hart van Nederland

[Borke]

Gezien het aantal honden dat wordt gevonden worden die ergens uit de auto gezet of aan een boom vastgebonden.
Heel eerlijk...volgens mij zijn heel veel van die honden beter af met een enkeltje regenboogbrug. Een jarenlang verblijf in het asiel wordt geen hond beter van

Nee joh, ze moeten nog een kans krijgen, en nog een en nog een...
Het ligt aan de bazen...

Ik ben het helemaal met je eens Pluk, voor sommige honden is dat de meest diervriendelijke oplossing...

[me and my boys]

daar word ik id ook niet goed van, ligt aan de bazen... alles ligt aan de bazen..
Ik ken iem die heeft er 2.. zijn geen doetjes hoor maar nooit wat aan de hand tot er eentje van hem te grazen werd genomen... tja nu is dat over, ze reageert nu zo n beetje op alles.
Een enkeltje regenboogbrug lijkt mij in dit soort gevallen het beste...en niet gaan roepen van herplaatsen.. er is niem die nog aan zo n beesje gaat beginnen

[Syrae]

we hebben voor we voor onze pup gingen even rondgesnuffeld bij nabijgelegen asielen maar daar zaten bijna alleen maar breedbekken en honden met problemen... Niet goed voor ons met de kinders erbij.

Jammer Is dat toch dat mensen kennelijk zo makkelijk aan een nieuw levend wezen beginnen en hun verantwoordelijkheid te licht nemen.

En dan al die dierenwinkels waar je zonder problemen een dier kan meenemen. Al die zielige eenzame konijntjes en cavia's in Nederland die wegkwijnen in buitenhokjes met verkeerde voeding en waar de eigenaren het heel wat van vinden als ze 2 of 3 jaar oud worden.
Kinderen die schijnbaar gemaakt worden voor de leuk, de relatie of gewoon omdat het hoort en dan 50 uur per week in de opvang hangen, snel een magnetron maaltijd naar binnen schuiven en dan de vakantie bij opa en oma doorbrengen zodat papa en mama een beetje samen tijd hebben....

Gelukkig zijn er ook veel mensen die het goede voorbeeld geven. Als daar nu wat meer ruchtbaarheid aan gegeven word word het misschien normaler om je op een dergelijke manier te gedragen.

[Parelridder]

(...) een etiket opgeplakt krijgen is niet leuk zeker niet als het om jouw honden gaat, jouw 'kindjes' (...)

