Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Ah ja, de rubberen versie. Die heb ik gelukkig ook nog steeds.Ronald schreef:Ha... ik heb er nog steeds één!
De doelgroep heeft niet geschilderd en dus zit ik met een halve, verharende, uit elkaar vallende bezem. Ik wil geen saaie bruine houten. 
Nee nee, dan was er écht paniek.Ronald schreef:Gelukkig... Ik dacht even dat je de rubberen kwijt was!
koekje schreef:Een bepaald iemand heeft me aangestoken. Het voelt alsof er stukken glas in m'n keel zitten, kop vol watten en snot, zeer gezicht, veel snot en enorm verstopte neus.
En hele zere spenen door het bepaalde iemand; want ze is zelf ook nog niet beter en kan door de verstopte neus geen vacuüm meer houden met drinken, dus bijt ze maar.
Arme ik
Ik lees net dat je er veel voor terugkrijgt. #metdankaanangeliquekoekje schreef:Half twee geweest, maar er moet nog iemand perse in het hobbelpaard. Ze is hem zelf aan de andere kant van de woonkamer gaan halen. Morgen weer een afgebakende middagdut, ziek of niet. Mama heeft slaap.
Of ze het prettig vindt waarschijnlijk niet bij een psycholoog te lopen , voor zichzelf durft te kiezen en een stabiel en standvastig persoon te zijn . Met ouders die echt onvoorwaardelijk van haar houden, no matter what. Ik denk dat voor een kind een vrije opvoeding altijd leuker is. Moeilijk om daar iets over te zeggen als je zelf streng (maar rechtvaardig) bent opgevoed, en desondanks niet bij een psycholoog loopt, en voor jezelf durft te kiezen en stabiel en standvastig bent. Met ouders die echt onvoorwaardelijk van mij houden/hielden. Maar ik had op de lagere school een vriendinnetje dat vrij werd opgevoed, en het was altijd spannend en leuk en anders om bij haar thuis te spelen, heel anders dan bij ons thuis. Toch heb ik niet de indruk (heb haar moeder een keer gesproken toen we beiden ver in de twintig waren) dat dat vriendinnetje nou met meer zelfvertrouwen de wereld tegemoet trad dan ik met mijn strenge opvoeding. Wat denk ik essentieel is, is dat ouders hun kind gevoel van eigenwaarde meegeven, het gevoel: ik heb kwaliteiten, capaciteiten, ik kán iets, ik ben iets waard. Persoonlijk lijkt mij dat meer impact hebben dan een vrije versus een strenge opvoeding, maar goed, ik ben geen moeder (en als ik dat wel was geweest, dan een strenge, vraag maar aan mijn hondenkoekje schreef:Vraag dat over 25 jaar maar aan haarzelf
En ook of ze het op prijs heeft dat toen ze als peutertje ziek was, ze pas laat met haar middagdut kon beginnen en daardoor ook pas laat kon gaan slapen. Dat ze niet toen al in een keurslijf werd gepropt.
), dus kan ik daar verder niet over oordelen.spijker op zn kop...Anne in Duitsland schreef:Ik denk dat voor een kind een vrije opvoeding altijd leuker is. Moeilijk om daar iets over te zeggen als je zelf streng (maar rechtvaardig) bent opgevoed, en desondanks niet bij een psycholoog loopt, en voor jezelf durft te kiezen en stabiel en standvastig bent. Met ouders die echt onvoorwaardelijk van mij houden/hielden. Maar ik had op de lagere school een vriendinnetje dat vrij werd opgevoed, en het was altijd spannend en leuk en anders om bij haar thuis te spelen, heel anders dan bij ons thuis. Toch heb ik niet de indruk (heb haar moeder een keer gesproken toen we beiden ver in de twintig waren) dat dat vriendinnetje nou met meer zelfvertrouwen de wereld tegemoet trad dan ik met mijn strenge opvoeding. Wat denk ik essentieel is, is dat ouders hun kind gevoel van eigenwaarde meegeven, het gevoel: ik heb kwaliteiten, capaciteiten, ik kán iets, ik ben iets waard. Persoonlijk lijkt mij dat meer impact hebben dan een vrije versus een strenge opvoeding, maar goed, ik ben geen moeder (en als ik dat wel was geweest, dan een strenge, vraag maar aan mijn honden
Ondertussen hoop ik natuurlijk dat jouw spenen snel weer rust is gegund.
