Siberienne schreef: zo 09 mei 2021, 21:24
Echt waar?! Dat lijkt me echt veel te veel. Ik heb het anders gedaan: een lijst van 10 dingen die echt heel belangrijk zijn omdat we ze dagelijks tegenkomen, en die in de socialisatie tijd. En dan zorgen dat ze dat goed kunnen behappen. In ons geval: fietsers en hardlopers, bosgrond en verhard, bruggetje, ook smalle houten, in en uitgaande mensen in de supermarkt (en Spot echt helemaal onder de indruk van de schuifdeur, hij zat er met open mond naar te kijken), autorijden en zo van die dingen. Laten wennen aan een fiets door ernaast te wandelen omdat ik later met ze wilde gaan fietsen en steppen. Geluiden in en om huis. Ik heb ze nooit mee naar de markt genomen of naar een stad omdat ik ze als volwassen honden toch niet mee zou nemen daar boodschappen doen. Niet mee in de trein omdat we dat toch bijna nooit deden. Ik meen oprecht dat het niet nodig is om 'alles' gezien te hebben.
Ik kwam dit nog tegen, misschien ook wel leuk om te lezen
https://suzanneclothier.com/guest-social-distancing/
Joh, ik heb de helft nog niet genoemd! Het begint al gelijk (van 8 tot 10 weken) hoe je je pup moet dagelijks wennen aan de bel en visite en zich daarbij netjes moet gedragen. Belangrijk he, daar zeg ik niks van. Dagelijks/wekelijks rondje door de wijk in het donker, rondje park, autorijden, opvoeding waarbij vooral aandacht voor jou heel belangrijk is (ja is ook!), naamspelletje, hier komen/hand touch, halsband en tuig omdoen, vastpakken is leuk, zelfbeheersing, toestemming vragen, loslopen, trekspelletjes, los leren laten, puppygym, verschillende oppervlaktes lopen (op en over, cavaletti, ergens onderdoor), op visite, naar de dierenarts, door een vlieggordijn lopen, traplopen, speeltuin, aan en aflijnen, hier komen, wandelen zonder trekken, verzorging (oortjes kijken, nagels knippen, borstelen, tandjes kijken), door een tunnel lopen, wipwap, balanskussen, opzitten met steun. Tussendoor komt dan nog even dat je je pup zindelijk moet maken en aan een bench moet wennen. Oh, en dan moet ie ook nog alleen thuis leren zijn. En dan gaan we naar 10 tot 14 weken. Terrastraining, openbaar vervoer (als je daar mee mee moet), markt, dierenwinkel, aandacht deel 2, hier komen deel 2, zelfbeheersing deel 2, wandelen zonder trekken deel 2, netjes begroeten van mensen deel 2, liggen, wachten voor deur of hek, ruilen, kin target, borstelen en kammen deel 2, puppygym deel 2, trekspel/kom maar brengen, pootjes op een krukje, balanskussen deel 2, pootje geven, en zo gaat het nog even door.
En tussendoor lees je dan ook hoe je pup aan fietsers, skaters, paarden, joggers, auto's, brommers, treinen, wandelaars met stokken, rollators, scootmobielen, winkelwagentjes, etc. moet wennen. En hoe je daar mee om moet gaan en verpest het niet want je krijgt een hond die achter fietsers aan gaat! En vergeet hem ook niet te wennen aan liften, schuifdeuren, onweer, vuurwerk en andere harde geluiden.
En lees je Ian Dunbar: moet je pup met minimaal 100 verschillende mensen in alle leeftijdscategorieën kennis hebben ontmoet (echt van 0 tot 100 jaar) en ook in alle verschillende kleuren. Voordat ie 12 weken oud is. Je pup moet iedere dag meerdere verschillende honden zien in alle soorten en maten, langharig, kortharig. Je pup moet leren mensen netjes te begroeten dus moet je (serieus!) een feestje organiseren waar 20 man komt en hij steeds netjes moet gaan zitten, koekje. Dan moet je op straat ook even 20 mensen neerzetten en daar langs lopen en kennis mee laten maken en dan moet hij ook netjes zitten, koekje.
