Barfplaats.nl

Irish schreef: Ik heb een heel ander verhaal over Holy gehoord.. dat de hond na deze ''training'' dusdanig niet meer te hanteren was en dat Cesar deze hond toen op heeft genomen in zijn roedel...

Ja daarna is ze geplaatst bij een gezin.

Star, als het voor jou goed werkt prima. Maar ik lees in jou post wel heel veel dingen als bijten, honden pakken, knokken, het er van nemen.

Ik ben gewoon vriendjes met mijn hond. En ik heb een heel onzekere reu, die zeker angstagressie niet zou schromen. Maar ik voorkom dat hij dit nodig heeft, als dit even kan. Door een leider te zijn? Nee, door zijn vriend te zijn, door hem vertrouwen te geven en door hem te leren wat ik van hem verwacht. Dit kun je leiderschap noemen, maar een leider staat boven zijn honden en ik sta naast Oscar.

Op sommige vlakken ben ik er nog niet, zoals bij de dierenarts. Daar moet teveel gebeuren wat té moeilijk is voor Oscar. We hebben nu een dierenarts gevonden die niet onder de indruk is van Oscar zijn gedrag, die naar ons wil luisteren en die accepteert dat fysiek onderzoek bij Oscar bijna niet kan. Dat lossen we bijvoorbeeld op door close-up foto's te maken ter controle van operatiewonden, kwestie van niet forceren wat niet geforceerd hoeft te worden.
Op de meeste vlakken ben ik er al wel of een heel eind op weg. Oscar is aan de lijn nu hanteerbaar bij paarden, een jaar geleden was het zien van een paard in de verte (onder het zadel, vrij in de wei was geen probleem) een directe Red Zone met hele dikke hoofdletters. Hij ging voor moord en doodslag. Nu kan hij rustig naast mij blijven staan als er een paard op 10 meter voorbij galoppeert. Dit is een voorbeeld, we zijn met meer dingen bezig, maar niet overal even ver mee. En sommige dingen zijn zo goed af dat we ze inmiddels als normaal beschouwen.

Ik hoef dus helemaal niet boven mijn hond te staan, om hem te helpen, te trainen, te begeleiden en met hem samen te leven. Natuurlijk hebben we hier wel regels, natuurlijk zijn er dingen waar hij zich aan houden moet. Maar daardoor heb ik nog steeds niet het gevoel boven mijn hond te staan, die regels zijn er voor zijn veiligheid of voor zijn bestwil.

Ik denk ook niet dat een hond bijt omdat hij het leuk vindt om te doen.

star schreef:
Ik heb ook een hond met angst agressie door mijn duidelijkheid en volhouden maar ook belonen

yep...eens...
ik zeg niet dat ik een angst agressieve hond heb... maar wel een onzekere hond..
ga ik er tegen in dan word het alleen maar erger..... hard corrigeren hetzelfde...
afleiden en vooral heel veel steunen dat doet het super voor hem..
iedere hond heeft een andere aanpak opvoeding nodig...

hannabelgje schreef: Ik denk ook niet dat een hond bijt omdat hij het leuk vindt om te doen.

Dan ken je mijn reu niet
Ik heb het hier om een hond die gefokt en getraind is om mensen te bijten.
En hier ook voor word ingezet.
Mijn reu heeft geen respect voor andere mensen dan ik. hij zal een stop of correctie of wegsturen van iemand anders als ik niet accepteren en gaat daar tegen in door te bijten en dan niet om zich heen happen maar je bovenarms of been te pakken en vast te houden.
Als bv ik met handschoenen of paraplu loopt kijkt hij er niet eens naar als iemand anders in het bos ermee loopt, rent hij ernaartoe en grijpt deze dingen om er vervolgens mee te gaan spelen.
Probeert iemand hem fysiek tegen te houden of het weer terug te krijgen zal hij zeker niet schromen te bijten.
Zo ook als iemand hem niet bij zijn hond wil hebben nou (negeert hij honden) maar als hij langsloopt en de eigenaar van de andere hond wil hem wegjagen of gaat brullen tegen hem zal hij zeker bijten.

Bijten is voor mijn honden de ultieme beloning en mijn reu vind dat zo leuk dat hij het zelf gaat uitdagen.
Het word op het trainingsveld vaker gezien dat honden situaties waar ze in mogen bijten gaan uitdagen door bv tijdens het transport in de knieholte van de pakwerker met de kop gaan beuken want een rennende of vallende pakwerker mag gebeten worden.

Hij gaat bv voor iemand stilstaan en hou die gene staande om diegene uittedagen en als diegene hem negeert is er niets aan de hand en blijft hij alleen kijken en stilstaan maar als er opin word gegaan bijt hij.

