Barfplaats.nl

Kaela schreef:Nou, dat weet ik niet. Hoeveel baasjes roepen niet heel vaak voor de grap dat ze goed getraind zijn door hun hond? Honden weten vaak feilloos hoe ze dat wat ze willen, bij hun baasjes voor elkaar kunnen krijgen.

Gaat het dan echt om rangorde, of gaat het er dan om dat er een wisselwerking is?

Das anders. Niet op de manier waarop jij wat van hem vraagt. Jij hebt altijd het laatste woord, hij nooit. En natuurlijk is dat geen zuiver eenrichtingsverkeer, tuurlijk is er wisselwerking. Dat zeg ik nu al de hele tijd.

pearlsofpassion schreef:Das anders. Niet op de manier waarop jij wat van hem vraagt. Jij hebt altijd het laatste woord, hij nooit. En natuurlijk is dat geen zuiver eenrichtingsverkeer, tuurlijk is er wisselwerking. Dat zeg ik nu al de hele tijd.

Natuurlijk heeft hij wel eens het laatste woord! Sterker nog, ik heb een hele trainingstechniek gebruikt die hem het laatste woord geeft (sats)!
In het dagelijks leven zijn het meestal kleine dingen die hij vraagt. En zijn het veiligheidsdingen waar ik het laatste woord in heb. Zoals dat hij het rondje graag linksom wil en ik eis dat hij wacht met oversteken tot ik het zeg. Ik beslis in principe wanneer we gaan wandelen, maar als hij aangeeft hoge nood te hebben heeft hij toch echt het laatste woord! Als hij aangeeft zin in wandelen te hebben ook vaak genoeg.
Dat zijn kleine dingen, maar de sats trekt door naar grote dingen. Oscar heeft de beslissingsbevoegdheid over zijn eigen lijf. Dus krijgt hij geen prikken meer. Met vergaande gevolgen, want we kunnen dus niet meer de grens over en krijgt hij een medisch probleem waar prikken voor noodzakelijk zijn (verdoving voor behandeling) dan kan dat dus niet. NIET. In de zin van echt helemaal niet. Want nee is nee en dat staat voor 100%.

Daarnaast heeft hij in geval van angst altijd het laatste woord. Bij vuurwerk mag hij regels overtreden wat ie maar wil, als dat hem helpt. Dan mag ie op de bank en in bed, terwijl hij dat normaal echt niet mag. Is hij buiten ergens bang van bepaald hij de reactie erop. En ja als zijn of andermans veiligheid in gevaar komt moet ik begrenzen, maar zolang het ook maar even kan krijgt hij alle rechten die hij nodig heeft om zichzelf op dat moment te redden.

Dus ja, mijn hond heeft in kleine en in grote dingen wel eens het laatste woord. En in bepaalde dingen dus zeer dwingend en volledig.

Hem zijn zin of ruimte geven en met wat hij wil rekening houden, is niet hetzelfde als dat hij het laatste woord heeft. Bij dat laatste heb jij geen keuze, hij beslist. Dat is dat hij iets wil, wat jij NIET wil, en hij krijgt toch zijn zin.

Maar ik geef het op. Ik denk niet dat ik het je ooit uitgelegd krijg...

pearlsofpassion schreef:Hem zijn zin of ruimte geven en met wat hij wil rekening houden, is niet hetzelfde als dat hij het laatste woord heeft. Bij dat laatste heb jij geen keuze, hij beslist.

Maar ik geef het op. Ik denk niet dat ik het je ooit uitgelegd krijg...

Ik snap dat verschil ook niet hoor...
Ik loop met Tom, Tom gaat in de ankers en wil niet meer verder. Ik besluit erin mee te gaan en te kijken wat Tom wil. Die draait om en loopt in 1 lijn terug naar huis.

Dan heeft hij toch het laatste woord?
Of zie jij het als ik die besluit naar hem te luisteren waardoor ik uiteindelijk toch het laatste woord heb?

