Ja, maar dit zijn van die "Sophie's Choice" voorbeelden... Ik kan daar niks mee. Want stel je hebt een kind. Wie red je dan eerder, je kind of je man?Hope schreef:Ik weet niet. Ik ben dol op dieren maar ik zou ze toch niet gelijk willen stellen aan de mens.
Als mijn huis in de fik staat haal ik eerst mijn man eruit en dan pas de hond. Sorry, maar ik vind het leven van mijn man meer waard dan dat van mijn hond.
Dan schijn je te horen zeggen je kindLizzy schreef:Ja, maar dit zijn van die "Sophie's Choice" voorbeelden... Ik kan daar niks mee. Want stel je hebt een kind. Wie red je dan eerder, je kind of je man?
) Ja, dat is maatschappelijk wel verantwoord Martine-TomMartine-Tom schreef:Dan schijn je te horen zeggen je kind
Ooit way way ago, ik was 17 geloof ik kwam ik thuis van oudjaarsavond stappen, uurtje of 5 was het, ik zat nog even op de bank en er dreven dikke wolken langs het raam. Uhm....het was een kwartier eerder een kraakheldere lucht, dus toch maar ff tjekken.
Bleek 2 huizen verderop de woonkamer in de fik te staan. Ik ben erheen gerend en kwam als eerste de (In hysterisch pools schreeuwende) buurvrouw tegen, die heb ik bij dr lurven gegrepen en bij mn moeder in de slaapkamer geparkeerd (mn moeder sliep nog dus die moest ff wakker worden om zich te realiseren wat er gebeurd was).
En ik kan je melden...ik wist dat er een mannelijke volwassen loge was (neef van de buuf) dat ze een hond en vogels had, en op dat moment is het gewoon simpel, je pakt wat je pakken kan, dus dat was in dit geval als eerste de vogels die ik buiten gemikt heb (Zaten in kooien) daarna kwam ik de hond tegen die ik bij mijn moeder gezet heb, en pas daarna kwam de logee aan bod (die lag nog boven te slapen zich van geen kwaad bewust
Op dat moment was het voor mij helder, als ik de logee aangetroffen had had ik tegen hem gegild de vogels te pakken en naar buiten te gaan, tegen mensen kan je praten tegen dieren niet en voor mij was op dat moment elk leven belangrijk, geen idee waar ik de logee kon vinden en of ik hem uberhaubt wel kon bereiken dus elk gered leven was er gewoon 1.
Achteraf is al het levende uit het huis gehaald en is het bij materiele schade gebleven. Op dat moment heb ik geen seconde een onderverdeling gemaakt, simpelweg grijpen dat wat je tegenkomt, in veiligheid brengen en kijken of je nog een x terug kan.
Het zijn wat dat betreft wat domme dingen om over na te denken omdat het gewoon situatie afhankelijk is.
Als er een mens en een hond in het water liggen en jij bent de enige die ze kan redden, wie grijp je als eerste? Heel simpel, degene waarvan je op dat moment de inschatting maakt dat die het het hardst nodig heeft. Als ik zie dat de mens aan het watertrappelen in, nog aanspreekbaar is en die kan ik verbaal geruststellen en de hond staat op punt van verzuipen, dan gaat de hond ff voor. Is de hond aan het rondspartelen maar nog niet uitgeput en is de mens aan het verdrinken gaat de mens voor.
Zo zal het met man en kind ook wel werken denk ik, zie je je man in levensnood terwijl je kind nog wat speling heeft zal je eerst voor je man gaan en visaversa, het is gewoon niet zwart wit.
. Ik zat heeeel lang geleden eens naar een uitzending te kijken van..., volgens mij was het echt Oprah. Daar hadden ze zo'n zelfde zotte discussie, over wie redt je eerst je man of je kind. Toen zei 1 vrouw "mijn man". De hele zaal ging verstilde eerst en daarna waren de oh's en ah's niet van de lucht. Waarop die zelfde vrouw weer zegt "ja, ik red mijn man want kinderen kan ik wel opnieuw krijgen". Ze was bloed serieus!
