Barfplaats.nl

Wat gaat het snel. 
Al aan zelf gezette thee. Tof. Ach die lieve kleine Isabella. Een extra kussentje op je buik als t mopje in de buurt van t bed is.
Ter bescherming. Hoog kunnen ze dan springen hè. Zomaar omdat ze iets heeeeeeeel graag willen.

Iedereen bedankt voor de belangstelling, vanmorgen dus heel goed wakker geworden, vannacht maar 1x wakker geweest, goed geslapen (strak blijven liggen) Vanmorgen toen ik wakker werd, had ik eindelijk eens geen Pijn! Ik was zo blij (wel mijn leger aan pijnstilling genomen uiteraard), uit bed gestapt, zelf begonnen met de voorbereidingen van de honden, dus aan het aanrecht, pilletjes uitzoeken en klaarleggen, ik kon bijna rechtop staan, (dat mag ik niet dus ook niet gedaan) maar kon een heel eind komen! En toen ineens moest ik niezen! Ik werd misselijk/duizelig en moest weer gaan zitten. Oh oh, wat voelde ik mij klote. Ik bleef mij klote voelen. Gisteravond ook niet gedouched omdat ik erg moe was, dat stond dus vanmorgen op de planning en moest nu ook echt gedaan worden. Het verband mocht af! Dus joepie.. Nou ja joepie. Hubby heeft de honden verder afgehandeld, ben af en toe aan kijken gegaan of het goed ging. De trap op viel mee, had alleen pijn in mijn lies links (daar waar de blauwe plek zit) Daarna onder de douche. Buikband af, de blauwe plek van gisteren was duidelijker te zien, maar mijn buik zag er raar uit. Het niezen, daar waar het pijn heeft gedaan, daar had ik een bloeduitstorting in mijn lies, naar mijn been toe (een enorm grote plek vind ik) En mijn buik was ineens heel dik voelde heel hard aan. Dat was dus vanmorgen niet zo. In 1 uur tijd, zo'n 10 cm in omvang aan de voorkant gegroeid. Daar schrok ik van, dus meteen Drs. van Dam gebeld, zij denkt dat er een adertje gesprongen is, maar de zwelling was toch gekomen, nu dan plots, maar anders was het langzaam gaan zwellen en had ik er morgen zo uitgezien zei ze. Echt lekker voel ik me niet door de zwelling. Iemand anders die dinsdag geopereerd is, had ook vandaag een zwelling en een hele harde blauwe buik, dus het was anders wel gekomen, maar bij mij dus plots. Mocht maar kort douchen dus, en gelijk de buikband weer om, dat was niet prettig, korte douche na zo'n schrikmoment. Maar het voelde wel lekker!  Toch mijn wandeling buiten van 10 minuten doorgezet, maar eerst na het douchen even een uurtje plat gelegen. Toen eindelijk een stukkie gelopen, maar oh oh wat vermoeiend, maar oh oh wat fijn! 10 minuten later weer thuis, hondjes ook blij die hadden weer een stukkie gewandeld. Daarna was ik helemaal out of order en heb 2 uurtjes liggen slapen.

Voel me nu net Michelinmannetje.. Het afzakken van deze zwelling kan 6 weken duren! Dus voorlopig ben ik nog niet zo mooi op mijn buik. Maar, oh oh oh wat ziet mijn navel er mooi uit, ik had gewoon een lap vel over mijn navel hangen al 2 jaar. Maar nu is het echt een mooi gaatje geworden en voor het eerst in mijn leven zit mijn navel nu symetrisch! Door mijn verlamming heeft ie nooit symetrisch gezeten. Het litteken onderaan van linkerheup tot rechterheup is maar een dun sneetje en ziet er ook al zo mooi uit, kan niet wachten totdat het geslonken is. Ben een gelukkig mens! Vandaag best veel gedaan, helemaal door mijn energie heen. Maandag wordt ik door de kliniek teruggebeld. Gisteren belden ze ook al hoe het ging. Woensdag mijn eerste controle, dan gaan de knoopjes eruit!

