Barfplaats.nl

eelke schreef: Jeetje, ik vind het nogal wat Kira. Mag ik vragen waar bij jullie de grens ligt?

Dat is het lastige. Een gescheurde kruisband is in mijn ogen feitelijk geen reden om een hond in te slapen. Een meniscus die afbrokkelt ook niet. Ik kan mij voorstellen dat je soms een financiële grens moet trekken. Ze heeft maar twee kruisbanden, die zijn zo meteen alle vervangen. Dan zou ze in theorie dus weer kunnen stappen. Het nare is alleen dat het een het ander opvolgt, na de vorige operatie is ze goed gerevalideerd, ze mocht vanaf ongeveer 20 januari alles weer doen. Voor de vorige operatie heeft ze ook een tijdje echt leuke pret gehad. Dat kon ook, zij het wel met enige beperking omdat ze gewoon kwetsbaar is (het is niet handig haar met een snelle hond te laten rennen en evenmin handig dat er een zwaardere hond op haar rijdt, een dagtocht wandelen zal ze denk ik nooit kunnen, maar een wandeling van drie kwartier geeft ook voldoening, zwemmen gaat heel goed en geeft ook plezier). Toen we ooit begonnen zijn met het oplossen van het patella probleem wisten we helaas niet dat het een het ander zou blijven opvolgen. Onze Dame heeft ook patella luxatie gehad, zij is geopereerd, al hoewel ze zeker niet 100% is hersteld heeft ze na de operatie al dik 6 jaar leuk kunnen wandelen (met beperking niet spelen met onbekende honden, niet los op een groepswandeling en in plaats van een dagtocht duidelijke gelimiteerd in tijd max anderhalf uur). We gingen daar voor Bronwyn ook van uit. En ik hoop dat na deze keer het herstel ook weer goed gaat en we dan eindelijk ongelimiteerd in tijd met beleid lekker van alles kunnen doen. 

kira schreef: Dat is het lastige. Een gescheurde kruisband is in mijn ogen feitelijk geen reden om een hond in te slapen. Een meniscus die afbrokkelt ook niet. Ik kan mij voorstellen dat je soms een financiële grens moet trekken. Ze heeft maar twee kruisbanden, die zijn zo meteen alle vervangen. Dan zou ze in theorie dus weer kunnen stappen. Het nare is alleen dat het een het ander opvolgt, na de vorige operatie is ze goed gerevalideerd, ze mocht vanaf ongeveer 20 januari alles weer doen. Voor de vorige operatie heeft ze ook een tijdje echt leuke pret gehad. Dat kon ook, zij het wel met enige beperking omdat ze gewoon kwetsbaar is (het is niet handig haar met een snelle hond te laten rennen en evenmin handig dat er een zwaardere hond op haar rijdt, een dagtocht wandelen zal ze denk ik nooit kunnen, maar een wandeling van drie kwartier geeft ook voldoening, zwemmen gaat heel goed en geeft ook plezier). Toen we ooit begonnen zijn met het oplossen van het patella probleem wisten we helaas niet dat het een het ander zou blijven opvolgen. Onze Dame heeft ook patella luxatie gehad, zij is geopereerd, al hoewel ze zeker niet 100% is hersteld heeft ze na de operatie al dik 6 jaar leuk kunnen wandelen (met beperking niet spelen met onbekende honden, niet los op een groepswandeling en in plaats van een dagtocht duidelijke gelimiteerd in tijd max anderhalf uur). We gingen daar voor Bronwyn ook van uit. En ik hoop dat na deze keer het herstel ook weer goed gaat en we dan eindelijk ongelimiteerd in tijd met beleid lekker van alles kunnen doen.

