Barfplaats.nl

Lizetta schreef:Ervaring met KI met Sverre:
Teef was en bleef een bitch tijdens de hele loopsheid en tegen alle reuen. Terwijl ze normaal hartstikke leuk en lief is en goed met andere honden kan omgaan...
Sverre is daarnaast best een watje, dus na 2x grommen wilde hij niet meer in haar buurt komen, terwijl hij echt wel rook dat ze gedekt kon worden...
Bij dit stel was KI de beste optie en het heeft ook goed uitgepakt (8 leuke pups, goede moeder, verder geen problemen). Bij het bezoek van de pups vond moeders Sverre dus wel echt heel leuk (hij vindt haar nog steeds eng[emoji23]).
En tsja, bij ons ras is het al moelijk genoeg om een passend koppel te maken met een kleine IC... dan is het sinds nodig om toch KI te doen...

Bij de haflinger (mijn ras, om het zo maar te zeggen) wordt zowel met KI als natuurlijk gedekt. Heeft meestal met afstand te maken... maar natuurlijk heeft voor de meeste fokkers wel de voorkeur.
Iris haar vader dekt gewoon aan de hand, maar wordt ook gebruikt als schouwhengst. Dus 1 keer schouwen, 1 keer dekken. Ik vind dat allemaal geen probleem, want het gaat allemaal heel relaxt en respectvol.

Soms moet je wel, ik snap dat. Alleen is het nu te hopen dat de nakomelingen wel goed in staat zijn om op een natuurlijke manier hun taken te verrichten.

Lizzy schreef:Soms moet je wel, ik snap dat. Alleen is het nu te hopen dat de nakomelingen wel goed in staat zijn om op een natuurlijke manier hun taken te verrichten.

Kan KI daar invloed op hebben dan?

(Ik sta trouwens even te klapperen met mijn oren, zijn de pups alweer 4?!?! Wat vliegt die tijd!)

Martine-Tom schreef:Kan KI daar invloed op hebben dan?

(Ik sta trouwens even te klapperen met mijn oren, zijn de pups alweer 4?!?! Wat vliegt die tijd!)

Nee, daar heeft KI geen invloed op. Maar als je een teef met KI bevrucht die zich niet laat dekken door een reu die ook niet door durft te pakken, dan hoop je dat je nakomelingen daar gedragstechnisch (qua voortplanting) niks van mee krijgen. Er zijn zat rassen waarbij KI aan de orde van de dag is. Omdat teven niet gedekt willen worden. Of omdat reuen niet willen dekken. Heb ik het nog niet eens over dat ze daar fysiek niet toe in staat zijn. En eens is dat ontstaan.....

Yup, in februari worden ze al weer vier jaar. De tijd vliegt. Echt niet normaal! Voor mij zijn het ook nog steeds pups.

Lizzy schreef:Nee, daar heeft KI geen invloed op. Maar als je een teef met KI bevrucht die zich niet laat dekken door een reu die ook niet door durft te pakken, dan hoop je dat je nakomelingen daar gedragstechnisch (qua voortplanting) niks van mee krijgen. Er zijn zat rassen waarbij KI aan de orde van de dag is. Omdat teven niet gedekt willen worden. Of omdat reuen niet willen dekken. Heb ik het nog niet eens over dat ze daar fysiek niet toe in staat zijn. En eens is dat ontstaan.....

Yup, in februari worden ze al weer vier jaar. De tijd vliegt. Echt niet normaal! Voor mij zijn het ook nog steeds pups.

Ah zo, ja dat kan ik volgen. Ik vind zelf met mijn boerenverstand eigenlijk ook dat een hond die niet wil of kan dekken/gedekt worden ook gewoon uit de fok zou moeten. Blijkbaar zegt de natuur er iets mee en daar zou geowon naar geluisterd moeten worden...

Ik kan me niet voorstellen dat KI voor een teef ingrijpender of onaangenamer is dan rectaal de temperatuur meten. En dat doen we toch ook zonder erbij na te denken, als het nodig is. Misschien moet je KI gewoon als een vaginale temperatuurmeting met een heeeele lange thermometer beschouwen.

Lizzy schreef:Nee, daar heeft KI geen invloed op. Maar als je een teef met KI bevrucht die zich niet laat dekken door een reu die ook niet door durft te pakken, dan hoop je dat je nakomelingen daar gedragstechnisch (qua voortplanting) niks van mee krijgen. Er zijn zat rassen waarbij KI aan de orde van de dag is. Omdat teven niet gedekt willen worden. Of omdat reuen niet willen dekken. Heb ik het nog niet eens over dat ze daar fysiek niet toe in staat zijn. En eens is dat ontstaan.....

