Leuk geschreven stuk heb het met een lach op mijn gezicht gelezen.
Ik denk dat moeder er als ze dit zou lezen mss ook wel om kan lachen.
Het is zeker niet handig van moeder om zo te reageren waar de kinderen bij zijn.
Maar wat zeiden de jongeren die daar ook waren en de hond ff lekker hebben gekriebelt?
Waarom een speeltoestel in losloopgebied?
Ach mss zijn er hondeneigenaren En tegelijk ouder die 2 vliegen in 1 klap pakken.
Hond kan lekker los en spelen en kind kan ook ff lekker spelen op een toestel waar niet heel veel kinderen zijn omdat het ook losloopgebied is
Hier staat een skatebaan en een speeltuin(dat stukje is wel verplicht )aanlijngebied in een losloopgebied waar ook nog grote runderen(met (kalven) loslopen.
Is ook al 1000x besproken hier maar waarom moet een losloopgebied meteen maar een volledig losgeslagen gebied zijn? Stranden waar je hond welkom is, daarvan snapt toch iedereen wel (mag ik toch hopen) dat dat niet meteen een vrijbrief voor een hond is om bovenop een kind te springen die een zandkasteeltje bouwt? Of zijn poot omhoog te doen tegen een strandtas. Ik krijg een beetje het gevoel nu dat als je met je kind in een losloopgebied 'durft' te komen, je maar alles van een hond moet accepteren? Huh? Ik ken zo veel gebieden waar je hond los mag en tegelijkertijd speelgelegenheden zijn. Is toch niks geks aan? Met deze mentaliteit komen er steeds meer gebieden waar de hond niet welkom is. Omdat - algemeen gesproken - de recreatieve belangen van de mens/kind echt boven die van honden wordt gesteld. Een paar klachten van overlast en er staat een ander bordje...
Ik vind het ook altijd prachtig dat als ik alleen met de kids op pad ben ik ook als hysterische moeder met bang kind wordt gezien. Hoe vaak ik wel niet hoor, o doe maar niet Fikkie, dat kindje is bang! (Seniel om zo tegen een hond te praten trouwens) mijn kind is niet bang, maar heeft geleerd vreemde honden te negeren en niet aan te halen. Als een kind weigert een hond te aaien is dat tegenwoordig een angstig kind. Ik heb ook al vaker dan eens toegesnauwd dat mijn kind niet bang maar opgevoed is en u hetzelfde eens zou moeten doen bij uw hond. Maar dat maakt mij vast een hysterische moeder.
Martine-Tom schreef:Eerlijkheidshalve zou ik dat ook gedaan kunnen hebben hoor, Tom daar loslaten mits er geen mensen te bekennen zijn, sommige speeldingen zijn best leuk om opdrachtjes op te laten doen, maar goed Tom kijkt niet om naar kinderen en zou er never opaf lopen, hij loopt er nog eerder van weg
Tom kijkt niet op of om, prima om hem daar dan te laten gaan.
Ts dr hond wel, die was al bij die andere wezen buurten, als je weet dat je hond te enthousiast is bij kids dan is t toch een kleine moeite hem bij je te houden, en als ie dat niet kan dan mik je ff een lijn om hem heen loop verder en dan kan ie weer los, kleine moeite toch.
Beetje rekening houden met elkaar voorkomt veel gedoe
Jantina schreef:Is ook al 1000x besproken hier maar waarom moet een losloopgebied meteen maar een volledig losgeslagen gebied zijn? Stranden waar je hond welkom is, daarvan snapt toch iedereen wel (mag ik toch hopen) dat dat niet meteen een vrijbrief voor een hond is om bovenop een kind te springen die een zandkasteeltje bouwt? Of zijn poot omhoog te doen tegen een strandtas. Ik krijg een beetje het gevoel nu dat als je met je kind in een losloopgebied 'durft' te komen, je maar alles van een hond moet accepteren? Huh? Ik ken zo veel gebieden waar je hond los mag en tegelijkertijd speelgelegenheden zijn. Is toch niks geks aan? Met deze mentaliteit komen er steeds meer gebieden waar de hond niet welkom is. Omdat - algemeen gesproken - de recreatieve belangen van de mens/kind echt boven die van honden wordt gesteld. Een paar klachten van overlast en er staat een ander bordje...