Het was idd. lekker maar heel kort, mocht niet lang douchen omdat mijn buik ontploft was plots.

Sonja schreef: En? Was de douche lekker?

Was maar 10 minuutjes, maar wel 10 minuutjes genieten maar ook echt enorm moe nadien! was het zeker waard, morgen weer een klein stukje!

Kaio schreef: Oo wat fijn dat het al beter gaat, en dat je al aan wandelen denkt dat is alleen maar een goed teken 
Geniet van de douche vanavond! Douchen is soms zo fijn!

Dank je! Net nadat ik thuis was wilde ik de theepot oppakken, nou dat ging mooi niet, kreeg hem niet de lucht in, dat vond ik echt een tegenvaller, maar inmiddels kan ik hem goed dragen gelukkig

Jij ook heel veel sterkte en beterschap. Operaties zijn nooit leuk!

Malamoods schreef: Zelf even 'in de operatie-modus' geleefd, dus mijn reactie liet even op zich wachten.... Maar hé dappere kanjer! Wat heerlijk dat dit (eindelijk) achter de rug is en wat fijn dat je nu de kleine dingen stapje voor stapje weer op kunt pakken. Ik weer maar al te goed hoe dat is (zelf thee zetten, thee inschenken, een douche nemen, je beesten weer lekker bij je). Zo vanzelfsprekend als dat lijkt, is het helemaal niet. En zo'n stapje vooruit geeft zoveel kracht... Dáár doe je het allemaal voor! Ik vind je echt heel dapper, na alle strijd die je al hebt geleverd.... Heel veel kracht, sterkte en succes! Het is zo mooi om steeds te lezen hoe je jezelf vooruit helpt en zo fijn dat het je ook inspirerend bent voor anderen met wie je dit verhaal hebt gedeeld. Het geeft ook mij moed, hoop en kracht om door te gaan. Dank je wel daarvoor! 

We gaan als een speer en af en toe worden we teruggevloten en niet eens omdat we te veel doen, maar omdat de dagelijkse dingen zoals niezen ook al niet meer gaan. Ja die kleine smurf, al heb ik mijn bed in de hoogste kniestand staan dan springt ze er nog op!  Je schrikt je rot. Handen op buik gaat sneller als zweefsmurf voorbij komt. Ze is niet zo zwaar, maar als ze precies op mijn navel landt of mijn lies geeft dat toch enorme problemen. We zijn nu altijd als ze eten moeten paraat en zitten rechtop!

Neally schreef: Wat gaat het snel. 
Al aan zelf gezette thee. Tof. Ach die lieve kleine Isabella. Een extra kussentje op je buik als t mopje in de buurt van t bed is.
Ter bescherming. Hoog kunnen ze dan springen hè. Zomaar omdat ze iets heeeeeeeel graag willen.

Goed te lezen dat het zo voorspoedig gaat
En nu merk je hoeveel er normaal gesproken heel ongemerkt en vanzelfsprekend toch een aanslag op spieren en conditie doet, zoals bijv. het niezen.
Hopelijk blijft de vooruitgang met de zelfde snelheid doorgaan.

Niezen wil ik liever niet meer. Hoesten trouwens ook niet  Dat doet ook heel zeer. Voel me nog steeds michelin :/ vandaag lekker 20 minuten gelopen in de regen, viel best tegen, een hoop rugpijn van het krom lopen. Je mag de eerste 14 dagen niet rechtop lopen. Ik zal blij zijn als we 14 dagen op weg zijn, op mijn zij proberen te liggen en rechtop lopen. Heerlijk!

hamada schreef: Goed te lezen dat het zo voorspoedig gaat
En nu merk je hoeveel er normaal gesproken heel ongemerkt en vanzelfsprekend toch een aanslag op spieren en conditie doet, zoals bijv. het niezen.
Hopelijk blijft de vooruitgang met de zelfde snelheid doorgaan.

