Barfplaats.nl

Jullie lieve berichtjes zijn echt een hart onder de riem. 

Het is vanmorgen gebeurd om 11u   Het ging eigenlijk heel snel, omdat Trixie altijd al de neiging heeft gehad om tegen kalmerende spuitjes te "vechten", heeft ze meteen het laatste spuitje gehad 
Het ene ogenblik zat ze nog recht en 3 seconden daarna zeeg ze ineens neer in de armen van papa.  Ik denk niet dat ze iets gevoeld heeft, al schrok ze wel even van de prik.  De dierenarts is nog hier gebleven tot haar hartje stopte met kloppen.
Ik heb haar dan opgenomen en in een deken gerold, en haar zo tegen me aan gehouden tot we haar in haar kistje hebben gelegd.  Ik had haar namelijk beloofd dat ik haar warm zou houden en kort bij me tot het laatste ogenblik.
Ik heb Garfield ook even naar haar laten kijken, die snuffelde aan haar en schrok zich blijkbaar rot, hij is meteen de kamer uitgelopen.
Al bij al is er maar 1 ding wat me troost, mijn kleine meid is een hoop verder leed bespaard gebleven en rust nu voor altijd.

Thx allemaal voor jullie steun 

Hoe moeilijk zal het nu zijn na zoveel jaren en dan ineens zonder Trixie  over een tijdje denk je echt terug aan de mooie dingen die jullie samen hebben meegemaakt 
Je zegt het zelf al,ze heeft nu geen pijn meer...laat dat een kleine troost zijn.
Heel veel sterkte met het gemis en de leegte 

Verschrikkelijk! Er zal nu wel een enorme leegte zijn,  maar weet dat je het beste met haar voor had en dat ze nu zonder pijn naar jullie kan neerkijken en alles op de voet volgt!
Op 25 december kreeg onze oudste (12.5jr) ook een klein aanvalletje, ik was helemaal ondersteboven en we zijn dan ook onmiddellijk naar de DA geweest.  Die stelde ons gerust en na een volledige check-up bleek ze in een nog uitstekende conditie (dat wist ik wel hoor).  Nu ik dit verhaal lees klinkt het begin me heel bekend in de oren, enkel het begin maar...
Nog heel veel sterkte!

Goed van jou. Nogmaals petje af.
En nogmaals veel sterkte.

Nogmaals veel sterkte.

allemaal