Luis is er nog.
Sinds gisteren is dat plots al heel wat...
Bloedonderzoek gaf geen verder uitsluitsel. Hij had licht verhoogde witte bloedcellen die op bacteriële infectie wijzen (neutrofielen), maar die zijn bij stress bij een kat ook al snel verhoogd. Dat wordt natuurlijk in rekening gebracht en dan was er nog wel steeds sprake van waarschijnlijk een (lichte) infectie. Hij had ook wat te veel monocyten, maar niet sterk verhoogd. Die zijn iets ernstiger en wijzen op dat het lichaam wel onder druk staat van iets.
Nu, das was ook zonder bloedonderzoek wel duidelijk, maar goed.
Lever normaal, nieren normaal, suiker licht verhoogd (kan ook bij stress).
Dus is er toch (uiteindelijk) een röntgenfoto genomen en daarop was te zien dat er een grote hoeveelheid lucht in zijn maag zat. Geen vreemd voorwerp of verstopping te zien, maar lucht in de maag komt daar natuurlijk niet zomaar... Het wijst toch op een verstopping of zelfs torsie van het begin van de darm. Als je dat hoort, slaat je hart wel even over...
2 optie's: 1- laxeermiddel inzetten en hopen dat dat alles schoonveegt en de lucht zo ook weg kan.
2- openmaken en kijken wat er aan de hand is.
Optie 2 lijkt natuurlijk voor de hand te liggen, probleem is alleen dat hij voor het bloedonderzoek verdoving voor 2kg kat gekregen had (terwijl hij zeker 5 weegt, normaal 5,7kg) en daar al volledig van onder zeil was. De DA was dus absoluut niet happig om hem te verdoven voor een operatie, hij had schrik dat hij de narcose niet zou overleven...
Vandaar mijn opmerking in zin 2

We zijn dus toch maar voor optie 1 gegaan, gisterennamiddag en vanmorgen is de hele riedel laxeermiddel en diarree eruit gekomen. Hij wilde ook weer wat eten, wat voorheen weeral niet het geval was.
Wat vooral belangrijk was is dat we weer even tijd gekocht hebben, want Stresskip Luis was ondertussen echt aggressief geworden en compleet over de rooie. Zo kan je ook nie genezen natuurlijk. Sinds vanmiddag is hij dus terug thuis. Hij lijkt weer iets beter. We kunnen natuurlijk geluk hebben en met het laxeermiddel ook de oorzaak weggeveegd hebben, of de oorzaak was toch al weg, en dat hij nu gewoon opknapt. Maar ik houdt er rekening mee dat het toch nog niet opgelost is. Maar ook in dat laatste geval is hij toch weer even thuis wat kunnen opknappen. En dat is levensbelangrijk denk ik...
Wordt dus nog vervolgt, maar tov gisterenavond ben ik toch wel heel erg opgelucht.
Luis was heel blij Stijn te zien toen die hem ophaalde en weer thuis ging hij zich zitten wassen en wilde ook wel wat eten. Positief beeld dus, ik ben heel opgelucht dat hij zo'n traumatische dagen dan toch (redelijk) te boven komt, want daar had ik zo mijn twijfels bij. Hij vergeet negatieve ervaringen heel slecht, hebben we al ervaren.
Verder ben ik dinsdagochtend vroeg toch bevallen van een flinke zoon. Laurens

De details vertel ik wel in een apart topic (want dat verdient hij

) met een foto-tje, als ik terug thuis ben, maar ik wilde toch al even een update geven over Luis en de bevallings-situatie vanuit het ziekenhuis.
Het breekt natuurlijk mijn hart wat er nu met Luis is, en dat ik er niet kan zijn voor hem, maar Stijn zorgt goed voor hem. En ik had niet echt veel meer kunnen doen, behalve wat knuffels en geruststellingen.
Ondertussen ben ik bezig met de moeilijkheden en plezieren van het prille ouderschap te leren kennen, en dat neemt toch het meeste van mijn tijd en aandacht in beslag.

Topic over Laurens volgt dus nog!