Is er wel eens gekeken of er een onderliggende aandoening is die het veroorzaakt? Zelf heb ik bijv een aangeboren bindweefselafwijking wat in theorie ook dit soort klachten kan veroorzaken, geen idee of dat bij honden ook bestaat overigen 

Zo, twee deur kozijnen weer stralend wit gelakt. Op naar de deuren. 

kira schreef: Dat is het lastige. Een gescheurde kruisband is in mijn ogen feitelijk geen reden om een hond in te slapen. Een meniscus die afbrokkelt ook niet. Ik kan mij voorstellen dat je soms een financiële grens moet trekken. Ze heeft maar twee kruisbanden, die zijn zo meteen alle vervangen. Dan zou ze in theorie dus weer kunnen stappen. Het nare is alleen dat het een het ander opvolgt, na de vorige operatie is ze goed gerevalideerd, ze mocht vanaf ongeveer 20 januari alles weer doen. Voor de vorige operatie heeft ze ook een tijdje echt leuke pret gehad. Dat kon ook, zij het wel met enige beperking omdat ze gewoon kwetsbaar is (het is niet handig haar met een snelle hond te laten rennen en evenmin handig dat er een zwaardere hond op haar rijdt, een dagtocht wandelen zal ze denk ik nooit kunnen, maar een wandeling van drie kwartier geeft ook voldoening, zwemmen gaat heel goed en geeft ook plezier). Toen we ooit begonnen zijn met het oplossen van het patella probleem wisten we helaas niet dat het een het ander zou blijven opvolgen. Onze Dame heeft ook patella luxatie gehad, zij is geopereerd, al hoewel ze zeker niet 100% is hersteld heeft ze na de operatie al dik 6 jaar leuk kunnen wandelen (met beperking niet spelen met onbekende honden, niet los op een groepswandeling en in plaats van een dagtocht duidelijke gelimiteerd in tijd max anderhalf uur). We gingen daar voor Bronwyn ook van uit. En ik hoop dat na deze keer het herstel ook weer goed gaat en we dan eindelijk ongelimiteerd in tijd met beleid lekker van alles kunnen doen.

Het is inderdaad heel lastig omdat het steeds weer 'iets' is, wat op zich geen groot probleem is, maar wel ellende geeft. Ik hoop ook ontzettend dat dit het laatste is, want jeetje, alles bij elkaar...
Hoe is ze in d'r koppie? Blijft ze wel vrolijk? Voor hier zou het bij Gijs denk ik wel problemen geven, die heeft echt zijn beweging, afwisseling en afleiding nodig. Die wordt anders echt vervelend. Terwijl het voor Joep best oké zou zijn, hele dagen op de bank naast de baas en rustig op grasvelden de tijd krijgen om te snuffelen is voor hem ook een prima leven.

Pfff op het sstrand het aan de stok gekregen met een italiaanse kiter. Wat is dat toch, dat kiters vinden dat ze het hele strand voor zichzelf moeten hebben?Gaat ie op het hondenstrand (druk, mooi weer) uitgebreid zn kite staan uitvouwen en helaas net onderaan de strandopgang dus de honden kwamen in volle vaart aan en renden over het doek heen. Ik erheen, om te vragen of hij schade had want dat zou ik vergoeden. Een kite is gewoon stik duur. Krijg ik daar toch een grote bek van hem, dat hij op het strand mag kiten en dat die honden moeten opzouten. er viel werkelijk niet te praten met hem. Hij zei dat ie schade had, maar aangezien meneer niet bepaald uitblonk in communicatie en alleen kon schreeuwen ben ik maar weg gegaan. Na een poosje was hij in zee bezig dus zo erg kapot al het niet zijn geweest. Wat een type zeg. 

Vliegt er weer een vogel tegen mijn raam  vorige week ook al  ik heb ze twee weken geleden gewassen, dan doen ze dat altijd.

Nu staat het raam vol met vogelvetvleugelafdrukken

Hele dikke knuffel voor jullie Kira. Ik hoop zo dat dit het laatste voor jullie is. Ik wil verder geen goden verzoeken, maar er is inmiddels nu niet veel meer over wat stuk kan in die knieën he  .