Ik vind het ook altijd prachtig dat als ik alleen met de kids op pad ben ik ook als hysterische moeder met bang kind wordt gezien. Hoe vaak ik wel niet hoor, o doe maar niet Fikkie, dat kindje is bang! (Seniel om zo tegen een hond te praten trouwens) mijn kind is niet bang, maar heeft geleerd vreemde honden te negeren en niet aan te halen. Als een kind weigert een hond te aaien is dat tegenwoordig een angstig kind. Ik heb ook al vaker dan eens toegesnauwd dat mijn kind niet bang maar opgevoed is en u hetzelfde eens zou moeten doen bij uw hond. Maar dat maakt mij vast een hysterische moeder.
Eens.
Ik heb oppaskindjes, die zijn mijn jongens gewend maar dat betekent niet dat ik t goed vind dat ze worden afgelebberd, omgekacheld of dat er tegen hun aan wordt gesprongen,niet door mijn jongens en zeker niet door andere honden ... Als ik er wat van zegt ben ik een zeikwijf want jeetje zeg ik loop zelf ook met honden dus die kids zijn best wat gewend... Grote onzin vind ik dat...ik zorg dat of de kids in de buggy zitten of bij de buggy lopen als ik andere honden aanziet komen.... Helaas worden ze zelfs in de buggy besprongen...1x want de volgende laat die eigenaar dat niet meer gebeuren...
Siberienne schreef:Met het eerste stuk van je tekst ben ik het niet eens. Ik denk dat er zowel in de natuur als bij mensen voorbeelden genoeg zijn van individuen die hun leven opofferen voor een ander. Vaak moeder voor hun kinderen (een voorbeeld; er is een octopus soort die eieren legt en dan daarbij blijft tot ze overlijdt zodat haar lichaam dient als voedsel voor de jongen.
Dit is ook een iets ander iets, dit is geen keuze, dit is biologisch bepaald, net als de zwarte weduwe die dr partner opeet
me and my boys schreef:Tom kijkt niet op of om, prima om hem daar dan te laten gaan.
Ts dr hond wel, die was al bij die andere wezen buurten, als je weet dat je hond te enthousiast is bij kids dan is t toch een kleine moeite hem bij je te houden, en als ie dat niet kan dan mik je ff een lijn om hem heen loop verder en dan kan ie weer los, kleine moeite toch.
Beetje rekening houden met elkaar voorkomt veel gedoe
Klopt, als Tom kinderen leuk zou vinden en erop af zou gaan zou ik het ook niet doen, hier meestal omgekeerd dat kindjes hem willen aaien en ik vriendelijk af moet wimpelen omdat hij er verre van blij van word En nu een logee hebben die elk kind leukleukleuk vind...ff wennen hoor
Martine-Tom schreef:Klopt, als Tom kinderen leuk zou vinden en erop af zou gaan zou ik het ook niet doen, hier meestal omgekeerd dat kindjes hem willen aaien en ik vriendelijk af moet wimpelen omdat hij er verre van blij van word En nu een logee hebben die elk kind leukleukleuk vind...ff wennen hoor
Siberienne schreef:
Tussen diersoorten kan ik me zo eigenlijk geen voorbeelden bedenken; daar heb je denk ik gelijk. Hoewel mensen wel hun leven wagen voor hun hond. Best bijzonder eigenlijk hè? Zegt toch wat over de band. Die overigens biologisch ook schijntje te lijken op de biologisch band tussen moeder en kind: de aanblik van een puppy doet oxytocine vrijkomen, net als een baby.
