Barfplaats.nl

Oh ja, ook verdere verbetering in het gangwerk: net als gisteren al vanaf 5 km.p.u. uit telgang, in kruisgang. En vandaag bij het afbouwen van 't tempo tot op 4,1 km.p.u. in kruisgang weten te blijven lopen. Enkele dgn. geleden kon ze dat met moeite tot op 5. km.p.u. Gisteren tot op 4,5 km.p.u. En wat ik ook érg leuk vind is niet alleen dat ze dat weer kán in dit lagere tempo, maar ook dat ze dit weer na streeft: als ze in telgang raakt op dit lage tempo, corrigeert ze het terug naar kruisgang! Ik heb de indruk dat ze ook tijdens de straat-wandelingen eerder/vaker/langer in kruisgang loopt.

Parelridder schreef:Ik heb ook even een hengeltje uit gegooid naar mijn eigen mensen-fysio, die is gespecialiseerd in nek- en schouderklachten, heeft dus de nodige kennis van cortisone-injecties bij schouderklachten.

Topper, mijn fysio, hij reageerde meteen vandaag nog: De duur van de klacht lijkt hem niet relevant, het gaat erom of er een ontstekingsreactie is op dit moment. Injecties in een pees hebben bij meerdere malen toedienen het nadeel dat de pees minder sterk wordt. Een injectie bij de pees en band kunnen volgens hem geen kwaad en afname van de klachten geven. Maar hij vraagt zich af dat nog nodig is, de prednison kuur niet al voldoende aanzet heeft gegeven tot herstel..?
Precies mijn gedachte dus, dat het slim lijkt om sowieso even af te wachten of het herstel nu misschien vanzelf door zet. Maar 'k ga wel morgen even met Maarten overleggen over hoe het nu allemaal gaat en wat hij op basis daarvan adviseert.

Parelridder schreef:Bedankt voor je suggestie. Wat zou voor jou reden zijn om na(ast) Elma, óók naar Steffi te gaan?

Ik heb een goed gevoel bij Steffi en ze heeft wonderen verricht voor Tristan. Maar, ook Elma heeft veel goeds voor Tristan gedaan.
Steffi heeft ook kennis van acupunctuur en ik kan en wil niet zeggen wat voor jouw hond werkt ;-) maar ik heb stomweg heel goede ervaringen met haar.
Ze werd me bovendien aanbevolen door Amanda van Grondelle en dat alleen al is mij "aanbeveling" genoeg.

Er zullen ongetwijfeld ook "gevallen" zijn waar ze niets mee kan, of waar het niet helpt. Dat hou je altijd! Maar ik wilde het als tip gewoon doorgeven.

De kennis-ervaring van beide personen (Elma en Steffi) hebben elkaar bij Tristan supergoed aangevuld.

Suzanne

Wat een verhaal!!! En wat fijn dat het nu toch de goede kant opgaat!!! Ik duim dat het stijgend blijft en uiteindelijk helemaal goed wordt.

Suzanne schreef:Ik heb een goed gevoel bij Steffi en ze heeft wonderen verricht voor Tristan. Maar, ook Elma heeft veel goeds voor Tristan gedaan.
Steffi heeft ook kennis van acupunctuur en ik kan en wil niet zeggen wat voor jouw hond werkt ;-) maar ik heb stomweg heel goede ervaringen met haar.
Ze werd me bovendien aanbevolen door Amanda van Grondelle en dat alleen al is mij "aanbeveling" genoeg.

Er zullen ongetwijfeld ook "gevallen" zijn waar ze niets mee kan, of waar het niet helpt. Dat hou je altijd! Maar ik wilde het als tip gewoon doorgeven.

Ik ga die tip zéker onthouden, dank je wel!!!

