Barfplaats.nl

Fijn dat het met de psycholoog goed klikt, dat is heel erg belangrijk!

@Kaio; ik had ook beiden en gelukkig kon mijn behandelaar van alles met mij. Waren namelijk nog wat andere "complicaties". Daarom was ik ook blij met een grote praktijk (voelde ontzettend klein). Want mijn intaker zei: ik zal je niet gaan behandelen en mijn bevindingen bespreken in het casusoverleg. Je behandelaar belt je persoonlijk. Dat klopte, maar na een half uur zei die behandelaar; jij bent te slim voor mij en dus mocht ik ff wachten en kreeg ik kort daarna psycholoog drie te spreken. En ja hij was de juiste. Dus eigenlijk was het bij mij ook niet meteen raak zeg maar, maar omdat het een praktijk was met kundige mensen die het niet interesseerde of zij of hun collega's aan de slag gingen, voelde het niet als een wissel. Maar sec gezien was nummer 3 pas degene die mij kon helpen.

Doranto schreef:Pfff wat een toestand zeg! Het enige wat ik n.a.v. de bloeduitslagen zou kunnen bedenken is dat je vit.B12 misschien toch wat té veel aan de lage kant is. Dat kan ook zulke klachten geven. Google maar eens op symptomen B12 tekort. Als je toevallig vitaminen slikt waar ook B12 in zit zou het zomaar kunnen zijn dat de werkelijke B12 waarde in je lichaam lager is dan de uitslag doet vermoeden. Een opname probleem van B12 schijnt vaak voor te komen en als je het dan slikt krijg je een 'vals-hoge' waarde te zien in het bloed. Ik weet niet of het mogelijk is om het 'actief-B12 te meten? http://stichtingb12tekort.nl/wetenschap ... e-bepalen/
Ik wens je heel erg veel sterkte en beterschap!!

Tja, ik neem wel een supplement en zie net op de verpakking dat er vitamine b in zit.
Die site is interessant! Ik zit echt aan de ondergrens, dus wellicht zit daar toch een probleem.

Hope schreef:Tja, ik neem wel een supplement en zie net op de verpakking dat er vitamine b in zit.
Die site is interessant! Ik zit echt aan de ondergrens, dus wellicht zit daar toch een probleem.

Laat ik zeggen: je krijgt er rare dingen van, van een vitamine B12 gebrek

Op hoeveel zit je qua B12 gehalte in je bloed?

B12 aan de lage kant in het bloed zou best wel een reden kunnen zijn waarom het niet goed gaat met je gezondheid. Ik zou daar toch verder mee gaan.

Lizzy schreef:Laat ik zeggen: je krijgt er rare dingen van, van een vitamine B12 gebrek

Op hoeveel zit je qua B12 gehalte in je bloed?

150 hupeldepup per ml.

Op facebook is er een groep 'B12 tekort, de vergeten ziekte'. https://www.facebook.com/groups/8074089 ... 5/?fref=ts
Daar zou je misschien eens een kijkje kunnen nemen

Hope schreef:150 hupeldepup per ml.

Dan is het inderdaad te laag. En helemaal als je supplementen neemt.
Met multivitaminen is het trouwens uitkijken geblazen. Vaak zit er veel te veel B6 in.
ps. Hier is nog wat info: http://stichtingb12tekort.nl/vitamine-b ... -diagnose/

Hope schreef:150 hupeldepup per ml.

