een nijlpaard.

spreeuwtje schreef: Ze ligt nu eindelijk weer op schoot.
Lekker knorren.
Alleen nu moet ik piesen als een nijlpaard.

Gewoon laten lopen joh!! je gaat die kat toch niet van je schoot doen?