Neally schreef:
En hondjes komen uit een situatie waar ze moeten zorgen dat ze genoeg binnen krijgen.
Soms tot vechten aan toe.
Dan kun je gewoon weg niet verwachten dat het haar duidelijk is binnen een paar dagen.
Dat ze kan leren dat ze genoeg zal hebben of gaat krijgen waar ze nu woont. (bij jullie dus)
Ik had haar niet blootgesteld, of gepushd. (ook niet voor de filmpjes dat lees ik in een reactie van iemand anders)
Het is hier echt: kijk maar, leer maar, niets moet.
Heb zelf drie smurfjes waarvan het verleden onbekend is. En ze hebben allemaal iets.
Net als ik 'iets heb', net als ieder mens dat ik ken 'iets' heeft'.
Het ergst vind ik het voor het hondje, hier heen gehaald. Maar niet in de hemel komt.(voor n hondje een thuis om te blijven ongeacht wat)
Maar een hondje van huis naar huis, wat zeker en vast hechtingsproblemen gaat krijgen.
Hier ben ik het mee eens.
Maar helaas heeft Cindy niet de tijd gekregen voor duidelijkheid.
Ik vind heel vaak dat buitenlandse honden veel te rooskleurig worden afgeschilderd. Vaak staat er dat ze "verlegen" zijn, terwijl er serieus angstgedrag speelt.
Ik heb zelf een Spaanse dame en ik ben heel gelukkig met haar. Maar de beschrijving op marktplaats was zooo positief dat ik toen ik belde voor meer info de betreffende mevrouw echt bijna tot vervelens toe doorgezaagd heb over of het hondje echt niet angstig was. Nee hoor geen sprake van werd gezegd.
Toen ik vervolgens bij haar kwam kijken begon ze (het hondje

) te gillen van angst bij het zien van mijn hond (die ik meegenomen had op hun verzoek). Mijn hond was zeer zelfverzekerd en negeerde haar volkomen. Toch bleef die angst. De mevrouw zei, wacht ik zet er een vriendje bij, dat zal helpen.
Stonden vervolgens samen te blèren naar mijn hond (die stoïcijns negeerde)
Ik heb een hele lieve Spaanse die zich goed heeft ontwikkeld en niet echt angstig meer is, maar wel snel nerveus kan worden en als je daar niet goed mee omgaat kan ze wel echt in paniek gaan. Daar dien je dus wel altijd rekening mee te houden. Voor mij niet erg, ik heb voor haar gekozen, ook nadat ik haar angst zag, maar ik kwam wel tot de conclusie dat ze óf bewust niet teveel vertellen, óf geen enkel verstand hebben van hondengedrag. In mijn geval denk ik eigenlijk het laatste.
Mijn lieve hondje had ook nog eens zo'n 25 teken op haar lijfje toen ik haar op kwam halen

en ik kreeg een zak pedigree brokken mee, want dat was het voer dat ze gewend was

(en dat bewees ze door thuis gekomen een olifantenhoop midden op de stoep te deponeren

)
Ze wilden heel graag op de hoogte blijven van hoe het met haar ging, maar ze hebben nooit gereageerd op mijn mailtjes en de foto's die ik stuurde...
Een ander voorbeeld is het Roemeense hondje van mijn vriendin, die volgens de stichting goed met katten overweg kon en geen jachtgedrag had.
Het hondje viel vervolgens de katten aan en hij doet niets anders dan jagen (ze heeft hem wel gehouden).
Ik vind jouw verhaal echt heel kl*te Cindy, en ik begrijp heel goed dat je hart huilt, en dat je in staat bent om haar alsnog op te halen.
(als je dat serieus wil kan dat natuurlijk wel via een omweg)