jasmijn schreef:Ik ken een vrouw die helaas in het verkeerde lichaam zit, ze vind het verschrikkelijk om aan gesproken te worden met meneer want dat is ze niet.
Transgender mensen hebben het nog steets heel zwaar, 42% pleegd zelfmoord als ze niet gesteund worden door hun familie.
Ook bij haar is dat het geval, haar ouders zijn het er niet mee eens en werken haar bewust tegen in het krijgen van een geslachts verandering.
Haar ouders zijn heel hoog opgeleiden wetenschappelijke mensen, dus hun weerstand komt niet door onwetendheid of geloof.
Voor haar is het elke dag een gevecht tegen zich zelf, haar lijf laat niet zien wat ze voelt dat ze is.
Verplicht naar de voor haar verkeerde wc gaan is erg naar voor haar en kan echt de druppel zijn om in te storten.
Daarbij vind ik het verschrikkelijk vervelend dat als mijn vriend mijn dochter wilt verschonen hij dat in een vrouwen wc moet doen, alleen standen vaders moeten dus elke keer tegen de regels in om hun kind te verzorgen.
De scheiding van jongens en meisjes kleding en speelgoed vind ik zelfs echt schadelijk.
Ik was heel erg stoer als kind en was gek op auto's, dino's en gereedschap. Van mijn vader heb ik ooit een echt gereedschapskistje gekregen, god wat was ik daar blij mee!!!
Ik had een skelter waar ik gek op was, ik had een op afstand bestuurbarer auto waar ik helen cros banen voor maakten.
Hoe vaak ik niet gevraagd werd door vreemden of ik van mijn broertje wel met zijn speelgoed mocht spelen, ik heb geen broer
Dus ja die scheiding tussen man en vrouw mag van mij wel helemaal weg!
Mijn vriend heeft meer schoenen, kleding en verzorgings producten dan ik, hij is gek op kleding shoppen, ik ga liever naar een bouwmarkten!
Hij is bodybuilder geweest en heeft aan verschillende vecht sporten gedaan en hij zit er stoer uit maar heel erg goed verzorgd.
Hoe iemand zich gedraagt of wat die persoon leuk vind moet niet beperkt worden door geslacht, laten we daar ano 2017 nu een klaar mee zijn.
Ik erger me ook al jaren aan dat damens en heren en ben blij dat ze die helen kleinen moeiten nemen om dat te veranderen!
Ik denk dat dit soort dingen ook veel te maken heeft met hoe je er zelf mee om gaat.
Acceptatie van heel de wereld zal het leed van het niet accepteren door je eigen familie niet veel makkelijker maken (denk ik).
Ik ben vroeger denk ik wel een soort van meisjesmeisje geweest. Mijn poppen en barbies waren het helemaal. Kon uren met de haren tutten, andere kleren aan doen etc. Insecten vind ik jukkie en vies word ik nog steeds niet graag.
Toch laat ik gewoon boeren en ben ik geen modepopje. Heb wel een pijngreppel, wordt blauw van niets. Klimmen deed ik vroeger al maar wel heeeeel voorzichtig want vallen doet pijn (niet leuk dus).
Op een feestje of in de kroeg sta ik het liefste bij de mannen. Lekker platvloerse humor en weinig praat over kleding, kinderen of wat dan ook wat bij de vrouwen wel vaak het geval is
Dat jij het verschrikkelijk vind dat jouw vriend naar het damestoilet moet om je dochter te verschonen, dat zegt meer over jouw gevoel (vind ik dan hé). Over het algemeen zijn het toch nog steeds vaak de vrouwen die de kinderen verschonen.
Ik kijk er niet van op en boeit het eigenlijk heel weinig. Komt er een ruimte waar kinderen verschoont kunnen worden ook prima. Genderneutrale toiletten, ook prima maar ik voorzie problemen qua verschil in gebruik. Hoor de dames nu al klagen dat de brillen omhoog staan. Ook ik ga naar het herentoilet als de rij bij de vrouwen te lang is. Loop netjes langs de pisbakken af en ren net zo hard weer weg als ik zie dat er meer urine op de vloer ligt dan dat er in de pot is gegaan (meestal in de kroeg, voor de rest zijn ze best netjes).
Ik zal een kind nooit vreemd aankijken waar hij ook maar mee speelt. Dat er nog steeds mensen zijn die dat wel doen... dat verander je niet met 'gender neutrale afdelingen'. Dat is een mindset die moet veranderen. Mijn petekind (jongen) kreeg van mij ook een babyborn, een gekleurde (bruine) wel te verstaan want die waren de helft goedkoper
ook dat vind ik triest.
Verder weet ik niet veel van de bouw van jonge kinderen maar zeker op een leeftijd dat er wat vormen in het lichaam komen lijkt het me lastig shoppen als alle kleding door elkaar hangt.
Ik ben wat dat betreft al blij dat er een duidelijke dames en herenafdeling in de kledingzaken zijn. Zou anders niet weten waar ik wat passends voor mij moet vinden want een herenshirt of broek past mij dus echt niet.
Ik ken wel meer mannen die zich goed verzorgen. Die er in ieder geval meer energie insteken dan dat ik zelf doe. Ken er ook genoeg die dat absoluut niet doen. Het zal mij worst wezen (alhoewel ik liever een frisruikende man ruik dan een zweetgast zonder enige vorm van deo - maar dat geldt ook weer voor vrouwen).
Verder vind ik het niet erg dat ik met mevrouw aangesproken word. Jongedame vind ik persoonlijk nog leuker. In ieder geval persoonlijker dan eeeejjj of euh persoon mag ik u wat vragen of burger mag ik u wat vragen.
Als ik een transgender met de verkeerde titel aanspreek (omdat ik niet kan zien of het een man of vrouw is) dan mag hij/zij mij daar in corrigeren. Heb ik ook wel eens gehad met een vrouw die toch echt vrouw was maar er een beetje mannelijk uit zag. Sorry mijn fout. Zeg maar wat ik je moet noemen.
De NS had wat mij betreft zonder veel tamtam dames en heren mogen veranderen in beste reizigers of het aanspreken helemaal weglaten en gewoon een aankondiging doen zoals eerder al werd geopperd. Meestal versta ik toch geen drol van wat ze zeggen.
Al met al vind ik het prima dat er aandacht voor is. Dat er over nagedacht wordt maar ik heb het gevoel dat ook een groep van de transgenders al die ophef helemaal niet wil. Hier niet op zit te wachten. Gewoon blijer is met acceptatie.
Ik denk wel dat die acceptatie makkelijker wordt door genderneutrale toiletten omdat er dan niet meer gekeken wordt als een persoon met meer mannelijke kenmerken het vrouwentoilet inloopt. Dat kan dan anoniemer gebeuren en dat maakt het voor een bepaalde groep wel makkelijker.
Andersom kijken volgens mij mannen niet zo op als er een vrouw het herentoilet inloopt omdat ze dat wel gewend zijn.
