Barfplaats.nl

Jeetje zeg, voor alle mama's en dochters hier 

- Judith - schreef: Slecht. Ze ligt nu onder de CT-scan want ze werd steeds zieker. Afhankelijk van wat ze daar aantreffen bepalen ze verder beleid.

Hoe is het met jouw moeder?

Ook slecht....

Ze is nog steeds helemaal verward, zegt dat de verpleging haar slecht behandeld en pest, kan niet uit haar woorden komen en heeft dan ineens weer periodes dat ze helder is. Ik zeg net tegen Eddie dat mijn moeder "weg" is, er is een kind voor in de plaats gekomen. We zullen moeten afwachten wat het nog gaat worden, maar er is daarnet heel duidelijk aangegeven dat naar huis gaan in deze situatie geen optie meer is. Ik verwacht dat er morgen stappen zullen worden ondernomen m.b.t. opname in een verpleeghuis.

Heel veel sterkte met jouw moeder Judith.... Wat is het zwaar en moeilijk hè? En aan de andere kant ook zo dierbaar dat je nog iets kunt doen, zo ervaar ik het tenminste. Ik gun mijn moeder haar eeuwige rust, ik hoop dat ze het leven los zal kunnen laten. Dat wat er nu gebeurd is datgene waarvan ze altijd heeft gehoopt dat het niet zou gebeuren.

Ach meiden, veel sterkte met jullie mams.

Heel veel sterkte voir en met jullie moeders!

Judith en Pauline, heel veel sterkte, het is zwaar, loodzwaar....

Pauline en Judith, heel veel sterkte !! 

OT: Vanmorgen in het Kralingschebos 1,5 uur gewandeld en daarbij mijn nieuwe blauwe petje kwijtgeraakt    Hij zat in mijn broekzak omdat we toch onder de bomen liepen, maar is er onderweg uitgevallen. Nadat ik het merkte dezelfde weg teruggelopen, maar helaas niet gevonden 

Potverdrie Judith en Pauline  :

Vanmorgen hoopers les nummero 3. In de vakantie heb ik wat geoefend en het lijkt zijn vruchten wel af te werpen. Oscar is iets minder aan het snuffelen en wat beter met zijn aandacht erbij te krijgen. En dan komt ie er achter dat het toch best wel een leuk spelletje is!

Het was wel erg warm, dus na thuiskomst niet meer zoveel gedaan. Beetje in mijn tuintje rommelen, vogels buiten gedaan. Meer niet eigenlijk. Laatste dagje voor we morgen weer an die arbeit mogen.

Kippen gevoerd, nieuwe kuikens met mams verplaatst naar een kraamhok, kattenbakken schoongemaakt, caviaflat verschoont en alles gevoerd, zowel hier als bij de buren. Nu ff pauze en zelf iets eten. 

Net terug uit het ziekenhuis en nu was ze weer heel helder en vrolijk. We zullen het moeten afwachten.

Kip, konijnen en kuikens verschoond en voorzien van onkruid. Ook de tuin weer wen stukje gedaan. Was zit in de machine en nu wachten op verkoeling. Wil lopen met de honden maar het is te warm. Kleine beer kan inmiddels lopen op haar schoen, ze kijkt nog steeds wat boos. Ga kijken of we tante P kunnen inschrijven voor balans training. Gisteren speelde ze met een erg lieve kleine bouvier maar ze kan onmogelijk blijven staan als die tegen haar achterhand duwd. Wellicht dat ze met balanstraining meer mogelijkheden leert om te blijven staan als haar achterhand uit balans raakt. Vrouwtje van de boef lijnde maar aan en liep verder die dacht duidelijk dat boef te wild was en dat was absoluut niet het geval. Doet altijd wel pijn als je dan toch ziet dat tante P nog? Niet alles kan wat ze zou moeten kunnen.

Sterkte  Judith en Paulien 

Maxi's 3-tal schreef: Jullie en Sofi zijn gewoon enorm ver gekomen, daar kun je trots op zijn!

Ja, poedels eten vaak ook slecht ja. Bij Charlie heeft alle stress natuurlijk ook geen goed gedaan, hij is ook echt een gevoelige hond. Maar het is wel fijn om te zien hoe hij zich hier steeds fijner op zijn plek voelt. Zie al zijn streken weer terugkomen en zijn pretbekkie.
Ik kan me inderdaad nog herinneren dat jij ook een poedel wilde.

