Re: Ik moet even men hart luchten... Duimpjes nodig vandaag (zondag) en morgen!!!!
Geplaatst: zo 19 okt 2014, 12:12
Vandaag is het dan zover...
Ik weet nog niet om hoe laat maar vandaag vertrekt men knulletje.
Deze morgen vernomen dat alles klaar was enkel nog 1 paneel van zijn kennel.
Dat gaan ze vandaag hier in de buurt halen en dan zullen ze hem normaal gezien ineens komen ophalen ook.
Pffff 6 dagen na Nisa's vertrek ipv een maand.
Een dag die me heel moeilijk ligt.
Nu ja de hele week ligt me moeilijk.
Lykaios werd 2 jaar geleden op 11 oktober geboren bij ons thuis. Ik heb hem dus vanaf zijn geboorte bij me.
Echter op 14 oktober 2012 sloeg het noodlot toe, mijn beste maatje besloot zijn leven te stoppen.
Op 17 oktober 2012 mijn verjaardag die ik sinds die dag dus niet meer vier ben ik hem de laatste groet gaan brengen.... Of toch de verpakking die zijn prachtige ik steeds omhuld had, want hijzelf lag daar niet... Niet zoals ik hem kende.
19 oktober was het de laatste afscheidsdienst voor men maatje. En toen heb ik hem beloofd dat hij steeds bij me zou zijn, in men hart en in mijn puppekind.
Mijn maatje werd door ons Kleine of Wolfie genoemd... Lykaios wat Wolf - like betekend is dus naar hem vernoemd.
Het is voor mij dus een helse dag om hem te laten gaan.
Lykaios zal net als men maatje verder leven in men hart, maar het doet verdomd veel pijn om hem op deze dag te laten gaan.
Ik weet nog niet om hoe laat maar vandaag vertrekt men knulletje.
Deze morgen vernomen dat alles klaar was enkel nog 1 paneel van zijn kennel.
Dat gaan ze vandaag hier in de buurt halen en dan zullen ze hem normaal gezien ineens komen ophalen ook.
Pffff 6 dagen na Nisa's vertrek ipv een maand.
Een dag die me heel moeilijk ligt.
Nu ja de hele week ligt me moeilijk.
Lykaios werd 2 jaar geleden op 11 oktober geboren bij ons thuis. Ik heb hem dus vanaf zijn geboorte bij me.
Echter op 14 oktober 2012 sloeg het noodlot toe, mijn beste maatje besloot zijn leven te stoppen.
Op 17 oktober 2012 mijn verjaardag die ik sinds die dag dus niet meer vier ben ik hem de laatste groet gaan brengen.... Of toch de verpakking die zijn prachtige ik steeds omhuld had, want hijzelf lag daar niet... Niet zoals ik hem kende.
19 oktober was het de laatste afscheidsdienst voor men maatje. En toen heb ik hem beloofd dat hij steeds bij me zou zijn, in men hart en in mijn puppekind.
Mijn maatje werd door ons Kleine of Wolfie genoemd... Lykaios wat Wolf - like betekend is dus naar hem vernoemd.
Het is voor mij dus een helse dag om hem te laten gaan.
Lykaios zal net als men maatje verder leven in men hart, maar het doet verdomd veel pijn om hem op deze dag te laten gaan.