Het lijkt nu net of ik onwijze problemen met mij. Honden heb wat dus echt niet zo is.
Ik loop met mijn border collie en reu agility wedstrijden.
Heb met alle honden min. GG1 cynophillia
En mijn honden kunnen gewoon alle drie tussen groepen mensen en honden lopen zonder maar verkeerd te kijken.
Ze trekken hier nooit aan de riem.
Ook kan ik ze in iedere situatie neerzetten zonder dat er iets vervelends gebeurd of dat nou tussen de honden en mensen is tijdens een prijsuitreiking van een behendigheid wedstrijd of tussen kleine kinderen.
Bij de dierenarts liggen ze te slapen tot ze aan de beurt zijn.
Verder luisteren ze ook los 100x beter als de meeste loslopende honden maar ik weet waar ze toe in staat zijn.

Met het ervan nemen bedoel ik dat als ik niet duidelijk en consequent ben naar haar ze bv wel ineens op de bank gaat terwijl ik dat niet wil hebben of wel ineens gaat bedelen bij vreemde.

star schreef: maar ik weet waar ze toe in staat zijn.

wist iedereen dat maar van hun eigen hond(en)

star schreef: Dan ken je mijn reu niet
Ik heb het hier om een hond die gefokt en getraind is om mensen te bijten.
En hier ook voor word ingezet.
Mijn reu heeft geen respect voor andere mensen dan ik. hij zal een stop of correctie of wegsturen van iemand anders als ik niet accepteren en gaat daar tegen in door te bijten en dan niet om zich heen happen maar je bovenarms of been te pakken en vast te houden.
Als bv ik met handschoenen of paraplu loopt kijkt hij er niet eens naar als iemand anders in het bos ermee loopt, rent hij ernaartoe en grijpt deze dingen om er vervolgens mee te gaan spelen.
Probeert iemand hem fysiek tegen te houden of het weer terug te krijgen zal hij zeker niet schromen te bijten.
Zo ook als iemand hem niet bij zijn hond wil hebben nou (negeert hij honden) maar als hij langsloopt en de eigenaar van de andere hond wil hem wegjagen of gaat brullen tegen hem zal hij zeker bijten.

Bijten is voor mijn honden de ultieme beloning en mijn reu vind dat zo leuk dat hij het zelf gaat uitdagen.
Het word op het trainingsveld vaker gezien dat honden situaties waar ze in mogen bijten gaan uitdagen door bv tijdens het transport in de knieholte van de pakwerker met de kop gaan beuken want een rennende of vallende pakwerker mag gebeten worden.

Hij gaat bv voor iemand stilstaan en hou die gene staande om diegene uittedagen en als diegene hem negeert is er niets aan de hand en blijft hij alleen kijken en stilstaan maar als er opin word gegaan bijt hij.

Ehm, zo'n hond zou toch eigenlijk niet los moeten lopen? Een hond die een paraplu afpakt van een wandelaar en dan bijt als de wandelaar z'n eigendom terug wil?! ???

Kaela schreef: Star, als het voor jou goed werkt prima. Maar ik lees in jou post wel heel veel dingen als bijten, honden pakken, knokken, het er van nemen.

Ik ben gewoon vriendjes met mijn hond. En ik heb een heel onzekere reu, die zeker angstagressie niet zou schromen. Maar ik voorkom dat hij dit nodig heeft, als dit even kan. Door een leider te zijn? Nee, door zijn vriend te zijn, door hem vertrouwen te geven en door hem te leren wat ik van hem verwacht. Dit kun je leiderschap noemen, maar een leider staat boven zijn honden en ik sta naast Oscar.

Op sommige vlakken ben ik er nog niet, zoals bij de dierenarts. Daar moet teveel gebeuren wat té moeilijk is voor Oscar. We hebben nu een dierenarts gevonden die niet onder de indruk is van Oscar zijn gedrag, die naar ons wil luisteren en die accepteert dat fysiek onderzoek bij Oscar bijna niet kan. Dat lossen we bijvoorbeeld op door close-up foto's te maken ter controle van operatiewonden, kwestie van niet forceren wat niet geforceerd hoeft te worden.
Op de meeste vlakken ben ik er al wel of een heel eind op weg. Oscar is aan de lijn nu hanteerbaar bij paarden, een jaar geleden was het zien van een paard in de verte (onder het zadel, vrij in de wei was geen probleem) een directe Red Zone met hele dikke hoofdletters. Hij ging voor moord en doodslag. Nu kan hij rustig naast mij blijven staan als er een paard op 10 meter voorbij galoppeert. Dit is een voorbeeld, we zijn met meer dingen bezig, maar niet overal even ver mee. En sommige dingen zijn zo goed af dat we ze inmiddels als normaal beschouwen.

