Barfplaats.nl

Daar ben ik ook bang voor, ik zou dat ook zeker niet aandurven. misschien kan een holistiche arts je verder helpen...

Ik slaap de afgelopen jaren ook steeds slechter. Ben altijd een goede slaper geweest en maak mijn uren nog steeds wel, maar savonds niet in slaap kunnen vallen of snachts wakker worden en niet meer kunnen slapen is wel een terugkerend probleem geworden.

Ik krijg persoonlijk een beetje de kriebels als ik je berichtjes over je werk lees. Ik vind het heel erg dat er zo slecht aan jou behoeftes tegemoet gekomen wordt. Ik vind dat van weinig respect voor jou getuigen. En ik begrijp niet waarom werkgevers niet snappen dat nu in jou investeren veel meer oplevert dan je zsm weer alles laten doen en je weer uit laten vallen. Als ik het zo hoor ligt hier een enorme oorzaak van je slaapproblemen en het is geen gemakkelijke om op te lossen.

Anderhalf jaar geleden na het overlijden van mijn vader was het slapen hier echt een ramp. Ik heb toen slaappillen van de huisarts gekregen. Ik begreep van een vriendin dat je 2 soorten hebt (of misschien wel meer, maar in ieder geval deze 2): inslapers en doorslapers. Ik heb doorslapers gekregen, zodat ik niet alsnog snachts weer wakker kwam te liggen.
Voor mij werkte het idee die pillen te hebben al geruststellend. Op dagen dat ik vatbaar was voor "ik moet slapen, anders komt het morgen niet goed want werk/druk/enz" kon ik mezelf hiermee kalmeren. Ik gaf mezelf dan een redelijk termijn om in slaap te vallen, een uur ofzo, en als ik dan nog wakker was mocht ik een pil. Ik heb de strip niet eens volledig nodig gehad, want de wetenschap een pil te kunnen nemen maakte dat ik mijn zorgen losliet en in slaap viel. Lekker placebo waarschijnlijk, maar misschien toch iets waar je wat mee kunt.

Nu schakel ik vooral vriendlief in. Als ik slecht slaap, neemt hij taken van mij over. Zoals de hond uitlaten voor het werk. Lig ik dan een paar uur wakker, verzet ik mijn wekker een uur. Normaal neem ik veel tijd smorgens voor douchen, ontbijten en hond uitlaten, na een slechte nacht rol ik onder de douche en vertrek ik naar mijn werk. Vriendlief doet de hond en schuift me een boterham in de handen. Ook dat werkt weer positief snachts, want ik weet dat ik wat speelruimte heb.

En als ik écht beroerd slaap, zet ik mijn wekker uit. Dat gebeurd bijna nooit, maar zo heel soms doe ik dat. Dan app ik om 4 uur snachts naar mijn werk dat ze me wel zien verschijnen als ik wat geslapen heb. Ik vind dat best moeilijk, maar het helpt enorm om op dat moment voor jezelf te kiezen en het werk niet boven je eigen gezondheid en welzijn te zetten. Uiteindelijk hoort dit ook een beetje bij het totaalplaatje: goed voor jezelf zorgen, pas dan kun je er voor anderen en je werk zijn.

Sterkte er mee!

Kaela schreef:Ik slaap de afgelopen jaren ook steeds slechter. Ben altijd een goede slaper geweest en maak mijn uren nog steeds wel, maar savonds niet in slaap kunnen vallen of snachts wakker worden en niet meer kunnen slapen is wel een terugkerend probleem geworden.

Ik krijg persoonlijk een beetje de kriebels als ik je berichtjes over je werk lees. Ik vind het heel erg dat er zo slecht aan jou behoeftes tegemoet gekomen wordt. Ik vind dat van weinig respect voor jou getuigen. En ik begrijp niet waarom werkgevers niet snappen dat nu in jou investeren veel meer oplevert dan je zsm weer alles laten doen en je weer uit laten vallen. Als ik het zo hoor ligt hier een enorme oorzaak van je slaapproblemen en het is geen gemakkelijke om op te lossen.

