Barfplaats.nl

Heel veel sterkte

Hoe is het nu Erna?

ik lees dit nu pas, arme Luigi.
Veel sterkte en een dikke knuffel.

Ach gossie. Sterkte met de oude man.  :'(

Anita* schreef: Hoe is het nu Erna?

Nog steeds hetzelfde. Het gevoel in zijn voet is nog steeds niet terug. Hij kan dus nog steeds niet staan. De pijn zit in zijn schouder en neemt ook niet af ondanks de injectie. Hij eet en drinkt normaal. Ik moet natuurlijk wel die bak onder zijn hoofd schuiven maar alles wat ik hem voorschotel werkt ie naar binnen. Blaffen kan hij nog steeds als de beste. Ik had zonet Elise aan de telefoon en die riep gelijk: Jee, hij klinkt normaal. En dat klopt. Met zijn blaffert en zijn koppie is niets mis.

Wel merk ik dat hij meer begint te hijgen. Waar dat door komt weet ik ook niet. Hier in de kamer is het maar 19 graden, hij ligt onder een dunne fleece deken en koorts heeft ie niet.

We gaan ons zo opmaken voor de nacht. Het matras ligt al voor de bank klaar. Ik blijf bij hem en zie wel hoe het loopt. Morgen krijgt hij zijn 2e injectie en dan maar weer afwachten. Morgenochtend zal manlief mij hopelijk aflossen.

Misschien heel egoistisch, maar ik ga niet meer met hem dokteren. Hij is 13,5 jaar oud en heeft een mooi leven gehad. Zolang als ie hier is, is hij heel lastig geweest met al zijn geblaf. Als er geen verbetering optreedt dan houdt het verhaal op. En dat tik ik makkelijker dan het is. We gaan niet de medische mallemolen met hem in om zijn leven nog een half jaar te rekken. Dat heeft geen enkele zin. Als hij morgen kan staan dan is het goed en gaan we met hem verder. Als dat niet lukt, dan gaan we afscheid van hem nemen.

Maar hoe lastig hij ook is....het is wel onze hond en ook van hem houden we. En dat maakt het moeilijk.

Wat zijn dit toch nare momenten Erna ik wens je heel veel sterkte vannacht.

Erna schreef: Nog steeds hetzelfde. Het gevoel in zijn voet is nog steeds niet terug. Hij kan dus nog steeds niet staan. De pijn zit in zijn schouder en neemt ook niet af ondanks de injectie. Hij eet en drinkt normaal. Ik moet natuurlijk wel die bak onder zijn hoofd schuiven maar alles wat ik hem voorschotel werkt ie naar binnen. Blaffen kan hij nog steeds als de beste. Ik had zonet Elise aan de telefoon en die riep gelijk: Jee, hij klinkt normaal. En dat klopt. Met zijn blaffert en zijn koppie is niets mis.

Wel merk ik dat hij meer begint te hijgen. Waar dat door komt weet ik ook niet. Hier in de kamer is het maar 19 graden, hij ligt onder een dunne fleece deken en koorts heeft ie niet.

We gaan ons zo opmaken voor de nacht. Het matras ligt al voor de bank klaar. Ik blijf bij hem en zie wel hoe het loopt. Morgen krijgt hij zijn 2e injectie en dan maar weer afwachten. Morgenochtend zal manlief mij hopelijk aflossen.

Misschien heel egoistisch, maar ik ga niet meer met hem dokteren. Hij is 13,5 jaar oud en heeft een mooi leven gehad. Zolang als ie hier is, is hij heel lastig geweest met al zijn geblaf. Als er geen verbetering optreedt dan houdt het verhaal op. En dat tik ik makkelijker dan het is. We gaan niet de medische mallemolen met hem in om zijn leven nog een half jaar te rekken. Dat heeft geen enkele zin. Als hij morgen kan staan dan is het goed en gaan we met hem verder. Als dat niet lukt, dan gaan we afscheid van hem nemen.

Maar hoe lastig hij ook is....het is wel onze hond en ook van hem houden we. En dat maakt het moeilijk.

weet je Erna, ik vind dat dat helemaal niks te maken heeft met of een hond lastig is of niet. met een grote hond van 13,5 jaar ga je sowieso niet meer van alles uithalen denk ik. Ook niet als het altijd de liefste van de wereld is geweest. Klaar is klaar,als dit idd fout gaat heeft hij een prachtige leeftijd behaald toch? En een heerlijk leven gehad. Knuffel hem nog maar een keer,en sterkte vannacht.