Snap ik. Ging me om het idee dat dieren toch net ff iets "minder belangrijk" zijn dan mensen.Lizzy schreef:Ja, maar dit zijn van die "Sophie's Choice" voorbeelden... Ik kan daar niks mee. Want stel je hebt een kind. Wie red je dan eerder, je kind of je man?
Gelukkig hoef je die keus eigenlijk nooit te maken, dus hoef je daar niet eens over na te denken. Ben ergens blij met de ervaring die ik had, dan weet je hoe onbelangrijk dit soort discussies zijn, als het er echt op aankomt red je gewoon elk leven wat je kan, en zo hoort het ook.Hope schreef:Snap ik. Ging me om het idee dat dieren toch net ff iets "minder belangrijk" zijn dan mensen.
Weet je, ik was er niet bij. TS wel. En het kan natuurlijk ook zo zijn dat de vrouw hysterischer reageerde dan nodig was. Waarom ga je er meteen vanuit dat TS zie niet kan verplaatsen in een moeder? Ik bedoel, er zijn mensen... ik heb een keer zo verschrikkelijk gelachen, ik liep met Spot, en die loopt aan de lijn voor me. Nou negeert Spot mensen en kinderen al helemaal. Zijn niet interessant. Wij lopen op een breed zandpad aan de rechterkant van het pad. Loopt ook een gezin met peuter, al wat ouder kind en pa & ma. De moeder ziet ons aankomen, vliegt ineens op haar peuter en grist die in de lucht. Zegt dat jongetje heel wijs, met zo'n wat verveelde stam "Mama, stel je nou toch niet zo aan, je ziet toch dat die hond niks doet!"Hope schreef:Natuurlijk gaat het bij iedereen wel eens mis. Mijn gevoel hierbij is dat TS zich niet (of slechts weinig) verplaatst in de andere partij. Dat ze moeder afdoet als hysterisch en een kind vergelijkt met een pup. In haar stuk dan hé, ze schrijft dat ze excuus heeft gemaakt en dat is natuurlijk prima.
Dat er reacties komen als "valt allemaal wel mee, kan gebeuren" terwijl er vaak moord en brand wordt geschreeuwt als er een aangelijnde hond met een probleem (angst, agressie, kreupel, loops, etc) wordt benaderd door een loslopende hond. Dan roepen er heel veel dat je hond bij je moet blijven en je ze in de gaten moet houden. Dat je niet meer met je hond kan wandelen omdat er loslopende honden op af vliegen. En dat kan en mag niet en is belachelijk.
Ik vind dat meten met twee maten. Als het je kreupele hond is mag het niet, als het andemans kind is maakt het allemaal niet uit? En dan gaan we er een stuk over schrijven wat die ander misschien wel leest en zich dan misschien wel totaal uitgelachen voelt?
Mwa, ik krijg dáár dan dus een naar gevoel bij.
frodo quin schreef:Ik stel mensen niet boven dieren en krijg de kriebels van die gedachten gang, maar ik besef wel dat de meeste mensen daar anders over denken. Het neemt niet weg dat ik vind dat een hond niet zomaar op iedereen mag aflopen, net zoals niet iedereen zomaar aan je hond moet zitten, dat heet dan respect voor een ander zijn persoonlijke ruimte. Maar ts heeft onmiddellijk ingegrepen en zich verontschuldigd en dan vind ik de reactie van de moeder er over.
In onze ogen, geloof dat ook nu nog diep in de jungle nog wel kannibalen bestaan.Siberienne schreef:En toch he, dat kan je allemaal zo zeggen maar we eten wel vlees van dieren en niet van medemensen. Daar zitten ook ethische aspecten aan waarom we het een wel en ok vinden en het ander niet. Ook iets van meerwaarde en minder waard zijn.
Haha, George Orwell Animal Farm "some animals are more equal than others"Lizzy schreef:J
Enniewees, wat jij beschrijft is ook de reden dat ik dit echt een non discussie vind, wie is belangrijker en wie red je eerst. Alle mensen staan hoger op de ladder en sommige hoger dan de andere.
Leuke aanvulling!Siberienne schreef:Haha, George Orwell Animal Farm "some animals are more equal than others"
Ik denk dat het een non-discussie wordt als je gaat (ver)oordelen op de antwoorden. Ik denk dat het namelijk in dit soort discussies niet zozeer gaat om het antwoord (en dat het dus ook geen cursus "hoe wordt ik een verantwoorde held" is) maar om waarom een bepaald antwoord gegeven wordt.