Dit zijn natuurlijk dingen die ik allemaal niet doe. Daar gaat het mij ook niet om. En dit is ook niet mijn eerste pup. Maar geef je dit boek aan nieuwe pup eigenaren die het heel serieus nemen, denk ik dat pups eerder oververmoeid raken als goed gesocialiseerd. En ik denk dat eigenaren na een paar weken met de tong op de hielen lopen en gefrustreerd zijn. Want je moet overal al rekening mee houden. En je leest door het hele boek dat 1 slechte ervaring je hond levenslang kan verzieken. Dus je moet moet moet allemaal leuke honden en kinderen en mensen ontmoeten, liefst honderden dus. Maar joh, kinderen zijn gewoon niet altijd leuk. En die zijn onvoorspelbaar en zetten het ineens zo maar op een giga krijsen. Idem voor honden, die zijn gewoon niet allemaal leuk. En eigenlijk, als je al deze boeken en theorieën hebt gelezen kom je bijna tot de conclusie dat pups socialiseren/opvoeden een onmogelijke taak is. En dan zijn er lui (echt niet de eerste de beste, Karen Pryor bijv.) die beweren dat je een pup niet kunt "over socialiseren" maar wel "onder socialiseren". En ik snap wel dat ze het allemaal beschrijven op deze manier! Want je hebt een categorie mensen die zo denkt dat als ze hiervan 20% doen is het mooi meegenomen. Maar je hebt dus ook mensen die zo'n boek en dit soort adviezen op de letter zullen volgen. En dan is het naar mijn bescheiden mening te veel.
Goed, ik weet wat ik belangrijk vind om Sjoerd mee te socialiseren. En ik probeer dat te doseren. Ik moet naar hondenshows maar die zijn er nu niet. Dus ja, ik ga naar de markt maar blijf aan de zijkant staan en kijk heel goed naar Sjoerd. Of ik ga erheen als de markt al zo goed als afgelopen is. Enzovoorts. Maar ik merk aan Sjoerd bijvoorbeeld: we zijn van de week zoals iedere dag lekker even in het bos wezen wandelen (heel ontspannen hoor) en een paar uur daarna heb ik Sjoerd meegenomen naar mijn moeder. Lift in, nieuw huis en nieuwe spullen, echt na 30 minuten was ie doodmoe. Ben ik dus weer naar huis gegaan. En 's avonds was ie super drakerig en klierig en piste hij midden in de kamer terwijl ie sinds zijn 9,5 week geen plas meer binnen heeft gedaan. Hij kon totaal zijn rust niet vinden. Ik doe de dag daarna zelfs bijna niks. Maar ik denk dan wel "je zou toch het advies opvolgen van dat boek en nog iets leuks gaan doen die dag, omdat je je programma af moet werken!". Je maakt er dan naar mijn mening een compleet doorgedraaide hond van, ook al heb je een stabiel hondje zoals Sjoerd.
Ik ga je link lezen.
....wat gaat dat hard zeg.
) reuenoogopslag' 
. We hadden afgesproken met een meneer van een super sociale Witte Herder dat we Sjoerd voor zouden stellen. Helaas was er een ander hondje bij (een Pomsky), een jong reutje. En die had net uitgevonden dat ie best wel testosteron heeft en vond het nodig om Sjoerd te intimideren. Ik heb het een paar keer weten te stoppen en dat werkte ook wel even maar niet heel lang. Het had geen zin om terug te keren want voor mij was een kruising en daar kon ik dan weg van ze. Maar goed, op de kruising kreeg ik niet iedereen gelijk mee (dat is dan het nadeel als de groep mensen/honden te groot is) en werd Sjoerd nog een keer echt vervelend bejegend. Sjoerd vond het ook niet leuk. Herstelde gelukkig snel. Nou ja, gelukkig twee leuke ontmoetingen met twee Witte Herders nog wel (we kwamen er nog één tegen en die was ook super lief). Maar op zulke momenten baal ik gewoon. En realiseer ik me ook dat het gewoon geen doen is om in de Randstad alleen maar leuke honden tegen te komen en alle niet leuke honden altijd maar te kunnen ontwijken. Kun je nog zo je best doen. Ga ik al op een tijdstip wandelen dat ik eigenlijk de meeste mensen/honden wel ken (en ik weet precies welke ik wel moet ontwijken) maar dan is het vakantie-periode en gaan dingen ook anders als anders. Je kunt je pup dus gewoon niet overal tegen beschermen..... (Charlie Angel, wat is er ook alweer mis met een Gouden bench op wieltjes? 
Niet te doen gewoon.