ik herken t verhaal..
mijn ouwe katje had ook om de haverklap blaasontsteking..
ik besefte zelf al dat het stress was..
maar toch ook urine op kweek laten zetten.. en er werd niks gevonden..
ab na ab.. cystease.. enzovoort..
een hoop ellende..
dus na de zoveelste keer blaasontsteking heb ik haar bij de da achter gelaten voor een volledig onderzoek..
kweet niet meer wat ze gedaan hebben allemaal..
iig alles nog een keer.. ook urine onderzoeken.. een echo om te zien of er soms iets van een tumor zat ofzo..
zelfs foto's geloof ik..
ik was een paar ruggen armer.. en er kwam geen probleem aan de orde..
dus..
wat ik al wist.. stress..
noezels blijft nu snachts in de huiskamer en keuken..
haar kattenbak staat hier.. dus ze kan nu rustig uitplassen..
de ergste boosdoener heb ik weg gedaan..
hij was zelf niet gelukkig hier.. pieste ook regelmatig overal tegen aan..
ik was er erg verdrietig over.. maar hij was nog jong en brutaal.. en kwam als laatste.. en noezels is een ouwe muts..
naja..
dat scheelde al zo enorm..
en nog steeds blijft noezels in de kamer en de rest in de bijkeuken en buiten..
als ik wegga.. en als ik ga slapen..
ze zijn het gewend.. en als ik er wel ben doen ze haar tegenwoordig niets meer..
puur omdat ze het vergeten lijken te zijn..
af en toe wordt ze nog geplaagt.. maar dat is minimaal..
ze heeft nu al een jaar geen blaasontsteking meer gehad..
(zelfs op brokjes en blikjes.. kun je nagaan..
)naja.. wat ik dus wilde zeggen..
je kunt bergen kosten maken nog.. maar feitenlijk is het hoogstwaarschijnlijk dus idd stress..
je katje is ongelukkig en angstig..
ook zonder blaasontsteking lijkt het me dat er een oplossing moet komen..
sterkte..
lied
