*Dorothea* schreef:
Een lintworm is niet zo gevaarlijk hoor, een lintworm zorgt er juist voor dat z´n gastheer er niet aan ten gronde gaat want dan legt hij zelf ook het loodje. Een lintworm lokt zelfs geen immuunrespons uit. Het is ook een fabeltje dat mensen afvallen door een lintworm, zo´n beest gebruikt relatief weinig energie.
Ik denk dat je bij de paarden Str. vulgaris of cyathostominae wormen bedoelt, die laatsten vreten inderdaad de hele darmwand kapot, maar een lintworm doet dat niet.
Het is wel zo dat het voor de eindgastheer vaak niet gevaarlijk is of ziekte verschijnselen teweeg brengt, bovendien worden dieren vaak niet zo ziek van lintwormen, maar daar gaat het mij ook niet helemaal/alleen maar om. Kijk, een ding is zeker, mensen kunnen ziek worden van lintworm besmettingen, ook lintwormen van de hond kunnen wij krijgen... voorbeeld hieronder.... Het lijk mij echt niet wenselijk om een hond met een lintworm besmetting te laten lopen, niet alleen voor de hond, maar vooral voor de mensen die met honden meeleven..... of perongeluk besmet kunnen raken......
"
Ziekteverschijnselen bij de mens
De mens kan echinococcose oplopen door eieren van de hondenlintworm of van de vossenlintworm op te nemen. Per definitie is de mens voor deze worm alleen tussengastheer en daarmee drager van de blaasworm. De blaaswormen die door Echinococcus ontstaan zijn veel groter dan die zich door infectie met T. solium (grote lintworm) kunnen ontwikkelen. De Echinococcus granulosus blaaswormen bevatten veel vocht en wat ‘stof’, het zogenaamde hydatide-zand. De blaaswormen van E. granulosus (van de hond) veroorzaken meestal geen problemen. Dit is echter afhankelijk van de grootte en plaats van de blaas en de groeisnelheid (ongeveer 1 cm in diameter per jaar). Problemen ontstaan vooral wanneer er een blaas in het weefsel van de long of lever barst. Een mogelijke complicatie is dan anafylactische shock, een zeer heftige allergische reactie. Een dergelijke reactie kán optreden wanneer iemand geopereerd wordt en er dan per ongeluk een blaasworm gevonden en beschadigd wordt.
Besmetting met de blaasworm van E. multilocularis, van de vos, heeft een kwaadaardiger verloop. Wederom bepalen de grootte, plaats en groeisnelheid van de blazen welke symptomen op de voorgrond treden. De lever is het meest aangetaste orgaan, in meer dan 90% van de gevallen vormen zich hier blazen. De blaaswormen van E. multilocularis vormen echt ook voortdurend ‘dochterblazen’, die zich weer verder in het lichaam verspreiden. Ondanks alle schade die aangericht wordt, kan het toch wel 5-15 jaar duren voordat klachten duidelijk naar voren komen. Bij een ernstige aantasting van de lever is de kans groot dat de patiënt hieraan overlijdt.
Ziekteverschijnselen bij dieren
Dieren worden vrijwel nooit ziek, of het dier nu als eindgastheer voor de lintworm fungeert of als tussengastheer voor de blaasworm. Slechts vage, weinig specifieke klachten treden soms op als gevolg van de plaats en grootte van de blazen. Knaagdieren met hydatide cystes van E. multilocularis gaan wel vaak dood aan de grote hoeveelheid blazen in hun lichaam.
In landen waar echinococcose nog veel voorkomt is vooral het afkeuren van aangetaste levers op het slachthuis een economisch probleem, omdat deze levers niet meer geconsumeerd mogen worden.
Verspreiding en frequentie
Gevallen van Echinococcus granulosus kwamen vroeger wel in Nederland voor, met name de runder- en schapenblaasworm. Intensieve slachthuiscontrole en het voeren van honden met droogvoer en (gesteriliseerd) blikvoer hebben ervoor gezorgd dat deze parasiet al tientallen jaren niet meer bij dieren in het slachthuis (als blaasworm) waargenomen wordt.
Ik weet niet welke van de tientallen lintwormen deze hond bij zich draag, sommige kunnen wel deegelijk ziekte veroorzaken bij mensen, lijk mij niet handig/verantwoordelijk om de besmetting gewoon door te laten gaan