Angst van de eigenaar voor het ras is één optie. En als je dat ras niet vertrouwt (zoals ik n.a.v. een véél te groot aantal heel beroerde ervaringen t.a.v. herders) én keer op keer mee maakt dat de eigenaar de agressie niet voorkomt, kun je maar één ding doen: vermijden. Het is niet reeel dat ik mijn maatjes dan bloot moet blijven stellen aan het ras waarmee wij al zó veel jaren zulke beroerde ervaringen opgedaan hebben, omdat het anders mogelijk kwetsend is voor de eigenaar van en wél vriendelijk of wél bij de baas blijvend exemplaar. Dat kan ik niet (blijven) afwachten over de rug van mijn kameraden heen...
Maar we lopen niet alléén om vanwege mijn poging nog meer herhaling te voorkomen en zo mijn jongste hond (als eerste van allemaal) angstvrij te houden van herders. We lopen óók om omdat mijn oudsten serieus in paniek raken als een herder(groepje) hen komt imponeren. Zo wáren ze niet, maar zijn ze op den duur wel geworden n.a.v. alle afschuwelijke ervaringen. Het raakt me dat je denkt "Dan loop je toch LEKKER om..". Wij lopen helemaal niet 'lekker' om, ik vind het verschrikkelijk dat we 'vluchten' moeten omdat anderen in het kader "hij doet niks" of "hij mag hier los" hun hond persé de vrijheid geven de mijnen te komen imponeren, opjagen of akeliger. Maar ik ga honden die al zodanig angstig zijn dat ze op de vlucht slaan als er weer eens een (groepje) herder lol heeft in stevig imponeren én daartoe de vrijheid krijgt, niet verplichten dat contact wéér aan te gaan door stug die kant op te blijven lopen. In een zodanig grote angst/spanning is het ónmogelijk te leren van en eventuele goede ervaring (en dan maar hopen dat ze die idd op doen). Daarnaast kan ik niet persé van verre zien voor het zo ver is, met wat voor hond/baas we te doen krijgen. De ervaring leert dat de vraag of ze de hond even bij zich willen roepen slechts leidt tot enorm beledigde gevoelens/reacties, zonder enige medewerking verder.
Lang verhaal kort: we lopen niet om om te kwetsen, we lopen om ONDANKS wat we daardoor soms nog nageroepen krijgen.. Mijn honden zijn stomweg getraumatiseerd geraakt door een ras, zijn gaan discrimineren wgns het aantal ervaringen. En ik wil toename van problemen voorkomen, dat is mijn verantwoordelijkheid. Omlopen is NIET persoonlijk, niet gericht tegen die specifieke hond(en) maar hoe herkennen we op afstand of de hond/eigenaar sociaal genoeg is om ons zonder contact te laten door lopen..? Ik moet de dag nog mee maken dat we bij omkeren/afslaan toegeroepen krijgen "Ik houd 'm wel even bij me hoor! Komt u maar". Dat zou toch óók kunnen..?? Dat doe ik zélf namelijk ook, als iemand bang kijkt bijvoorbeeld, ook al doen mijn honden niets.

[me and my boys]

Angst van de eigenaar voor het ras is één optie. En als je dat ras niet vertrouwt (zoals ik n.a.v. een véél te groot aantal heel beroerde ervaringen t.a.v. herders) én keer op keer mee maakt dat de eigenaar de agressie niet voorkomt, kun je maar één ding doen: vermijden. Het is niet reeel dat ik mijn maatjes dan bloot moet blijven stellen aan het ras waarmee wij al zó veel jaren zulke beroerde ervaringen opgedaan hebben, omdat het anders mogelijk kwetsend is voor de eigenaar van en wél vriendelijk of wél bij de baas blijvend exemplaar. Dat kan ik niet (blijven) afwachten over de rug van mijn kameraden heen...
Maar we lopen niet alléén om vanwege mijn poging nog meer herhaling te voorkomen en zo mijn jongste hond (als eerste van allemaal) angstvrij te houden van herders. We lopen óók om omdat mijn oudsten serieus in paniek raken als een herder(groepje) hen komt imponeren. Zo wáren ze niet, maar zijn ze op den duur wel geworden n.a.v. alle afschuwelijke ervaringen. Het raakt me dat je denkt "Dan loop je toch LEKKER om..". Wij lopen helemaal niet 'lekker' om, ik vind het verschrikkelijk dat we 'vluchten' moeten omdat anderen in het kader "hij doet niks" of "hij mag hier los" hun hond persé de vrijheid geven de mijnen te komen imponeren, opjagen of akeliger. Maar ik ga honden die al zodanig angstig zijn dat ze op de vlucht slaan als er weer eens een (groepje) herder lol heeft in stevig imponeren én daartoe de vrijheid krijgt, niet verplichten dat contact wéér aan te gaan door stug die kant op te blijven lopen. In een zodanig grote angst/spanning is het ónmogelijk te leren van en eventuele goede ervaring (en dan maar hopen dat ze die idd op doen). Daarnaast kan ik niet persé van verre zien voor het zo ver is, met wat voor hond/baas we te doen krijgen. De ervaring leert dat de vraag of ze de hond even bij zich willen roepen slechts leidt tot enorm beledigde gevoelens/reacties, zonder enige medewerking verder.
Lang verhaal kort: we lopen niet om om te kwetsen, we lopen om ONDANKS wat we daardoor soms nog nageroepen krijgen.. Mijn honden zijn stomweg getraumatiseerd geraakt door een ras, zijn gaan discrimineren wgns het aantal ervaringen. En ik wil toename van problemen voorkomen, dat is mijn verantwoordelijkheid. Omlopen is NIET persoonlijk, niet gericht tegen die specifieke hond(en) maar hoe herkennen we op afstand of de hond/eigenaar sociaal genoeg is om ons zonder contact te laten door lopen..? Ik moet de dag nog mee maken dat we bij omkeren/afslaan toegeroepen krijgen "Ik houd 'm wel even bij me hoor! Komt u maar". Dat zou toch óók kunnen..?? Dat doe ik zélf namelijk ook, als iemand bang kijkt bijvoorbeeld, ook al doen mijn honden niets.

