Parelridder schreef:Ik vind de hond ook absoluut slachtoffer, mogelijk van hoe ze gefokt is (ras eigenschappen waarmee ik te doen heb, want wat moet je met die eigenschappen in onze maatschappij..?) en wat ze allemaal mee gemaakt heeft (vechten). De nieuwe eigenaren hebben zich haar lot aangetrokken, het asiel heeft een mis-match gemaakt door haar te plaatsen bij mensen die (afgaande op wat ik hier lees) die menen dat ze wel even zonder muilkorf kan lopen. Al begrijp ik héél goed dat het werkelijke probleem was dat het tuigje los raakte. En als ook de dierenambulance daar van op keek na het zien van het product, jemig.. dan lijkt het er wel op dat ze echt geen flutzooi gekocht hadden.
Ik bedoel NIET te zeggen dat ik niet mee leef met wie z'n hondje verloor door dit bijt incident. ABSOLUUT NIET! En ik weet ook niet of we een hond als haar in de maatschappij moeten willen houden, want ja.. als ze hier om de hoek zou wonen zou ik dat ook best spannend vinden (ik heb hier genoeg griezels wonen, alleen daarvan weet ik niet zo veel als van Saar, zo kun je het ook stellen..).
wat steeds door mijn gedachten gaat is hoeveel er met de juiste coaching bereikt kan worden. Tijdens de opleiding bij Gaus heb ik echt héél indrukwekkende resultaten gezien, van wat onmógelijk leek te zullen zijn. Maar het behoud er van valt of staat met het goed volgen van de instructies door de eigenaar. En die heeft op zijn beurt te maken met de eigen omgeving, waar ze soms behoorlijk stevig voor in de schoenen moeten staan. En de ellende is, terugval in oud gedrag, al is het maar één keer, maakt alle opgebouwde vertrouwen bij heel veel mensen kapot "Zie je wel, eens een rotzak, altijd een rotzak!" Dat die hond heel andere kanten heeft en toonde, mits diens eigenaar daartoe de voorwaarden aan bood, dat wordt dan al snel vergeten.
Terug op de gedachte "Als ze nou in mijn buurt zou komen wonen.." Als ik dat om draai: "Als ze mijn kameraad zou zijn..". Dan zou ik andere kanten van haar kennen, dan zou ik weten dat ik haar in de steek liet door haar onder die omstandigheden te brengen, dan zou ik me ontiegelijk schamen tov haar slachtoffer én tov haarzelf. Maar zou ik haar dan de doodstraf toe wensen?? Als ik kans zou zien haar plezierig te laten leven ondanks haar beperkingen én zonder anderen in gevaar te brengen (dus GOED materiaal en CONSEQUENT gebruik daarvan) dan zou ik haar idd niet willen laten 'af maken'. Zoals ik het overigens van die Rottweilers ook niet persé een logische stap vind ze alle 4 te laten 'af maken'.
Weg van het adres waar zo veel leed is aangericht zeker (voor de rust, gevoel van veiligheid, van de buren) maar 1 hond sprong over het (veel te lage!) hek. En héél veel honden zullen in roedelverband 'bijval' geven als hun roedelgenoot 'in de aanval' gaat, zéker een Rottweiler. Ik ken een trainer/instructeur die IPO loopt met Rottweilers, GOED luisterende honden heeft en ze desondanks nooit als roedel mee naar het park neemt, juist omdat als er ééntje in conflict komt, ze ineens als roedel gaan opereren en dán ben je de controle kwijt.. Ga maar na, voor iedereen die een groep honden heeft, als ze sámen in aktie gaan (of het nu gericht is op het najagen van een konijn of het vreten van mensenpoep, IETS waar ze met passie op af schieten) en je roept ze terug, maar één gaat nog door.. Dan raak je niet zelden de ander(en) ook weer kwijt, want de competitie ("Ik ook!") en het gevoel van "samen opereren" is gewoon enorm sterk.
Het zou mij daarom niets verbazen als het Rottweiler drama alles te maken heeft met het feit dat het een groep betrof (naast een stomweg veel te laag hek, jemig, een meter.. daar springt een hond van die maat zo over!). En er zijn heel wat honden die onbetrouwbaar zijn met (andermans) kinderen en een hond uit de groep waak/verdedigingstype is gefokt op het scherp staan op de erfgrens. Zaak om dáár je maatregelen op te nemen dus. Inslapen is een maatregel, maar wel eentje van "ik was mijn handen in onschuld". Waren die honden gestoord?? Of was de omstandigheid gestoord..?? Erfgrens, peuter op de erfgrens (veel honden ergeren zich aan peuters, dus je kunt die niet aan de andere kant van een hek zetten waar kleine kinderen spelen! dan lopen ze zich op te fokken) onvoldoende erfscheiding, mogelijk opgefokt door een stressvolle situatie met de eigenaar er voor begrijp ik van Angelique.
En hup, we maken ze af, dan treft de eigenaar geen blaam meer, dan was gewoon de hond gestoord. Weet je wat, alle 4. Weet je wat, ook de 2 die helemaal niet betrokken waren krijgen een test om te bepalen of ze nog mogen blijven leven.
Dit had allemaal zó simpel voorkomen kunnen worden en dan waren ze niet 'gevaarlijk' geweest. Zoals alle honden die ook BP-leden hebben en niet betrouwbaar zouden zijn als ze zonder enige begeleiding aan kleine kinderen worden bloot gesteld VEILIG kunnen verder leven. Het is nl niet de hond die onbetrouwbaar was, het was diens eigenaar.