Yup, in februari worden ze al weer vier jaar. De tijd vliegt. Echt niet normaal! Voor mij zijn het ook nog steeds pups.

Gevoelsmatig zou ik een teef die zich vanuit bitcherigheid (ik bedoel: geen onzekerheid maar wat te veel 'haar op de tanden' zeg maar) niet wil laten dekken bij voorkeur combineren aan een reu die niet 'door pakt' als een teef "Nee!" zegt. Even de discussie of je al dan niet wilt fokken met een teef die zich niet laat dekken er buiten latend. Persoonlijk zou ik hopen dat de kennelijk zachtere reu, die niet van het type "Jammer dan dat jij niet wilt, ik spring er tóch op!" is, maar van het type "Als ik haar niet kan verleiden, dan gaat het feest helaas niet door.." de bitcherigheid van moeder in de nakomelingen verbetert (lees: verhelpt). Andersom, een reu die zich geen jota aan trekt van het gesnauw van de teef (dat vind ik sowieso niet je-van-het) zou me in combinatie met een teef die nogal snauwt best zorgen baren. E.e.a. door de ogen van een Flatcoated-liefhebber natuurlijk, dus ik ben liefhebber van easy going en conflictvermijdend gedrag. Maar qua tolerant en sociaal hond-hond gedrag lijkt me zo'n combi van ouders niet aan te bevelen.

Parelridder schreef:Gevoelsmatig zou ik een teef die zich vanuit bitcherigheid (ik bedoel: geen onzekerheid maar wat te veel 'haar op de tanden' zeg maar) niet wil laten dekken bij voorkeur combineren aan een reu die niet 'door pakt' als een teef "Nee!" zegt. Even de discussie of je al dan niet wilt fokken met een teef die zich niet laat dekken er buiten latend. Persoonlijk zou ik hopen dat de kennelijk zachtere reu, die niet van het type "Jammer dan dat jij niet wilt, ik spring er tóch op!" is, maar van het type "Als ik haar niet kan verleiden, dan gaat het feest helaas niet door.." de bitcherigheid van moeder in de nakomelingen verbetert (lees: verhelpt). Andersom, een reu die zich geen jota aan trekt van het gesnauw van de teef (dat vind ik sowieso niet je-van-het) zou me in combinatie met een teef die nogal snauwt best zorgen baren. E.e.a. door de ogen van een Flatcoated-liefhebber natuurlijk, dus ik ben liefhebber van easy going en conflictvermijdend gedrag. Maar qua tolerant en sociaal hond-hond gedrag lijkt me zo'n combi van ouders niet aan te bevelen.

Ik zeg natuurlijk nergens dat je er een verkrachter op moet zetten. En ik weet ook niet of deze reu normaal wel makkelijk dekt. Stel dat is niet het geval en hij laat zich door de eerste beste "boe" van de teef afschrikken en je combineert twee honden met elkaar die beide moeilijk doen in de voortplanting (ik zeg nogmaals niet dat dit het geval is) heb je in mijn ogen niet perse de beste combi gemaakt. Want 1 + 1 = in de fokkerij gewoon geen twee (pittige moeder + zachte vader = gemiddelde kindjes).

Overigens kom in nou nooit eens easy going en conflict-vermijdende Flatcoated reuen tegen. Da's toch gek!

Dit is toch allemaal een beetje theoretisch geklets. Mijn teven laten zich, als ze goed dekrijp zijn, dekken als de allerliefste schattepetatjes.
Als de tijd over is, is de liefde erg ver te zoeken. Waar schaar je hen dan onder?
Zich makkelijk laten dekken heeft dat wel te maken met gedrag en aard van de teef, zou dat niet meer hormoon gerelateerd zijn?
Overigens vind ik het allemaal best, als een teef zich niet wil laten dekken, ook niet met een beetje hulp dan maar niet en een schijtebroek van een reu, tja, daar begin je ook niet zo veel mee. Ja alleen een echt goed dekrijpe teef aanbieden, die vraagt om gedekt te worden en als hij dan nog niet durft, jammer van zijn dekcarriere. Zo eenvoudig kan het zijn.

Hanny

Lizzy schreef:Overigens kom in nou nooit eens easy going en conflict-vermijdende Flatcoated reuen tegen. Da's toch gek!