Vanmorgen Maarten gesproken. Resultaat van de behandeling (5 dgn. prednison, vanaf vandaag naar halve dosering) is:
- Geen last meer van de plek waar ze sinds sept. 2015 compensatieklachten heeft tgv de lage rugpijn.
- Gaat vanaf 5 km. p.u. over van telgang in kruisgang i.p.v. vanaf 5,5 km.p.u. En bij afnemend tempo behoud ze de kruisgang tot in 4,1 km.p.u. i.pv. tot in 5 km.p.u. Dat kan duiden op afname van de lage rugpijn.
- Afname van stijfheid in de knie. In kruisgang niet meer zichtbaar, in telgang soms nog wel (en soms niet )

Dat laatste was niet verwacht en betekent dat er ook nog een 'aktieve component' in het spel is, een peesontsteking! Passend bij het beld op de foto, maar Maarten had niet verwacht dat bij deze oude blessure nog een aktieve ontsteking speelde. Die ontsteking vraagt om verlenging van de kuur, hetzij middels de tabletten, hetzij middels een cortisone injectie. Dat laatste gebeurt echter niet in het gewricht, zoals ze dat bij mensen bijv. in de schouder doen, dus werkt óók op het hele lijf. Verschil is dat een injectie langdurig werkt (6 wkn) en een gelijkmatige afgifte geeft, terwijl een tablet korte pieken geeft per dag. Maar als een korte verlenging van een lage dosering van de kuur voldoende is, is dat niet minder goed dan een cortisone injectie.
Maarten laat een eventuele cortisone injectie bij voorkeur vloeiend over gaan op de tablettenkuur en verwacht - gezien de duur van de klacht - dat deze korte kuur van 2 wkn. (waarbij vanaf dag 6 wordt afgebouwd) niet afdoende zal zijn voor de knie. We kijken even wat er gebeurd n.a.v. de stap die ze vandaag in gegaan is, n.l. gedurende 5 dgn. de helft van de 1e dosering. We hebben daarover dinsdag dan contact.

Als je dan bedenkt dat orthopeed mw. Govers "ONDER GEEN BEDING!!" prednison wilde voor schrijven, want "DAAR IS HET NIET ERG GENOEG VOOR!!" (wel om een hernia operatie aan te bevelen nog voor de MRI gemaakt is, maar niet voor 2 wkn. prednison)..
Maarten vond het gelukkig wel gerechtvaardigd om op basis van het al zó lang voort duren ondanks alle lijnrust, nsaid's, supplementen, etc. etc. haar een korte kuur voor te schrijven. En dankzij die zet, is nu ook duidelijk dat er dus inderdaad sprake is van (pees)ontsteking. Wat nu eindelijk behandeld wordt.
Als ik dan bedenk wat het advies van de orthopeed was, namelijk langdurig nsaid's en tegelijkertijd de beweging opbouwen, om haar tenslotte weer vrij te laten en indien dit weer mis gaat, dat te filmen... Dat komt het herstel niet ten goede..
En geen MRI van de poot, maar van de rug, omdat er in de poot niets meer te onderzoeken was..

Volgende week even met Maarten bespreken wat de peesontsteking betekent voor zijn advies t.a.v. beweging. Ik houd me voor nu aan het eerdere plan, zo doen we dat al vanaf augustus en het heeft vooralsnog geen verslechtering gegeven: max. een half uur aangelijnd lopen per keer. Inmiddels loopt ze de helft van de wandelingen op de loopband, daar is de demping beter dan op straat en loopt ze super rechtlijnig & gecontroleerd, dus dat zou niet belastender mogen zijn voor de pees. Sterker nog, het rechtlijnig, gecontroleerd en zonder rennen bewegen wordt op het www op diverse websites aanbevolen. Ik vraag me vooral af of de ontsteking iets verandert aan de termijn dat we nog lijnrust houden moeten en het al dan niet mogen gaan draven gedurende die periode, maar dat heeft geen haast om te weten, dat wilde ik hoe dan ook pas doen als ze zónder medicatie klachtenvrij is.
Nou hopen dat het herstel middels het zetje van de ontstekingsremmers straks vanzelf door zet. Verschrikkelijk spannend!!! En dan natuurlijk op zoek naar hoe we herhaling kunnen voorkomen. Ik begreep dat een eenmaal beschadigde pees een zwakke plek blijft en een sprinter als Daantje vraagt nogal wat van die pees, dus we moeten zien dat we die weer in goede conditie krijgen!

Jeetje, dat je zo goed weet wanneer je hond in telgang gaat en niet . Volgens mij kijk je wel met een vergrootglas naar je hondjes! Maar al met al lijkt het dus serieus beter te gaan. Heeft ze verder nog last van de pred?

Waarom zou het perse een zwakke plek moeten blijven?