Martine-Tom schreef:Ik snap dat verschil ook niet hoor...
Ik loop met Tom, Tom gaat in de ankers en wil niet meer verder. Ik besluit erin mee te gaan en te kijken wat Tom wil. Die draait om en loopt in 1 lijn terug naar huis.

Dan heeft hij toch het laatste woord?
Of zie jij het als ik die besluit naar hem te luisteren waardoor ik uiteind elijk toch het laatste woord heb?

Ja, hij heeft pas het laatste woord als jij wil dat hij verder gaat, en hij toch zijn zin krijgt.

pearlsofpassion schreef:Ja, hij heeft pas het laatste woord als jij wil dat hij verder gaat, en hij toch zijn zin krijgt.

Nouja dat wil ik ook natuurlijk. Maar ik heb geen zin in een tegensputterende hond die ik aan de lijn mee moet snokken als een peuterpuber
Dus tegen wil en dank krijgt hij zijn zin zeg maar. Ik leg me er wel bij neer hoor, ik kan dan wel de rest van de dag gaan balen dat hij iets niet wil wat ik wel wil maar daar word ook niemand wijzer van.

Dus in essentie bedoelen we hetzelfde, alleen wederom leg ik er een andere gevoelswaarde op

VOor mij is het pas leuk als het voor ons beiden leuk is (om het even wat, maar in dit geval het wandelingetje) vind Tom het niet leuk, of vind ik het niet leuk dan houden we ermee op
Tom gaat heel vaak mee, en heel vaak is er gewoon geen keus, dan moeten we weg, dan moet hij mee of hij wil of niet....dus de keren dat dat niet zo is en er de ruimte is voor zijn wil, dan krijgt hij die ook gewoon

Martine-Tom schreef:Nouja dat wil ik ook natuurlijk. Maar ik heb geen zin in een tegensputterende hond die ik aan de lijn mee moet snokken als een peuterpuber
Dus tegen wil en dank krijgt hij zijn zin zeg maar. Ik leg me er wel bij neer hoor, ik kan dan wel de rest van de dag gaan balen dat hij iets niet wil wat ik wel wil maar daar word ook niemand wijzer van.

Dus in essentie bedoelen we hetzelfde, alleen wederom leg ik er een andere gevoelswaarde op

VOor mij is het pas leuk als het voor ons beiden leuk is (om het even wat, maar in dit geval het wandelingetje) vind Tom het niet leuk, of vind ik het niet leuk dan houden we ermee op
Tom gaat heel vaak mee, en heel vaak is er gewoon geen keus, dan moeten we weg, dan moet hij mee of hij wil of niet....dus de keren dat dat niet zo is en er de ruimte is voor zijn wil, dan krijgt hij die ook gewoon

Logisch.
Zo krijg je ook de leukste relatie.

Rangorde in de natuur is er om ruzies en spanningen te vermijden doordat iedereen weet waar hij aan toe is, ipv er bij te maken he. Ik kan er niet aan doen dat mensen dat vaak anders doen he.

Martine-Tom schreef:Ikben op sommige punten ook goed getraind hoor. Tom mag graag uren de krant lezen en daar heb ik niet altijd zin in. Plassen mag natuurlijk altijd wel. Dus wat doe je als hond zijnde als je graag de krant ff wil lezen maar niet moet plassen?
Dan til je gewoon je poot op net zo lang tot je klaar met lezen bent
Ik heb dus al eens de da gebeld omdat hij maar zijn poot optilde en er kwam niks uit
En zo zijn er wel meer dingen. Maar die halen de verstandhouding niet onderuit en ik heb er geen last van, dus och, ik kan er niet zo mee zitten

Ik moest dit echt 2x lezen maar je bedoelt de p-mail?

Siberienne schreef:Ik moest dit echt 2x lezen maar je bedoelt de p-mail?

Ja die

pearlsofpassion schreef:Hem zijn zin of ruimte geven en met wat hij wil rekening houden, is niet hetzelfde als dat hij het laatste woord heeft. Bij dat laatste heb jij geen keuze, hij beslist. Dat is dat hij iets wil, wat jij NIET wil, en hij krijgt toch zijn zin.