Nou da's zeker gek! Want natuurlijk zijn er, ook bij de Flatcoated, altijd exemplaren die niet zijn zoals je hoopt, maar in de regel kun je gelukkig toch werkelijk van de meeste Flatcoated reuen zeggen dat je er echt ontspannen mee op pad, jacht en bezoek kunt voor wat betreft hond-hond contact (incl. reu/reu).
Zelf had ik een ongecastreerde reu en waren we in die tijd logeeradres voor óók reuen. Ik heb maar 1 keer een reu afgewezen voor een logeerpartij, een reu van een jaar die koste wat het kost de baas wilde zijn over Floris in ons huis. Dat werd niet eens knokken, samen in mijn huis, maar ik had geen zin om te kijken of ze er uit zouden komen. Geen zin in spanning in huis. Al die andere reuen, voornamelijk Flatcoateds, verliep vanzelf bere gezellig.
Mijn toenmalige vriendje had een reu van bijna een jaar, kwam hier dus ook in de weekends en dan sliepen de heren dus zonder begeleiding/toezicht samen. Moeiteloos, ondanks de puberstreken van de jonge reu.
Floris was een gouden gozer, maar echt geen uitzonderling in gewoon prettig-sociaal gedrag. Komt overigens ook in de diverse gedragstesten die de rasvereniging heeft naar voren.

Wat betreft het 'mixen' van eigenschappen is mijn persoonlijke ervaring dat dit wel degelijk gebeurd. Natuurlijk geen 100% score! Er zijn er die op een bepaald gebied vooral op pa lijken, er zijn er die voornamelijk op ma lijken en er zijn er die van beiden wat mee kregen en waarbij de ouders elkaar dus wat hebben aangevuld/gecorrigeerd. In het nest wat Indra had is dat zeer zichtbaar geworden en daar kreeg ik vooraf hetzelfde commentaar op als wat jij nu zegt. Na de gedragstesten van diezelfde deskundigen dikke pluimen dat ze dus wel degelijk elkaar gecompenseerd hadden! Dat zie ik ook bij mijn andere honden: het combineren van ouders met tegengestelde eigenschappen kan prima leiden tot nakomelingen die van beiden wat mee kregen en daarmee een soort middenweg bereiken.

P.s. Ik lees je opmerking tav Flatcoated reuen net voor aan mijn ouders, die in koor verbijsterd "Huh??" zeggen En daarna (ze kunnen een koortje beginnen) "Nou, dat is zéker raar!"

Hanny schreef:Dit is toch allemaal een beetje theoretisch geklets. Mijn teven laten zich, als ze goed dekrijp zijn, dekken als de allerliefste schattepetatjes.
Als de tijd over is, is de liefde erg ver te zoeken. Waar schaar je hen dan onder?
Zich makkelijk laten dekken heeft dat wel te maken met gedrag en aard van de teef, zou dat niet meer hormoon gerelateerd zijn?
Overigens vind ik het allemaal best, als een teef zich niet wil laten dekken, ook niet met een beetje hulp dan maar niet en een schijtebroek van een reu, tja, daar begin je ook niet zo veel mee. Ja alleen een echt goed dekrijpe teef aanbieden, die vraagt om gedekt te worden en als hij dan nog niet durft, jammer van zijn dekcarriere. Zo eenvoudig kan het zijn.

Hanny

Normaal gedrag Hanny, normaal gedrag. En verder gaat het mij om het gebrek aan respect dat wij mensen hebben voor honden die zich op een of andere manier niet wensen voort te planten al dan niet met een specifieke partner. En eigenlijk zeg jij hetzelfde, dus begrijp ik niet zo goed wat je daar tegelijkertijd voor theoretisch geklets aan vindt.

Parelridder schreef:Nou da's zeker gek! Want natuurlijk zijn er, ook bij de Flatcoated, altijd exemplaren die niet zijn zoals je hoopt, maar in de regel kun je gelukkig toch werkelijk van de meeste Flatcoated reuen zeggen dat je er echt ontspannen mee op pad, jacht en bezoek kunt voor wat betreft hond-hond contact (incl. reu/reu).
Zelf had ik een ongecastreerde reu en waren we in die tijd logeeradres voor óók reuen. Ik heb maar 1 keer een reu afgewezen voor een logeerpartij, een reu van een jaar die koste wat het kost de baas wilde zijn over Floris in ons huis. Dat werd niet eens knokken, samen in mijn huis, maar ik had geen zin om te kijken of ze er uit zouden komen. Geen zin in spanning in huis. Al die andere reuen, voornamelijk Flatcoateds, verliep vanzelf bere gezellig.
Mijn toenmalige vriendje had een reu van bijna een jaar, kwam hier dus ook in de weekends en dan sliepen de heren dus zonder begeleiding/toezicht samen. Moeiteloos, ondanks de puberstreken van de jonge reu.
Floris was een gouden gozer, maar echt geen uitzonderling in gewoon prettig-sociaal gedrag. Komt overigens ook in de diverse gedragstesten die de rasvereniging heeft naar voren.