Ik weet dat de pees ontsteking in mijn beenn en ribbenkast zeker een zwakke plek zijn gebleven nadat er jaren gezegd was ik kan niets vinden.
Ik heb toen in het zhuis gelegen voor een zware longontsteking en zoveel cortico's gehad dat de pezen ook hun giegel hielden.
Als ik nu teveel doe of teveel hoest, dan melden ze zich weer.

Liz zy schreef:Jeetje, dat je zo goed weet wanneer je hond in telgang gaat en niet . Volgens mij kijk je wel met een vergrootglas naar je hondjes! Maar al met al lijkt het dus serieus beter te gaan. Heeft ze verder nog last van de pred?

Waarom zou het perse een zwakke plek moeten blijven?

Dat is hier basis info nummer 1 met betrekking tot hoe Oscar loopt. Zij het zonder loopband iets minder nauwkeurig op de km af, maar het verteld heel veel.

Fijn dat er al zoveel vooruitgang in zit, wat weer zoveel richting aan de verdere behandeling geeft. Het is me een verhaal en jullie zitten er maar mooi mee. Maar nu gaat het wel weer de goede kant op!

Ik weet van paarden dat pezen lang duren om te herstellen. Héél erg lang. En dat het vooral super belangrijk is om de belasting elke keer op het niveau te houden dat de pees aan kan. Te weinig belasting en de pees kan het niet aan als de belasting te hoog wordt (kun je je voorstellen, een paard dat 6 maanden in een box stil heeft gestaan en dan ineens los mag in de bak, want niet meer te hanteren bij welke gematigde beweging dan ook!). Te veel en/of te snel belasting en je sloopt de pees definitief. Het is heel delicaat. Ik denk dan ook dat je met de loopband een hele sterke troef in de hand hebt om de mate van belasting heel gedoseerd op te voeren. En op die manier Daantje ook gelukkig te houden, want ook al is het minder leuk als los mogen rennen, ze kan wel bewegen en haar energie kwijt.

Ik volg je updates met interesse en ik hoop echt dat de stijgende lijn zich doorzet voor jullie

Lizzy schreef:Jeetje, dat je zo goed weet wanneer je hond in telgang gaat en niet . Volgens mij kijk je wel met een vergrootglas naar je hondjes! Maar al met al lijkt het dus serieus beter te gaan. Heeft ze verder nog last van de pred?

Waarom zou het perse een zwakke plek moeten blijven?

Als je hond sinds rugklachten enorm is gaan telgangen (heupwiegen) dan valt dat op als ze dat normaal niet doet. En nu met die pijnlijke knie laat ik dagelijks kijken naar het gangwerk: veranderingen. Omdat de stijfheid in de knie beter zichtbaar is in telgang, doe ik dat in zowel telgang als kruisgang. En op een loopband, terwijl ik bij haar zit, heb ik natuurlijk perfect alle gelegenheid om te zien hoe ze loopt. En dat krijgt nav die knieklacht natuurlijk ook veel aandacht van me. Op de loopband is het bovendien van belang te zoeken naar een voor de hond prettig tempo, bij voorkeur in kruisgang. Wat een comfortabel tempo is, is heel goed zichtbaar. Leuk trouwens om te zien, een in cijfers maar klein verschil waarin je ineens denkt "Ah, dát loopt fijn".
Tja en als je daar dan zit, kijkend naar je maatje, tempo instellen.. Onthouden voor de volgende keer natuurlijk, wel zo makkelijk, valt het ook op als het verandert.
Ik ben wel zorgvuldig en m'n maatjes zijn mijn alles, maar ik denk dat dít geen vergrootglas vereist. Je zit naast die loopband aan haar herstel te werken, dus logisch om dat dan ook te volgen

Oh ja, vandaag 0,0 keer een stijve knie gezien!! Niet in telgang, niet in kruisgang

De prednison is (al bij de aanvangsdosis) enorm laag gedoseerd. Lager dan 0,5 mg per kilo. Bij die dosering treed zelfs bij wat langer durend gebruik in de regel geen andere bijwerking op dan eventueel toegenomen eetlust. Daantjes eetlust is licht toegenomen, dat is merkbaar aan dat ze ineens - nooit eerder gedaan - uit de bak van Merel ging jatten en onderweg wat gericht is op of er wat te snaaien ligt ergens. Maar ze loopt niet te 'hongeren', de mate waarin ze meer trek heeft valt mee.
Daarnaast deed ze op de aanvangsdosis mogelijk iets grotere plassen, maar ze hoefde niet extra vaak uit, dus ook dat viel erg mee.

