Barfplaats.nl

Ik heb nog wel een gênante van mezelf uit de oude doos. Heb hem ooit geplaatst hier in vergelijkbaar topic.
Lang geleden ging ik met mijn moeder naar de Ikea. Zij wilde 2 witte boekenkastjes. Ze waren niet in voorraad dus ik moest ze bestellen. Bij de balie aangekomen werd ik geholpen door een Surinaamse jongen. De naam van het boekenkastje was Billie. Dus ik moest tegen die jongen zeggen:
Heb je twee witte Billies voor me? Ik schaamde me dood, maar wat moest ik anders zeggen?

Mieke L. schreef:Ik heb nog wel een gênante van mezelf uit de oude doos. Heb hem ooit geplaatst hier in vergelijkbaar topic.
Lang geleden ging ik met mijn moeder naar de Ikea. Zij wilde 2 witte boekenkastjes. Ze waren niet in voorraad dus ik moest ze bestellen. Bij de balie aangekomen werd ik geholpen door een Surinaamse jongen. De naam van het boekenkastje was Billie. Dus ik moest tegen die jongen zeggen:
Heb je twee witte Billies voor me? Ik schaamde me dood, maar wat moest ik anders zeggen?

Het artikelnummer Miek

Angelique schreef:Het artikelnummer Miek

Zo'n kans kreeg ik nooit meer!

Angelique schreef:Het artikelnummer Miek

koekje schreef:En toen Vera nog een babietje was. Ze lag aan de tiet en de pakjespiet kwam een pakje bezorgen. Ik legde de baby wel even weg, maar vergat de tiet in te pakken.

OMG



Jij gaat serieus op voor een plek in de top 3

[quote=door Hope » Zo 17 Jul 2016, 21:20
Wij woonden hier nog maar pas, Nelson was nog een pup.
Ik had hem wilde duif gegeven. Een hele. Met veren en al bedoel ik dan.

Nelson lag buiten in de tuin heerlijk van zijn duif te eten toen de buurvrouw even langskwam. We hadden elkaar even daarvoor misgelopen bij haar huis dus kwam ze kennismaken bij ons.
Mevrouw doet het tuinhek open en voor ik het wist had Nelson haar gespot. Wat doe je dan, als labradorpup?

Dan heb je als pupsel gewoon een dilemma. Je wil natuurlijk gezellig even gedag zeggen maar stel dat iemand je duif pikt. Dus wat doe je dan? Je vliegt, met de bloederige duif, de kop alle kanten op bungelend, overal veren achterlatend, op dat lieve mens af. Ik zag haar twee tinten witter worden

Die pup, die was echt even niet van mij. Echt niet.
Maar ja hij was dat natuurlijk wel. Mocht ik mijn nieuwe buurvrouw meteen uitleggen waarom onze hond hele duiven te eten kreeg. Nee, hij zou hun kippen echt niet uit de wei komen vangen.
Net toen ik dacht dat ze een beetje kon lachen hoorde je 'krak' en trok Nelson de kop van de duif.



Ik heb haar maanden niet meer gezien.[/quote]

Een huis vol visite en je hond ligt voor je voeten. Juist op het moment dat er even een stilte valt laat ze een flinke duidelijk hoorbare scheet, waarvan ze zélf wakker schrikt en vervolgens zich omdraait en mij aankijkt met een blik van: "jeee zeg, wat doe je nou?"

Hoe ik vertelde dat ik Kaya eindelijk een beetje getraind had dat ze niet achter hardlopers aanging (of eigenlijk ze tegemoet liep) en dat ze steeds beter uitzichzelf gaat liggen als ze er eentje ziet.
Ziet ze in het midden van dat gesprek een hardloper en rent eropaf, kijkt ineens achterom, bedenkt dat ze moet gaan liggen, gaat ze voor de hardloper op de grond liggen zodat ie struikelt, kijkt ze me aan, goed gedaan he baas! Toen ik haar al lachende beloonde werd ik extra raar aangekeken hehe (wat ze ging liggen toch). Nou geneer ik me niet zo snel maar sommige mensen hadden het genant kunnen vinden

Doranto schreef:Een huis vol visite en je hond ligt voor je voeten. Juist op het moment dat er even een stilte valt laat ze een flinke duidelijk hoorbare scheet, waarvan ze zélf wakker schrikt en vervolgens zich omdraait en mij aankijkt met een blik van: "jeee zeg, wat doe je nou?"

Ook leuk ja.[emoji16]

Zo kan Charlie wel eens een boer laten waar een volwassen vent jaloers op is. Leuk als ze mij dan aankijken. [emoji57]

In de tijd dat ik nog in de supermarkt werkt waren er aardig wat die momenten.
Ik heb er nog 2 onthouden

Een collega die tegen een klant in de rolstoel zegt: Als je volgende week even binnen huppelt zijn je foto's wel klaar.

Een klant die vraagt of de dinosaurusworst wel echt van dinosaurusvlees gemaakt is.

cj schreef:Ahum last van mijn keel op het werk, kamer vol mannen en vraag......heeft er iemand iets lekkers om op te zuigen.....
Saskia

Ja, dit ken ik, je kan echt niks zeggen in een mannenwereld.
Hier heb ik wel 10 voorbeelden van en ik leer het nooooooiitt

lianneke schreef:Ja, dit ken ik, je kan echt niks zeggen in een mannenwereld.
Hier heb ik wel 10 voorbeelden van en ik leer het nooooooiitt

Die willen we dan wel zien

dribbeldiesel schreef:In de tijd dat ik nog in de supermarkt werkt waren er aardig wat die momenten.
Ik heb er nog 2 onthouden

Een collega die tegen een klant in de rolstoel zegt: Als je volgende week even binnen huppelt zijn je foto's wel klaar.

Een klant die vraagt of de dinosaurusworst wel echt van dinosaurusvlees gemaakt is.

Ooh dit soort dingen horen wij nog wel eens, manlief en ik. Als je er dan een grap van maakt weten mensen echt niet waar ze kijken moeten.

Ik had voor een bbq vlees besteld bij een biologische boerderij genaamd 'De blije big'. De dag voordat het vlees bezorgd zou worden belde ik nog even met wat vragen. Er werd opgenomen door ene Irma. Ik vroeg: 'Spreek ik met de Blije Big?'. Haar antwoord: 'Nou, ik ben wel heel vrolijk maar ik ben geen blije big.' Verkeerd verbonden....

Jaren geleden werd er aangebeld toen ik net door de gang liep. Automatisch deed ik de deur open. Een wild vreemde man staarde mij verbijsterd aan. Toen realiseerde ik me dat ik niets aan had. Ik heb de deur dicht gesmeten. Wat die man kwam doen weet ik niet ik heb hem nooit meer gezien