Maar ik geef het op. Ik denk niet dat ik het je ooit uitgelegd krijg...

Als Oscar nee zegt tegen een prik, heb ik inderdaad geen keuze. Ik wil echt heeeeeeeeeel graag hem een rabies inentingen geven zodat we weer op vakantie kunnen. Gaat niet gebeuren. Ik wil echt heeeeeeeeeeeeel heeeeeeeeeeeel heeeeeeeeeeel graag hem kunnen verdoven als hij ernstig gewond is geraakt zodat we hem kunnen opereren en hechten. Gaat niet gebeuren. Als Oscar morgen zijn poot breekt, een grote wond oploopt of oorontsteking krijgt, dan gaat hij dood als gevolg van zijn weigering een injectie te willen. Ik kan me bij heel veel dingen discussie voorstellen over of het "het laatste woord hebben" betekend, maar hier niet bij.

Daarnaast snap ik je verder echt niet. Deel van het laatste woord hebben is dat de ander zijn wens aan de kant zet. Ik zie niet in waarom de gene die toegeeft geen enkele andere keuze meer zou mogen hebben. Als ik lui op de bank hang en Oscar krijgt mij met zijn gedrag zo ver om hem uit te laten, dan heeft hij besloten dat we gaan wandelen. Ik wil op de bank blijven liggen, maar ik ga doen wat hij wil. Is het dan van belang of ik echt geen enkele keus meer heb dan mee gaan? Of is het juist van belang dat ik wel een keuze heb, maar hem de keuze laat maken? Net zoals dat hij mij de keuze laat maken wanneer hij wil oversteken en ik hem zeg dat ie nog even moet wachten. Hij heeft dan best een keuze, hij kan doorlopen, hij kan gaan klieren, hij kan andere kanten op gaan lopen. Maar hij gaat braaf even staan te wachten. Heb ik op dat moment dan het laatste woord?

Wij mensen denken zoveel van de beslissingen die we nemen. Wij beslissen wanneer we gaan wandelen en wanneer hij eten krijgt! Echt? Volgens mij niet hoor. Lang zoveel niet als we denken.
Als ik zou beslissen, at Oscar 1 keer per dag een bak barf. Want dat vind ik het beste. Maar hij eet 3 keer per dag stomme pepernoten van royal konijn.
Als ik zou beslissen liepen we 4 a 5 keer per week een leuke wandeling door een natuurgebied en ging hij de rest van de tijd maar gewoon naar de wc. Maar we lopen 3 keer per dag een saai rondje door de wijk.

Ik vind het allemaal zo relatief. En ja, ik zie echt wel dat er rangorde is en dat uiteindelijk ik als mens op veel vlekken een veto heb die Oscar op minder vlakken heeft. Maar als jij schrijft dat hij nooit het laatste woord heeft en dat hij pas het laatste woord heeft als ik er geen keus in heb, dan ben ik het daar niet mee eens en dat wekt bjj mij ook een zekere irritatie op. Ik heb vaker het laatste woord, maar hij heeft dat recht zeker ook op die vlakken die echt belangrijk voor hem zijn. En ik ben daar heel bewust mee bezig omdat ik het een fundamenteel aspect vind van een hond hebben. Maar ik ben er van overtuigd dat vrijwel elke hondenbaas dit doet, op wat voor schaal dan ook.

maar je kan hem toch niet altijd laten kiezen Kaela? Als hij alle behandeling weigert , dan zal je hem toch verder leiden willen besparen?

MarijeEnBoomer schreef:maar je kan hem toch niet altijd laten kiezen Kaela? Als hij alle behandeling weigert , dan zal je hem toch verder leiden willen besparen?

