Barfplaats.nl

martine-tom schreef: @Lizzy, Dorothea schreef eerder dat zij een kat met schildklierklachten op brok zou zetten omdat dat niet na te bootsen is met vers (kalium arm geloof ik)?
Kan dat je dan toch ook zelf?

vanaalst schreef: ik heb mn hond op brokken gezet, ten eerste omdat ie er aan onder doorging omdat ie geen vers,gekookt meer verteerde en dus langzamerhand zijn kaarsje uitging....ik heb geprobeerd mn best te doen voor hem..mn uiterste best...maar als je je hond van een gezonde jongen tot een zielig mager lusteloos hoopje ziet veranderen ondanks mn inspanningen.....ja ik heb toen naar een brok gegrepen..niet van harte....maar zag binnen een week al veranderingen bij hem, hij poepte gewoon poep ipv dat hetgeen wat er van voren in kwam er van achteren gewoon zo er weer uit kwam, of wat na 5min uit werd gekotst..
hij heeft effe enkel op die brokken gestaan en toch weer geprobeerd terug te gaan naar vers........als ik dat deed was ie een week van slag-spugen, onverteerd uitpoepen ed...
als ik het goed heb heb ik het een keer of 4 geprobeerd...iedere keer waren we weer terug bij af...
nu krijgt ie die brokken met 100gr pens(en geen gram meer anders reageerd ie er weer op)
ik ga het niet meer proberen, ik wil hem dat gewoon simpelweg niet aandoen..
de andere 2 jongens staan lekker op barf en doen het daar uitstekend op
de bedoeling van dit topic is/was...........als het er echt toe doet, dat je met je rug tegen de muur aanstaat en je rap wat moet gaan doen......geen tijd om verschillende dingen meer uit te proberen hoewel je daar nog mee bezig bent......zou je dan, desnoods tijdelijk, brokken gaan geven.......zodat je in tussentijd dat misschien nog een andere oplossing kunt vinden....

vanaalst schreef: was zimba
en ik denk dat iedereen als hun hond in een kritieke fase gaat komen, ik bedoel als je de hond zo ziet aftakelen......wel brokken gaan geven als ze hem/haar daarmee op kunnen krikken en dan daarna of in tussentijd te gaan zoeken naar andere oplossingen..
kijk, ik was er niet blij mee, heb ook moeten slikken maar hij doet/deed het er wel op...
tussendoor heb ik nog een paar keer een poging gedaan om hem langzaam weer terug te zetten naar vers.....maar dat ging niet..
overigens krijgt ie nog wel wat vlees, dagelijks 100gr pens...

vanaalst schreef: ik heb mn hond op brokken gezet, ten eerste omdat ie er aan onder doorging omdat ie geen vers,gekookt meer verteerde en dus langzamerhand zijn kaarsje uitging....ik heb geprobeerd mn best te doen voor hem..mn uiterste best...maar als je je hond van een gezonde jongen tot een zielig mager lusteloos hoopje ziet veranderen ondanks mn inspanningen.....ja ik heb toen naar een brok gegrepen..niet van harte....maar zag binnen een week al veranderingen bij hem, hij poepte gewoon poep ipv dat hetgeen wat er van voren in kwam er van achteren gewoon zo er weer uit kwam, of wat na 5min uit werd gekotst..
hij heeft effe enkel op die brokken gestaan en toch weer geprobeerd terug te gaan naar vers........als ik dat deed was ie een week van slag-spugen, onverteerd uitpoepen ed...
als ik het goed heb heb ik het een keer of 4 geprobeerd...iedere keer waren we weer terug bij af...
nu krijgt ie die brokken met 100gr pens(en geen gram meer anders reageerd ie er weer op)
ik ga het niet meer proberen, ik wil hem dat gewoon simpelweg niet aandoen..
de andere 2 jongens staan lekker op barf en doen het daar uitstekend op
de bedoeling van dit topic is/was...........als het er echt toe doet, dat je met je rug tegen de muur aanstaat en je rap wat moet gaan doen......geen tijd om verschillende dingen meer uit te proberen hoewel je daar nog mee bezig bent......zou je dan, desnoods tijdelijk, brokken gaan geven.......zodat je in tussentijd dat misschien nog een andere oplossing kunt vinden....

Lizzy schreef: Jodium arm. Nou, aangezien mensen die geen brood eten, geen zout eten en geen weet-niet-wat allemaal eten problemen krijgen met de schildklier door het ontbreken van jodium, durf ik er een wedje op te leggen dat er voldoende jodium arm voedsel bestaat om zelf voor de kat samen te stellen of jodium te binden of wat dan ook. Maar grappig he:


Overactieve schildklier (Hyperthyroïdie)

Een vaak voorkomend probleem bij de oudere kat
Een overactieve schildklier (hyperthyroïdie) is de meest voorkomende hormonale stoornis bij katten. De ziekte was tot voor 25 jaar nog zo goed als onbekend, maar wordt nu ook in Nederland en België steeds vaker waargenomen. In meer dan 95% van de gevallen is de oorzaak een goedaardige tumor in de schildklier, waardoor deze te veel schildklierhormoon produceert. Deze overproductie leidt tot een intensievere stofwisseling, waarbij verschillende lichaamsprocessen ernstig beïnvloed worden.


De symptomen van een overactieve schildklier
De te hoge productie van schildklierhormoon leidt tot een aantal kenmerkende symptomen:


    Duidelijke verhoging van de eetlust; de kat kan zelfs uitgehongerd lijken. Desondanks vermagert de kat langzamerhand.
    De kat wordt nerveus en agressief.
    De kat is hyperactief: miauwt veel, loopt continu rond en slaapt weinig.
    De vacht ziet er onverzorgd en ruig uit.
    De kat braakt veel en lijdt vaak aan diarree.