jij begrijpt mij niet.... totaal niet..
als je eerdere berichten hier op t forum leest...weet je dat ik zeer zeker zo niet ben!
Ik sta vaak in de modder, ik sla een ander pad in, ik laat ze volgen of lijn ze aan enz enz.... enkel en alleen om andere te ontlopen te zorgen dat hun angstige, agressieve hond(en) er niet vandoor gaan.... overigens doen die van mij geen drol he...
En ja als er dan mensen zijn die in de verte al de bibbers krijgen en die lopen om, ja dan denk ik id loop maar lekker om!
Omdat ik dan ook eens een xtje zonder constant ruimte te moeten maken, gewoon een x door kan lopen!
Komt van 2 kanten he.. er zijn veel honden die bang zijn, die eigenaren laten ze begaan en dan stormen ze op mijn jongens af en dan kan ik denken van corrigeer ze maar een xtje oid. maar dat doe ik niet dan moet ik ze onderhand bijna ophangen om te zorgen dat als ze gebeten worden iig zelfs hun tanden niet mogen laten zien!
Ik word een beetje moe van al dat gezeik met eigenaren en honden, neem je eigen verantwoording, lijn vast, loop om of weet ik veel wat....dat doe ik nm ook en weet je niet eens voor mijn eigen honden hoor maar wel voor die van een ander en dat geeft niet als het van 2 kanten komt..
en als jij doet wat je moet doen is dat prima, nu andere nog
want een paar honden hier hebben die van mij inmiddels zover dat ze id gaan reageren.. dus loop ik ook gewoon om of ik trek mn scheur open of ze ze bij zich willen houden, zoniet en ik kan verder geen kant op schroom ik niet om de aankomende(denderende) hond(en) kennis te laten maken met mij, en of ze dat nou uit angst doen of niet, nee ik sla oid niet maar verbaal kan ik heel veel

[Borke]

Blijkbaar hebben veel mensen honden die slechte ervaringen hebben met herders.
Sofi moet in haar Spaanse tjd, voordat ze bij ons kwam, iets met herders meegemaakt hebben.
Zij reageerde op alle herders, angstagressie, volledig doorgeslagen.
Door te wandelen met mensen met sociale herders (o.a. BP honden) heeft ze ervaren dat je zelfs kunt spelen met herders, maar het blijft een punt van aandacht.

Wij stappen dus altijd van het pad af als we een herder zien, roepen haar bij ons en leiden haar af.
De eigenaren van die herders gaan zich dan vaak verontschuldigen dat hun hond niets doet en wij maar weer uitleggen de onze (soms) wel.
Het is dat gefixeer van herders waar zij allergisch voor is en dat doen herders vaak.

Jammer dat veel mensen niet willen snappen dat als jij opzij stapt van het pad, je dat doet om problemen te voorkomen. Om jouw hond rust te gunnen.
Dat het dan handig is als ze niet een praatje met jou gaan maken en hun honden willen laten kennismaken. Dat het fijn is als ze gewoon doorlopen en jou en jouw hond negeren.