De enige prik die hij ooit nog gaat krijgen is de roze. En ja, die zal ik moeten beslissen. Maar dat is in die zin anders, als ik besluit dat hij een injectie krijgt dan vernietig ik alle vertrouwen en afspraken die ik met hem heb gemaakt. Bij de laatste spuit doet dat er niet meer toe. Bij elke andere injectie doet het er alles toe.

Kaela schreef:De enige prik die hij ooit nog gaat krijgen is de roze. En ja, die zal ik moeten beslissen. Maar dat is in die zin anders, als ik besluit dat hij een injectie krijgt dan vernietig ik alle vertrouwen en afspraken die ik met hem heb gemaakt. Bij de laatste spuit doet dat er niet meer toe. Bij elke andere injectie doet het er alles toe.

Ik snap wat je bedoelt! Moeilijk!

Kaela schreef:(...)
Dus ja, mijn hond heeft in kleine en in grote dingen wel eens het laatste woord. En in bepaalde dingen dus zeer dwingend en volledig.

Allereerst nogmaals mijn complimenten voor de wijze waarop je hem hierin begeleid en het vertrouwen wat je daardoor hebt kunnen opbouwen (en verdienen!)
Of dit betekent dat Oscar 'bepaald' is discutabel. In mijn ogen niet.. Jij geeft hem namelijk die ruimte, dat maakt jouw tot een betrouwbare leider! Hij weet dat hij niet geforceerd wordt in situaties die hij serieus angstig vindt.
Ik zie het tussen mijn eigen honden onderling: Merel staat echt aan het roer. Iedereen rekent er op dat als er 'stront aan de knikker' is, Merel de boel regelt/beschermd. En Merel neemt die taak zelf ook serieus, terwijl ze tegenover zo'n zelfde onbekende hond nóóit voor zichzelf zal opkomen.. Als de moeder die bibberend van angst voor spinnen, normaal gillend haar partner om hulp roepend, heldhaftig een spin in een doosje vangt en buiten zet omdat haar dochter er panisch voor is. Ik zelf die bij de aanschaf van mijn eerste hond 'viswijfkwaliteiten' in mijzelf ontdekte, want kom niet aan mijn maatje!
En vanuit die zorg en bescherming, geef jij Oscar de ruimte binnen situaties die hij vreselijk eng vindt. Dat begrijpt hij donders goed, het is n.l. wat een goede leider doet, óók honden onderling. Ik heb het hier ook heel duidelijk gezien na de aanval op Daantje, het begrip voor haar veranderde gedrag en dus behoeftes en mogelijkheden is onvoorstelbaar. Als ik zie hoe geweldig de oudsten haar begeleiden, zorgen dat als ze ruimte nodig heeft, zich even afzijdig wil houden, die mogelijkheid ook heeft/houdt.. Heel bijzonder en naar mijn idee héél waardevol voor haar herstel.
En volgens mij is dat wat jij ook doet voor Oscar: Op het moment dat hij aan geeft (of aangegeven heeft) iets te eng te vinden, kies jij er voor hem niet te forceren en biedt hem dus veiligheid. Ik denk dat een deel van zijn gevoel van veiligheid juist komt vanuit het krijgen van die ruimte, dus niet alleen vanuit het niet geforceerd worden, maar óók vanuit jouw géven van die ruimte.

Kaela schreef:De enige prik die hij ooit nog gaat krijgen is de roze. En ja, die zal ik moeten beslissen. Maar dat is in die zin anders, als ik besluit dat hij een injectie krijgt dan vernietig ik alle vertrouwen en afspraken die ik met hem heb gemaakt. Bij de laatste spuit doet dat er niet meer toe. Bij elke andere injectie doet het er alles toe.

Oef, dat lijkt me moeilijk zeg ... ik ben blij dat ik tegenwoordig de hulp van een jager kan inschakelen. Gewoon in de achtertuin, stuk vis mee. Ik denk nog steeds met nare gevoelens terug aan Radja, die ik doodziek een uur lang in de auto naar de dierenkliniek moest vervoeren voor de roze spuit, terwijl ze een bloedhekel aan autorijden had. Zo'n zielig einde