Verder zien we een snelle, soms zelfs een geforceerde ademhaling en een snelle bonzende hartslag.
In 10 tot 20% van de gevallen van een overactieve schildklier zijn er alleen enkele afzonderlijke, onspecifieke ziekteverschijnselen waar te nemen. Bij deze zogeheten ‘atypische gevallen' kunnen katten zelfs een normaal gewicht behouden of zich rustig of depressief gedragen. Aangezien een overactieve schildklier vooral bij oudere katten voorkomt, is het raadzaam bij katten ouder dan 8 jaar preventief een schildklieronderzoek te laten doen.

Vaststellen van de aandoening
De beschreven symptomen kunnen het aanknopingspunt zijn om aan een schildklieraandoening te denken.
De dierenarts kan verdere aanwijzingen krijgen door de schildklier af te tasten. Uiteindelijk kan echter alleen met bloedonderzoek de definitieve diagnose worden gesteld. In de meeste gevallen levert het bloedonderzoek een eenduidige diagnose op. Soms kan het echter nodig zijn om bepaalde tests te herhalen of andere tests uit te voeren.

Vroegtijdige diagnose is belangrijk!
Als de schildklieraandoening niet op tijd wordt vastgesteld en behandeld, dan leven de zieke katten over het algemeen niet langer dan 1 tot 2 jaar. De vroegtijdige dood van het dier is vooral te wijten aan de veranderingen in het hart. Door de chronische overbelasting van het hart kan de hartspier namelijk dikker worden en sluiten de kleppen onvoldoende. Door de hoge bloeddruk kunnen ook de nieren worden beschadigd.

De behandeling
Er zijn verschillende mogelijkheden om de schildklieraandoening te behandelen.

1. Met medicijnen
Er kan een zogenaamde schildklierremmer worden gegeven.
De kat moet dit geneesmiddel gedurende de rest van zijn leven iedere dag toegediend krijgen. Voor katten is een speciale tablet ontwikkeld. Eerst krijgt de kat enige tijd een zogenaamde startdosis. Tijdens deze instelfase moet het bloed regelmatig worden gecontroleerd om het succes van de behandeling te kunnen vaststellen en de juiste onderhoudsdosis te kunnen bepalen. Daarna krijgt de kat een ‘onderhoudsdosis'. Vanaf dat moment is het raadzaam om de kat elk jaar te laten onderzoeken.

2. Met een operatie
Als er besloten wordt om te opereren, dan moet de toestand van het dier eerst worden gestabiliseerd door het schildklierremmende geneesmiddel 2 tot 3 weken lang toe te dienen. Pas daarna mag de operatie uitgevoerd worden, deze houdt wel altijd een zeker risico in. Vlakbij de schildklier ligt namelijk de bijschildklier. Wanneer dit orgaantje wordt beschadigd of zelfs verwijderd, dan ontstaat een levensgevaarlijk tekort aan calcium in het bloed. Bij sommige katten kan een tweede operatie of behandeling met medicijnen nodig zijn.

---------------------

Wat zal daar nou toch de oorzaak van zijn? Brokken misschien?

En zulke sites zijn handig Martine-Tom, bij dit soort issues: http://www.antoniusziekenhuis.nl/182286 ... prkt_dieet. Nou heb ik geen kat. Laat staan een kat met schildklier issues. Maar heb je die wel, weet je met een paar uur googlen vast wat je te doen staat.

*Dorothea* schreef: Nou ik ben benieuwd of dat iemand ooit gelukt is met een zelfbereid dieet bij de kat. Mij ontbreekt het aan tijd, en ik zou ook niet lang willen experimenteren bij zo'n aandoening. Het is een beetje kiezen uit 2 kwaden, als ze er lang mee lopen ontwikkelen ze een hartruis. Als ik zie hoe sommige katten op medicijnen tegen schildklierproblemen reageren, dan koos ik zonder enige aarzeling voor die brokken.
Maar goed ik heb helemaal geen kat. 

Lizzy schreef: En ik ben er niet van overtuigt dat een kat hier gezond op blijft:

De ingredienten van het Feline Thyroid brokje:

Corn Gluten Meal, Animal Fat (preserved with mixed tocopherols and citric acid), Whole Grain Corn, Soybean Mill Run, Dried Egg Product, L-Lysine, Chicken Liver Flavor, Potassium Citrate, Lactic Acid, Dicalcium Phosphate, vitamins (L-Ascorbyl-2-Polyphosphate (source of vitamin C), Vitamin E Supplement, Niacin, Thiamine Mononitrate, Vitamin A Supplement, Calcium Pantothenate, Riboflavin, Biotin, Vitamin B12 Supplement, Pyridoxine Hydrochloride, Folic Acid, Vitamin D3 Supplement), Fish Oil, Choline Chloride, Calcium Carbonate, Calcium Sulfate, DL-Methionine, Taurine, Vitamin E Supplement, L-Tryptophan, Natural Flavor, minerals (Ferrous Sulfate, Zinc Oxide, Copper Sulfate, Manganous Sulfate), L-Carnitine, preserved with Mixed Tocopherols and Citric Acid, Phosphoric Acid, Beta-Carotene, Rosemary Extract.

Mevroi Kruim schreef: Maar waar haalt die kat op dat Thyroid-brokspul dan z'n eiwitten vandaan? Ik zie er zo gauw niks eiwithoudends tussen staan 

Volgens de link van Lizzy mogen mensen op een jodium-beperkt dieet 100g vlees per dag van rund, paard, varken, haas,konijn of eend, en verder 150 g zuivel. Da's nie veel natuurlijk maar daar kun je toch nog ergens mee komen.