Een peesontsteking ontstaat n.a.v. (heel) kleine scheurtjes in de pees. Dat maakt 'm blijvend zwakker. Ook is een pees slecht doorbloed, dat maakt dat het herstel zo tergend traag gaat. Hoe groot de kans op terugkeer is, is per pees verschillend. Het is o.a. afhankelijk van hoe zwaar je de pees belast en wat de oorzaak is van de overbelasting. Omdat de pijn steeds aangejaagd wordt bij kracht zetten (sprinten en springen) en dat iets is wat Daantje ontzettend veel doet als ze vrij loopt, moet ik er rekening mee houden dat het een zwakke plek kan blijven. Neemt niet weg dat we in zetten op zodanig herstel van de pezen/banden/spieren dat ze weer bestand is tegen haar eigen gedrag. De óórzaak ligt gelukkig niet in dat gedrag of overbelasting, maar in een ongelukje. Dus hopelijk betekent dat ook dat ze tzt weer volledig belastbaar is zonder terugval.

Daantje loopt sinds gisteren tot in 3,8 km.p.u. in kruisgang (bij het opvoeren van het tempo ongewijzigd, maar eenmaal de slag te pakken kan ze 'm dus nóg langer vast houden)

Kaela schreef:Ik weet van paarden dat pezen lang duren om te herstellen. Héél erg lang. En dat het vooral super belangrijk is om de belasting elke keer op het niveau te houden dat de pees aan kan. Te weinig belasting en de pees kan het niet aan als de belasting te hoog wordt (kun je je voorstellen, een paard dat 6 maanden in een box stil heeft gestaan en dan ineens los mag in de bak, want niet meer te hanteren bij welke gematigde beweging dan ook!). Te veel en/of te snel belasting en je sloopt de pees definitief. Het is heel delicaat. Ik denk dan ook dat je met de loopband een hele sterke troef in de hand hebt om de mate van belasting heel gedoseerd op te voeren. En op die manier Daantje ook gelukkig te houden, want ook al is het minder leuk als los mogen rennen, ze kan wel bewegen en haar energie kwijt.

Ik volg je updates met interesse en ik hoop echt dat de stijgende lijn zich doorzet voor jullie

Ik trof middels google veel peesproblemen bij paarden in mijn zoektocht naar behandeling van peesontsteking door dierenartsen.
Ik zou nl eigenlijk wel graag een echo willen van die poot. Ik wordt een beetje kriegel van dat op gebied van spieren, pezen en banden we vooral veel moeten aannemen. Het is wel een heel samenhangend verhaal nu, het oude litteken in de spier welke de fysio recent vond, het oude trauma aan het bot wat Maarten middels rontgen vast stelde en de verwachtte schade aan banden en pezen wat daar eigenlijk altijd bij komt kijken, omdat die daar aan vast zitten. Maar de exacte schade en huidige staat kennen, heel zeker/precies weten hoe & wat, lijkt me na alle onduidelijkheid die er geweest is best prettig.. In Utrecht doen ze dat wel, een echo van spieren/pezen, maar kost 155 euro en dan mag je niet bij je hond blijven Na al wat ze al ondergaan heeft de afgelopen 5 mnd. heb ik daar echt een probleem mee. Laat staan voor een onderzoek wat niet nódig lijkt, maar vooral voor mijn gemoedsrust lijkt. In Eersel hebben ze helaas nauwelijks ervaring met echo's van spieren/pezen en daar staat of valt de interpretatie wel mee natuurlijk. Mijn humane fysio heeft in zijn praktijk bijv. 1 collega die dat doet, die dat dus écht goed kan. Wel da-praktijken gevonden die zo'n echo maken bij paarden, maar hoe goed/ervaren ze hierin zijn en of ze dat dan vanzelfsprekend óók bij honden kunnen..?? (als iemand een tip heeft..)
Verder 0,0 ervaringen hiermee gevonden bij honden, dus het lijkt érg ongebruikelijk.