Dat is te laag. Ik zou je adviseren je eens in te lezen. In Nederland lopen ze namelijk nog al achter op dit gebied. Ik heb zelf ook wat moeite moeten doen om erkend te krijgen dat het te laag was. Maar mijn huisartst was wel bereid om de proef op de som te nemen. En met resultaat. Inmiddels zet ik al ruim 5 jaar 1 x per 2 weken een injectie en het is een wereld van verschil. Stoppen kan ik niet want het wordt gewoon niet goed opgenomen.

jee, Hope, wat een verhaal, kan je niet helpen, (wel fijn dat je een prettige psychologe hebt en er altijd terecht kan) ik geef je een dikke

Jemig, als het B12 gehalte de (of een mede) oorzaak is.. !! Met de info uit de links - verder weet ik er niets van - zou ik de proef zeker op de som nemen!
Ik zat gisteravond hierover te denken en herinnerde me toen ineens een situatie van jaren geleden. Ik trainde wekelijks met een vriend en onze honden. Aansluitend maakten we lange wandelingen (of als we erg veel te praten hadden, dan verviel de hele training, dwaalden we gewoon uren pratend door de bossen/duinen). Op een dag vertelde hij me dat hij zich ziek gemeld had wegens burn-out en onder behandeling was gegaan bij een psycho-therapeut. Ik was verrast, had niets gemerkt van burn-out klachten en nooit dingen gehoord waarvan ik dacht dat professionele hulp misschien verstandig zou zijn. Het deed mij erg twijfelen over wat voor contact we dan eigenlijk hadden. Hoe was het mogelijk tenminste wekelijks, uren lang, samen over persoonlijke dingen te praten en geen benul te hebben dat de ander kennelijk stevige problemen heeft..? Ik zette me over die gevoelens heen en luisterde naar wat er aan de hand was.
Hij vertelde met de therapeut te praten over zijn jeugd en hoe zijn ouders hem hadden ontmoedigd om zijn oorspronkelijke beroepskeuze te volgen. Als jochie had hij een beroep geambieerd waarvan de kans dat je er daadwerkelijk en boterham mee kunt verdienen zeer gering is. Zijn ouders hadden om die reden hem gestimuleerd een studie te volgen met meer kansen op een vaste, betaalde baan. Je kunt van dat advies vinden wat je wilt, maar het is niet onbegrijpelijk en jemig.. toch niet iets om voor in therapie te hoeven..?? Hij had een fantastische baan, iets waar hij echt met passie over vertelde, na een studie in de richting van zijn interesse, dus ik begreep het probleem niet.
Ik besloot dat ik kennelijk een deel van hem totaal niet kende en begreep. De therapie ging door, want de burn-out klachten hielden onverminderd aan. Tot - na lánge tijd - hij wakker werd met verlammingsverschijnselen! Toen volgde medisch onderzoek naar of er wellicht fysieke oorzaken waren voor al die 'burn-out' klachten en bleek het niet zijn jeugd te zijn die dat allemaal veroorzaakte, maar LYME! Het is overigens gelukkig goed afgelopen: succesvol behandeld ondanks de late diagnosticering én werk kunnen behouden ondanks de langdurige ziekte.
Enfin, ik moest aan deze geschiedenis denken n.a.v. de mogelijke oorzaak (van een deel) van de klachten. 'k Heb járen gestreden binnen de psycho-sociale hulpverlening om éérst lichamelijke oorzaken uit te sluiten vóór aan te nemen dat het psychische oorzaken heeft. Het is (tenminste in mijn werkgebied) enorm verbeterd in de loop der jaren. Maar als ik dan zo iets hoor/lees.. dan is er niets verandert. Dan is "Ik weet het niet 1,2,3" een reden om er de diagnose "psychisch" op te plakken en kom daar maar weer vanaf!
Meis, ik hóóp eigenlijk dat B12 een rol speelt, zodat er hopelijk gauw verbetering bereikt kan worden en langs een relatief eenvoudige weg..

Marloes ook ik heb geen tips... Maar wil je toch sterkte wensen.
Ik hoop voor je dat er snel een eind komt aan deze voor jou donkere tijd.