Ik hoef dus helemaal niet boven mijn hond te staan, om hem te helpen, te trainen, te begeleiden en met hem samen te leven. Natuurlijk hebben we hier wel regels, natuurlijk zijn er dingen waar hij zich aan houden moet. Maar daardoor heb ik nog steeds niet het gevoel boven mijn hond te staan, die regels zijn er voor zijn veiligheid of voor zijn bestwil.

Mijn honden knokken NIET, bijten NIET en nemen het er dus NIET van juist doordat ik duidelijk en consequent ben.
Ik corrigeer gepast (kan dus ook alleen stem zijn) of leid af en beloon daarna.
Ik ben ook zeker maatjes met mijn honden anders zouden ze er vandoor gaan tijdens een behendigheid wedstrijd enz ik werk samen met mijn honden.
Mijn reu is overigens niet voor niets na 8 lessen behendigheid 4 en 5de geworden op een behendigheid wedstrijd van de 44deelnemers.
Maar om alles voor iedereen veilig en leuk te houden sta ik dus wel boven ze als het er opaan komt.

Het geen wat ik absoluut niet wil is dat mijn hond uit angst voor mij werk, vindt mijn hond iets eng of niet leuk bedenk ik iets anders en zorg dat ze die oefening op een andere manier wel leuk vinden of niet eng vinden.
Ik werk dan dus samen.
Maar weet ik zeker dat die hond de oefening kent niet bang is ed maar puur doet om te kijken hoever hij bij mij kan gaan dan verplicht ik hem die oefening te doen.
Doe ik dat niet bij mijn reu dan gaat zo ver dat hij mij zelfs gaat corrigeren en niets meer doet wat ik van hem vraag.

Bij de rest zit het niet zo nauw gelukkig, maar die zijn ook niet bezig met mij corrigeren of boven mij te komen.

Nogmaals voor de buitenwereld heb ik super goed luisterende honden die zich goed gedragen in iedere situatie.
Hoe vaak ik niet complimenten krijg en ook van dierenartsen en gt s die op de hondenschool waar ik mijn GG examen heb gehaald aanwezig waren.
En van off cynophillia examinatoren, laatst nog van de keurmeester en ringmeester op een agility wedstrijd waar ik met twee honden liep.

Ik weet wat ik in mijn handen heb en dat hou ik onschadelijk en stabiel met liefde, samenwerking, duidelijkheid, beloningen, consequentie en indien nodig een correctie.
Maar zeker ZONDER pijn, onzekerheid, gebrek aan leiderschap en onduidelijkheid.

Het gene van Caesar wat mij aanstaat is juist zonder de hond aan te raken dus met je lichaamshouding, duidelijk maken wat je van de hond verwacht.

Anne in Duitsland schreef: Ehm, zo'n hond zou toch eigenlijk niet los moeten lopen? Een hond die een paraplu afpakt van een wandelaar en dan bijt als de wandelaar z'n eigendom terug wil?! ???

Klopt mijn honden lopen zoiezo niet los op plekken waar andere mensen en honden komen.
En kom ik toch iemand tegen dan gebeurd er niet zo snel zo iets hoor de rede dat ik dit weet is omdat hij dat heeft gedaan bij iemand op de club.
Onze honden liepen op eigen terrein los en toen deze man langs liep om z'n pup ook uit de auto erbij los te laten gebeurde dit dus.
Normaal had ik hem al terug geroepen tijdens het ernaartoe rennen maar had dit niet verwacht.
Ik had in het verleden dit al opgemerkt aan de riem maar dit bleef bij aazen erop en met een nee wat dat klaar.
Nu kon ik hem ook zo terug roepen en voorkomen dat hij beet maar het had niet veel geschild nee.

Kaela schreef: Star, als het voor jou goed werkt prima. Maar ik lees in jou post wel heel veel dingen als bijten, honden pakken, knokken, het er van nemen.

Ik ben gewoon vriendjes met mijn hond. En ik heb een heel onzekere reu, die zeker angstagressie niet zou schromen. Maar ik voorkom dat hij dit nodig heeft, als dit even kan. Door een leider te zijn? Nee, door zijn vriend te zijn, door hem vertrouwen te geven en door hem te leren wat ik van hem verwacht. Dit kun je leiderschap noemen, maar een leider staat boven zijn honden en ik sta naast Oscar.

Op sommige vlakken ben ik er nog niet, zoals bij de dierenarts. Daar moet teveel gebeuren wat té moeilijk is voor Oscar. We hebben nu een dierenarts gevonden die niet onder de indruk is van Oscar zijn gedrag, die naar ons wil luisteren en die accepteert dat fysiek onderzoek bij Oscar bijna niet kan. Dat lossen we bijvoorbeeld op door close-up foto's te maken ter controle van operatiewonden, kwestie van niet forceren wat niet geforceerd hoeft te worden.
Op de meeste vlakken ben ik er al wel of een heel eind op weg. Oscar is aan de lijn nu hanteerbaar bij paarden, een jaar geleden was het zien van een paard in de verte (onder het zadel, vrij in de wei was geen probleem) een directe Red Zone met hele dikke hoofdletters. Hij ging voor moord en doodslag. Nu kan hij rustig naast mij blijven staan als er een paard op 10 meter voorbij galoppeert. Dit is een voorbeeld, we zijn met meer dingen bezig, maar niet overal even ver mee. En sommige dingen zijn zo goed af dat we ze inmiddels als normaal beschouwen.