We zijn ook trots op haar, ze is nu een leuke blije hond met nauwelijks issues.

Heb je voor Charlie wel eens iets alternatiefs geprobeerd?
Magnetiseur, dierentolk?
Ik heb daar niets mee, maar heb er wel wat aan gehad met Sofi!

@ Judith, sterkte met je moeder, ik hoop dat het snel wat beter gaat.

@ Plien: kekke hondentaxi voor meneer! Lekker grote wielen ook.

Wat je zegt over je moeder herken ik wel.
Bij mijn moeder (schoonmoeder ook trouwens) had ik op het laatst echt de wens dat het of veel beter werd, of dat het lijden eindigde.

Met mijn moeder had ik veel over de dood gesproken, ik wist dat ze niet meer wilde leven en dat begreep ik en gezien de lijdensweg wilde ik dat ook niet voor haar.
Van Leo hoorde ik dat ze wilde blijven leven om nog de laatste keer mijn verjaardag mee te maken (mocht hij niet zeggen, maar ik was blij dat ik het wist).
Ik heb haar toen gezegd dat mijn mooiste verjaarscadeau was als ze gecremeerd was voordat ik jarig was.

Als ik het zo lees dan staat het heel bot, maar het was een heel mooi gesprek.
Kort daarna kreeg ze op haar verzoek forse sedatie, daarvoor hebben we nog een leuke middag gehad en kort voor mijn verjaardag was ze gecremeerd.
Het hielp ons om het uit te spreken en mijn moeder was tot het laatst gelukkig mentaal nog net zo krachtig als altijd. Dus we konden ook zo praten samen.

Ik hoop dat jouw moeder zichzelf weer wat hervindt, dat maakt het iets minder moeilijk.
En toch... die 11 dagen in de hospice, dat we elke dag bij haar waren, ik koester die in mijn herinneringen als een mooie tijd 

Pauline schreef:

De Joepmobiel... maar kijk dat bekkie...hij weet het wel...

Mijn schone zus is verdrietig. Haar baan in de kinderopvang is weg. Ze kwam als een van de eersten in dienst toen het begon bij Catalpa, en na meer dan 23 jaar staat ze op straat. De locatie waar het begon gaat sluiten. Het ergste vind ze dat sommige kindjes al op vakantie zijn, en dat ze daar geen afscheid van kan nemen. Als een kind naar de basisschool gaat neem je afscheid, maar dat is heel anders dan op deze manier.
Met dank aan de graaiers van de investeringsmaatschappijen die 15% rente op de lening willen ontvangen. En uiteraard is  helaas de werkloosheid er ook debet aan. Steeds minder kindjes...

Okeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee ik ben weer wakker!

Geloof dat het niet zo'n goed idee was om de katten ook de benedenverdieping te geven tijdens de vakantie. Otje glipt net langs meneer K en rent luid mauwend de keuken in. Waar Oscar net stond te eten!!!!!!!! Hartverzakking ten top. Gelukkig vond Oscar zijn eten heel erg belangrijk en kon ik er snel genoeg tussen komen.

Pffff, meneer K gaat gelijk knutselen om de tot-nog-toe-geen-katten-tegenhoudende schuifdeur te pimpen om de katten even goed boven te kunnen houden. We hadden al besloten om er een echte deur te gaan maken, want damn, dit kan echt niet.

OT: de ijsjes zijn op en ik heb heul errug veul zin in een ijsje 

Oeh spannend was dat Kaela, hoe reageerde Oscar? Met wat ik zo gevolgd heb is het volgens mij al heel goed dat hij het eten in zijn bak verkoos boven het eten van de kat toch? Klinkt zo wel positief eigenlijk! 

OT:
Slaapdag vandaag, om 11 uur opgestaan en om 15 uur weer terug in bed beland (ging alleen even het bed verschonen  ) en werd om 19 uur weer wakker. En zit nu alweer te vechten tegen de moeheid dus hoop weer vroeg op bed te liggen...ietwat saai zo maar zoooooooo nodig!
Heb me ietwat verkeken op wat griep en bronchitis van het lijf vragen