Re: Het moet niet gekker worden!
Geplaatst: zo 08 mar 2015, 20:05
Misschien aders bij de andere mensen in de buurt een briefje in de brievenbus doen ?

Het voedingsforum voor honden en katten
https://barfplaats.nl/forum/
Mensen zijn gewoon echt ontzettend eigenwijs.Kaio schreef: Ik reed vandaag ergens langs een beekje, ligt pal langs huizen,, overal stond : art xxx, verboden eenden te voeren ivm rattenoverlast.
En wat zag ik achter dat bordje gebeuren? ???![]()
Oh, dit is zo herkenbaar. Ik heb mijn schoonouders wel 100 keer uitgelegd dat een van de honden allergisch was en echt alleen zijn eigen eten mocht hebben. En toch - elke keer kreeg hij weer wat (stiekum, als ik even niet oplet). En dan had ik vervolgens weer een hond die zich 2 weken lang tot bloedens toe openkrabde, maar dat zagen ze nooit. Ook eigen snacks mee hielp niet, dan kreeg hij toch nog wel een toastje of een stukje krentenbroodJantina schreef: Ik weet helemaal hoe je voelt meis. Mijn ouders hadden daar ook zo'n handje van. Die dachten oprecht dat wij te bezorgt waren en dat het allemaal wel mee viel met Bas. Maar wij zaten met de gebakken peren. Daar toen maar snackjes neergezet die hij wel mocht (gedroogd spul) zodat ze toch iets konden geven. Op de een of andere manier vinden sommige mensen nu eenmaal dat ze een hond altijd iets tussendoor moeten geven, zucht. maar ja, je kan moeilijk zo'n voerautomaatje neerzetten dat ze er 50 cent indoen en een snackje voor Nelson kunnen kopen. het is toch van de zotte dat je nu je hond uit je eigen tuin moet gaan houden omdat voorbijgangers voeren
. iets van "niet voeren" ophangen toch proberen, en dan iets erbij of eronder hangen van "Ook de hond niet!!!".
Niet te geloven toch! Bizar hoe mensen dan ineens een raar gedachtenpatroon krijgen.Spikkelneus schreef: Oh, dit is zo herkenbaar. Ik heb mijn schoonouders wel 100 keer uitgelegd dat een van de honden allergisch was en echt alleen zijn eigen eten mocht hebben. En toch - elke keer kreeg hij weer wat (stiekum, als ik even niet oplet). En dan had ik vervolgens weer een hond die zich 2 weken lang tot bloedens toe openkrabde, maar dat zagen ze nooit. Ook eigen snacks mee hielp niet, dan kreeg hij toch nog wel een toastje of een stukje krentenbroodonder het mom 'die mag thuis nooit wat'.
Die arme hond (maar dat vonden zij ook......)