Barfplaats.nl

smulpaap schreef:Precies , en de volgende dag even een telefoontje van de d.a om te informeren hoe het gaat

Dat is hier niet standaard, maar er wordt je wel op het hart gedrukt dat als je denkt dat er iets is...bellen.

Radja schreef:http://wetten.overheid.nl/BWBR0030250/2 ... Hoofdstuk4

Het meegeven van een kat is geen diergeneeskundige handeling, dus dat mag iedereen doen...ik weet niet hoe je dit stukje wil toepassen in het geval van Belly's situatie? Ben wel heel benieuwd hoe je het allemaal gaat aanpakken

Klopt wat je zegt,maar de kat was nog in narcose toestand! En dan moet een gediplomeerd iemand toestemming geven(medisch?)Volgens mij is ze dan niet in orde! Heb ook een uitspraak gevonden,gaat over een hond die in ddezelfde toestand mee naar huis is gegaan en helaas is overleden! In de uitspraak staat dat hond nooit zo had worden meegegeven! En tegen die DA zijn maatregelen tegen genomen!

Uitspraken geleden in de rechtspraak ook als bewijs.

Edit: de uitspraak https://zoek.officielebekendmakingen.nl ... ortorder=4

Ja inderdaad en toch gebeurt het zooo vaak alleen zijn er (denk ik) maar weinig eigenaren die naar het tuchtcollege gaan. Ik had het dus ook kunnen doen, gelukkig is het bij mijn dier toen wel goed afgelopen. Wat een risico's nemen zulke dierenartsen toch

maar toch vind ik dat er een halt moet worden toegeroepen of hoe je het ook zegtaan dit soort kwakzalfers! Die moeten aan banden worden gelegd! En sorry dan hebben ze aan mij geen goeie! Ik word steeds bozer en bozer hoe langer ik er mee bezig ben!en erover lees!! Ik doe het voor alle andere dieren die daar bij die DA nog gaan komen en recht hebben op een juiste behandeling en niet zomaar kwakkeloos worden meegegeven!! Liefst natuurlijk niet meer bij die DA,maar ze hebben veel klanten!

Radja schreef:maar toch vind ik dat er een halt moet worden toegeroepen of hoe je het ook zegtaan dit soort kwakzalfers! Die moeten aan banden worden gelegd! En sorry dan hebben ze aan mij geen goeie! Ik word steeds bozer en bozer hoe langer ik er mee bezig ben!en erover lees!! Ik doe het voor alle andere dieren die daar bij die DA nog gaan komen en recht hebben op een juiste behandeling en niet zomaar kwakkeloos worden meegegeven!! Liefst natuurlijk niet meer bij die DA,maar ze hebben veel klanten!

Vind het ook super van je . Achteraf gezien had ik er ook meer mee moeten doen. Ik hoor nu nog steeds de stomste dingen over die praktijk...maar ook zij hebben veel klanten (die niet beter weten en ze blindelings vertrouwen).

Parelridder schreef:Pff, dan weet ik weer waarom ik voor operatie graag de moeite neem om naar Eersel te rijden, waar ik gewoon bij m'n maatje mag blijven. Daar in de 'uitslaapruimte' zitten is gewoon een feestje, voor wat betreft de goede zorgen die ik dan zie. Om de haverklap checken assistentes hoe het gaat met de patientjes, er is gewoon steeds iemand. En er wordt alle tijd genomen om te knuffelen en kletsen tegen de patientjes, zodat ze zo veel mogelijk op hun gemak zijn. Ze liggen op een kleedje en hebben een fleece over zich heen. Boven hun koppie een brief met wie het is, wat ze aan medicatie gekregen hebben, dosis en tijdstip + bijzonderheden (bijv. 'hartruis!').

Mar dat stimuleert ook gewoon nog eens. Een praktijk die open staat voor eigenaren in de recovery is goed bezig want ze hebben niets te verbergen. En doordat er vreemde ogen zijn stimuleren ze zichzelf om alles uit de kast te blijven halen.

Goed bezig, Radja!

Martine-Tom schreef:Nou heb ik al heel veel ervaring met verschillende praktijken, maar bellen hebben ze nog nooit gedaan.

