Barfplaats.nl

Ik dacht dat hij de auto altijd wel fijn vond?

Hope schreef: Ik dacht dat hij de auto altijd wel fijn vond?

Ja, specifiek onze auto. Andere auto's vindt ie een ramp. Als ik met mijn beste vriendin naar het bos ga moeten we met twee auto's, want hij durft niet in haar berlingo, zelfs niet met zijn beste vriend en ook niet bij mij voorin. Hij heeft 1 keer in een oude toyota gezeten omdat ik migraine kreeg en opgehaald moest worden en toen trilde hij als een rietje. En in mijn vaders super de luxe lexus was ie ook alles behalve happy...

Net weer even met hem weggeweest. Als we eenmaal rijden gaat het wel. Dat vindt ie spannend, maar ik heb de indruk dat ie wel op zoek is naar "goh eigenlijk ken en kan ik dit wel". Maar de klep open en dicht doen is een probleem. Ik was nu alleen en heb besloten dat het de komende tijd met meneer K samen moet. Een van ons op de achterbank om hem te voeren en te benoemen wat er gebeurd en een om de klep te bedienen. Dan gaat het hopelijk snel beter.

De auto was de enige plek waar we hem alleen konden laten. Het zal wel even duren voor we weer zo ver zijn. En we merken nu wel even dat we toch echt dat laatste stukje vrijheid kwijt zijn. Nou ja, het is niet anders, ik had niet anders verwacht en als we ons best doen komt het wel weer goed.

Het komt vast wel goed!

Sofi moest ook enorm wennen aan onze Prius, die door de dubbele bodem, minder zithoogte biedt voor haar.
Eigenlijk kan ze er niet echt goed in zitten.

Na een tijdje wende het wel, zeker toen we een dikke zachte mand achterin hadden gezet, ze ligt er heerlijk in. Als we met haar bij een parkeerplaats aankomen met veel bebouwing dan zie je haar al kijken van: 'ik ga slapen en jullie gaan een tijdje weg' - dat was in het begin met deze auto echt niet zo. Nu ligt ze er heerlijk in te slapen.

Komt vast goed!

Wel heel erg vervelend dat jullie nu geen vrijheid meer hebben.

Kaela schreef: Ja, specifiek onze auto. Andere auto's vindt ie een ramp. Als ik met mijn beste vriendin naar het bos ga moeten we met twee auto's, want hij durft niet in haar berlingo, zelfs niet met zijn beste vriend en ook niet bij mij voorin. Hij heeft 1 keer in een oude toyota gezeten omdat ik migraine kreeg en opgehaald moest worden en toen trilde hij als een rietje. En in mijn vaders super de luxe lexus was ie ook alles behalve happy...

Net weer even met hem weggeweest. Als we eenmaal rijden gaat het wel. Dat vindt ie spannend, maar ik heb de indruk dat ie wel op zoek is naar "goh eigenlijk ken en kan ik dit wel". Maar de klep open en dicht doen is een probleem. Ik was nu alleen en heb besloten dat het de komende tijd met meneer K samen moet. Een van ons op de achterbank om hem te voeren en te benoemen wat er gebeurd en een om de klep te bedienen. Dan gaat het hopelijk snel beter.

De auto was de enige plek waar we hem alleen konden laten. Het zal wel even duren voor we weer zo ver zijn. En we merken nu wel even dat we toch echt dat laatste stukje vrijheid kwijt zijn. Nou ja, het is niet anders, ik had niet anders verwacht en als we ons best doen komt het wel weer goed.

Is er niet iets wat hem herinnert aan jullie andere auto? Of aan "zijn plek?" Een deken uit zijn hok, een knuffel. De dalmaat 
Of misschien zeg ik nu iets heul stoms hoor hahaha

Kaela schreef: Ja, specifiek onze auto. Andere auto's vindt ie een ramp. Als ik met mijn beste vriendin naar het bos ga moeten we met twee auto's, want hij durft niet in haar berlingo, zelfs niet met zijn beste vriend en ook niet bij mij voorin. Hij heeft 1 keer in een oude toyota gezeten omdat ik migraine kreeg en opgehaald moest worden en toen trilde hij als een rietje. En in mijn vaders super de luxe lexus was ie ook alles behalve happy...

Net weer even met hem weggeweest. Als we eenmaal rijden gaat het wel. Dat vindt ie spannend, maar ik heb de indruk dat ie wel op zoek is naar "goh eigenlijk ken en kan ik dit wel". Maar de klep open en dicht doen is een probleem. Ik was nu alleen en heb besloten dat het de komende tijd met meneer K samen moet. Een van ons op de achterbank om hem te voeren en te benoemen wat er gebeurd en een om de klep te bedienen. Dan gaat het hopelijk snel beter.