Een paar jaar terug had een leeuwin een kalfje gevangen (van een gazelle meen ik, of een rundersoort) en ging daarvoor zorgen. Het kalfje overleed omdat het geen eten kreeg, maar ze beschermde het tegen andere leeuwen, ging het wassen en knuffelen en deed alles wat ze bij een eigen jong ook zou doen.
Ook hoor je toch ook regelmatig van dieren die andere diersoorten in hun nest accepteren en grootbrengen als hun eigen. In Afrika waren een olifant en labrador de dikste maatjes. Altijd samen op stap. Dat soort verhalen.
Nou weet ik zelf niet direct wat dat betekend en hoeveel waarde er aan zulke voorvallen te hechten is. Maar dat de wereld bijzonder in elkaar zit, blijkt in ieder geval wel.
Jantina schreef:Is ook al 1000x besproken hier maar waarom moet een losloopgebied meteen maar een volledig losgeslagen gebied zijn? Stranden waar je hond welkom is, daarvan snapt toch iedereen wel (mag ik toch hopen) dat dat niet meteen een vrijbrief voor een hond is om bovenop een kind te springen die een zandkasteeltje bouwt? Of zijn poot omhoog te doen tegen een strandtas. Ik krijg een beetje het gevoel nu dat als je met je kind in een losloopgebied 'durft' te komen, je maar alles van een hond moet accepteren? Huh? Ik ken zo veel gebieden waar je hond los mag en tegelijkertijd speelgelegenheden zijn. Is toch niks geks aan? Met deze mentaliteit komen er steeds meer gebieden waar de hond niet welkom is. Omdat - algemeen gesproken - de recreatieve belangen van de mens/kind echt boven die van honden wordt gesteld. Een paar klachten van overlast en er staat een ander bordje...
Ik vind het ook altijd prachtig dat als ik alleen met de kids op pad ben ik ook als hysterische moeder met bang kind wordt gezien. Hoe vaak ik wel niet hoor, o doe maar niet Fikkie, dat kindje is bang! (Seniel om zo tegen een hond te praten trouwens) mijn kind is niet bang, maar heeft geleerd vreemde honden te negeren en niet aan te halen. Als een kind weigert een hond te aaien is dat tegenwoordig een angstig kind. Ik heb ook al vaker dan eens toegesnauwd dat mijn kind niet bang maar opgevoed is en u hetzelfde eens zou moeten doen bij uw hond. Maar dat maakt mij vast een hysterische moeder.
Echt he, ik snap werkelijk niet hoe je dit uit deze discussie kunt toveren!
Jantina schreef:Is ook al 1000x besproken hier maar waarom moet een losloopgebied meteen maar een volledig losgeslagen gebied zijn? Stranden waar je hond welkom is, daarvan snapt toch iedereen wel (mag ik toch hopen) dat dat niet meteen een vrijbrief voor een hond is om bovenop een kind te springen die een zandkasteeltje bouwt? Of zijn poot omhoog te doen tegen een strandtas. Ik krijg een beetje het gevoel nu dat als je met je kind in een losloopgebied 'durft' te komen, je maar alles van een hond moet accepteren? Huh? Ik ken zo veel gebieden waar je hond los mag en tegelijkertijd speelgelegenheden zijn. Is toch niks geks aan? Met deze mentaliteit komen er steeds meer gebieden waar de hond niet welkom is. Omdat - algemeen gesproken - de recreatieve belangen van de mens/kind echt boven die van honden wordt gesteld. Een paar klachten van overlast en er staat een ander bordje...
Ik vind het ook altijd prachtig dat als ik alleen met de kids op pad ben ik ook als hysterische moeder met bang kind wordt gezien. Hoe vaak ik wel niet hoor, o doe maar niet Fikkie, dat kindje is bang! (Seniel om zo tegen een hond te praten trouwens) mijn kind is niet bang, maar heeft geleerd vreemde honden te negeren en niet aan te halen. Als een kind weigert een hond te aaien is dat tegenwoordig een angstig kind. Ik heb ook al vaker dan eens toegesnauwd dat mijn kind niet bang maar opgevoed is en u hetzelfde eens zou moeten doen bij uw hond. Maar dat maakt mij vast een hysterische moeder.