Bij Amber en Tessa belde de kliniek om te informeren hoe het ging na hun knie operaties
Bij Noa na het trekken van een tandje ook , dezelfde dag zelfs nog . Of we een goede terugreis hadden gehad en hoe oma het maakte bij thuiskomst
Tessa idem na het geintje met haar hoektand /neusholte
Mijn vorige eigen d.a belde ook altijd . En mijn huidige d.a idem . Toen Milo bv zo ziek was was er elke dag telefonisch contact en ik mocht z.n tijdens de nacht ook bellen

Hope schreef:Mar dat stimuleert ook gewoon nog eens. Een praktijk die open staat voor eigenaren in de recovery is goed bezig want ze hebben niets te verbergen. En doordat er vreemde ogen zijn stimuleren ze zichzelf om alles uit de kast te blijven halen.

Goed bezig, Radja!

Ik ben één keer bij de eigen da geweest voor en operatieve ingreep. Na veel praten mocht ik mee tot het 1e roesje én terug naar m'n maatje bij het ontwaken. Op de ochtend van de operatie wilde de arts er opnieuw vanaf zien, maar ik heb hem er aan gehouden. Een prettige start is dat niet.
Het roesje werd gegeven in een onrustige ruimte, waar druk hen en weer gelopen werd door het voltallige team, terwijl mijn hond op de tafel een 1e injectie kreeg. Ondertussen overlegde de da met de passerende assistentes welke hem zo meteen kon helpen in de OK. Iedereen leek al een ander plan te hebben voor die ochtend, het viel nog niet me iemand bereid te vinden te assisteren. Bovenal: het maakte op mijn een chaotische indruk. De OK was ook nog niet gereed.
Toen ze bij kwam, werd ze omdat ik er bij wilde zitten in en apart kamertje gelegd. Het verstrekte narcose middel bleek er eentje met akelige bijwerkingen gedurende het bij komen (hallucinaties). Bij navraag in Utrecht bleek dit middel hierom bekend te staan en volkomen overbodig deze te kiezen, omdat er even veilige middelen waren zonder deze ellende.
Er was geen enkele controle t.a.v. mijn hond. Sterker nog, de da kwam een keer binnen en vroeg hoe het met MIJ ging. Ik wees hem op m'n maatje, dat hij beter haar kon checken. Waarop de da zei dat hij zich geen zorgen maakte over m'n hond, die in blinde paniek op mijn schoot lag te spartelen. Jemig.. Nou, ik had nog één keer gekozen voor toch nog eens een operatie nabij huis en dat was meteen de aller-, allerlaatste keer!

Dan hoe het in Eersel gaat: een 1e prikje in de spreekkamer, dus gewoon in alle rust, hond op de vloer. Daarna laten inwerken in de wachtkamer en daarna door wandelen naar de 'uitslaapkamer' waar de hond (en ik) een plekje krijgen, met een kleedje (onderlegger) en de gegevens van de hond boven haar gehangen worden. Aan de muur in deze ruimte hangt een weekrooster waarop ingevuld staat welke arts en assistent(e) in welke OK op welke dagdelen ingepland staan.
Er is een ontzettend ontspannen sfeer vanaf het moment dat je er al binnen komt, want iedereen kent z'n taken/verantwoordelijkheden van dat moment. En er is voldoende mankracht om die rust te bewaren.. Er is dus gewoon iemand die tijd besteed aan de patiënten, die zorgt er tevens voor dat geen hond ligt te janken of blaffen (fijn voor de andere patiënten én voor de concentratie van de arts in de aangrenzende OK).
Ik zit daar met plezier te luisteren naar de gesprekken tussen de diverse medewerkers, omdat ze stuk voor stuk met liefde en plezier met de dieren werken. 'k Zag daar ook eens een paniekreactie van een hond op een toegediend middel. Dit werd onmiddellijk als zeer ongewenst ervaren, de behandeling werd gestaakt en er werd onmiddellijk uitgezocht hoe dit kon. Er bleek op exact hetzelfde middel uit ditzelfde nieuwe geopende flesje een aantal dagen eerder ook zo'n reactie plaats gevonden te hebben.. Ze hadden dit effect op hetzelfde middel uit eerdere flesjes nooit gezien, dus werd het flesje met de bijwerkingen 'buiten gebruik' gesteld en ging men op zoek naar of er nog een aangebroken flesje was uit de tijd vóór deze reactie. En er werd een afspraak gemaakt t.a.v. het uitzoeken van wijzigingen in dit middel. Ik vond dit - zeker na mijn ervaring bij de da hier in de buurt - zó fijn om te horen! In Eersel was het dus gewoon de norm dat je hond niet in paniek mag raken van en middel en als een middel die bijwerking wel lijkt te hebben, dan wordt het niet meer gebruikt, al na 2 ervaringen. Terwijl deze paniekreactie - de hond werd later in de 'uitslaapkamer' gebracht, ik heb hem dus gezien, echt héél veel minder en korter last had dan Maartje toendertijd. Het was dan ook niet een soortgelijk middel.