Het is best wel een zware revalidatie zo te horen. Is ook niet niks zo'n operatie!
Maar je hebt een fijn vooruitzicht, en daar doe je het allemaal voor!
Sterkte en beterschap 

Ik zou wel zeggen  doe vooral rustig aan, wat zijn die paar weken nou op de rest van je leven? Beter een paar weekjes rustig aan zodat je lichaam en litteken optimaal kunnen herstellen.
Ja ik weet het je zult je vast gauw hopeloos vervelen 

het is idd. best wel zwaar moet ik toegeven. Mag alleen maar op mijn rug liggen met opgetrokken knieën, lang leve het verstelbaar bed van de thuiszorg, en het verhoogde toilet. Nooit geweten dat je daar zo'n gemak van kan hebben. De eerste keer dat ik in het ZKH op het toilet moest zitten was echt bijna gillen van de pijn. Thuisgekomen dat ding er op en je hoeft niet eens door de Knieën.

het is een flinke operatie. Zag trouwens op mijn kaart dat ik met 7 dagen al rechtop mag lopen en ook autorijden (met hechtingen in en op je lijf mag je niet autorijden) die knoopjes gaan er woensdag uit, dus dan mag ik al autorijden. Als ik rechtop mag lopen kan ik gewoon wat vaker een kort stukje gaan lopen. Krom lopen is best moeilijk en zwaar. En ik mag met 7 dagen ook eindelijk op mijn zij liggen. Nog een paar dagen dus! Kan niet wachten!

Doranto schreef: Het is best wel een zware revalidatie zo te horen. Is ook niet niks zo'n operatie!
Maar je hebt een fijn vooruitzicht, en daar doe je het allemaal voor!
Sterkte en beterschap 

Ik ben al 2 dagen hopeloos verveeld, ondanks dat ik soms heel moe ben. Kan gelukkig nu aardig zitten, dat lukte mij de eerste dagen ook bijna niet. Heb gewoon zin in woensdag, knoopjes eruit en weer iets meer doen. 't Is hopeloos vervelend als je niets mag doen. Je ziet iets vallen en je mag het niet oppakken. Hubby zet alles in de weg, en ik wil het graag opruimen. Hij vind opruimen gewoon alles midden in het pad laten staan, kan je toch omheen lopen? Hij heeft overal praktische oplossingen voor en alles gaat vanzelf (NOT) Blij dat ik straks weer bukken mag! Kan niet wachten. En dan voorzichtig conditie opbouwen.

Fysio helpt me na 6 weken mijn conditie weer terug te krijgen op een goede manier! Die ga ik na woensdag ook nog even een blij bezoekje brengen om te laten zien hoe het er nu uitziet. (hopelijk is de zwelling dan wat afgenomen)

Kaio schreef: Ik zou wel zeggen  doe vooral rustig aan, wat zijn die paar weken nou op de rest van je leven? Beter een paar weekjes rustig aan zodat je lichaam en litteken optimaal kunnen herstellen.
Ja ik weet het je zult je vast gauw hopeloos vervelen 

ik vind je een kanjer en inderdaad wat al gezegd was rustig aan!
je hebt een grote buikopoeratie gehad en zo'n narcose is ook een aanslag op je vernieuwde lijf

Dank je, doe wel rustig aan. In mijn hoofd zit meer dan dat ik kan (ik weet)

Narcose is idd. een aanslag, maar met het leger pijnstillers wat ik elke dag neem komt er genoeg water binnen om te spoelen. Drink alleen maar water en thee, dus wordt goed gespoeld. Hoop dat ik het dan ook snel weer kwijt ben

flodder en dwarrel schreef: ik vind je een kanjer en inderdaad wat al gezegd was rustig aan!
je hebt een grote buikopoeratie gehad en zo'n narcose is ook een aanslag op je vernieuwde lijf

Wat handig is als je een tijd niet mag bukken is zo'n grijpertje of helping hand. Voel je je wel erg bejaard mee, maar is reuze handig. Mijn moeder had er ook eentje toen ze niet mocht bukken vanwege haar heup.