Wat je omschrijft is exact wat er met Daantje gebeurde: vanaf aug. aangelijnd, max. een half uurtje per wandeling. Toen eind sept. op voorschrift van fysio Hoogma vrij in mul zand. Alsof 'vrij' niet gek genoeg maakt, óók nog in mul zand.. ze was natuurlijk zo gek als een deur, is volledig los gegaan, dat was verwacht en gaf helaas de door mij al zo gevreesde toename van klachten. Vervolgens weer aangelijnd gebleven, max. een half uurtje per wandeling. Op advies van fysio Bakker vanaf half nov. 5-10 minuutjes vrij, op Ameland. Daantje heet niet voor niks vanaf haar puppytijd al 'de zwarte tornado' op de hondenschool, ze heeft haar naam eer aan gedaan.. Met wekelijks terugval gedurende enkele dagen. Dat is toen geinterpreteerd als 'hoort er bij, zolang ze binnen enkele dagen weer hersteld is dat geen probleem'. Mij baarde het zorgen, omdat het exact de klachten waren waar het allemaal mee begon. Helaas bleek dat ook het geval, want na de 3e terugval herstelde ze niet meer (wel verbetering, maar blijvende stijfheid). Tot nu, middels de prednison.
En dat was idd de reden dat ik besloot een loopband te kopen en te investeren in een goede: ik kán haar onmogelijk beweging laten opbouwen. Wel in tijdsduur, maar niet in snelheid. De stappen die ik haar tussen aangelijnd wandelen en vrij sprinten zou willen laten maken om haar lijf hierop voor te bereiden (én voorzichtig te proberen of het al toe is aan hogere belasting..) kunnen gewoon niet zonder dit hulpmiddel.

Daantje loopt nu de helft van haar wandelingen op de loopband. Eerder 4x een half uurtje buiten + 10 minuutjes voor het slapen, nu om en om buiten en op de loopband (natuurlijk wél vooraf 'naar het toilet') + het laatste rondje buiten. De loopband is iets inspannender, zowel wegens de concentratie die het vergt als het steeds aanhouden van het tempo. Belastender voor de knie/pees kan het echter niet zijn, want ze loopt er in een perfect comfortabel stevig wandeltempo op, op gedempte ondergrond en rechtlijniger dan dat kan niet. Ze loopt aan het eind van de loopbandwandeling gedurende 5 minuten uit, waarvan het grootste deel in kruisgang, maar ook een klein stukje telgang. Ik houd de 2 buitenwandelingen er naast omdat ik denk dat een frisse neus en alle prikkels die ze in de wijk op doet óók gewoon goed en gezond zijn. Maar ze vindt het op de loopband niet minder leuk, wonderlijk genoeg.

Vandaag de 2e keer dat ze de halve dosering prednison krijgt. Ik vond het gisteren een héél mooie begin van deze 1e stap in afbouw dat ze juist gisteren bij geen enkele controle, ook niet in telgang, enige stijfheid in de poot toonde. Maar oei wat verschrikkelijk spannend of dit blijvend is..
Nou ja, in die zin zou ik een echo dus ook prettig vinden, dat geeft wellicht meer info over de mate waarin er schade is en bij herhaling, hoe het zich ontwikkeld/hersteld.

