Barfplaats.nl

kaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarin..
joehoeeeeee..       

Ja, sorry, daar zijn we dan weer.....

Gisteren dus bij de osteopaat geweest en ze was tevreden met het resultaat.... De klachten lagen nu meer aan t oppervlak, terwijl ze in t begin juist diep in zijn lichaam geworteld waren.
Ze was tevreden over de vorderingen in zijn achterhand (o.a. beter doorbloeding) en stuitte nog op problemen in de overgang rugwervels-lendewervels en (natuurlijk) in zijn voorhand; 1e nekwervel en de zenuwplexus in zijn schouder (links voor). Ook zijn borstvlies was nog niet helemaal 'lekker' 
Ik heb haar aangegeven dat ze het op een rustig tempo mag voortzetten; dwz dat ik liever wat vaker terug kom, dan dat ze in 1 behandeling veel doet....
Ze heeft uitgelegd dat het werkt als het brengen van een auto van A naar B....toen ik de 1e keer met Yuki kwam, waren we op punt A....de behandeling werkt uiteindelijk naar eindpunt B. Na elke behandeling moet ze zorgen dat ze de 'auto' wegzet op een parkeerplaats. Komt ze niet tot aan de Pplaats, dan zal de 'auto' in de tussentijd (naar de volgende behandeling) weer terugrollen naar de voorgaande P-plaats. Bij een hond zoals Yuki, die alles heel gelaten toelaat, moet ze dus wel uitkijken dat ze niet een Pplaats overslaat en dus hem 2 plaatsen verder zet in 1 behandeling, want dat is te zwaar.

Yuki stapte gisteren weer gretig binnen bij Martine (ondanks dat hij een slechte maand gehad heeft), liet alles weer vol vertrouwen toe en leek er wel van te genieten. Hij blijft alleen wat moeite houden met zijn kop/borstgebied (hij wordt dan wat draaierig/onrustig....en dat komt niet (alleen) vanwege het feit dat iemand dicht in zijn persoonlijke zone komt, volgens mij, maar ook omdat dat duidelijk zijn probleemgebied is).
Hij stapte ook vrolijk en tevreden weer naar buiten (i.t.t. de vorige keer) en was ook daarna de vrolijkheid zelve.
Het 'enige' is dat hij zichtbaar last heeft van zijn linker voorpoot (/-kant?)....

De 21ste wordt hij weer van deze Pplaats gehaald en rijden we weer een stukkie verder 

Ondertussen ben ik aan t bijkomen van een plaatje was ik net zag op een site....een 4wielige kar, die er voor zorgt dat de hond niet volledig zijn eigen gewicht hoeft te dragen....
Hoe lang ik al niet fantaseer over een dergelijk ding   
Maar ja, het is wel een hele stellage zeg... 

Zolang Yuki zelf in beweging kan blijven denk ik dat dat de voorkeur heeft hoor... geen karretjes e.d. Yuki moest van ver komen.... het is niet meer de jongste.... geef het tijd! En homeopatische ondersteuning...  voor de woef

Karretjes zijn voor mij een stuk of 4 bruggen te ver  . Maar dat is jouw keuze en niet de mijne.

Wel fijn te horen dat het met Yuki weer wat beter gaat! Op naar de volgende behandeling en met frisse moed verder 

Ik lees het nu pas, maar gelukkig gaat het al weer ietsje beter met Yuki!! Ik hoop dat de behandeling nog verder z'n werk zal doen !

bloemetje schreef: Karretjes zijn voor mij een stuk of 4 bruggen te ver  . Maar dat is jouw keuze en niet de mijne.

Wel fijn te horen dat het met Yuki weer wat beter gaat! Op naar de volgende behandeling en met frisse moed verder 

Kan ik mij heel goed voorstellen, was daar ooit ook absoluut tegenstander van en het voelt ngo steeds 'not done', maar als je dagelijks 3 keer met een hond wandelt die laat zien graag te willen, maar nog maar erg moeilijk kan, dan krijg je vanzelf creatieve wensgedachtes, specifiek gericht op wat je steeds ziet...
In ons geval is dat dus 'iets' dat ervoor zou kunnen zorgen dat hij niet zijn volledige gewicht hoeft te dragen, zodat hij iets lichter uit de voeten zou kunnen.
Tja, en dan kom je ineens iets tegen dat redelijk aan dat beeld voldoet..en dan moet ik toch heel even wat serieuzer gaan nadenken.....   
(ik kan mij namelijk goed voorstellen dat een hond er weinig tot niks om geeft HOE iets tot stand komt, als voor hem de som van de delen meer is dan het voorheen was...)

