Barfplaats.nl

Inouchka schreef: Nou sorry, maar als je Parijs zou vergelijken met je eigen leven, gaat er toch wel denk ik iets goed mis :0 kan je je antwoord iets meer onderbouwen?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Dagmar S schreef: Meestal hou ik mijn mening voor mij, deze wijkt vaak nogal af van het gemiddelde maar heb mij voor genomen toch weer vaker te vrijheid te nemen om mijn mening te uiten. Daar lijkt mij dit wel een interessante discussie voor.

Ook ik heb mij afgevraagd waarom hier zoveel aandacht aan wordt besteedt, waarom krijgt het negatieve altijd zoveel aandacht.
Wanneer krijgt een positief nieuwsitem nu eens zoveel aandacht, wanneer wordt daar eens een extra uitzending voor gemaakt.
Of kijken we dan niet met zijn allen naar de TV?

Zelf kijk ik geen nieuws, lees geen kranten, bekijk ook niets hierover op internet. Alles wat ik mee krijgt is het journaal op de radio.
Dit is van mij een bewuste keuze, ik wil geen tijd / energie aan het negatieve besteden want dat waar ik aandacht aan schenk wordt automatisch groter en dat gun ik het negatieve niet.
Maar ook wil ik mijn ideeën / mening niet meer laten beïnvloeden door die mensen die bepalen wat wel of niet nieuws is (en dan soms ook nog halve waarheden of leugens verkondigen).

Bijna automatisch wil ik nu typen, natuurlijk heb ik wel mee geleefd en vind ik het erg wat er gebeurt is, want ja zo hoort het tenslotte.
Maar dat is niet helemaal waar, meeleven betekend voor mij "mee gaan in de emoties van anderen" dat heb ik niet gedaan.
Om het erg te vinden moet ik eerst weten wat er allemaal gebeurt is en dat weet ik niet.
Ik praat niet goed wat er gebeurt is, andere mensen doden is nooit goed.

Wat ik wel gedaan heb is alle betrokkene licht en liefde gestuurd.
Met alle betrokkene bedoel ik niet alleen de slachtoffers en hun familie maar ook de daders (zodat zijn hopelijk het licht zien en anders gaan denken), politici zodat ze vooral de zaken niet erger maken, de rest van de wereld zodat ze niet helemaal meegaan in de negativiteit.

Waar ik nog wel aan moest denken is wat een leraar ooit vertelde:
"Het is makkelijker om je boos / druk te maken over wat een ander (verkeerd) doet dan iets aan je eigen leven te veranderen.
Daarom gaan mensen vaak zo makkelijk mee (vooral in tijden dat het financieel slecht gaat) met de haat richting een zondebok dan hoeft men naar zijn eigen problemen te kijken. "

Nu gebruik ik persoonlijk de wereld (vlakbij maar ook verderaf) als een spiegel voor wat er in mijzelf niet in balans is en terwijl ik dit zo aan het typen ben zie ik het stukje die bij mij dus uit balans is: "de vrijheid van meningsuiting"
In de wereld is men nu druk bezig met een "gevecht om de vrijheid van meningsuiting" maar ik had mijzelf een beperking van die vrijheid opgelegd.
Want tja mijn mening wordt lang niet altijd begrepen of in dank afgenomen dus laat ik maar niets meer zeggen. (dat terwijl er nooit iemand geweest is die tegen mij gezegd heeft "zeg maar niets meer")

Je hoort het zo vaak "ik heb maar niets gezegd want dan......"
Misschien als al die mensen die bang zijn dat de mening van vrijheidsuiting beperkt wordt eens bij zichzelf kijken of ze niet zichzelf een spreekverbod op hebben gelegd en daar dan wat aan doen.
Wie weet is het dan niet meer nodig dat dit gespiegeld wordt en hoeft er niet meer om gevochten te worden. Zou dat niet mooi zijn.