Hier een lekker dagje met gezellig thee leuten, blij gemaakt worden met hondenspullen en een leuke training Briljant Recall met Oscar. We kwamen er gister achter dat we al een week te laat zijn met zijn pijnstiller  Vanmiddag begon ik het pas te merken. En dan nog vrij minimaal, maar het lijkt me niet slim om het verder af te wachten.

eelke schreef: Zo, twee deur kozijnen weer stralend wit gelakt. Op naar de deuren. 

Het is inderdaad heel lastig omdat het steeds weer 'iets' is, wat op zich geen groot probleem is, maar wel ellende geeft. Ik hoop ook ontzettend dat dit het laatste is, want jeetje, alles bij elkaar...
Hoe is ze in d'r koppie? Blijft ze wel vrolijk? Voor hier zou het bij Gijs denk ik wel problemen geven, die heeft echt zijn beweging, afwisseling en afleiding nodig. Die wordt anders echt vervelend. Terwijl het voor Joep best oké zou zijn, hele dagen op de bank naast de baas en rustig op grasvelden de tijd krijgen om te snuffelen is voor hem ook een prima leven.

Eelke. Het is de meest blije en vrolijke hond die er is. We hebben haar nog nooit chagrijnig gezien of boos. Juist om die reden is de keus voor nog een operatie die inderdaad morgen gaat plaatsvinden niet heel moeilijk.

Daarnaast inderdaad kaela. Meer kan er niet misgaan in die knie zou je zeggen.....

Ook naar de dierenarts toegaan blijft ze een feest vinden en daar laat ze zich nadat ze toch wel pijnlijk is onderzocht uitgebreid knuffelen en geeft ze lekkere lebberde en knuffels terug...



Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Bronwyn is een van de liefste levensgenieters die ik ken. Nee, hoe beperkt ze met periodes ook is, ze is er niets minder happy om. Het is best moeilijk om keuzes te maken over hoe ver je gaat, maar bij een hond die alles op deze manier doorstaat wordt die keuze wel makkelijker. Al is het ook zo dat je juist zo'n lieverd het zo gunt om ten volle van het leven te gaan genieten 

Mijn keuken is klaar. Sinds kerst in de rommel gezeten, omdat het blad niet goed was opgemeten. Ze hebben er nog een hele klus aan gehad, maar nu kan eindelijk alles op zijn plekje. Vandaag Lodi tanden laten schoonmaken. Hij is zóó zielig en hij ligt nu onder een dekentje te jammeren.

Hier verliep mijn dag wat anders dan verwacht.
We hebben de hele keuken goed schoon gemaakt.
Ook heeft mijn douche een goede schoonmaakbeurt gehad.
Ik ben nu doodop en heb hoofdpijn.
Nu eerst een lekker bakje thee met honing en de rust in.
Mijn handen zijn nu helemaal droog en kapot op sommige plekken.
Morgen de was maar weg werken dan hoef ik mijn handen ook niet nat te maken.
Zal ze morgen goed insmeren en hopen dat ze zaterdag wat minder droog zijn.

Kaela schreef: Bronwyn is een van de liefste levensgenieters die ik ken. Nee, hoe beperkt ze met periodes ook is, ze is er niets minder happy om. Het is best moeilijk om keuzes te maken over hoe ver je gaat, maar bij een hond die alles op deze manier doorstaat wordt die keuze wel makkelijker. Al is het ook zo dat je juist zo'n lieverd het zo gunt om ten volle van het leven te gaan genieten 

Dank je wel kaela.
Ja zo ervaren wij t ook...


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

kira schreef:
Eelke. Het is de meest blije en vrolijke hond die er is. We hebben haar nog nooit chagrijnig gezien of boos. Juist om die reden is de keus voor nog een operatie die inderdaad morgen gaat plaatsvinden niet heel moeilijk.