En inderdaad Marloes, dat er niets geheim is, dat je alles mag zien en horen, zegt een hoop!

smulpaap schreef:Bij Amber en Tessa belde de kliniek om te informeren hoe het ging na hun knie operaties
Bij Noa na het trekken van een tandje ook , dezelfde dag zelfs nog . Of we een goede terugreis hadden gehad en hoe oma het maakte bij thuiskomst
Tessa idem na het geintje met haar hoektand /neusholte
Mijn vorige eigen d.a belde ook altijd . En mijn huidige d.a idem . Toen Milo bv zo ziek was was er elke dag telefonisch contact en ik mocht z.n tijdens de nacht ook bellen

tja opzich fijn maar voor mij is dat niet nodig. Als er maar een spoedlijn is en het verder correct verloopt vind ik het prima

Martine-Tom schreef:tja opzich fijn maar voor mij is dat niet nodig. Als er maar een spoedlijn is en het verder correct verloopt vind ik het prima

Dat is erg belangrijk, dat contact goed verloopt. Toen ze mij belden na de castraties van de katsels vond ik dat toch wel prettig. Voor iemand die wat minder mondig is en/of bang te snel te bellen kan het wel echt fijn zijn.

Martine-Tom schreef:tja opzich fijn maar voor mij is dat niet nodig. Als er maar een spoedlijn is en het verder correct verloopt vind ik het prima

Voor mij ook niet echt nodig met de drie dames , maar het zegt mij wel iets over de betrokkenheid van een kliniek
Even een belletje en vragen hoe het gaat . De arts heeft geopereerd en weet de details
En in het geval van Milo vond ik het erg fijn toen mijn eigen d.a zei ... bel me als dat nodig is al is het midden in de nacht
Met een hond die (in dit geval ) een dodelijke ziekte had ga ik liever niet naar een spoedkliniek . Dan heb ik het liefst mijn eigen d.a
Dat waardeer ik dan ook enorm , als je d.a dan zegt ... daar kom ik mijn bed z.n voor uit
En na Milo zijn overlijden heb ik mijn waardering dan ook uitgesproken tegen mijn d.a
En het gaf ons in dit geval dus ook een groot gevoel van geruststelling , niet naar een spoedkliniek maar je eigen d.a die dan bereidt is om midden in de nacht te komen

En Milo was ook een rugzak -hondje . En dat wist de d.a ook , dus ook dat was een reden ....

smulpaap schreef:Voor mij ook niet echt nodig met de drie dames , maar het zegt mij wel iets over de betrokkenheid van een kliniek
Even een belletje en vragen hoe het gaat . De arts heeft geopereerd en weet de details
En in het geval van Milo vond ik het erg fijn toen mijn eigen d.a zei ... bel me als dat nodig is al is het midden in de nacht
Met een hond die (in dit geval ) een dodelijke ziekte had ga ik liever niet naar een spoedkliniek . Dan heb ik het liefst mijn eigen d.a
Dat waardeer ik dan ook enorm , als je d.a dan zegt ... daar kom ik mijn bed z.n voor uit
En na Milo zijn overlijden heb ik mijn waardering dan ook uitgesproken tegen mijn d.a
En het gaf ons in dit geval dus ook een groot gevoel van geruststelling , niet naar een spoedkliniek maar je eigen d.a die dan bereidt is om midden in de nacht te komen

Eens.
Ging mij even om dat niet bellen de dag nadien niet inhoud dat de kliniek niet goed is, ik zou het waarderen hoor, maar het is niet nodig-nodig

Operatie van Dinky was toen op vrijdag dus werd volgende dag niet gebeld. De maandag moest ik al langskomen voor verwijderen drain en eerste controle.
Bij het ophalen was de da nog even bezig maar mochten wij vast bij dinky zitten.
Had echt het idee dat er de tijd voor werd genomen

Vind het ook echt top dat je er werk van maakt!