Ik hoef dus helemaal niet boven mijn hond te staan, om hem te helpen, te trainen, te begeleiden en met hem samen te leven. Natuurlijk hebben we hier wel regels, natuurlijk zijn er dingen waar hij zich aan houden moet. Maar daardoor heb ik nog steeds niet het gevoel boven mijn hond te staan, die regels zijn er voor zijn veiligheid of voor zijn bestwil.

Als jouw hond jouw vertrouwd dat er niets gebeurd en jij die enge situaties voor hem oplos.
Dan ben jij in de ogen van je hond z'n leider op dat moment.
Naar een vriend zal hij niet luisteren want die speelt alleen met hem.

Dan lijkt het erop dat onze werkwijzen meer overeenkomen dan ik dacht, alleen jij ervaart sommige dingen toch net iets anders. Ik heb dan ook geen hond die op welke manier zo pittig is, dat is ook een verschil.

Overigens, als CM honden niet aan zou raken (voetjes tussen de ribben geven, de hond gedwongen plat leggen, dat soort dingen), dan zou ik me er misschien iets meer in kunnen vinden voor sommige situaties. Maar vooral dat plat leggen tot een hond zich zogenaamd overgeeft stuit me vreselijk tegen de borst.

star schreef: Als jouw hond jouw vertrouwd dat er niets gebeurd en jij die enge situaties voor hem oplos.
Dan ben jij in de ogen van je hond z'n leider op dat moment.
Naar een vriend zal hij niet luisteren want die speelt alleen met hem.

Dan verschillen onze ideeën over de term vriend en leider denk ik.

Ik luister ook naar mijn vrienden als ze mij vertrouwen schenken en me door liefde kunnen overtuigen om iets te doen wat ik eng vind.

star schreef: Als jouw hond jouw vertrouwd dat er niets gebeurd en jij die enge situaties voor hem oplos.
Dan ben jij in de ogen van je hond z'n leider op dat moment.
Naar een vriend zal hij niet luisteren want die speelt alleen met hem.

In deze vergelijking ben ik de vriend van mijn hond. Mijn hond werkt voor mij (hulphond) als ik altijd de leiding zou hebben hebben we een probleem...als ik niet meer kan handelen moet hij het op eigen initiatief overnemen...

Ik ben zijn baasje, hij heeft respect voor mij en ik knap voor hem problemen op die hij niet aankan, en hij helpt mij als ik het niet aankan.
Roedeltheorie vind ik onzin, in het wild onder wolven onderling geloof ik het gelijk maar ik ben geen hond, in die zin geen gelijk van mijn hond, hoe goed ik ook mijn best doe ik praat niet zijn taal.
Dus waarom zou ik dan roedelleider willen zijn? Ik ben gewoon de baas van mijn hond, vriend zo je wil, hij respecteert mij en daarom luistert hij naar mij en wil hij voor me werken. Onze band is zo goed dat hij het zichzelf heeft aangeleerd mij te helpen, hij voelde aan wanneer het niet goed ging met mij en handelde instinctief. Zo slecht zal mijn idee en opvoeding dan dus wel niet zijn.

Kaela schreef: Dan verschillen onze ideeën over de term vriend en leider denk ik.

Ik luister ook naar mijn vrienden als ze mij vertrouwen schenken en me door liefde kunnen overtuigen om iets te doen wat ik eng vind.

Denk ik ook ja

Maar wij zijn ook geen honden. Honden volgen (leider) iemand die in die situatie het sterkst is/ niet bang is.
Ben je bang om de trap op te gaan en je hond ook luisterde hij niet en krijg je hem echt niet zonder dwang die trap op.
Ben je er zeker van dat het de normaalste zaak van de wereld is om die trap op te gaan en kan je dat over brengen op je hond dan heb je niet eens een riem nodig.
Ben jij bang die trap op te gaan en je hond niet dan heb je met een heel pittige hond een grote kand dat hij zich dan de leider voelt en jou even verteld dat je die trap op moet. Of zelfs jouw op dat moment negatieve energie zal gaan corrigeren.
Zie ik trouwens hier onderling ook als een van de honden hier angstig is dan willen ze dat corrigeren en word die hond tot rust (overgeven aan de situatie) gedwongen.

Wij mensen denken als het goed is heel anders dan honden.
En dan krijg je weer de discussie wat vrienden zijn enz ........