Anne in Duitsland schreef:
Sterkte voor je vader, Dian. Kanker is altijd , hoe je het ook wendt of keert, het brengt altijd een hoop onzekerheid met zich mee. Ik hoop dat hij zo gunstig mogelijk door de hele toestand heen zal fietsen.
Tegelijkertijd begrijp ik Pluto heel goed. Er zijn nog veel ergere dingen denkbaar dan een stoma, maar dat weet je zelf ook wel. Ik hoop in ieder geval dat je vader zodanig geholpen kan worden dat hij er geen nodig heeft!
Regelmatig wil ik ergens op reageren en dan staan mijn gedachten er al....
Balen, had een lange post geschreven. Nu in het kort. Ik ga mee met Pluto, als dat alles is. Neemt de pijn en het verdriet niet weg Dian!
Maar kijk wat er nog mogelijk is ipv onmogelijk. Er is de laatste tijd erger verdriet hier geweest op BP.
Neemt niet weg dat je verdrietig mag zijn, maar zie ook in dat je vader kansen heeft. Meer, dan anderen
Jullie hebben elkaar, je familie en de honden en bovenal de kerk.
Saskia
Sterkte Dian, zowel voor je vader als voor jouzelf!
Ik denk dat jij nu op een keerpunt in je leven komt, waar we (hopelijk) allemaal op komen, als onze ouders oud genoeg worden.
Namelijk op het punt dat in plaats van dat de ouder altijd voor jou zorgt en klaarstaat, nu opeens de rollen worden omgedraaid. Zodat jijzelf opeens voor de ouder zaken regelt en gaat zorgen.
Zelf vond ik ook dat een mooie periode in mijn leven, maar zeker niet altijd gemakkelijk.
Toch zou ik graag terug gaan naar die tijd, dat ouders en schoonouders nog leefden...
Niemand vraagt of je daar klaar voor bent Dian, het is een feit waar je mee om zult moeten gaan.
Daar jij zelf nog met je gezondheid tobt, kan ik me indenken dat dit je (ook mentaal) zwaar valt. Ik raad je aan hier met je huisarts over te spreken (en wellicht met mensen van de kerk?).
Fin dat je vader bij jou kan komen, die gezelligheid en jouw goede zorgen zullen hem goed doen!
Anne in Duitsland schreef:
Sterkte voor je vader, Dian. Kanker is altijd , hoe je het ook wendt of keert, het brengt altijd een hoop onzekerheid met zich mee. Ik hoop dat hij zo gunstig mogelijk door de hele toestand heen zal fietsen.
Tegelijkertijd begrijp ik Pluto heel goed. Er zijn nog veel ergere dingen denkbaar dan een stoma, maar dat weet je zelf ook wel. Ik hoop in ieder geval dat je vader zodanig geholpen kan worden dat hij er geen nodig heeft!
Even verder lezen. Ik heb dat ook geschreven, maar wel met het gezegde erbij dat eigen leed op zo'n moment het ergst gevoeld wordt. Ik weet wel dat een stoma niet het eind van de wereld is, maar het komt je wel even rauw op je dak als je dat in 1x te horen krijgt. Dan ga je niet zitten denken wie het slechter heeft, dan ben je bezig met jezel en je vader. Ook ik ben blij dat er stoma-mogelijkheden zijn, maar dat zie je op dat moment even niet. nu ben je zoveel tijd verder en denk je anders over dingen. Dan vind ik het jammer dat je eigenlijk neergeknuppeld wordt om iets dat je vanuit een bepaalde emotie schrijft. Het is wel kanker, ook komt bij mij dan het verhaal van Marijke weer naar boven. Lijkt me niets vreemd aan.
Ik had even geen zin om een update te geven, maar omdat er mensen zijn die niet op facebook kunnen hier ook een update:
Afgelopen dinsdag heeft er een gesprek plaats gevonden waarin e.a. is uitgelegd. De tumor zit in de endeldarm, 6 à 8 cm van de anus vandaan. Verder zijn er 4 poliepen weggehaald. Dinsdag hebben ze ook CT-scan met contrastvloeistof gemaakt. Vanmiddag krijgt hij een MRI van zijn onderbuik/endeldarm. Hij krijgt in elk geval een tijdelijke stoma, maar omdat de tumor nogal dicht bij de anus zit, kan het zijn dat deze toch blijvend wordt.