En dat zijn discussies die in mijn ogen wel gevoerd moeten en mogen worden omdat dan wel bloot komt te liggen waar je normen en waarden liggen
Dat dat meer is dan een theoretische filosofische discussie werd me laatst weer eens duidelijk toen ik las over de zelfrijzende auto van Tesla. Je kunt die op verschillende manieren programmeren qua inschatten van risico's. De vraag die zich aandiende "is het leven van meerdere mensen meer waard dan dat van een enkele mens?" . De meerderheid zei "ja". De volgende vraag: je rijdt op een weg en ineens steekt een moeder met 2 kinderen over. De enige mogelijkheid om een botsing te vermijden is uitwijken naar een blinde muur. Dat betekent zou eigen dood. Stap jij in een auto die kiest voor het leven van de overstekende mensen boven dat van jou stelt?
En nog even terugkomen op "alle dieren zijn gelijk" : stap jij in een auto die een overstekende hond net zo belangrijk vindt als jouw eigen leven? nou... ik denk toch ik niet
Ik kwam laatst deze blog tegen die ik wel interessant vond, over de band tussen mensen en dieren, hoezeer wij ook deel uitmaken van een ecosysteem en dat alle leven eigenlijk waarde heeft - maar dat het soms verdomde lastig is daar een goede keuze in te maken omdat ieder zijn grenzen heeft. http://www.patriciamcconnell.com/theoth ... udes-wasps
Bij mij liggen die bij naaktslakken in de achtertuin overigens: overal mogen ze maar NOT IN MY BACKYARD!
maar het gaat hier wel om een pup. Die nog vanalles moet leren. Ik sluit me aan bij de mensen die zeggen, nee niet fijn maar een ongeluk Kan gebeuren, zeker met een pup, zeker met een eigenaar die het wel anders wil en probeert. Klinkt bijna of er mensen zijn waar het nooit fout gaat. 
Met het eerste stuk van je tekst ben ik het niet eens. Ik denk dat er zowel in de natuur als bij mensen voorbeelden genoeg zijn van individuen die hun leven opofferen voor een ander. Vaak moeder voor hun kinderen (een voorbeeld; er is een octopus soort die eieren legt en dan daarbij blijft tot ze overlijdt zodat haar lichaam dient als voedsel voor de jongen. Minder extreem voorbeeld; een van mijn rotzakken was een keer achter een eend met jongen aan gegaan (ook zo'n voorbeeld van verkeerde inschatting, hij zwom namelijk noooooit.) en andere eenden kwamen aanvliegen en landden vlak voor zijn neus om hem af te leiden van de jongen. Dat was iig leven in gevaar brengen voor de groep.Martine-Tom schreef:Leuke aanvulling!
Even nadenkend vind ik dit toch wat anders, elke mens en dier zal zijn eigen leven boven dat van een ander leven stellen, dat heeft niks te maken met een dier minderwaardig vinden aan de mens in mijn mening tenminste.
Dan word het, stap ik in een auto die een overstekende hond net zo belangrijk vind als een overstekend mens.
En heel eerlijk word mijn antwoord dan, nee in geen van beide gevallen, ik zou het doodeng vinden als mijn auto over mijn leven beschikt, geen idee wat ik zou doen als er een gezin oversteekt en de enige optie om ze te sparen is mezelf te pletter rijden, even goed dat ik ook niet weet wat ik zou doen als dat een roedel honden was die overstak. Ik, en elk mens lijkt me, zal instinctief alles doen om mijn eigen leven te sparen, maar het is ook je instinct om andere levende wezens niet zomaar dood te rijden dus af te wenden.
En waarom denken we bijv bij een overstekende eend anders als bij een overstekende hond?
Ik denk dat dat ook deels komt omdat we ons eigen leven willen beschermen, als ik over een eend heen rijd kan mijn auto dat wel hebben en overkomt mij niks, rij ik over een beetje maat hond heen, labrador, herder zoiets vind mijn auto dat al iets minder grappig waardoor ik mogelijk zelf ook in gevaar kom. Ik denk dat dat ook meespeelt...