Van één kant ben ik gelovig, geloof wel dat er iets is na de dood. Van de andere kant kun je mijn geloof niet echt onderbrengen bij een van de bekende religies. Sterker nog, aangezien ik mij met dingen niet kan verenigen heb ik mij uit mijn kerk laten uitschrijven.
Bij deze dus een identiteitscrisis.
Maar laatst met Yehova's aan de deur wel een leuk gesprek gehad en dan bedoel ik echt leuk. Ging in de trant van hoe ze nu konden bepalen dat zij het echte geloof hadden en ik niet en dat was echt super interessant. Konden ze toch beter beredeneren dan ik dacht, maar op mijn conclusie... dus u spreekt klakkeloos x, y en z na hadden ze niets meer te zeggen. Ze gaan nu mijn huis voorbij, maar als ik toevallig buiten ben of met de honden wandel wordt ik zeer enthousiast door ze begroet en groet ik vriendelijk terug. We zijn het blijkbaar eens geworden dat wij oneens zijn mbt het geloof.
Ik heb op school geleerd dat wat jij gelooft lil het ietsisme wordt genoemd ;-)
Ik vind eigenlijk dat op elke middelbare school een vak godsdienst zou moeten zijn. Dat vond ik echt een meerwaarde van mijn middelbare school die christelijk was. Bij godsdienst kreeg je niet alleen de grondbeginselen van het christendom maar ook van de islam, jodendom, hindoeïsme en boedhisme. Daarbij werd ook gekeken naar overeenkomsten en verschillen.
Denk dat dat voor veel meer wederzijds begrip tussen mensen kan leiden ;-)
Mijn moeder heeft een bepaalde manier van de zondagsrust respecteren. Je mag best dingen doen als het maar geen herrie maakt. Was buiten ophangen kan dus wel net als in de tuin werken. Maar grasmaaien mocht dan niet op zondag want dat maakt herrie. Vond ik best wel fijne redenering want je houdt rekening met een ander (die bijvoorbeeld rustig in de tuin wil zitten). Mijn oma is strenger opgevoed, die mocht bijvoorbeeld niet op zondag ijsje halen of patat omdat iemand dan voor haar moest werken op zondag (zonder dat het noodzakelijk was).
dinky89 schreef:
Ik heb op school geleerd dat wat jij gelooft lil het ietsisme wordt genoemd ;-)
Ik vind eigenlijk dat op elke middelbare school een vak godsdienst zou moeten zijn. Dat vond ik echt een meerwaarde van mijn middelbare school die christelijk was. Bij godsdienst kreeg je niet alleen de grondbeginselen van het christendom maar ook van de islam, jodendom, hindoeïsme en boedhisme. Daarbij werd ook gekeken naar overeenkomsten en verschillen.
Denk dat dat voor veel meer wederzijds begrip tussen mensen kan leiden ;-)
Mijn moeder heeft een bepaalde manier van de zondagsrust respecteren. Je mag best dingen doen als het maar geen herrie maakt. Was buiten ophangen kan dus wel net als in de tuin werken. Maar grasmaaien mocht dan niet op zondag want dat maakt herrie. Vond ik best wel fijne redenering want je houdt rekening met een ander (die bijvoorbeeld rustig in de tuin wil zitten). Mijn oma is strenger opgevoed, die mocht bijvoorbeeld niet op zondag ijsje halen of patat omdat iemand dan voor haar moest werken op zondag (zonder dat het noodzakelijk was).
Wow, is mijn id-crisis snel opgelost!
Eerst op een interconfessionele middelbare school gezeten en iets over alle godsdiensten geleerd, maar ook over levensbeschouwingen. Daarna nog paar jaar op RK middelbare school gezeten. Kreeg gewoon catechismus niets over andere geloven nog geen half woord.
