Barfplaats.nl

Inderdaad niet al te hard zoeken naar vooruitgang. Stilstaan etc is ook normaal. Maar ik weet dat het heeeeeel moeilijk is. Het liefste zie je een spontane genezing/wonder. Logisch ook want het doet zo'n zeer je lieverd zo te zien. Sterkte!

Flinke Joep en flinke jij!

Ik moest ook ff bijlezen maar tjonge. Kwispelen en rollen. Dat ziet er positief uit! Knappe Joep! Dikke knuf voor jou Pauline [emoji8]

Pauline, met de hernia van Cees heb ik voor mezelf ook een dagboek bijgehouden. Het zijn heel kleine stapjes en ik was ook wanhopig. Heb 6 weken in de woonkamer geslapen samen met meneer CJ. Maar hij is helemaal hersteld.
Dus Joep go for it!
Saskia

cj schreef: Pauline, met de hernia van Cees heb ik voor mezelf ook een dagboek bijgehouden. Het zijn heel kleine stapjes en ik was ook wanhopig. Heb 6 weken in de woonkamer geslapen samen met meneer CJ. Maar hij is helemaal hersteld.
Dus Joep go for it!
Saskia

Dank je lieve Sas..., dat zijn de berichtjes waar ik me aan vastklamp!  Enne.... wij hoeven niet eens in de woonkamer te slapen. Joep slaapt gewoon met Joris beneden en geeft geen kik, dus ik mag echt niet klagen. Maar oh oh oh wat zou ik graag willen dat ie weer lopen kan.....

Onze lieve "patiënt":

En ik heb helemaal nog niet verteld hoe geweldig Joris het doet!! Joris is van zichzelf veel gevoeliger onzekerder dan Joep en moest nu ineens af en toe helemaal alleen thuis blijven, alleen mee wandelen en weet ik wat al niet meer. En dat gaat fantastisch!! Joris gaat met me mee aan de fiets, gewoon los, ik hoef maar te wijzen en hij doet wat ik vraag.  Hij is zo'n schatje en "leest" me werkelijk elke wens van mijn gezicht. Kijkt wel 50x om tijdens een wandeling zo van "Vrouwtje..... doe ik het zo goed??" En toch nooit slaafs of extreem volgzaam.... altijd wel dat blijven doen waarvan jij het nut (en ik niet altijd)  in ziet... Maar Joris is inschikkelijker dan Joep, da's ook een ding dat zeker is.

Pauline schreef: En ik heb helemaal nog niet verteld hoe geweldig Joris het doet!! Joris is van zichzelf veel gevoeliger onzekerder dan Joep en moest nu ineens af en toe helemaal alleen thuis blijven, alleen mee wandelen en weet ik wat al niet meer. En dat gaat fantastisch!! Joris gaat met me mee aan de fiets, gewoon los, ik hoef maar te wijzen en hij doet wat ik vraag.  Hij is zo'n schatje en "leest" me werkelijk elke wens van mijn gezicht. Kijkt wel 50x om tijdens een wandeling zo van "Vrouwtje..... doe ik het zo goed??" En toch nooit slaafs of extreem volgzaam.... altijd wel dat blijven doen waarvan jij het nut (en ik niet altijd)  in ziet... Maar Joris is inschikkelijker dan Joep, da's ook een ding dat zeker is.

Wat ontzettend fijn!!! Mooi om te lezen, zo leer je hem ook op een andere manier kennen, kan soms ook best een ander beeld geven dan dat je had is mijn ervaring (in positieve zin)  .

DJ en Doerak schreef: Wat ontzettend fijn!!! Mooi om te lezen, zo leer je hem ook op een andere manier kennen, kan soms ook best een ander beeld geven dan dat je had is mijn ervaring (in positieve zin)  .

Zeker weten, het is duidelijk dat Joris ook erg geniet van 1-op-1 aandacht! En als Joep meeloopt schort het daar echt wel aan, hoef ik niets omheen te draaien.

Lieve Eddy en Pauline, het gaat helemaal goed komen. Onze herplaatser Joepie kon echt niet alleen thuis, maar ging geweldig! Helaas heeft Joepie hierna ook een meer dan forse hernia gehad. Was al blind aan 1 oog  en doof aan 1 oor en 2 gebroken ribben toen we hem opvingen. Helaas ook een hernia en zo fors dat hij echt niks meer kon. Complete dwarslaesie, dus geen gekwispel of wat dat ook. (van de klappen....)
We hadden toen de keus tussen Utrecht of een privé kliniek Anubis bij Antwerpen. Voor het laatste gekozen. Geweldig! (overigens zeiden de dierenartsen hier dat het kansloos was, en dat we het Joepie beter een spuit konden geven.
Ik heb echt jankend in de operatiekamer gestaan, dat ik het alleen maar dierwaardig wilde. Na 5 dagen kregen we een verlamde hond mee die ik zelf moest katheteriseren (of hoe schrijf  je dat) . Het was een drama. Maar wie ligt er nu op mijn schoot: Joepie.
Een drol van  een hond, te lief en zo aanhankelijk,
Volgens mij zit het in de naam, en komt het met Joep ook helemaal goed.
Bij onze Joepie was het serieus erop of eronder , bij jullie niet. Dus ik weet zeker dat Joep weer beter wordt!
Als mijn Joepie het heeft gered zal die van jullie het zeker redden. Maar E en P het is een slopend proces, maar je komt er uit met z'n allen goed uit!
Let maar op. Het kost tijd, liefde en energie, maar komt goed!!!!! Ik weet het zeker.
Saskia

Goede berichten Pauline! Stoere Joep!!!

Dit klinkt goed zeg, wat fijn! Babysteps maar vooruit dus dan goed!!!

Anubis bij Antwerpen is er helaas al een paar jaar niet meer, snik...

We komen net van de fysiotherapeute en die was heel positief. Ze heeft me geleerd hoe ik zijn achterhand kan stimuleren en toen ze het voordeed kwispelde hij driftig en vervolgens probeerde hij op te staan!  Dus er zit wel degelijk vooruitgang in. Alles wat ik doe (vooral dankzij de adviezen van Connie en de fokster) was prima! Laten lopen in het meer, in het badje om te staan en lekker mee in de bolderkar. En verder gaan we ervoor, het gaat goed komen. Het MOET goed komen.

Het komt goed hoor! Dat weet ik zeker. Zoveel verbetering al! Knuffel voor jullie en voor de knappe mannetjes natuurlijk.