Barfplaats.nl

-Annemarie- schreef: Hahaha, Mieke. Zelfde bouwjaar en zelfde trauma. 

Zelf eet ik alles watvegetarisch is, maar ik ben getrouwd met een stamppotgetraumatiseerde man. Vooral snijbonen. 

Mijn voedsltrauma's: tuinbonen en nog veeeeeeeeeeeeel erger
















gekookte kalfshersens 

smulpaap schreef:

Oh vreselijk . Dat we het overleefd hebben 

Dankzij de levertraan. 

Owww en bietjes uit een potje. Gadver de gatver. Zure zooi blegh.

Ik lust best veel, maar er zijn een paar dingen die ik echt niet weg krijg, nl zuurkool, komijnekaas, zure haring, zure zult, anijsmelk, raketjes en perenijsjes. Nu heb ik van de komijnekaas, zure haring, zure zult en anijsmelk geen trauma's, want die heb ik nooit gedwongen op hoeven eten. Maar zuurkool en die ijsjes helaas wel. 

Nou Martine, je hebt wel een can of worms geopend, hè?! (pun intented )

Ik ben geloof ik een ontzettend makkelijke eter, als ik dit allemaal zo lees. Vetjes aan vlees (toen ik nog vlees at), oké, dat was vies. Maar verder? Warme melk was altijd smerig, tot ik in Spanje té en leche (hete (lang houdbare) melk, theezakje erin, laten trekken, suiker erbij, mjam!) leerde kennen. Lang houdbare melk is overigens nog steeds niet m'n favoriet. Kort houdbare ook niet, nu ik erover nadenk. Maar ik ga er niet van over m'n nek.

Het enige wat ik echt niet door m'n keel krijg zijn die velletjes die je op hete melk en pudding en zo aantreft. En ik heb een keer slakken geweigerd, ook in Spanje. Ik probeer echt alles, lust slakken op z'n Portugees (caracois, met veel knof en koriander en witte wijn) ook echt graag. Maar die Spaanse slak was zo groot als m'n duim, en alleen in zout water gekookt en daarna weer afgekoeld. Ik heb hem voor m'n mond gehouden, hem aangekeken en gezegd: nee sorry, hier moet ik de grens trekken. Gekookt of niet, dat beest keek terug.

Borke schreef: Mijn voedsltrauma's: tuinbonen en nog veeeeeeeeeeeeel erger
















gekookte kalfshersens 

Dit is ook wel heul erg

Gelukkig geen eet-trauma's mbt eten. . Weet wel dat ik omdat ik altijd zo langzaam at bij het avondeten met een sjaal aan de stoel werd vastgebonden om mij aan tafel te houden.
Ergste herinnering was dat mijn broer en ik aan het lunchen waren en mijn vader boven was. Ik liep tussen elke hap naar de gang om te kijken, kom terug, neem weer een hap, wil naar de gang lopen maar draai me om en spuug het op mijn bord uit. Mijn broer had zijn boterham met pindakaas in de vorm van mijn boterham gescheurd. .
Maar tegenwoordig probeer ik zelfs pindakaas en satésaus te eten. . Lust verder alles, vroeger weinig orgaanvlees gehad dus kan er niet over meepraten

-Annemarie- schreef: Oh, een jeugdtrauma: lauwe brinta met suiker. 

Oooh baaaaaah met een vel erop!

Lekker warm en zonder vel vind ik brinta met honing echt super lekker. Alleen mijn buik kan er niet zo goed tegen.

Alles wat zoet is....iekzzzz
Saskia

Els&Flow schreef: En s winters als ontbijt 3x per week een traditioneel engels ontbijt, compleet met witte bonen in tomatensaus en gegrilde worstjes, bloedworst, toast enzo. Mijn ouwelui zijn allebei zo hollands als het maar kan, maar op een koude dag ging er niks boven een stevig engels ontbijt.

Yummie, dat kreeg ik nooit [emoji26]

Gelukkig vanmorgen weer 3 gebakken eieren op brood.

Dit was een prima topic voor tijdens mijn ontbijt 

Komijnenkaas, trauma vanuit vroeger toen we dat moesten eten omdat het op moest.
verder orgaanvlees, tuinbonen, andijvie en gekookte witlof. Rauwe witlof vind ik wel weer lekker.
Ow ja, en oude kaas.
Valt dus wel mee wat ik niet lust.

eelke schreef: Dit was een prima topic voor tijdens mijn ontbijt 

Ik werd er ook een beetje misselijk van  .

Er is niet veel dat ik niet lust, maar echt gruwelen doe ik van orgaanvlees, mosselen en verse koriander, brrrr