Barfplaats.nl

Meer dan een hele dikke virtuele knuffel heb ik niet voor je
Wat een pijn en wat een keuzes.
Een troost en toekomst hoopje voor je, ik kan geen prothese velen ivm allergie, en ik kan aardig wat wegkrijgen, wel kleiner gesneden, korsten van brood af.
Liever bal gehakt dan een steak, echter fijner gesneden eet ik gewoon rauwkost salades. En als je straks voor beebje een appel raspt kan je dat ook prima wegkrijgen.
En ik heb dus helemaal niets meer in mijn mond.

Wat ontzettend vervelend. Voor aangezichtspijn maken ze toch meestal een mri (ook mogelijk tijdens je zwangerschap), via een neuroloog om er zeker van te zijn dat er geen andere oorzaken zijn? Al die medicatie lijkt me ook ongezond voor je baby. Bizar dat je je halve gebit kwijt bent..

Wie heeft je wijs gemaakt dat er iets met je kind opdoet als je zwanger onder narcose gaat?! Dat is je reinste lulkoek!

Er wordt liever normaal wel gewacht tot na de 12 weken met noodzakelijke operaties, maar dat ben jij al!

koekje schreef:Wie heeft je wijs gemaakt dat er iets met je kind opdoet als je zwanger onder narcose gaat?! Dat is je reinste lulkoek!

Er wordt liever normaal wel gewacht tot na de 12 weken met noodzakelijke operaties, maar dat ben jij al!

Ik keek ook al wat raar op...er worden zelfs operaties op babies in de buik gedaan...lijkt me dat een narc voor mama dan ook kan, welliswaar met voorzorgsmaatregelen maar dan nog.

koekje schreef:Wie heeft je wijs gemaakt dat er iets met je kind opdoet als je zwanger onder narcose gaat?! Dat is je reinste lulkoek!

Er wordt liever normaal wel gewacht tot na de 12 weken met noodzakelijke operaties, maar dat ben jij al!

Gisteren overleg gehad met twee kaakchirurgen, neuroloog en gynaecoloog. De baby krijgt écht van alles mee van narcose. Daarom doen ze keizersnedes ook liever met een ruggenprik bijvoorbeeld. Met de hoeveelheid medicijnen die ze mij zouden moeten geven en de duur van de operatie was er kans dat het hartje van de baby zou stoppen.

Els&Flow schreef:Wat ontzettend vervelend. Voor aangezichtspijn maken ze toch meestal een mri (ook mogelijk tijdens je zwangerschap), via een neuroloog om er zeker van te zijn dat er geen andere oorzaken zijn? Al die medicatie lijkt me ook ongezond voor je baby. Bizar dat je je halve gebit kwijt bent..

Ja, dat is allemaal al gedaan. De neuroloog had ook geen opties meer. Ja, onder narcose de aangezichtszenuw verwijderen met alle risico's voor de baby (en mij).
De verdoving is een andere geweest dan normaal, deze komt niet in de placenta en kan voor de baby dus geen kwaad. Andere medicijnen dan paracetamol krijg ik niet. Anti-epileptica zou nu het beste helpen maar is niet zonder risico. Vooral omdat mijn lever geen medicijnen afbreekt en de baby dus grotere hoeveelheden mee zou krijgen.

Jeetje zeg ik lees af en toe mee maar het zit je echt niet mee zeg

Ik hoop voor je dat dit het dan is en je de rest van je zwangerschap in soort van rust kan doormaken en er af en toe ook van kan genieten

Jeetje mina, Hope.. wat een ellende allemaal.
Die vreselijke misselijkheid is al zo erg en dan dit er ook nog bij. Elke dag zoveel pijn, bah dat is echt heel naar.

Sterkte, ik hoop en duim met je mee dat het snel rustiger en minder lijnlijk wordt voor je..

Mijn lieve hemel Hope, wat jij moet doorstaan

Ik vind het ZO zielig voor je

Wat ongelofelijk waardeloos
Heel veel sterkte en ik hoop dat de pijn gauw ophoudt

o jeetje marloes
ik zit hier zo'n beetje te janken om al die pijn die je hebt
mag je geen morfine tegen de pijn?
loze woorden eigenlijk maar ik wens je toch heel veel sterkte

nikèdog2000 schreef:o jeetje marloes
ik zit hier zo'n beetje te janken om al die pijn die je hebt
mag je geen morfine tegen de pijn?
loze woorden eigenlijk maar ik wens je toch heel veel sterkte

Ik heb ooit een hartstilstand gekregen na morfine

Ik heb gewoon het probleem dat ik voor veel medicijnen/stoffen heel allergisch ben. Morfine, tramadol, ibuprofen etc, dat gaat allemaal niet. Wat ik zelf kan verdragen gaat nu niet vanwege de baby en wat voor de baby zou kunnen dat verdraag ik niet. Dat is gewoon hele dikke vette pech.
Vandaag ruim 16 weken. Bijna op de helft...

Marloes, heb je ooit gehoord van neuroprolotherapie? Dat is een behandeling waarbij glucose en mannitol rond een zenuw worden gespoten. Andere methode dan een 'gewoon' zenuwblok en heeft soms zeer goede & blijvende resultaten. Het is ern uitvinding van de nieuw Zeelandse arts art John Lyftogt. Hij behandelt ook aangezichtspijn. In NL wordt het nog niet veel toegepast, wel bij sommige sportblessures waar chronische overprikkeling van zenuwen speelt.

Ik zag dat sportgeneeskunde in het maxima het wel op de website heeft straan. Nogmaals, ik weet niet of ze wat met aangezicht doen - en misschien heb je deze therapie al lang ooit gehad- maar ik dacht, melden kan altijd... want dit is toch echt om wanhopig van te worden...

Siberienne schreef:Marloes, heb je ooit gehoord van neuroprolotherapie? Dat is een behandeling waarbij glucose en mannitol rond een zenuw worden gespoten. Andere methode dan een 'gewoon' zenuwblok en heeft soms zeer goede & blijvende resultaten. Het is ern uitvinding van de nieuw Zeelandse arts art John Lyftogt. Hij behandelt ook aangezichtspijn. In NL wordt het nog niet veel toegepast, wel bij sommige sportblessures waar chronische overprikkeling van zenuwen speelt.

Ik zag dat sportgeneeskunde in het maxima het wel op de website heeft straan. Nogmaals, ik weet niet of ze wat met aangezicht doen - en misschien heb je deze therapie al lang ooit gehad- maar ik dacht, melden kan altijd... want dit is toch echt om wanhopig van te worden...

Klinkt interessant!

Het "stomme" is, dat ik nu alleen last heb tijdens de zwangerschap. Tussen nu en de laatste operatie nooit zo'n pijn meer gehad. Dat is natuurlijk heel fijn maar dat maakt het nu niet minder gek. Ik ga het eens in de groep gooien, thx!

Och Marloes toch, mijn hart breekt als ik lees wat jij allemaal moet doorstaan. Dat zo'n gebeurtenis uit het verleden zo'n stempel zou gaan drukken op de rest van je leven... Konden we de tijd maar vooruit zetten, dat die 9 maanden zwangerschap morgen achter de rug zouden zijn. Maar helaas. Erger nog, er komt komend weekend nog een uur bij.
Het helpt allemaal niet om je sterkte te wensen en zo, maar ik doe het toch maar. Je bent dapper en een gigantische doorzetter, dus ik twijfel er niet aan of je gaat deze beproeving tot een goed einde brengen, maar ondertussen is het allemaal maar zwaar ruk. Voorzichtige knuf voor jou!