Maar ja, veel mensen wandelen met de hond om andere mensen tegen te komen en daar interactie mee te hebben.
Wij noemen het altijd de "Klep-club" die groep die elke middag rond 16.30 uur met zijn allen keuvelend door het park loopt met hun honden.
Wij lopen liefst als zij weer weg zijn

[Parelridder]

jij begrijpt mij niet.... totaal niet..
als je eerdere berichten hier op t forum leest...weet je dat ik zeer zeker zo niet ben!

Ik heb al lang gelezen dat jij zo niet bent Juist daarom verbaasde het me zo dat je zo geirriteerd leek over dat iemand je honden probeert te vermijden als ze kennelijk angst voor het ras hebben ("Dan loop je maar lekker om!") Mensen en honden die bang zijn voor 'enge hedders', zoals jij ze noemt, hebben geen hekel aan JOU of aan jouw jongens, maar hebben een zodanige knauw opgelopen door rasgenoten dat ze geen nieuwe ervaring daarmee meer willen (kunnen..) op doen.
Dat jij ze super onder appel hebt én ze steevast bij je houdt is heerlijk, maar helaas hoge uitzondering. Ik doe exact hetzelfde en als ik jullie zou kennen, zouden we elkaar dus ook passeren. In een gebiedje waar ik regelmatig wandel, loopt vaak een vrouw met 2 herders die nóóit zelfs maar naar ons kijken. De eigenaar heeft tijdens passeren een zodanig contact met ze dat ik het vertrouw, ik heb daar ook nooit om hoeven vragen: wij gaan even van het pad af, lopen langs de sloot, zij loopt met haar maatjes verder over het pad, geen probleem! Een andere vrouw met een herder weet van de enorme angst van (m.n.) mijn oudste af en loopt als ze m'n auto ziet speciaal een zodanige route dat we elkaar niet tegemoet komen.. Zo maar, gewoon uit begrip/vriendelijkheid, terwijl haar hond een schat is (maar de mijne gelooft dat niet..). Als er vaker gewoon even rekening gehouden zou worden met elkaar - en dan bedoel ik dus nét zo goed door de mensen die hun honden op de jouwe af laten stormen! - dan was het een stuk gezelliger en relaxter lopen voor allemaal..

[me and my boys]

Ik heb al lang gelezen dat jij zo niet bent Juist daarom verbaasde het me zo dat je zo geirriteerd leek over dat iemand je honden probeert te vermijden als ze kennelijk angst voor het ras hebben ("Dan loop je maar lekker om!") Mensen en honden die bang zijn voor 'enge hedders', zoals jij ze noemt, hebben geen hekel aan JOU of aan jouw jongens, maar hebben een zodanige knauw opgelopen door rasgenoten dat ze geen nieuwe ervaring daarmee meer willen (kunnen..) op doen.
Dat jij ze super onder appel hebt én ze steevast bij je houdt is heerlijk, maar helaas hoge uitzondering. Ik doe exact hetzelfde en als ik jullie zou kennen, zouden we elkaar dus ook passeren. In een gebiedje waar ik regelmatig wandel, loopt vaak een vrouw met 2 herders die nóóit zelfs maar naar ons kijken. De eigenaar heeft tijdens passeren een zodanig contact met ze dat ik het vertrouw, ik heb daar ook nooit om hoeven vragen: wij gaan even van het pad af, lopen langs de sloot, zij loopt met haar maatjes verder over het pad, geen probleem! Een andere vrouw met een herder weet van de enorme angst van (m.n.) mijn oudste af en loopt als ze m'n auto ziet speciaal een zodanige route dat we elkaar niet tegemoet komen.. Zo maar, gewoon uit begrip/vriendelijkheid, terwijl haar hond een schat is (maar de mijne gelooft dat niet..). Als er vaker gewoon even rekening gehouden zou worden met elkaar - en dan bedoel ik dus nét zo goed door de mensen die hun honden op de jouwe af laten stormen! - dan was het een stuk gezelliger en relaxter lopen voor allemaal..

sorry, verkeerd opgevat!