Karretjes, auto's die van A naar B via parkeerplaatsen rijden. Ik zit hier toch nog wel op een hondenforum he? 

Ik heb geen idee hoe ver ik zou gaan. Ben zeker niet faliekant tegen creatieve oplossingen. Ik zou in ieder geval zelf altijd kijken voor wie je het nu eigenlijk doet, de hond of jezelf. En wat dan daarin weer de grenzen zijn, tsja, wel moeilijk en per geval verschillend.
Succes verder met de reis met Yuki in ieder geval!

Marjet schreef: Karretjes, auto's die van A naar B via parkeerplaatsen rijden. Ik zit hier toch nog wel op een hondenforum he? 

Ik heb geen idee hoe ver ik zou gaan. Ben zeker niet faliekant tegen creatieve oplossingen. Ik zou in ieder geval zelf altijd kijken voor wie je het nu eigenlijk doet, de hond of jezelf. En wat dan daarin weer de grenzen zijn, tsja, wel moeilijk en per geval verschillend.
Succes verder met de reis met Yuki in ieder geval!

De grap is ook dat je daar in groeit....langzaam maar zeker vervagen de gestelde grenzen.
Hihi, ik geloof niet dat ik zo'n karretje voor mijzelf zou doen (ik zou het redelijk genant vinden om zo mijn hond uit te laten ), maar als Yuki er baat van zou hebben, dan boeit mij dat niet...

Ja, Yuki en ik zullen onze reis zo goed en kwalitatief mogelijk afleggen  8)

wat goed dat yuki iig weer "onderweg" is.. 

zon karretje vind ik prima als de hond geestelijk nog graag wil..
voor paap had ik ook een karretje in gedachten omdat zijn lichaam last had van zijn hernia's
maar zijn hoofd zat nog op:  "ik ben een jonge god!"
helaas haalde zijn hoofd hem na verloop van tijd in en was er van een karretjes fantasie geen sprake meer.. 
maar als yuuk zijn grijze massa nog op jonge god staat.. (heeft ie helemaal gelijk in) is zon ding toch prima?
mits je zorgt dat hij niet "lui" wordt.. dan doet het meer kwaad dan goed..

ik heb voor paap toen gesproken met mensen van hondenrolstoel.nl
die zijn goedkoop.. je betaald eigenlijk alleen de materiaal kosten..
die man is zelf creatief begonnen met een stoeltje voor zijn eigen hond..
dus het zo heel goed kunnen dat hij jouw plannetje met een 4wheeldrive ook kan realiseren??

Klinkt toch goed dat verhaal van Martine. Hopelijk heeft hij van dit stukje minder last dan van het vorige.
En tja hoe ver ga je? Ik had nooit gedacht een hond te zullen rondrijden in een buggy, maar Jonas lijkt het prima te vinden en dus doen we het nu. En komend weekend kijk ik zelfs voor een jasje. Mijn vader moet er nog even aan wennen, een hond met een jas in een buggy 

Je kent Yuki zo goed, je weet vast hoe ver je kunt gaan. Misschien is het uit te proberen met iets wat je zelf maakt voordat je vanalles gaat aanschaffen?

Ik vind het nog niet zo slecht klinken hoor Karin.
De osteopaat geeft in ieder geval niet aan dat dit het eind station is en dat je nog een heel eind met Yuki kunt komen.
V.w.b. karretjes.....tja, ik had ook nooit verwacht dat ik Robbie ooit in een wandelwagen zou zetten.
Deze zomer heeft meneer tijdens de vakantie in een wandelwagen gezeten en ik heb er vrolijk achter gelopen.

Wandelwagen of iets dergelijks hou ik voor Tara nog achter de hand, zodat ze als ze echt oud wordt toch nog mee het bos in kan en niet meer grote stukken hoeft te lopen. Da's bepaald nog niet aan de orde maar wie weet ... Karretje om in te hangen als de achterhand het niet doet ga ik niet doen. Ik heb het wel in werking gezien en leuk voor de hond tijdens het wandelen maar thuis moet dat ding uit en dan kan hij zich alleen nog maar voortslepen met z'n voorbenen. Dat vind ik dus geen hondwaardig bestaan, maar dat ben ik.

Wat fijn dat Martine tevreden is!! Dat geeft echt weer hoop toch?

Klinkt goed. Fijn dat Yuki het relaxed ondergaat.