Anderhalf jaar geleden na het overlijden van mijn vader was het slapen hier echt een ramp. Ik heb toen slaappillen van de huisarts gekregen. Ik begreep van een vriendin dat je 2 soorten hebt (of misschien wel meer, maar in ieder geval deze 2): inslapers en doorslapers. Ik heb doorslapers gekregen, zodat ik niet alsnog snachts weer wakker kwam te liggen.
Voor mij werkte het idee die pillen te hebben al geruststellend. Op dagen dat ik vatbaar was voor "ik moet slapen, anders komt het morgen niet goed want werk/druk/enz" kon ik mezelf hiermee kalmeren. Ik gaf mezelf dan een redelijk termijn om in slaap te vallen, een uur ofzo, en als ik dan nog wakker was mocht ik een pil. Ik heb de strip niet eens volledig nodig gehad, want de wetenschap een pil te kunnen nemen maakte dat ik mijn zorgen losliet en in slaap viel. Lekker placebo waarschijnlijk, maar misschien toch iets waar je wat mee kunt.

Nu schakel ik vooral vriendlief in. Als ik slecht slaap, neemt hij taken van mij over. Zoals de hond uitlaten voor het werk. Lig ik dan een paar uur wakker, verzet ik mijn wekker een uur. Normaal neem ik veel tijd smorgens voor douchen, ontbijten en hond uitlaten, na een slechte nacht rol ik onder de douche en vertrek ik naar mijn werk. Vriendlief doet de hond en schuift me een boterham in de handen. Ook dat werkt weer positief snachts, want ik weet dat ik wat speelruimte heb.

En als ik écht beroerd slaap, zet ik mijn wekker uit. Dat gebeurd bijna nooit, maar zo heel soms doe ik dat. Dan app ik om 4 uur snachts naar mijn werk dat ze me wel zien verschijnen als ik wat geslapen heb. Ik vind dat best moeilijk, maar het helpt enorm om op dat moment voor jezelf te kiezen en het werk niet boven je eigen gezondheid en welzijn te zetten. Uiteindelijk hoort dit ook een beetje bij het totaalplaatje: goed voor jezelf zorgen, pas dan kun je er voor anderen en je werk zijn.

Sterkte er mee!

Dank je wel.

Piekeren over m'n werk ben ik nu wel klaar mee, ik heb zin om weer te gaan werken en heb tot nu toe een beetje over me heen laten lopen.
Morgen heb ik een gesprek met leidinggevende en PZ en ga echt zeggen wat ik wil zeggen.
(leidinggevende begon vanmorgen al van waarom zo'n gesprek? we doen hier iets met containers (ik werk bij een grote containerrederij) en ander werk is er niet.)
Ik ga aansturen om op een andere afdeling te beginnen met wat hand- en spandiensten om zo in ieder geval het werkritme weer een beetje te krijgen.

Als ik s'nachts wakker lig lig ik niet te piekeren, ik weet eigenlijk niet waarom ik wakker lig, het zou nog te maken kunnen hebben met de hormonen.

.

Dreetje schreef:Dank je wel.

Piekeren over m'n werk ben ik nu wel klaar mee, ik heb zin om weer te gaan werken en heb tot nu toe een beetje over me heen laten lopen.
Morgen heb ik een gesprek met leidinggevende en PZ en ga echt zeggen wat ik wil zeggen.
(leidinggevende begon vanmorgen al van waarom zo'n gesprek? we doen hier iets met containers (ik werk bij een grote containerrederij) en ander werk is er niet.)
Ik ga aansturen om op een andere afdeling te beginnen met wat hand- en spandiensten om zo in ieder geval het werkritme weer een beetje te krijgen.

Als ik s'nachts wakker lig lig ik niet te piekeren, ik weet eigenlijk niet waarom ik wakker lig, het zou nog te maken kunnen hebben met de hormonen.

Stress maakt ook hormonen, cortisol bijv, aan waarvan je niet kunt slapen ;-) Maar ja vrouwenhormonen wil ook niet helpen
Tja en wat ik nu lees van jou is de situatie op je werk alles behalve bevorderlijk om je stress laag te houden, integendeel. Ook al pieker je snachts niet, het zit in je lijf. Ergernis, onvrede, wat machteloosheid. Daarom is het juist super dat je morgen het gesprek aangaat! Dat is hetgeen wat je eraan kunt doen, en ik hoop dat ze het willen gaan inzien. En waarom zo'n gesprek? Een werkgever is verplicht om mee te werken met een reintegratie traject. En geen ander werk, hmmm vaak zijn er mogelijkheden zat, moet alleen ff iets verder denken, zoals je zelf al wilt voorstellen. Uiteindelijk is het voor beide partijen gunstig om het goed aan te pakken. Succes morgen

