Barfplaats.nl

Tanna schreef: zo 19 jan 2020, 23:43 Dat mijn lief vandaag al het fruit dat ik ging schillen bij naam wist te noemen. Hij heeft eind september een zwaar herseninfarct gehad en hoewel het steeds beter gaat heeft hij nog last van afasie. Maar dit is een teken dat er nog elke dag vooruitgang is.

Dat is geweldig Tanna!

Tanna schreef: zo 19 jan 2020, 23:43 Dat mijn lief vandaag al het fruit dat ik ging schillen bij naam wist te noemen. Hij heeft eind september een zwaar herseninfarct gehad en hoewel het steeds beter gaat heeft hij nog last van afasie. Maar dit is een teken dat er nog elke dag vooruitgang is.

Oh wat fijn om te lezen , hopelijk nog veel meer vooruitgang

Tanna schreef: zo 19 jan 2020, 23:43 Dat mijn lief vandaag al het fruit dat ik ging schillen bij naam wist te noemen. Hij heeft eind september een zwaar herseninfarct gehad en hoewel het steeds beter gaat heeft hij nog last van afasie. Maar dit is een teken dat er nog elke dag vooruitgang is.

Wat ontzettend fijn

Met een collega staan praten. Hij kromp ineens in elkaar en vertelde dat hij kramp in zijn armen had. Dit klonk wel heel erg bekend!

Gezegd dat hij als de sodemieter de huisarts moest bellen. Binnen een half uur lag hij in de ambulance onderweg naar het ziekenhuis. Hij was op tijd. Ze hebben hem geopereerd en een stent geplaatst.

Pffff.... niet goed voor mij, maar wel goed voor hem!

Oh bah, wat confronterend


Gelukkig was je collega op tijd in het ziekenhuis.

Jeetje Ronald heb je zomaar iemand z’n leven gered ! En dat dankzij je eigen nare ervaring. Alles is toch maar weer ergens goed voor lijkt wel...

Man, dat is schrikken. Wat goed dat je zo snel hebt gereageerd!

Confronterend Ronald, maar hoe fijn dat je collega het heeft gered!

Toegezegd naar een overleg te gaan, eigenlijk niet zoveel zin maar boven verwachting leuk, ook door een ontmoeting met een oud collega van 19 (!) jaar geleden. Herinneringen opgehaald en grappige was dat hij recht voor zijn raap benoemde waarom de keuze voor mijn huidige vak goed was en ik dacht ‘verrek, dat jij dat toen al zag’

Siberienne schreef: wo 22 jan 2020, 22:28 Jeetje Ronald heb je zomaar iemand z’n leven gered ! En dat dankzij je eigen nare ervaring. Alles is toch maar weer ergens goed voor lijkt wel...

Inderdaad!

Zal ook wel eng geweest zijn om het langs de andere kant te beleven.

frodo quin schreef: do 23 jan 2020, 19:55 Inderdaad!

Zal ook wel eng geweest zijn om het langs de andere kant te beleven.

Nogal ja... Toen ik hoorde dat hij geopereerd was, ging het bij mij mis. Trillen, huilen, benauwd, bang, flashbacks. Heel bizar om mee te maken.
Ik ben toen ook maar naar huis gegaan. En daarna naar een lieve vriendin, omdat ik niet alleen wilde zijn.

Al met al goed afgelopen...

Ronald schreef: do 23 jan 2020, 21:00 Nogal ja... Toen ik hoorde dat hij geopereerd was, ging het bij mij mis. Trillen, huilen, benauwd, bang, flashbacks. Heel bizar om mee te maken.
Ik ben toen ook maar naar huis gegaan. En daarna naar een lieve vriendin, omdat ik niet alleen wilde zijn.

Al met al goed afgelopen...

Dat klinkt voor mij duidelijk als een trauma reactie. Die zijn klote hé Gaat het nu al redelijk?

Echt sterk van jou dat je ondanks die emoties wel zo adequaat kon handelen.

frodo quin schreef: do 23 jan 2020, 21:14 Dat klinkt voor mij duidelijk als een trauma reactie. Die zijn klote hé Gaat het nu al redelijk?

Echt sterk van jou dat je ondanks die emoties wel zo adequaat kon handelen.

Die emoties kwamen pas een dag later. Op het moment van het gesprek was er helemaal niets aan de hand. Een beetje spannend, dat wel.

Ik heb inmiddels met mijn psycholoog gepraat. Hij zei letterlijk "PTSS". Extreme, onverwachte reactie op een eerder opgelopen trauma.
Inmiddels gaat het al weer redelijk goed hoor. Ik kan het in elk geval benoemen en ik ben niet meer zo onrustig. En vooral niet meer zo bang.

Ronald schreef: do 23 jan 2020, 21:31 Die emoties kwamen pas een dag later. Op het moment van het gesprek was er helemaal niets aan de hand. Een beetje spannend, dat wel.

Ik heb inmiddels met mijn psycholoog gepraat. Hij zei letterlijk "PTSS". Extreme, onverwachte reactie op een eerder opgelopen trauma.
Inmiddels gaat het al weer redelijk goed hoor. Ik kan het in elk geval benoemen en ik ben niet meer zo onrustig. En vooral niet meer zo bang.

Heel begrijpelijk ! Dergelijke dingen hakken er zo ontzettend in . Maar erg knap dat je zo adequaat kon reageren

Sinds lange tijd weer eens achter de naaimachine gekropen. Een slaapzakje gemaakt voor de caafs. Best aardig gelukt nog.

Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk