Verschrikkelijkpike schreef: vr 12 mar 2021, 14:12 Lang geleden had de vader van een vriendin van mij een twee paarden, een merrie en haar hengstveulen van dat jaar. De man had een stalletje gebouwd, 2 boxen naast elkaar met daaraan nog een open stukje overkapping voor hooi en stro. Het was een keurig bouwsel van hout. Het stond achteraan in een hoek van hun weiland. Vanaf de (onverharde) weg niet zichtbaar voor voorbijgangers. De paarden konden vanaf het land naar gelieve de box in- en uitlopen.
Maar de gemeente vond dat het een illegaal bouwwerk was. De hoekpalen gingen meer dan een meter de grond in en dat mocht niet. Afbreken die stal.
Aiai. De vader kon zich wel in de argumentatie van de gemeente vinden. Dat van die meter had hij niet geweten, dus ja hij had er een vergunning voor moeten aanvragen. Maar hij vroeg de gemeente uitstel voor de afbraak want de winter stond voor de deur. En dan hadden zijn dieren geen schuilplaats/onderdak bij regen, sneeuw, koude wind en vorst. En met de winter voor de deur kon hij ook niet even snel iets anders neerzetten. Zodra de winter voorbij was zou hij de stal dan afbreken. Maar de gemeente was onvermurwbaar. Afbreken en wel nu.
Dus werd de stal afgebroken, de man wist gelukkig niet al te ver weg twee boxen te huren. Maar hij was boos op de gemeente. Heel boos. In het daarop volgende voorjaar bouwde hij een nieuwe schuur. Immens groot. Foeilelijk. Vooraan in het weiland. Zichtbaar voor ieder die voorbij kwam. En hij had het goed uitgezocht deze keer. Hij had hem zo gemaakt dat hij niet vergunningsplichtig was en nergens een regeltje overtrad. Daarna ging hij verhuizen, weg uit de gemeente en weg uit Nederland. Het weiland schonk hij aan zijn buurvrouw zodat hij er zeker van kon zijn dat die schuur nog héel lang zou blijven staan.
Goed opgelost in ieder geval