Daarnaast inderdaad kaela. Meer kan er niet misgaan in die knie zou je zeggen.....

Ook naar de dierenarts toegaan blijft ze een feest vinden en daar laat ze zich nadat ze toch wel pijnlijk is onderzocht uitgebreid knuffelen en geeft ze lekkere lebberde en knuffels terug...



Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Bedankt voor je uitleg, ik hoop dat je je niet aangevallen voelde, want zo was het echt niet bedoeld was echt bedoeld als interesse, omdat het me zo'n moeilijk proces lijkt.
Fijn dat het zo'n levensgenieter blijkt te zijn! Zoals ik schreef, Joep zou dat ook prima kunnen op die manier. Als ie maar vaak bij je in de buurt kan zijn, da's genoeg.
Uiteraard blijf ik net zo hard mee duimen dat het allemaal goed komt met Bronnie!

kira schreef: Dat is het lastige. Een gescheurde kruisband is in mijn ogen feitelijk geen reden om een hond in te slapen. Een meniscus die afbrokkelt ook niet. Ik kan mij voorstellen dat je soms een financiële grens moet trekken. Ze heeft maar twee kruisbanden, die zijn zo meteen alle vervangen. Dan zou ze in theorie dus weer kunnen stappen. Het nare is alleen dat het een het ander opvolgt, na de vorige operatie is ze goed gerevalideerd, ze mocht vanaf ongeveer 20 januari alles weer doen. Voor de vorige operatie heeft ze ook een tijdje echt leuke pret gehad. Dat kon ook, zij het wel met enige beperking omdat ze gewoon kwetsbaar is (het is niet handig haar met een snelle hond te laten rennen en evenmin handig dat er een zwaardere hond op haar rijdt, een dagtocht wandelen zal ze denk ik nooit kunnen, maar een wandeling van drie kwartier geeft ook voldoening, zwemmen gaat heel goed en geeft ook plezier). Toen we ooit begonnen zijn met het oplossen van het patella probleem wisten we helaas niet dat het een het ander zou blijven opvolgen. Onze Dame heeft ook patella luxatie gehad, zij is geopereerd, al hoewel ze zeker niet 100% is hersteld heeft ze na de operatie al dik 6 jaar leuk kunnen wandelen (met beperking niet spelen met onbekende honden, niet los op een groepswandeling en in plaats van een dagtocht duidelijke gelimiteerd in tijd max anderhalf uur). We gingen daar voor Bronwyn ook van uit. En ik hoop dat na deze keer het herstel ook weer goed gaat en we dan eindelijk ongelimiteerd in tijd met beleid lekker van alles kunnen doen.

En min of meer zo heb ik Bas gehad.... ook voortdurend van het een in het ander... dan had je de ene kwaal opgelost, even een maandje 'niets' en dan was het volgende weer daar..... ook bij hem dacht je dan 'waar houd je op'.... tja... financieel was het zwaar maar Bas was zo leuk en zo lief en ik vond het zo rot dat ie ook eigenlijk nooit een zorgeloos leven had. Dus alle kwaaltjes werden aangepakt in de hoop dat ie daarna wel dat blije vrije hondeleven zou krijgen. Houden van doet bijzondere dingen 

Heel veel sterkte morgen met de operatie Kira! 
Ik ga duimen dat hierna jullie Browyn alleen nog maar gaat genieten met jullie 

Sterkte voor morgen Daf en Kat en Bronwyn natuurlijk! 

En ook hier is het heel herkenbaar dat wat je de ene hond "aandoet" je bij de andere zeker niet zou doen. Zoals ik het nu inschat zou Joris de situatie waarin Joep zich nu bevindt niet aan kunnen. Maar uiteindelijk weet je dat nooit van tevoren, hoop het nooit te hoeven weten. En financieel...., breek me de bek niet open.  Maar we redden het en we eten nog.