Barfplaats.nl

Charlie Angel schreef: ma 21 okt 2024, 16:50 Het is ook zo moeilijk en zwaar als je ze zo achteruit ziet gaan, wanneer is het genoeg?
Maar Vaya laat zien dat zij nog steedsgeniet en plezier heeft!
Wat is dit een fijne oplossing voor nu Anne. Latter komt later wel.
Een dikke knuffel Anne, geniet van haar gespin. [emoji8]

Ze zeggen weleens: je wéét het wanneer het moment is gekomen om afscheid te nemen, en als ik dat als leidraad neem, dan zeg ik oprecht dat het nog te vroeg is. Ze is niet apatisch, ze slaapt zelfs niet de hele tijd, ligt gewoon op het bed van baasje (die is in Duitsland aan het werk, dus de hele matras is voor haar ) en kijkt om zich heen. Als het slaapkamerraam openstaat en er zit een vogeltje aan de andere kant van het vliegengaas, dan wil ze op de vensterbank springen (dat is lastig, want die is heel smal, dus gaat ze via een omweg waarbij ze achtereenvolgens op een dekenkist, een hoge ladekast en de vensterbank moet springen). Zodra ik naar bed ga komt ze op mijn buik liggen en begint ze luid te spinnen. Kortom, ik voel nog steeds niet dat haar tijd gekomen is.

En het vocht in haar buik neemt echt af, ik kan het zien en voelen. Nu alleen nog een kilootje aankomen om dat fietsenrek op haar rug weg te werken... Gelukkig heeft ze net weer een bordje gemalen barf verorberd - daar wordt mama heel blij van.

Dank voor de lieve woorden allemaal!

Het is niet makkelijk om zoiets voor een ander te bepalen. Goed naar haar kijken zoals je al doet en samen genieten van de mooie momenten.

Fijn dat de vloeibare toch beter gaat voor haar.

Helaas, het gaat 'm niet worden. Ik zie haar sinds gisteren echt achteruitgaan. Ze eet niet of nauwelijks, hoewel ze wel altijd meteen opstaat om te kijken wat ik heb meegebracht wanneer ik de kamer binnenkom. Ze drinkt wel kattenmelk en bloed en heeft vanochtend een paar schilfertjes lever gegeten, maar het is haar nu echt aan te zien dat ze op is. Ik kan het haar niet aandoen nog een week te wachten (dan komt baasje weer thuis) voordat ze mag gaan.

Ze mag nog één nachtje op mijn buik slapen, en dan moet morgen het onvermijdelijke maar gebeuren. Ik vind het zooo erg!

O, wat erg maar je doet het voor haar
Heel veel sterkte!

Hè gatsie Anne wat verdrietig. Wel fijn dat het nu wel duidelijk is. Twijfel is zo erg. Heel veel sterkte morgen. Geniet nog even van haar zo lang het kan. Dikke knuffel.

Verstuurd vanaf mijn SM-S911B met Tapatalk

Och toch, wat jammer dat het niet goed is aangeslagen allemaal
Heel veel sterkte dan morgen

Dikke knuffel nog voor Vaya van ons, en neem er zelf ook een

O wat gaat Vaya nu snel achteruit,
voor jou wel duidelijker hoe ze eraan toe is…..
Vanavond vroeg naar bed om samen te liggen kroelen,
en voor morgen heel veel sterkte,

Ach wat verdrietig, heel veel sterkte morgen Anne!

Oh Anne, zo leek ze nog genoeg plezier te heb((((9ben en deed de injectie zijn werk en nu Lees ik dit enorm verdrietige bericht.
Ineens is de koek op en zie je het duidelijk aan haar. Je weet dat het onvermijdelijk was, maar jeetje, waarom ineens zo abrupt? [emoji20][emoji20]
Die beslissing moeten nemen zonder de baas. Ik leef met je mee Anne.

Heel veel kracht gewenst deze laatste nacht en enorm veel sterkte morgen. In gedachten ben ik bij je, hopelijk voel je mijn steun morgen een klein beetje.
Een dikke knuffel. [emoji8][emoji8]

Heel veel sterkte vannacht en morgen Anne.
Dit is waardeloos he...

Dank allemaal voor de lieve woorden.

Vaya is gisterochtend om 11 uur heel rustig heengegaan. Ik heb haar de hele tijd geaaid en ze zat te spinnen totdat het roesje begon te werken, en toen kregen we nog tien minuten samen voordat de da terugkwam met de laatste spuit.

Het was een mooi, rustig en waardig afscheid, en hoewel ik haar mis, weet ik dat het het juiste moment was. De avond ervoor moest ze braken, wat niet makkelijk is met een lege maag en dus veel kracht kostte, en toen viel ze gewoon om van de krachtinspanning. Ik heb haar opgetild en wat beter neergelegd, en het duurde echt enkele minuten voordat ze weer op de been was, haar pootjes waren helemaal slap. Daarna liep ze wel weer gewoon rond, maar voor mij was dat het duidelijkste teken dat het de juiste beslissing was om haar te laten gaan.

Ik zal nog een langer in memoriam schrijven voor in de bar, maar moet nu eerst wat achterstallig huishoudelijk en betaald werk wegwerken...

Nogmaals bedankt allemaal.

Ik was even niet in de katten hoek geweest en las eerst het hoopvolle bericht dat de vloeistof aansloeg wat betreft het vocht in de buik om daarna te lezen dat het dan toch ineens op was
Heel veel sterkte met het verlies van jullie geliefde Vaya

Heel veel sterkte lieve Anne en een hele dikke knuffel. [emoji3590]

Ahhh, het was zover, heel veel sterkte!

Dankjewel weer allemaal. Het is zo fijn om zo'n ervaring te kunnen delen met mensen die niet denken: jeetje, het is toch maar een kat.
Vaya ligt nu in een van de vriezers (in een doosje met hooi erin) te wachten tot baasje thuiskomt, en dan kunnen we haar hopelijk nog begraven voordat de grond te hard wordt door de vorst.