Dat er zo'n haast achter zit is niet omdat dat ze op korte termijn moeten handelen, maar maandag is er een multidisciplinair overleg tussen de arts die de scopie heeft uitgevoerd en de chirurg die de operatie gaat uitvoeren. Voor ons natuurlijk alleen maar fijn, op deze manier krijgen we snel antwoorden op eventuele uitzaaiingen etc.. Volgende week heeft hij een gesprek met de arts van de scopie en als ze snel gaan opereren ook met de chirurg. Pa wordt eerst 5x bestraald in het UMC. Dan kan het zijn dat ze direct overgaan tot opereren of dat ze nog een week of 4 à 5 wachten om de tumor eerst te laten slinken. Als dat laatste het geval is, heeft hij nog geen gesprek met de chirurg. Ze hadden in het ziekenhuis een heel mooi plaatje gemaakt waarop je de plekken van de poliepen en de plek van de tumor bij benadering kunt zien. Het X is de tumor en de rondjes zijn de poliepen. Tot zover is wat wij weten. En we gaan ervoor !!!!
Dian schreef:
Even verder lezen. Ik heb dat ook geschreven, maar wel met het gezegde erbij dat eigen leed op zo'n moment het ergst gevoeld wordt. Ik weet wel dat een stoma niet het eind van de wereld is, maar het komt je wel even rauw op je dak als je dat in 1x te horen krijgt. Dan ga je niet zitten denken wie het slechter heeft, dan ben je bezig met jezel en je vader. Ook ik ben blij dat er stoma-mogelijkheden zijn, maar dat zie je op dat moment even niet. nu ben je zoveel tijd verder en denk je anders over dingen. Dan vind ik het jammer dat je eigenlijk neergeknuppeld wordt om iets dat je vanuit een bepaalde emotie schrijft. Het is wel kanker, ook komt bij mij dan het verhaal van Marijke weer naar boven. Lijkt me niets vreemd aan.
Het is jullie lijden. En daar zullen jullie mee leren omgaan.
Het gaat mij niet aan om tegen jou te zeggen of iets mee dan wel tegenvalt. Ik schrok eerlijk gezegd een beetje van de heftigheid die uit de boodschap kwam. Uitroepteken en al. Daar gaat het hier niet om. Ieder heeft haar/zijn gedachtes en ervaringen. Open een topic en
spui daar wat je te spuien hebt. Voor mij is dit topic er één om jou en je paps een hart onder de riem te steken. Bij deze. Sterkte.
Mijn vader had ook endeldarm kanker. Zelfde behandel protocol maar dan in umcg. Hij kreeg ook een stoma die na 9 maanden is verwijderd. Stoma was goed te doen als je eenmaal de juiste materialen hebt. Je krijgt daarvoor ondersteuning van een stoma verpleegkundige en als je thuiskomt kan je ook tijdelijk hulp vragen van thuiszorg om met de stoma om te leren gaan het is echt een handigheidje. Hij had trouwens een ileostoma. Voor ons was het in begin even wennen en vreemd maar na een paar dagen was het ook weer prima. Sterkte
t is gewoon allemaal zwaar k*t hoe je t ook went of keert...
t blijft een vreselijke ziekte... er zijn mensen die ervan genezen, er zijn mensen die nog jaren hebben...
ik hoop zo ontzettend dat jouw pa tot die groep hoord!
en dian.... hoe t ook gaat, het blijft moeilijk hoor, maar zoals vele tegen mij hebben gezegd... geniet van elkaar en zorg voor elkaar!
jullie instelling is top!
, hoe je het ook wendt of keert, het brengt altijd een hoop onzekerheid met zich mee. Ik hoop dat hij zo gunstig mogelijk door de hele toestand heen zal fietsen.
