Re: Saar in de lappenmand, up date
Geplaatst: ma 06 feb 2017, 19:56
Vanmiddag zijn we weer naar de neuroloog geweest in Dordrecht. Het is trouwens een hele aardige en jonge Neurloog uit Gent en volgens hem moeten we Saartje vanaf nu maar flink laten stappen.... Gelukkig ken ik het Vlaams een beetje anders zou ik nog denken dat ze zaterdag naar het cafe moet aan een lekkere neut of Belgisch biertje....
Zonder dolle, haar reflexen zijn veel beter dan de vorige keer, vooral achter doen ze het goed, links voor is het minst, maar sowieso zijn de reflexen in de voorpoten wat minder dan achter. Het advies is nu haar meer te gaan laten lopen/bewegen en een paar keer per dag haar reflexen stimuleren door in de teentjes te knijpen, zo zetten we de zenuwen weer aan de signalen goed door te geven.
Volgens de neuroloog komt het goed, het kan een poosje duren, maar bij dit soort symptomen zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak komt het in de regel wel goed, het kan we een poos duren.
We zien natuurlijk zelf ook vooruitgang, maar het gaat zo langzaam....Donderdag is het 6 weken geleden dat ze ineens heel langzaam ging lopen, de dagen daarna werd het erger en erger. tot ze geen 3 meter kon lopen en door alle 4 haar poten zakte. Ze gaat steeds met stapjes van een paar dagen stabiel en dan ineens weer een flinke stap (voor ons althans) vooruit. Afgelopen weken probeerde ze af en toe in draf te gaan. vandaag lukte dat voor een paar meter en daarna ging ze weer terug naar stap. Ze heeft dit een keer of 5 รก 6 gedaan tijdens de ochtendronde en eigenlijk deed ze het de hele dag steeds even. Nu de neuroloog heeft aangegeven dat het hersteld nog verder gaat hebben we echt hoop dat e straks toch weer mee kan op een (deel) van een lange wandeling.
Ik hoop zo dat ze nog met haar bal kan spelen, apporteren is haar lust en haar leven, nog belangrijker dan eten. Het hoeft geen 1,5 uur te zijn, zoals ze nog deed eind vorig jaar, al is het maar een kwartiertje. Dat plezier gun ik haar zo.
Zonder dolle, haar reflexen zijn veel beter dan de vorige keer, vooral achter doen ze het goed, links voor is het minst, maar sowieso zijn de reflexen in de voorpoten wat minder dan achter. Het advies is nu haar meer te gaan laten lopen/bewegen en een paar keer per dag haar reflexen stimuleren door in de teentjes te knijpen, zo zetten we de zenuwen weer aan de signalen goed door te geven.
Volgens de neuroloog komt het goed, het kan een poosje duren, maar bij dit soort symptomen zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak komt het in de regel wel goed, het kan we een poos duren.
We zien natuurlijk zelf ook vooruitgang, maar het gaat zo langzaam....Donderdag is het 6 weken geleden dat ze ineens heel langzaam ging lopen, de dagen daarna werd het erger en erger. tot ze geen 3 meter kon lopen en door alle 4 haar poten zakte. Ze gaat steeds met stapjes van een paar dagen stabiel en dan ineens weer een flinke stap (voor ons althans) vooruit. Afgelopen weken probeerde ze af en toe in draf te gaan. vandaag lukte dat voor een paar meter en daarna ging ze weer terug naar stap. Ze heeft dit een keer of 5 รก 6 gedaan tijdens de ochtendronde en eigenlijk deed ze het de hele dag steeds even. Nu de neuroloog heeft aangegeven dat het hersteld nog verder gaat hebben we echt hoop dat e straks toch weer mee kan op een (deel) van een lange wandeling.
Ik hoop zo dat ze nog met haar bal kan spelen, apporteren is haar lust en haar leven, nog belangrijker dan eten. Het hoeft geen 1,5 uur te zijn, zoals ze nog deed eind vorig jaar, al is het maar een kwartiertje. Dat plezier gun ik haar zo.
Sinds vrijdag loopt ze weer een hele korte wandeling helemaal mee, zonder buggy. Het grootste deel in draf en gisteren heeft ze voor het eerst gerend, een klein stukje maar ze rende. Vandaag was mijn man haar uit laten voor we weggingen, op de terugweg zag ze mij bij de auto staan en heeft ze een heel eind gerend... We zijn er zo blij mee. Stilletjes hopen we nu dat ze toch nog helemaal hersteld, hoeft niet, ze is tenslotte 11 jaar, maar toch....