En ter aanvulling, dat je zin hebt in je werk wil niet zeggen dat dat niet de reden kan zijn van wakkerliggen. Ook dingen die leuk zijn kosten namelijk energie en kunnen gevolgen hebben voor je gebruikelijke dagritme.
Als ik bijv een dagje met een vriendin wegga levert dat ook stress en slapeloosheid op. mijn normale ochtendritme moet ik dan aanpassen, eventueel Tom wegbrengen, zorgen dat ik eten meeneem, enz. Ik vind het wel leuk, en het levert positieve energie op...maar de nacht ervoor is qua slaap hopeloos
Nu weet ik dat en hou ik er rekening mee, ik heb me er ook bij neergelegd dat het zo is.

Vandaag uiteindelijk een gesprek gehad met PZ en leidinggevende en voor de eerste tijd besproken
hoe en wat en ik kan me daar wel in vinden.
Ook mag ik later beginnen als ik niet geslapen heb en evtl. nog even kan/wil slapen vroeg in de ochtend.

He dat klinkt goed! Fijn dat je werkbare afspraken hebt. Dat geeft vast rust en daarmee kan je misschien ook beter slapen

http://pin.it/0U98UOE
Ik denk dat deze pin op Pinterest wel iets voor jou is...
Fijn dat je een goed gesprek hebt gehad.
Staan de afspraken ook op papier? Ik heb inmiddels gemerkt dat niks op papier hebben staan discussies soms erg lastig maakt..... want iedereen herinnert zich gesprekken soms net anders

(((Mijn gesprek liep niet zo jofel, ben er inmiddels wel uit waar het mis loopt maar dat kost me tonnen met energie die ik liever aan andere dingen zou besteden... ))))

Siberienne schreef:http://pin.it/0U98UOE
Ik denk dat deze pin op Pinterest wel iets voor jou is...
Fijn dat je een goed gesprek hebt gehad.
Staan de afspraken ook op papier? Ik heb inmiddels gemerkt dat niks op papier hebben staan discussies soms erg lastig maakt..... want iedereen herinnert zich gesprekken soms net anders

(((Mijn gesprek liep niet zo jofel, ben er inmiddels wel uit waar het mis loopt maar dat kost me tonnen met energie die ik liever aan andere dingen zou besteden... ))))

Vertel, wat is er gebeurd?

..

Ik slaap nog steeds maar 2 à 3 uur per nacht, enkele uitschieters naar 4 a 5 uur.
Werk inmiddels weer 5 uur per dag en heb van de bedrijfsarts het advies gekregen om
4 dagen per week te gaan werken om het herstel te bespoedigen.
Ik werk nu de ene week 5 dagen en de andere week 4 dagen.
Wat denk je? Mijn leidinggevende vindt het pas nodig om 4 dagen te werken als ik weer
al mijn uren week. Het advies van de bedrijfsarts wordt dus niet opgevolgd.
Dinsdag maar eens een hartig woordje met hem spreken....wie is hij om mij dat te ontzeggen.

Wat een rare redenatie van je leidinggevende wamt als dit te zwaar is kom je niet op je uren? Ik merk zelf dat 4 VS 5 dagen echt veel scheelt: je hebt gewoon meer hersteltijd nodig.

En je slapen: dat klinkt toch niet goed, hoe ga je dat volhouden? Ik heb afgelopen nacht maar 4 uurtjes geslapen en ben vandaag zo gaar als boter...

Met de oefeningen van de yoga therapeut slaap ik inmiddels trouwens iha gewoon goed, de hele nacht door. Ben er erg blij mee want dat scheelt wel heel veel

Hij gooit het op de bezetting aan ons blok, we zitten met z'n 4en.
Op maandag, woensdag, donderdag en vrijdag zitten we met z'n 3en (2 collega's werken
elk 2 dagen per week niet) De dinsdag vrij voor mij (om de week ben ik al vrij) zou dan
een probleem zijn.
Wat ik het ergste vind is dat hij gewoon het advies van de bedrijfsarts links last liggen.
Als de bedrijfsarts vindt dat ik meer uren moet gaan werken zegt hij ook niet doe maar niet.
Kan net zo goed niet meer naar de bedrijfsarts gaan.

Wat het slapen betreft, op een of andere manier functioneer ik nog wel redelijk.
Als het echt te gek wordt ga ik een dag niet werken en probeer die dag wat te rusten.