Ik ben nav alle enthousiaste verhalen nu aan het lezen in 'Een hondenleven lang fysiek en mentaal in balans'. Ik ben ongeveer halverwege schat ik en ervaar het vooralsnog heel anders.
Het aanraden van dagelijkse 'optimalisatie oefeningen' gedurende de leeftijd van 3-12 dgn, omdat wetenschappelijk bewezen is dat deze oefeningen echt werken creëert naar mijn verwachting bij heel wat mensen stress. Pups zouden middels deze oefeningetjes volgens dit onderzoek stabieler en zekerder worden, met een beter herstel en groter probleem oplossend vermogen. Ik heb zelf van dichtbij 2 pupkopers mee gemaakt die over deze oefeningen begonnen tegen de fokker en dezelfde pupkopers kwamen even later op de cursus in de knoop t.g.v. overbezorgdheid t.a.v. hun pups. En ik denk dat adviezen als deze - pups moeten deze oefeningen ondergaan t.b.v. hun ontwikkeling - overbezorgdheid aangewakkerd kan worden. Ik vraag me al jaren af hoe ze dit onderzoek gedaan hebben, want het lijkt mij niet mee vallen om vast te stellen of pups uit eerdere nesten stabieler/zekerder etc, zijn dan uit huidige nesten (tenzij het een wereld van verschil is). Het lijkt me nog veel ingewikkelder om de oorzaak er van vast te stellen, het is immers een andere pup, een ander nest.. En wat ik me daarnaast af vraag is wat de situatie van de pups was uit de periode vóór deze 'oefeningen' op dag 3-12: werden die dan niet opgetild? Was er geen dagelijkse weegbeurt? Werd naveltjes niet gechecked (dan zijn ze zo 3 seconden op hun ruggetje..)? Enz. enz.
Pups kruipen over elkaar heen op zoek naar de beste tepel (en da's per definitie niet degene die ze vast hebben

) Ze maaien daarbij met hun pootjes, daarbij volop stimulatie tussen de teentjes.. Ze kukelen van de 'berg' nestgenoten af bij die activiteit (ondersteboven hangen). Moeder sopt hun buikje als er ontlast moet worden (op de rug liggen). Kortom, ik kan me gewoon niet zo goed voorstellen dat de oefeningetjes waarvan men claimt dat 'bewezen' is dat je daarmee een hond krijgt met veel meer/betere toekomstige mogelijkheden, werkelijk dat verschil maken. Daar zou ik dan dat onderzoek voor moeten zien, want het roept bij mij te veel vragen op.
Wat me ook opvalt (en tegenvalt) is dat het boek meldt dat de socialisatieperiode tot 12 wkn. duurt. Het boek is in 2013 uitgekomen en toen was al bekend dat deze info verouderd is, dat de duur van de socialisatieperiode rasgebonden is. Al veel langer dan dat was bekend dat er rassen zijn die je gemakkelijk kunt over-socialiseren, zoals bijv. Labradors en Flatcoateds. En die waarschuwing is echt een waardevolle, want als je een Flatcoated (laat ik het bij mezelf houden) socialiseert alsof het een Dogo Argentino is, dan krijg je een hond die onverminderd op iedereen af zal blijven stormen, in de vaste veronderstelling dat iedereen speciaal op deze aarde is om met hem te spelen/knuffelen.. Dat geeft problemen. Vooralsnog heb ik hierover in dit boek niets gelezen, terwijl ik al wel gewezen ben op wat ik allemaal dien te doen met mijn pup voor die periode van 12 wkn. om is, om pup leuke ervaringen op te laten doen t.b.v. socialisatie. Misschien volgt dit hoofdstuk nog? Tot nu toe mis ik het.
De informatie over de fysieke belastbaarheid spreekt mij tot nu niet erg aan. Ik ben wat dat betreft ontzettend dol op het boek 'Over groeistuipen en mijlpalen', van Marcel Nijland (meer info:
http://www.marcelnijland.nl/boeken.html). Dat geeft wat mij betreft heldere info, met leuke voorbeelden, zonder te problematiseren. Het boek is m.i. ook goed vertaald naar de dagelijkse praktijk. Zo vind ik het advies in 'Een hondenleven lang' om een grote hond (als de Flatcoated) nog minder dan 5 minuten per maand langer te laten lopen onverstandig. Daarmee is die pup z'n ei niet kwijt, met alle gevolgen van dien. Nijland adviseert vooral te kijken naar je hond: de pup mag niet achter je gaan lopen, dan is 'ie te moe en moet je volgende keer dus korter lopen. Dat soort handvatten.
Voor wat betreft de opvatting over opvoeding, de begeleiding bij het leren van een bijtrem, het zindelijk worden en dat soort dingen vind ik 'Een levenlang' heel vergelijkbaar met 'Toepoels puppywijzer'. Van Puppywijzer weet ik niet hoe het laatste exemplaar over de socialisatieperiode informeert overigens. Voor wat betreft socialisatieadviezen 'op maat', vind ik 'Een click met je hond' de beste. Daarin wordt goed gewezen op verschillen tussen rassen onderling. Waar 'Een hondenleven lang' zegt dat je niet te veel kunt socialiseren, mits je maar voldoende tussentijds laat slapen, benadrukt 'Een click' dat socialiseren een proces van generaliseren is en aandacht besteed aan de opbouw van e.e.a. hierin. Oók is er info over het risico van oversocialisatie bij bepaalde rassen en de duur van de socialisatieperiode per ras.
Ik lees verder in 'Een hondenleven lang', maar het is vooralsnog niet het boek wat ik pupkopers het liefst zou geven of aanbevelen.