Barfplaats.nl

Hier wordt ook geduimd!

Nu het laatste nieuws van Noa . Noa is opgenomen daar en ligt dus in het ziekenhuis ,er zijn fotos van haar longen en nog echo van haar buik gemaakt maar dat was goed , da belde net en vroeg toestemming voor beenmerg puntie om leukemie uit te sluiten maar kleine kans dat dat het zou zijn , bloed beeld is daar niet naar maar je weet het nooit . Maar hij denkt toch aan een autoimmuunziekte heel haar buikje was onder de blauwe vlekken .Hij belt eind van de middag weer naar ons .Da vertelde ook dat Noa heel erg ziek is . Maar wat is dat verdrietig om je lieverd daar achter te laten , daar ga je aan kapot .Nu dus weer wachtend op tel, ik laat het jullie zo vlug mogelijk weten , groetjes Mams .

o,o dat klinkt niet goed. Ik ga hard voor Noa duimen. Heel veel sterkte!

ooh jongens...
ik leef met jullie mee.
ik hoop dat alles goed komen gaat

Nee toch  . Och wat zul jij in de zorgen zitten.. Het lijkt me heel naar om ze achter te moeten laten.. Het is goed dat je dat toch gedaan hebt hoor, echt waar. Ik duim dat het goed komt allemaal. 

sterkte 

Oh bah dat lijkt me ook zo verschrikkelijk om je lieverd daar zo achter te moeten laten.
Ook al weet je dat je het beste voor haar doet.
Mocht het zijn wat de arts vermoedt, kan daar dan nog wat aan gedaan worden?
Heel veel sterkte gewenst!

sterkte 

oh wat verdrietig om je kleine  daar achter te moeten laten.
We blijven duimen en liggen naast de comp voor nieuws
Sterkte

Het beenmerg onderzoek is gelukkig goed , dus toch de autoimmuumziekte , ze ligt nu aan het infuus , anti bi en prednison, tot de medicijnen aanslaan blijft het kritiek, dat er geen bloedingen komen in de hersens, dus het is heel spannend , morgen tegen de middag belt hij weer .En ze ligt op de ic  onze kleine vrolijke schat ,ik hoop en ik bid dat het goed komt .

ik doet dat met je mee!!!

Dus toch ITP?
Toen het bij Roxy werd vastgesteld waren er twee mogelijkheden. Of het kwam snel onder controle of het werd een langdurige zaak.
Het werd het laatste, maar met prednison heeft ze dus bijna negen bonusjaren gehad.
Ze was drie toen ze het kreeg. Toen ze uit de gevarenzone was hebben we weer fijn obedience getraind en menig wedstrijd met goed gevolg gelopen.

Ik wil je hiermee een hart onder de riem steken. ITP is niet altijd het einde van een hondenleven. Wel is ze altijd onder controle gebleven. Eerst elke maand bloedprikken, toen om de drie maanden en later om het half jaar. En een leven lang prednison, maar met een lage dosering de laatste zeven jaren.
Ik wens je heel veel sterkte en duim natuurlijk heel hard voor Noa.

ik hoop en duim en bid mee Guurt !!   

Hier brandt een kaarsje voor jullie allemaal!