Voor wat betreft de gerichten dat men in de wijk al bang was voor deze honden lang voor het bijtincident: ik heb hier in de wijk ook diverse honden lopen waar ik een blokje (of wat) voor om loop. Of verscholen achter een auto wacht tot ze een stuk verder zijn gelopen. Los lopende honden van rassen die ik niet vertrouw, die loeren naar mijn honden, brrrr. Eén loopt altijd los, een Bullmastiff, omdat ze aangelijnd uit valt. Ja duhhh.. en onaangelijnd loert ze óók, maar dan is er zeker geen houden aan áls ze zou gaan.. Ze loopt achter de eigenaar aan, die kijkt zo nu en dan om of ze nog komt, dus onmiddellijk reageren bij de 1e intentie is uitgesloten. Een Stafford die m.n. erg gericht is op de bal, maar als 'ie tussendoor even kijkt.. ik krijg er de kriebels van, van die blik. En de eigenaar altijd met een grote koptelefoon op, dus 0,0 contact met zijn omgeving, dat maakt het voor mij niet prettiger. Zo maar een greep, want er lopen er hoer vel meer die ik omzeil. Stuk voor stuk zou ik zeggen "Ik vond ze al heel lang niet pluis, ik liep er altijd al voor om". Niet omdat ze me iets hebben aangedaan, maar omdat het een type/ras is waar ik sowieso met argwaan/angst naar kijk en bovendien onaangelijnd. En dáár wringt de schoen: als de eigenaar die hond gewoon aangelijnd zou mee nemen tot daar waar ze vrij mogen (zodat ik ze niet vrij lopend hoef tegen te komen als ik dat niet wil) en ik zou een hond zien die gehoorzaam is en waarbij de eigenaar aandacht heeft voor de hond (niet dat nonchalante dus van zichzelf afsluiten of voorop lopen) dan was er niets aan de hand, ook al voel ik mij in z'n algemeenheid niet op m'n gemak tav het ras.
Iemand die met 6 (6!) loslopende (LOS LOPENDE!) Rottweilers (IMPOSANT!) door de wijk loopt.. Natúúrlijk ervaren mensen dat als beangstigend, daarvoor hoeven ze helemaal niets te doen, geen agressie te tonen, niks! Het is een imponerende hond om te zien, dat is ook de bedoeling, immers een bewaker. En dan los lopend, in een enorme groep. Nee, dat is verre van prettig om door je straat te hebben lopen. Moeten ze dan ingeslapen worden? Nee, aangelijnd en op die manier hetzij individueel uitgelaten, hetzij met aandacht voor de eigenaar lopend zou volstaan..
Er lopen hier ook verschillende mensen met 4 uitvallende honden. Geen pretje, maar altijd aangelijnd (danwel onmiddellijk aanlijnend sinds ik heel duidelijk gemaakt heb dat ik er geen last van wil hebben) én de kracht ze alle 4 te houden. Vervelend voor die eigenaren om zo te lopen, vervelend voor die honden om zo te zijn geworden, maar wij kunnen veilig passeren. Daar gaat het toch om?? Die honden hoeven niet dood, die eigenaren moeten zorgen dat hun hond niet kan aanvallen.
Lang verhaal en het zal naar ik vrees boosheid oproepen dat ik agressief gedrag niet persé met de dood wil beantwoorden, maar ik hoop dat iedereen zich toch zou willen probéren voor te stellen "Wat als mijn kameraad, waarvan ik zo veel goeds ken, dit probleem zou hebben, kon ik die dan veilig blijven houden.. of moet die dan persé dood?" en "Wie is het verwijtbaar als een hond schade aan richt, was het werkelijk onvermijdelijk of was het 't gevolg van stommiteit van diens eigenaar?"
Weet je, deze hond had
meerdere ernstige bijtincidenten op zijn naam. We weten allemaal de problematiek bij dit soort vechthonden, ze gaan voor de kill. Maar ze zijn er. Van mij mogen ze meteen een spuit krijgen bij een incident. Jammer maar helaas.
Leuk hoor, dat een Martin Gaus ermee kan toveren (ik geloof het niet, het zit er nu eenmaal sterker in) maar dat wil niet zeggen dat de eigenaar dat óók kan. En dan kom ik weer bij het verhaal van Nelson, die werd aangevallen door een hond die over een hek kwam waarvan niemand had gedacht dat er ooit een hond overheen zou kunnen. Of het punt van Kaela, wat als er een hek open blijft staan, de hond ontsnapt?
Er worden dagelijks miljoenen koeien, varkens en kippen geslacht. Als er een gevaarlijke ziekte uitbreekt word zonder pardon in een schaal van tig kilometer al het vee geruimd. Moeten mensen die gewoon op straat lopen het dan bekopen omdat er mensen zo sentimenteel zijn en dit soort beesten keer op keer een tweede kans geven?!
Gewoon een spuit erin bij een serieus incident. Mag je van mij nog een gedragstest doen als er dan ook getest word met honden. Maar dit soort beesten horen niet in de maatschappij, dat blijkt nu wel weer.
. Wel dat de kans kleiner is en die redenatie kan ik volgen aangezien ouderdieren bij erkende fokkers eerst gedragtesten moeten afleggen. Garantie? Nee natuurlijk niet, maar wel goed dat het gebeurd en het maakt de kansen op honden met hogere agressie toch wel minder.
Ook een teken aan de wand dat er iets gruwelijk mis gaat. 