Re: Verschil BARF en NRV
Geplaatst: ma 18 feb 2008, 21:53
Al kweet-niet-hoe lang voeren mensen 60% plus procent vleesbot. Vooral in de US, Australie en England. Met succes. Ik ken zelfs mensen (niet in Nederland) die al meerdere generaties honden 70% a 80% vleesbot voert. Met succes.
In Nederland voert de gemiddelde barfer geen 60% vleesbot maar een lager percentage. Een zink-tekort openbaart zich als eerste in huidproblemen. Kale plekken, roodheid, schilfers vooral rond de ogen, lippen, scrotem, anus, etc. Bij heel ernstige zinktekorten zie je achterblijven in groei en gewichtsverlies. En ja, wanneer je teveel calcium voert, belemmert dit de opname van zink. Maar vooral wanneer je teveel calcium EN teveel granen voert. En sowieso als je een teveel aan granen voert. En wij voeren geen granen. Bovendien, ik blijf zeggen dat wij niet teveel calcium middels vleesbotten voeren. Was dat wel zo, dan zou ik hier, na de jaren dat ik barf met mijn honden wel een signaal hebben ontvangen dat ze een een of ander tekort zouden hebben. Tegendeel is waar. Mijn jongste hond Linga heeft de maximale grootte zelfs bereikt die een Dalmatier-teef mag bereiken met haar 28 kilo en 58 cm hoogte. Op 50% vleesbot, zeg 20% a 25% bot kaal. Ik ken alleen maar barfers waarbij de pups altijd, stuk voor stuk, zonder groeiachterstand opgroeien en eigenlijk stuk voor stuk de maximale grootte bereiken. Niks groei-achterstand. Niks zink-tekort.
En, Ian B is hier niet nog maar een paar jaartjes mee bezig hoor, maar eerder een jaar of 30. Komt daar nog eens bij dat de meeste versvleesvoedingen waar bot in zit niet voor niets 20% a 25% bot bevat. Ik heb daar wel eens met de maker van versvleesvoeding over gesproken en bij een botpercentage van 10% en 15% klopte de Ca/F voor geen meter, teveel fosfor, te weinig calcium. Ik heb daar zelf ook wel eens een paar ingewikkelde berekeningen tegen aan gegooid en ook ik kwam tot dezelfde conclusie. Nou maakt het mij niet uit, ik wil niet zeggen dat mensen dus 20% kaal bot moeten voeren, maar schadelijk is het zeker niet. Bibi bijv. bevat 20% a 25% bot. Kaal. En bestaat nog maar een jaar of 40. Nou wil ik versvlees niet vergelijken met zelf samenstellen, maar het geeft te denken.
Zink is alom aanwezig in de natuur, vooral in vis en schaaldieren. Goede natuurlijke bronnen zijn oesters, eidooier, lamsvlees, varkensvlees, rundvlees, peulvruchten, sesamzaad, tarwekiemen, biergist, paddestoelen en magere melkpoeder.
Ik denk dat onze honden ruim aan hun zink komen, dat blijkt ook wel uit hun blakende gezondheid, al een generatie of 3, in geval van mijn eigen honden.
Als je ook "Nutrient Requirement of Dogs" er op na slaat, dan lees je ook direct dat de behoefte aan zink bij een hond op een vleesrijkdieet lager is dan honden die met andere soorten voeding gevoerd worden. En dat honden die met veel granen of soja gevoerd een hogere behoefte aan zink hebben. Dus ik denk dat dit wat tekort door de bocht is, wat deze mevrouw hier beweerd. Met andere woorden: ik vind het een interessant stuk tekst, over zink tekorten, maar geloof beslist niet dat dit terzake doende is bij onze wijze van voeren. En bovendien doet het me ernstig denken aan het biotine en avidine verhaal.
Om even terug te komen op pens versus vlees: 100 gram pens bevat 1,42 mg zink. 100 gram rundvlees bevat 3,59 mg zink. En 100 gram kalkoennek bevat 3,80 mg zink.