Vanmorgen druk op zoek geweest naar een dierenarts die een echo van spieren en pezen kan maken en beoordelen. Jemig, dat blijkt dus echt héél ongebruikelijk. Wonderlijk, want bij paarden en mensen verre van ongebruikelijk! a. Om te controleren of de diagnose juist is, b. om de ernst vast te stellen en daarop dus de behandeling/belasting en c. om het verloop van het herstel te volgen. Leek mij prettig, na de lange weg die we al belopen hebben, die zekerheid en evaluatiemomenten.
Gisteren al Eersel gebeld. De arts die daar de echo's maakt wil dat best doen, maar heeft niet of nauwelijks ervaring met echo's van spieren/pezen, dus de interpretatie wordt een probleem, dat lijkt dus niet zinvol.
Utrecht had ik ook al gebeld, maar ik heb een probleem met het bij herhaling haar mee geven voor echo zonder bij haar te mogen blijven (en bewaken dat ze haar niet volkomen onnodig in de houtgreep houden, waardoor het een rot ervaring wordt). Nood breekt wet, maar zó hoog is op dit moment de nood van echo niet: de diagnose lijkt juist, alles wijst dezelfde kant uit, het is ter controle van diagnose, specificatie daarvan en controle van herstel.
Vanmorgen dierenkliniek Den Heuvel (Best) gebeld, want die hadden tot mijn plezier op de website staan dat ze echo's maken en je daarmee ook spieren en pezen goed in beeld kunt brengen. Bij navraag bleek dit heel letterlijk zo bedoeld: het kán, maar wij doen het niet. Advies luidde een MRI van de poot. Ja, we hebben er net eentje van de rug gehad, a 900 euro en een uur narcose. De diagnose is nu eigenlijk wel zeker, eindelijk. Het gaat om controle daarvan en van het verloop v/h herstel. Voor dat laatste is en MRI hoe dan ook ongeschikt wgns kosten en narcose. Een echo zou afdoende zijn om te controleren, dus waarom dan een MRI..
Stad&Land gebeld, want die bieden echo's van pezen bij paarden. Daar blijkt alléén de mobiele paardenkliniek uit Halfweg ervaring met dergelijke echo's te hebben en dus in staat te interpreteren, maar hun echo apparatuur is ingesteld op paarden en daarmee ongeschikt voor hondenpoten.
Ze hebben geadviseerd het bij het Medisch Centrum voor Dieren te Amsterdam te proberen. Daar vertelden ze dat ze wel echo's maken, ook van spieren en pezen als de da dat vraagt. Op mijn vraag of ze daarmee ervaring hebben en dat dus ook kunnen interpreteren kreeg ik steevast het antwoord dat als de da denkt dat het zinvol is, ze dat doen. En op mijn vraag of ik radiologie dan zelf vragen mag of zij dat kunnen interpreteren, volgde het antwoord dat de da dat aan hen vragen moet. Oftewel, ik moet de da bellen, om te vragen of hij bellen wil, om hen een vraag te stellen die ik heb, zodat hij mij vervolgens kan vertellen wat ze zeiden. Ja, de da heeft niets te doen.. Ik vond het zo'n ontiegelijk stuurse en volkomen overbodig bureaucratische gang van zaken dat ik eigenlijk al klaar ben met die kliniek, ongeacht of ze het al dan niet kunnen. Pff!
Ik begrijp niet dat het zo ongebruikelijk is een echo van (vermeend) pees- en spierletsel te maken bij honden, terwijl het voor paarden en mensen gebruikelijk is.

Middels google zojuist een 'echocentrum' gevonden voor dieren! In Zuid Limburg (ik woon in Nrd Holland en mag eigenlijk niet langer dan een half uur rijden.. ) Opvallend is dat ze wél van spieren/pezen een echo maken, maar alleen in de schouder. Dus zsm even bellen waarom dat zo is. Misschien krijgen ze het in de achterpoot niet genoeg in beeld??
Een MRI ter bevestiging v/d diagnose is me voor nú eigenlijk wat te heftig, wéér een uur narcose. Oh ik baal zo ontzettend, ONTZETTEND, dat ze een zinloze MRI kreeg, terwijl ik die toen al graag van de poot wilde. Vooraf thuis veelvuldig gezegd, aan Govers voorgesteld of we niet beter (eerst) van de poot konden.. En nu dus giga balen dat het de rug moest worden, want nogmaals 900 euro en (minstens zo akelig) wéér zo'n lange narcose (ze kwam er niet fijn uit, was volkomen de weg kwijt) voor 'slechts' bevestiging/specificering, dat is toch wel een heel hoge drempel. Het lijkt verstandiger dat niet te doen en MRI pas opnieuw in te zetten als de behandeling onvoldoende resultaat geeft. Maar jemig, dan weer langer bezig..
Dinsdag met Maarten overleggen, wat een MRI eventueel kan betekenen: zijn er problemen mogelijk in die knie/poot die een ándere behandeling vergen of blijft die hoe dan ook gelijk (op tijdsduur na) ongeacht de mate van schade en de exacte pees/band.
Voor wie ook een echocentrum zoekt: http://www.dierenechocentrum.nl/echo.htm

Andere infobron, zelfde echocentrum: ze doen wél kniegewrichten!!!! http://www.dierenarts.nl/opendag/compon ... /5640.html