Hopelijk heb ik mijn gedachten kronkels een beetje duidelijk en begrijpelijk verwoord. 

eelke schreef: Omdat je prima de schoonmaakster van de plee van de Charlie Hebdo redactie kon zijn als je 4 uur verderop woonde?

Inouchka schreef: Uhu....


Sent from my iPhone using Tapatalk

Dagmar S schreef: Meestal hou ik mijn mening voor mij, deze wijkt vaak nogal af van het gemiddelde maar heb mij voor genomen toch weer vaker te vrijheid te nemen om mijn mening te uiten. Daar lijkt mij dit wel een interessante discussie voor.

Ook ik heb mij afgevraagd waarom hier zoveel aandacht aan wordt besteedt, waarom krijgt het negatieve altijd zoveel aandacht.
Wanneer krijgt een positief nieuwsitem nu eens zoveel aandacht, wanneer wordt daar eens een extra uitzending voor gemaakt.
Of kijken we dan niet met zijn allen naar de TV?

Zelf kijk ik geen nieuws, lees geen kranten, bekijk ook niets hierover op internet. Alles wat ik mee krijgt is het journaal op de radio.
Dit is van mij een bewuste keuze, ik wil geen tijd / energie aan het negatieve besteden want dat waar ik aandacht aan schenk wordt automatisch groter en dat gun ik het negatieve niet.
Maar ook wil ik mijn ideeën / mening niet meer laten beïnvloeden door die mensen die bepalen wat wel of niet nieuws is (en dan soms ook nog halve waarheden of leugens verkondigen).

Bijna automatisch wil ik nu typen, natuurlijk heb ik wel mee geleefd en vind ik het erg wat er gebeurt is, want ja zo hoort het tenslotte.
Maar dat is niet helemaal waar, meeleven betekend voor mij "mee gaan in de emoties van anderen" dat heb ik niet gedaan.
Om het erg te vinden moet ik eerst weten wat er allemaal gebeurt is en dat weet ik niet.
Ik praat niet goed wat er gebeurt is, andere mensen doden is nooit goed.

Wat ik wel gedaan heb is alle betrokkene licht en liefde gestuurd.
Met alle betrokkene bedoel ik niet alleen de slachtoffers en hun familie maar ook de daders (zodat zijn hopelijk het licht zien en anders gaan denken), politici zodat ze vooral de zaken niet erger maken, de rest van de wereld zodat ze niet helemaal meegaan in de negativiteit.

Waar ik nog wel aan moest denken is wat een leraar ooit vertelde:
"Het is makkelijker om je boos / druk te maken over wat een ander (verkeerd) doet dan iets aan je eigen leven te veranderen.
Daarom gaan mensen vaak zo makkelijk mee (vooral in tijden dat het financieel slecht gaat) met de haat richting een zondebok dan hoeft men naar zijn eigen problemen te kijken. "

Nu gebruik ik persoonlijk de wereld (vlakbij maar ook verderaf) als een spiegel voor wat er in mijzelf niet in balans is en terwijl ik dit zo aan het typen ben zie ik het stukje die bij mij dus uit balans is: "de vrijheid van meningsuiting"
In de wereld is men nu druk bezig met een "gevecht om de vrijheid van meningsuiting" maar ik had mijzelf een beperking van die vrijheid opgelegd.
Want tja mijn mening wordt lang niet altijd begrepen of in dank afgenomen dus laat ik maar niets meer zeggen. (dat terwijl er nooit iemand geweest is die tegen mij gezegd heeft "zeg maar niets meer")

Je hoort het zo vaak "ik heb maar niets gezegd want dan......"
Misschien als al die mensen die bang zijn dat de mening van vrijheidsuiting beperkt wordt eens bij zichzelf kijken of ze niet zichzelf een spreekverbod op hebben gelegd en daar dan wat aan doen.
Wie weet is het dan niet meer nodig dat dit gespiegeld wordt en hoeft er niet meer om gevochten te worden. Zou dat niet mooi zijn.