Seniel om zo tegen een hond te praten?????????????? Dank je, dan ben ik seniel.
Wij benoemen alles voor Oscar. Dus wij praten zo tegen hem. En het werkt als een trein, dus ik blijf lekker seniel!
Kaela schreef:Seniel om zo tegen een hond te praten?????????????? Dank je, dan ben ik seniel.
Wij benoemen alles voor Oscar. Dus wij praten zo tegen hem. En het werkt als een trein, dus ik blijf lekker seniel!
+1
Maar met een dubbele insteek.
Moeder en kind horen dan ook dat ik zie dat kindje bang is en dat ze niks van ons te vrezen hebben.
En nee je hoeft niet alles te pikken maar ga je willens en wetens in een losloopgebied lopen met je kind dan weet je dat je losse honden tegen kan komen en aangezien dat geen robots zijn kan er wel eens onverwacht iets gebeuren. Wil je dat nieg ga je lekker ergens anders heen met je kind, zat gebieden waar honden niet los mogen zou ik zeggen.
Maar met een dubbele insteek.
Moeder en kind horen dan ook dat ik zie dat kindje bang is en dat ze niks van ons te vrezen hebben.
En nee je hoeft niet alles te pikken maar ga je willens en wetens in een losloopgebied lopen met je kind dan weet je dat je losse honden tegen kan komen en aangezien dat geen robots zijn kan er wel eens onverwacht iets gebeuren. Wil je dat nieg ga je lekker ergens anders heen met je kind, zat gebieden waar honden niet los mogen zou ik zeggen.
Precies! Ik begrijp overigens sowieso niet waarom je überhaupt uitgerekend daar met een kind zou willen lopen. Echt schoon is het daar niet is mijn ervaring (om maar niet te zeggen ronduit smerig) en hier bij ons moet je echt zoeken om een paar gebieden te vinden waar honden los mogen, terwijl er tig keer zoveel gebied is waar dat niet mag.
Ik vind dat de moeder daar gerust mag lopen met haar kinderen, er staat ten slotte ook een speeltuin, dus raar vind ik het niet dat mensen daar ook gebruik van maken. Wat ik wel een beetje vreemd vind is dat je je kind vlakbij een loslopende hond laat spelen zonder de mens van de hond er op attent te maken dat je niet wil dat de hond bij je kind komt. Toch als je bang bent van honden. Ik ben niet bang van honden, maar zowel kinderen als honden hebben niet altijd veel besef van personal space en kunnen impulsief uit de hoek komen, dus ik zou voor de zekerheid er wel de hondeneigenaar op attent maken als ik denk dat ze het misschien niet gemerkt hebben of er geen probleem in zouden zien dat hond en kind zonder strikte begeleiding zouden kennis maken.
Hier trouwens ook nog iemand die niet in commando's tegen een hond praat, maar bv ook zei, "neen je mag niet met konijn gaan spelen" als mijn hond vroeger een konijn zag en er naar toe wou. Ze begreep dat trouwens prima.
Ik ben absoluut geen voorstander van praten tegen honden. Mijn ervaringen zijn dat honden minder goed commando's oppikken als je hele verhalen vertelt, omdat dat gewoon minder opvalt. Niet alleen mijn ervaring met de 7 waarmee ik zeer regelmatig wandelde, maar ook wat ik zag gebeuren in de groepen die ik les heb gegeven.
Wat Kaela doet, doe ik ook bij schrikkende honden (niet meer nodig gelukkig): fiets, mens, hond, kat etc. Maar dat is bij mij dus 1 enkel woord (ok, 2 want vaak komt daarna click of beloningswoord). Super handige methode trouwens!
Kletsen doe ik wel thuis als we gezellig op de bank liggen. Vinden ze leuk, maar dat zijn dan ook situaties waarin er geen luisteren of zo verlangd wordt.