Verder wilde ik nog wat zeggen over het dieet van de wolf nemen als uitgangspunt. Dit vind ik zeer gevaarlijk. Chubby geeft al eens een programma te hebben gezien waarbij wolven een grote prooi doodde en vrijwel alleen het spiervlees en wat botten op vraten en de buik inhoud niet nuttigde. Dat klopt ook. Maar alleen en slechts alleen in gebieden waar (gedurende bepaalde jaargetijden) een overvloed is aan prooi. Wanneer er geen prooi in overvloed is, vreet de wolf alles en blijft er echt nauwelijks wat over. Maar wat zegt dit? Niks. Want men heeft geen studie gedaan naar de gezondheid van deze wolven, op deze momenten dat ze wel of geen overvloed aan prooi hadden. Wel heeft men gesignaleerd dat wolven die een overvloed aan prooi hebben, geen plantaardig materiaal eten (en geen maag/darminhoud). Maar tevens is ook gebleken dat deze honden in gezondheid achterlopen op wolven die het minder goed hebben en dus wel plantaardig materiaal eten (omdat ze gedwongen worden). Zo treffen we bij deze wolven vaker huid/vachtproblemen aan. In mijn ogen reden te meer om onze huishond dus wel van een portie groen te voorzien. Maar dat is dan allemaal leuk en aardig.... hoe vertaald zich dit naar de huishond? Geen gedomesticeerde wolf? Aangezien er heel weinig onderzoek is gedaan naar de voeding van wolven, denk ik dat je weinig kunt zeggen over hoe de voeding van de wolf zich relateert tot de voeding van de huishond, waar wel onderzoek naar is gedaan alleen met betrekking tot fabrieksvoer. Dus tja, daar hebben we dan ook weinig aan...
Kunnen we hooguit een soort van gok doen naar wat het beste is voor onze hond. En daarbij kijken we dan natuurlijk niet alleen naar hoe onze eigen honden eruit zien, maar ook naar hoe ze zich voort planten. Om je een voorbeeld te geven: mijn hond d'r moeder : eet barf. En is twee keer als een speer zwanger geworden van een prachtig nest pups, waarvan 100% weer opgegroeid is op versvlees en barf en waarvan in deze 2 nestjes niet 1 pup is achtergebleven in groei of huidproblemen heeft. De generatie erop: idem dito. Zo zwanger en prachtige gezonde goed groeiende nesten neergelegd. Evenals mijn hond d'r tante, ook een barfhond. En Angelique heeft dezelfde ervaringen, over meerdere generaties. Het ziet er naar uit dat we dus zo ongeveer wel aardig doen.
In Nederland voert de gemiddelde barfer geen 60% vleesbot maar een lager percentage. Een zink-tekort openbaart zich als eerste in huidproblemen. Kale plekken, roodheid, schilfers vooral rond de ogen, lippen, scrotem, anus, etc. Bij heel ernstige zinktekorten zie je achterblijven in groei en gewichtsverlies. En ja, wanneer je teveel calcium voert, belemmert dit de opname van zink. Maar vooral wanneer je teveel calcium EN teveel granen voert. En sowieso als je een teveel aan granen voert. En wij voeren geen granen. Bovendien, ik blijf zeggen dat wij niet teveel calcium middels vleesbotten voeren. Was dat wel zo, dan zou ik hier, na de jaren dat ik barf met mijn honden wel een signaal hebben ontvangen dat ze een een of ander tekort zouden hebben. Tegendeel is waar. Mijn jongste hond Linga heeft de maximale grootte zelfs bereikt die een Dalmatier-teef mag bereiken met haar 28 kilo en 58 cm hoogte. Op 50% vleesbot, zeg 20% a 25% bot kaal. Ik ken alleen maar barfers waarbij de pups altijd, stuk voor stuk, zonder groeiachterstand opgroeien en eigenlijk stuk voor stuk de maximale grootte bereiken. Niks groei-achterstand. Niks zink-tekort.
En, Ian B is hier niet nog maar een paar jaartjes mee bezig hoor, maar eerder een jaar of 30. Komt daar nog eens bij dat de meeste versvleesvoedingen waar bot in zit niet voor niets 20% a 25% bot bevat. Ik heb daar wel eens met de maker van versvleesvoeding over gesproken en bij een botpercentage van 10% en 15% klopte de Ca/F voor geen meter, teveel fosfor, te weinig calcium. Ik heb daar zelf ook wel eens een paar ingewikkelde berekeningen tegen aan gegooid en ook ik kwam tot dezelfde conclusie. Nou maakt het mij niet uit, ik wil niet zeggen dat mensen dus 20% kaal bot moeten voeren, maar schadelijk is het zeker niet. Bibi bijv. bevat 20% a 25% bot. Kaal. En bestaat nog maar een jaar of 40. Nou wil ik versvlees niet vergelijken met zelf samenstellen, maar het geeft te denken.