Parelridder schreef:Jemig, als het B12 gehalte de (of een mede) oorzaak is.. !! Met de info uit de links - verder weet ik er niets van - zou ik de proef zeker op de som nemen!
Ik zat gisteravond hierover te denken en herinnerde me toen ineens een situatie van jaren geleden. Ik trainde wekelijks met een vriend en onze honden. Aansluitend maakten we lange wandelingen (of als we erg veel te praten hadden, dan verviel de hele training, dwaalden we gewoon uren pratend door de bossen/duinen). Op een dag vertelde hij me dat hij zich ziek gemeld had wegens burn-out en onder behandeling was gegaan bij een psycho-therapeut. Ik was verrast, had niets gemerkt van burn-out klachten en nooit dingen gehoord waarvan ik dacht dat professionele hulp misschien verstandig zou zijn. Het deed mij erg twijfelen over wat voor contact we dan eigenlijk hadden. Hoe was het mogelijk tenminste wekelijks, uren lang, samen over persoonlijke dingen te praten en geen benul te hebben dat de ander kennelijk stevige problemen heeft..? Ik zette me over die gevoelens heen en luisterde naar wat er aan de hand was.
Hij vertelde met de therapeut te praten over zijn jeugd en hoe zijn ouders hem hadden ontmoedigd om zijn oorspronkelijke beroepskeuze te volgen. Als jochie had hij een beroep geambieerd waarvan de kans dat je er daadwerkelijk en boterham mee kunt verdienen zeer gering is. Zijn ouders hadden om die reden hem gestimuleerd een studie te volgen met meer kansen op een vaste, betaalde baan. Je kunt van dat advies vinden wat je wilt, maar het is niet onbegrijpelijk en jemig.. toch niet iets om voor in therapie te hoeven..?? Hij had een fantastische baan, iets waar hij echt met passie over vertelde, na een studie in de richting van zijn interesse, dus ik begreep het probleem niet.
Ik besloot dat ik kennelijk een deel van hem totaal niet kende en begreep. De therapie ging door, want de burn-out klachten hielden onverminderd aan. Tot - na lánge tijd - hij wakker werd met verlammingsverschijnselen! Toen volgde medisch onderzoek naar of er wellicht fysieke oorzaken waren voor al die 'burn-out' klachten en bleek het niet zijn jeugd te zijn die dat allemaal veroorzaakte, maar LYME! Het is overigens gelukkig goed afgelopen: succesvol behandeld ondanks de late diagnosticering én werk kunnen behouden ondanks de langdurige ziekte.
Enfin, ik moest aan deze geschiedenis denken n.a.v. de mogelijke oorzaak (van een deel) van de klachten. 'k Heb járen gestreden binnen de psycho-sociale hulpverlening om éérst lichamelijke oorzaken uit te sluiten vóór aan te nemen dat het psychische oorzaken heeft. Het is (tenminste in mijn werkgebied) enorm verbeterd in de loop der jaren. Maar als ik dan zo iets hoor/lees.. dan is er niets verandert. Dan is "Ik weet het niet 1,2,3" een reden om er de diagnose "psychisch" op te plakken en kom daar maar weer vanaf!
Meis, ik hóóp eigenlijk dat B12 een rol speelt, zodat er hopelijk gauw verbetering bereikt kan worden en langs een relatief eenvoudige weg..

Oh, nou goed dat je dit verteld. Ik google op de symptomen en vind dit: http://www.lymenet.nl/info/lyme-symptomen. Misschien goed om ook even door te nemen Hope

Ook heel interessant! Ik heb geen rode kring gehad ergens op mijn lijf
Toch ga ik het in mijn achterhoofd houden en desnoods bij de huisarts een test eisen!

Maar...ook zonder rode kring kun je besmet zijn hoor! (huis) artsen hameren op de rode kring, maar zonder kan er ook een besmetting hebben plaatsgevonden, laat je daarmee niet afschepen indien je dat wil laten testen!

Ik ken heel wat mensen die zonder rode kring wel lyme hebben gekregen. Zonder de rode ring, dat zijn meestal de mensen meteen onopgemerkte besmetting.