He gatver Erna,wat ellendig voor jullie en luigi sterkte  :-*

Zit met tranen in de ogen. (Nou heb ik dat toch gauw als er iets verdrietigs is). Hoop dat Luigi morgen beter is, en dat Erna een goede nachtrust heeft.

Erna schreef: Nog steeds hetzelfde. Het gevoel in zijn voet is nog steeds niet terug. Hij kan dus nog steeds niet staan. De pijn zit in zijn schouder en neemt ook niet af ondanks de injectie. Hij eet en drinkt normaal. Ik moet natuurlijk wel die bak onder zijn hoofd schuiven maar alles wat ik hem voorschotel werkt ie naar binnen. Blaffen kan hij nog steeds als de beste. Ik had zonet Elise aan de telefoon en die riep gelijk: Jee, hij klinkt normaal. En dat klopt. Met zijn blaffert en zijn koppie is niets mis.

Wel merk ik dat hij meer begint te hijgen. Waar dat door komt weet ik ook niet. Hier in de kamer is het maar 19 graden, hij ligt onder een dunne fleece deken en koorts heeft ie niet.

We gaan ons zo opmaken voor de nacht. Het matras ligt al voor de bank klaar. Ik blijf bij hem en zie wel hoe het loopt. Morgen krijgt hij zijn 2e injectie en dan maar weer afwachten. Morgenochtend zal manlief mij hopelijk aflossen.

Misschien heel egoistisch, maar ik ga niet meer met hem dokteren. Hij is 13,5 jaar oud en heeft een mooi leven gehad. Zolang als ie hier is, is hij heel lastig geweest met al zijn geblaf. Als er geen verbetering optreedt dan houdt het verhaal op. En dat tik ik makkelijker dan het is. We gaan niet de medische mallemolen met hem in om zijn leven nog een half jaar te rekken. Dat heeft geen enkele zin. Als hij morgen kan staan dan is het goed en gaan we met hem verder. Als dat niet lukt, dan gaan we afscheid van hem nemen.

Maar hoe lastig hij ook is....het is wel onze hond en ook van hem houden we. En dat maakt het moeilijk.

Nou ik geef je gelijk dat je niet meer met hem gaat dokteren hoor en tuurlijk houden jullie veel van hem g*d verd*mme ik zit hier ook te janken. Als het dan toch moet dan hoop ik dat het snel gaat en dat hij er niet onder lijdt.

Dubbel hè meis,je wilt hem eigenlijk niet kwijt en aan de andere kant weet je gewoon dat het geen zin meer heeft om verder te dokteren zoals je zegt.
ik kan er helemaal inkomen hoor,hij heeft een mooi leven gehad en zeker de laatste tijd bij jullie helemal super natuurlijk.
geef de ouwe mopperkont maar een lekkere knuffel van mij en ik hoop dat je toch een beetje kan slapen op de grond

Ach Erna, ik lees het nu pas.
Ik snap je laatste bericht helemaal en kan je alleen maar veel sterkte wensen voor morgen!
Je neemt de juiste beslissing om geen medische molen in te gaan met luigi, ik denk ook niet, dat hij of jullie daar iets beter van worden.
Ik leef met je mee en weet eigenlijk niet, wat ik moet hopen voor de dag van morgen!
Sterkte en knuffels voor jou en Luigi!

Ohh ,hier zit ik even voor het slapen gaan nog even snel op Barfplaats te kijken en lees dit.

Ik wil je echt heel veel sterkte toewensen ,en hoop echt dat het er morgenvroeg anders uit ziet.

Afscheid nemen is altijd moeilijk,heb hier zelf ook twee oudjes bij me zitten[13 en 14]maar moet er echt niet aan denken hoor.

Maar net wat jij ook zegt ,ik zal mijn oudjes ook niet echt meer door een medische molen halen,maar moeilijk blijft het.
Je wil ze eigelijk nooit kwijt .
Ik hoop echt dat je een beetje een rustige nacht hebt,en het eerste wat ik morgenvroeg doe als ik wakker word snel kijken hoe de nacht is verlopen.
Je bent niet alleen hoor ,heel veel mensen denken aan je deze nacht .

Geef je Luigie even een hele zachte knuffel van me.
Sterkte

Och, ik lees je berichtje ook nu pas 
Ik denk aan jullie en hoop dat hij morgenochtend een heel stuk is opgeknapt.

Heel veel sterkte met jullie kanjer