Hopelijk heb ik mijn gedachten kronkels een beetje duidelijk en begrijpelijk verwoord. 

Jantina schreef: Ja wat Eelke schrijft bedoel ik. Dit is geen ver van je bed show. Iedere Nederlander had in een supermarkt kunnen winkelen op vrijdag die overvallen wordt. In mijn geval - aangezien ik voor een magazine werk - weet ik precies hoe zo'n setting van een redactievergadering is. Eigenlijk altijd een leuk moment met vaste krachten van de bureauredactie en externen. Brainstormen met elkaar. Als je je kan verplaatsen in het leven van een ander doet het je eerder iets dan iets wat 'ergens' in Afrika is gebeurt. Ik denk dat het veel mensen daarom meer raakt nu. Het komt akelig dichtbij. De slachtoffers lijken op jezelf of je buurman.

Inouchka schreef: Oké, begrijpelijk.
Nu komt er gelukkig meer duidelijkheid in.
Dus omdat de slachtoffers werken op een redactie in Parijs of als schoonmaakster in Amsterdam, zijn gebeurtenissen zoals in Parijs meer in leefbaarder en erger dan "ergens" in Afrika? Sorry maar vind het zelf een racistische antwoord. Dit klinkt misschien hard, maar wij mogen van geluk spreken dat wij niet zo leven als "ergens" in Afrika!! Niet elke dag in angst om een volgende schietpartij of bom  te overleven. Wij mogen nog van geluk spreken dat het blijft bij hier en daar een terroristische aanval!!
Vergeet je kruisje niet en bid maar deze avond voor het slapen gaan, dat jijzelf, je kinderen, kleinkinderen dit nooit mogen meemaken!!


Sent from my iPhone using Tapatalk

Inouchka schreef: Oké, begrijpelijk.
Nu komt er gelukkig meer duidelijkheid in.
Dus omdat de slachtoffers werken op een redactie in Parijs of als schoonmaakster in Amsterdam, zijn gebeurtenissen zoals in Parijs meer in leefbaarder en erger dan "ergens" in Afrika? Sorry maar vind het zelf een racistische antwoord. Dit klinkt misschien hard, maar wij mogen van geluk spreken dat wij niet zo leven als "ergens" in Afrika!! Niet elke dag in angst om een volgende schietpartij of bom  te overleven. Wij mogen nog van geluk spreken dat het blijft bij hier en daar een terroristische aanval!!
Vergeet je kruisje niet en bid maar deze avond voor het slapen gaan, dat jijzelf, je kinderen, kleinkinderen dit nooit mogen meemaken!!


Sent from my iPhone using Tapatalk

eelke schreef: Je schrijft dat je het begrijpelijk vind maar vervolgens meteen dat het zelfs racistisch is?

Dat je niet weet hoe een leven daar er aan toe gaat, en het daardoor lastiger vergelijken is, wil toch niet zeggen dat je je eigen leven niet waardeert? En dat we hier geluk hebben gehad dat er maar een paar doden zijn gevallen?

Ik kan me niet goed voorstellen dat ik iedere dag 5 km moet lopen voor en jerrycan water. Dat als mijn oogst mislukt mijn kind dood gaat omdat ik het niet kan voeden. Dat ik niet veilig over straat kan omdat ik dan verkracht wordt.
Ik heb het niet meegemaakt, ik heb het niet gezien, dus ik durf echt niet te zeggen dat ik het me wel kan voorstellen.

Ik kan me wel voorstellen dat ik volgende week op ons kantoor zit en er daar een serieuze bedreiging is. Die is er heus wel eens geweest, heeeeeeeeeeeeeeel minimaal en totaal ergens anders aan gerelateerd, maar goed, daardoor kan ik me dat gemakkelijker voorstellen.

Maar om dat nu racistisch te noemen?  wellicht dat je dat wat beter kunt uitleggen, want ik schrik er van.