Zink is alom aanwezig in de natuur, vooral in vis en schaaldieren. Goede natuurlijke bronnen zijn oesters, eidooier, lamsvlees, varkensvlees, rundvlees, peulvruchten, sesamzaad, tarwekiemen, biergist, paddestoelen en magere melkpoeder.
Ik denk dat onze honden ruim aan hun zink komen, dat blijkt ook wel uit hun blakende gezondheid, al een generatie of 3, in geval van mijn eigen honden.
Als je ook "Nutrient Requirement of Dogs" er op na slaat, dan lees je ook direct dat de behoefte aan zink bij een hond op een vleesrijkdieet lager is dan honden die met andere soorten voeding gevoerd worden. En dat honden die met veel granen of soja gevoerd een hogere behoefte aan zink hebben. Dus ik denk dat dit wat tekort door de bocht is, wat deze mevrouw hier beweerd. Met andere woorden: ik vind het een interessant stuk tekst, over zink tekorten, maar geloof beslist niet dat dit terzake doende is bij onze wijze van voeren. En bovendien doet het me ernstig denken aan het biotine en avidine verhaal.
Om even terug te komen op pens versus vlees: 100 gram pens bevat 1,42 mg zink. 100 gram rundvlees bevat 3,59 mg zink. En 100 gram kalkoennek bevat 3,80 mg zink.
Verder wilde ik nog wat zeggen over het dieet van de wolf nemen als uitgangspunt. Dit vind ik zeer gevaarlijk. Chubby geeft al eens een programma te hebben gezien waarbij wolven een grote prooi doodde en vrijwel alleen het spiervlees en wat botten op vraten en de buik inhoud niet nuttigde. Dat klopt ook. Maar alleen en slechts alleen in gebieden waar (gedurende bepaalde jaargetijden) een overvloed is aan prooi. Wanneer er geen prooi in overvloed is, vreet de wolf alles en blijft er echt nauwelijks wat over. Maar wat zegt dit? Niks. Want men heeft geen studie gedaan naar de gezondheid van deze wolven, op deze momenten dat ze wel of geen overvloed aan prooi hadden. Wel heeft men gesignaleerd dat wolven die een overvloed aan prooi hebben, geen plantaardig materiaal eten (en geen maag/darminhoud). Maar tevens is ook gebleken dat deze honden in gezondheid achterlopen op wolven die het minder goed hebben en dus wel plantaardig materiaal eten (omdat ze gedwongen worden). Zo treffen we bij deze wolven vaker huid/vachtproblemen aan. In mijn ogen reden te meer om onze huishond dus wel van een portie groen te voorzien. Maar dat is dan allemaal leuk en aardig.... hoe vertaald zich dit naar de huishond? Geen gedomesticeerde wolf? Aangezien er heel weinig onderzoek is gedaan naar de voeding van wolven, denk ik dat je weinig kunt zeggen over hoe de voeding van de wolf zich relateert tot de voeding van de huishond, waar wel onderzoek naar is gedaan alleen met betrekking tot fabrieksvoer. Dus tja, daar hebben we dan ook weinig aan...
Kunnen we hooguit een soort van gok doen naar wat het beste is voor onze hond. En daarbij kijken we dan natuurlijk niet alleen naar hoe onze eigen honden eruit zien, maar ook naar hoe ze zich voort planten. Om je een voorbeeld te geven: mijn hond d'r moeder : eet barf. En is twee keer als een speer zwanger geworden van een prachtig nest pups, waarvan 100% weer opgegroeid is op versvlees en barf en waarvan in deze 2 nestjes niet 1 pup is achtergebleven in groei of huidproblemen heeft. De generatie erop: idem dito. Zo zwanger en prachtige gezonde goed groeiende nesten neergelegd. Evenals mijn hond d'r tante, ook een barfhond. En Angelique heeft dezelfde ervaringen, over meerdere generaties. Het ziet er naar uit dat we dus zo ongeveer wel aardig doen.