De auto was de enige plek waar we hem alleen konden laten. Het zal wel even duren voor we weer zo ver zijn. En we merken nu wel even dat we toch echt dat laatste stukje vrijheid kwijt zijn. Nou ja, het is niet anders, ik had niet anders verwacht en als we ons best doen komt het wel weer goed.

Mijn middelste hond heeft n.a.v. trauma gigantische paniek in de auto gehad. Ik heb vanalles geprobeerd, waarbij met name iets wat de paniek wat deed afnemen van belang was, om haar trainbaarder te maken in de situatie. Ze heeft - na werkelijk een heel skala aan middelen zonder resultaat - bijzonder veel baat gehad bij Telizen tabletten (zijn smakelijk!) Momenteel lastig verkrijgbaar, maar de Small versie dacht ik nog wel..? Dat pakt dan wat duurder uit, maar is zeker het proberen waard! Wij hadden er heel snel 1e effect van, waaran ze weer leerde ontspannen in de auto en er inmiddels weer blij in gaat & verblijft. Voor lange snelwegritten, waar ze nog wel steeds enige stress van ervaart, zet ik het nog steeds in, ter ondersteuning.

Parelridder schreef: Mijn middelste hond heeft n.a.v. trauma gigantische paniek in de auto gehad. Ik heb vanalles geprobeerd, waarbij met name iets wat de paniek wat deed afnemen van belang was, om haar trainbaarder te maken in de situatie. Ze heeft - na werkelijk een heel skala aan middelen zonder resultaat - bijzonder veel baat gehad bij Telizen tabletten (zijn smakelijk!) Momenteel lastig verkrijgbaar, maar de Small versie dacht ik nog wel..? Dat pakt dan wat duurder uit, maar is zeker het proberen waard! Wij hadden er heel snel 1e effect van, waaran ze weer leerde ontspannen in de auto en er inmiddels weer blij in gaat & verblijft. Voor lange snelwegritten, waar ze nog wel steeds enige stress van ervaart, zet ik het nog steeds in, ter ondersteuning.

Oscar reageert in de regel slecht of onvoldoende op zulke middelen. Dus als ik ga overwegen om iets in te zetten, dan gaat dat via de GT en in overleg met Utrecht en mijn eigen dierenarts. Het is al met meerdere middelen verkeerd gegaan, dus ik ben er niet happig op.

Vanmorgen een keer geoefend en ik heb denk ik wel een paar belangrijke dingen bedacht. Ik ben wat te optimistisch geweest met "een paar keer wat leuks doen en dan went het wel". Ik ben een paar hele grote stappen voorbij gegaan en de belangrijkste is controle voor hem. Dus die heb ik vanmiddag weer bij hem gelegd en toen kreeg ik wat bemoedigende signalen door. Jammere is alleen dat vandaag een dikke stressdag voor hem is geweest en we voor heel binnenkort een flinke rit op de planning hebben. Ik weet niet of dat wel goed gaat komen...Maar dan zeggen we dat maar af, we zullen toch een beetje in lange termijn moeten denken.

Dat is heel erg positief dat het zo goed met Oscar gaat dat je in eerste instantie niet eraan gedacht hebt kleinere stappen te maken. Komt zeker weten (op den duur) helemaal goed. Succes en ik duim dat het toch nog "snel" gaat.

Lil schreef: Dat is heel erg positief dat het zo goed met Oscar gaat dat je in eerste instantie niet eraan gedacht hebt kleinere stappen te maken. Komt zeker weten (op den duur) helemaal goed. Succes en ik duim dat het toch nog "snel" gaat.

Ja eigenlijk wel he!

Maar die stoute belg heeft de boel gesaboteerd  . Beetje de startmotor stukmaken en staan juichen als de meneer van de garage zegt dat het wel een paar dagen kan gaan duren. Had hij even mooi pech, 2 uur later was ie al weer klaar! Morgen gewoon weer verder oefenen!

Nu al de startmotor stuk. Dat is pech (neem aan dat Oscar dat niet serieus gedaan heeft haha).

Lil schreef: Nu al de startmotor stuk. Dat is pech (neem aan dat Oscar dat niet serieus gedaan heeft haha).

Haha, nee dat heeft ie niet. Maar als ie het kon, had ie het wel gedaan  . Zit nu een nieuwe in en dan maar hopen dat het hierbij blijft!