Barfplaats.nl

Ach wat verdrietig, heel veel sterkte met het gemis van je lieve mooie dame!

Ach gos, die Misty. Wat zal je hem missen na al die mooie jaren. En natuurlijk ben je daar stuk van. Heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies

Ahhh wat verdrietig. Wat zal ze gemist worden. Heel veel sterkte!

Verstuurd vanaf mijn SM-S931B met Tapatalk

Ach dan toch. Na zo’n lang en rijk leven. Heel erg veel sterkte met het gemis!

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve ouwe dame

Shad liet ons schrikken vandaag. We gingen met vrienden wandelen in een nieuwe omgeving, wandeling beschreven als ‘makkelijk’ Dat bleek Noors makkelijk en het begon met een steile klim. Gelukkig had ik Shad zijn harnas van de rugzak aan gedaan, met een fijn handvat om hem te helpen maar het was toch pittig. Eenmaal boven ging het wel goed, beetje op en neer, paar stukjes even hulp nodig. Maar het laatste stuk naar de auto hield zijn rechter achterpoot er mee op, begon hij te zwalken, moest poepen maar dat ging niet goed. Shad overstuur, wij troosten en half dragend aan zijn harnas naar de auto. Want je laten dragen dat gaat natuurlijk echt niet als stoere husky. En je moet wel voorop lopen! Affijn, thuis ging het wel weer een beetje, hij heeft goed gegeten en op het grasveld liggen slapen. Daarnet haalde ik hem naar binnen en was bijna de brie van de tafel gesnaaid. Nu snurkt hij in zijn mand. Het lijf wil niet meer zo, de kop nog wel…

Tja, dat is wel het lastige in Noorwegen. Een makkelijke wandeling op zijn Noors is niet makkelijk op zijn nederlands..... Hopelijk is hij snel weer zichzelf

Ach, zielig he.
Lieve stoere oude vent.

Sneu is dat. En maar alles zelf willen blijven doen Heel herkenbaar is dat.
Maar wat een prachtige omgeving om te wandelen!

pike schreef: zo 07 sep 2025, 12:45 Sneu is dat. En maar alles zelf willen blijven doen Heel herkenbaar is dat.
Maar wat een prachtige omgeving om te wandelen!

Ja het was een heel mooi bos, en dat is echt vlakbij de stad Oslo. Is toch een rijkdom hoor, zo’n achtertuin als stad. (Lillomarka is dit).

Vannacht moest hij eruit (hadden we wel al bedacht, dat de kans groot was) maar gelukkig op tijd om hem buiten te laten poepen. En verder mocht hij vanochtend de route bepalen = rondje door het dorp met heeeeel veeeeel snuffelen en zzzzlaaaaaapt hij nu op het grasveld. Op zich al positief dat hij vanmorgen de lange ronde door het dorp wou. Het is een taaie

Prachtige foto!
Het hoofd dat nog wil, maar het lichaam dat het begeeft ken ik van mijn vorige hond. Heel verdrietig vond ik dat.

Die liet zich wel helpen als ze doorhad dat je wou helpen ten minste. Doof zijn had zijn voordelen, maar ook nadelen.

Ina schreef: di 02 sep 2025, 13:11 Helaas hebben we gisteren afscheid moeten nemen van onze ouwe dame.

In mijn hart en hoofd weet ik dat het goed is, maar ergens van binnen ben ik een klein beetje stuk

Hoe is het nu met je Ina? En met je andere dame?

Siberienne schreef: ma 15 sep 2025, 22:24 Hoe is het nu met je Ina? En met je andere dame?

Gelukkig goed
Ik mis haar, ik mis haar trippelpootjes achter me aan, ik mis haar blik van 'ben je er nog baas', ik mis haar tijdens het wandelen ..... ze was zo ontzettend mijn meisje

Maar mijn zwarte meisje was al wel 5 jaar een zeer intensief pakketje qua zorg.
Daarom waarschijnlijk ook dat mijn verdriet wel te handelen viel, dat klinkt misschien raar, maar ik denk dat ik onbewust al heel lang afscheid van haar aan het nemen was en me heel erg bewust was van elk moment samen.

En Aysa, die heeft het inslapen heel bewust mee kunnen maken, die was er bij terwijl de DA met Misty bezig was en hield het van afstand nauwlettend in de gaten, heeft alle tijd thuis gehad om zelf te beslissen hoe ze nog met de situatie om wilde gaan, ze is meegeweest naar het crematorium en is daar eigenlijk relatief overheen gestapt.

Met het wandelen heeft ze wel even moeten wennen, Misty was de kilometervreter...die liep altijd vooruit, terwijl Aysa eerst nog ergens moest blijven snuffelen (en markeren) om dan als een speer naar het plekje te racen waar Misty stond te snuffen en vervolgens weer achter te blijven hangen om te snuffelen (en te markeren .....ja, ze is een teef)
Ook met eten of met naar boven gaan....er was een bepaalde volgorde en ze heeft altijd heilig ontzag gehad voor Misty dus moest even wennen aan haar nieuwe positie.

Gelukkig gaat het allemaal vrij makkelijk, ze heeft 1 echt sip-dagje gehad, maar verder ben ik blij dat ze haar eigen stuiterdestuiter blonde dame is gebleven.

Morgen gaan we een weekje vakantie vieren in Voorthuizen. De heren gaan mee. 1 week privileges hebben. Dus lekker op bed slapen, op de bank liggen en in de hondenkar rondgereden worden