Inouchka schreef: Het deel waar ik schrijf dat het begrijpelijk voor me is, is omdat het antwoord van Eelke me niet echt helemaal doordrong, jou reactie daarentegen bracht mij meer duidelijkheid.
Toch wil ik erop nadrukken we mogen in ons handen klappen, ook al klinkt het hard voor de nabestaande het maar een paar doden zijn geweest. Dat wil NIET zeggen dat ik het NIET erg vind wat er in Parijs is gebeurd. Natuurlijk heb ik voor deze mensen een kaarsje gebrand met de achterliggende reden, hun steun te mogen bieden in deze moeilijke tijd!
Alleen naar het begin van dit topic toe, spreek diegene ( sorry ben de naam vergeten) over dat zij niet kan begrijpen waarom mensen zich spontaan door de social-media zodanig hun in kunnen leven alsof hun eigen leven daardoor drastisch is veranderd. (In korte woorden hoe ik het begin topic begreep).
Ja het is erg en he wenst het niemand toe, maar door alle populariteit van dit soort gebeurtenissen, want in mijn belevenis alleen maar wordt opgefokt door de social-media, worden de echte problemen, mensen die dagelijks in deze situatie leven, sommige zelfs al jaren. Totaal vergeten! Want oooh nee. Het gebeurt nu zo dichtbij, had men buurman wel kunnen zijn. *sarcasme off*



Ik kan me niet goed voorstellen dat ik iedere dag 5 km moet lopen voor en jerrycan water. Dat als mijn oogst mislukt mijn kind dood gaat omdat ik het niet kan voeden. Dat ik niet veilig over straat kan omdat ik dan verkracht wordt.
Ik heb het niet meegemaakt, ik heb het niet gezien, dus ik durf echt niet te zeggen dat ik het me wel kan voorstellen.

Dit begrijp ik wel.
Natuurlijk is het moeilijk om het jezelf voor te stellen hoe het zou zijn, omdat onze generatie een ander welzijn kent!





Ik kan me wel voorstellen dat ik volgende week op ons kantoor zit en er daar een serieuze bedreiging is. Die is er heus wel eens geweest, heeeeeeeeeeeeeeel minimaal en totaal ergens anders aan gerelateerd, maar goed, daardoor kan ik me dat gemakkelijker voorstellen.

Alleen dit begrijp ik dus niet.
Je hebt op je werk een dreiging gekend, ook al was deze van een andere aard, hoevaak van de bv 1000 aanvallen tussen jou kantoor en "ergens" in Afrika, zouden zich effectief bevinden in jou kantoor?
Misschien 1 en jij kan je niet voorstellen hoe het dan voor die overige 999 moet zijn?

De reden dus waarom ik het racistisch vind heeft meer op de betrekking van je laatste zin, heb het alleen in een verkeerde context gebracht, mijn excuus daarvoor!
Je vind een gebeurtenis als in Parijs erger dat het bij jezelf zou plaatsvinden, je buurman of je plaatselijke supermarkt? Terwijl "ergens" in Afrika deze taferelen dagelijks op de mensen hun bord liggen.
Heeft dit dan te maken met een gebrek aan onwetendheid of je het niet wil weten, als het maar niet in jou buurt gebeurt, omdat je je dan "meer en beter" kan inleven?

In ieder geval, we mogen blij zijn met onze vrijheid van meningsuiting, dus hoeven we elkaar niet met het toetsenbord af te schieten xD
Neem het aub niet al te zwaar op, dat doe ikzelf ook niet

Welterusten!


Sent from my iPhone using Tapatalk

Anne in Duitsland schreef: Dat schrijft Jantina toch niet? Ze geeft alleen aan dat het daardoor makkelijker is om de situatie in Parijs op jezelf te betrekken, omdat haar dagelijkse leven meer lijkt op het dagelijkse leven in Parijs dan dat in Afrika.

Edit: ik krijg de indruk dat jij graag de knuppel in het hoenderhok gooit. Het valt me op dat je in je bijdragen in discussies vaak een heel naar toontje aanslaat.