Wat betreft het 'mixen' van eigenschappen is mijn persoonlijke ervaring dat dit wel degelijk gebeurd. Natuurlijk geen 100% score! Er zijn er die op een bepaald gebied vooral op pa lijken, er zijn er die voornamelijk op ma lijken en er zijn er die van beiden wat mee kregen en waarbij de ouders elkaar dus wat hebben aangevuld/gecorrigeerd. In het nest wat Indra had is dat zeer zichtbaar geworden en daar kreeg ik vooraf hetzelfde commentaar op als wat jij nu zegt. Na de gedragstesten van diezelfde deskundigen dikke pluimen dat ze dus wel degelijk elkaar gecompenseerd hadden! Dat zie ik ook bij mijn andere honden: het combineren van ouders met tegengestelde eigenschappen kan prima leiden tot nakomelingen die van beiden wat mee kregen en daarmee een soort middenweg bereiken.

P.s. Ik lees je opmerking tav Flatcoated reuen net voor aan mijn ouders, die in koor verbijsterd "Huh??" zeggen En daarna (ze kunnen een koortje beginnen) "Nou, dat is zéker raar!"

En er lopen er hier meerdere, allemaal stuk voor stuk niet de gemakkelijkste kerels. Ik ken zelfs een eigenaar die ronduit hardop durft ze te zeggen dat het haar erg is tegengevallen, dit ras. Die reu is echt zo niet leuk in de omgang met andere reuen .

En verder: ja vanzelf zit er ook wat tussen. En als je honden fokt die niet een erg uiteenlopend temperament hebben zoals de Flatcoated Retriever dan volgens jou : zie je sowieso al minder verschil bij de nakomelingen. Bij veel rassen zie je wel veel verschil in temperament en dan gaat die vlieger gewoon meestal niet op, 1 + 1. En de keren dat het wel lukt is dat meer geluk dan wijsheid, als je het mij vraagt.

Lizzy schreef:En er lopen er hier meerdere, allemaal stuk voor stuk niet de gemakkelijkste kerels. Ik ken zelfs een eigenaar die ronduit hardop durft ze te zeggen dat het haar erg is tegengevallen, dit ras. Die reu is echt zo niet leuk in de omgang met andere reuen .

En verder: ja vanzelf zit er ook wat tussen. En als je honden fokt die niet een erg uiteenlopend temperament hebben zoals de Flatcoated Retriever dan volgens jou : zie je sowieso al minder verschil bij de nakomelingen. Bij veel rassen zie je wel veel verschil in temperament en dan gaat die vlieger gewoon meestal niet op, 1 + 1. En de keren dat het wel lukt is dat meer geluk dan wijsheid, als je het mij vraagt.

In temperament is natuurlijk verschil, maar als het gaat om hond-hond contact dan is het gelukkig nog steeds zo dat dit bij de Flatcoated over het algemeen nog steeds uitstekend is. En ik heb geen enkele reden om daar over te liegen of draaien, als het anders was zou ik het zeggen!
Onderling gelebber in de showring, dicht bij elkaar op hun beurt wachtend op een examen/wedstrijd, fokdagen, nest reunies, retrievertest.. Allemaal situaties waarin ook écht duidelijk wordt hoe het hond-hond (incl. reu-reu) contact is. De gedragstesten (waarvan een deel afgenomen bij alle binnen de FRC geboren Flatcoateds) besteden daar zelfs expliciet onderdelen aan.
Dus ik geloof best dat je iemand kent wiens reu helemaal niet leuk is tov andere reuen, maar dat maakt dit probleem nog niet tot een kenmerk van de Flatcoated. En ik weet zeker dat er eigenaren zijn bij wie het ras tegen valt, maar dan doorgaans op heel andere gronden: het is een slimme hond die uitdaging nodig heeft - dingen wil leren, behoefte heeft aan spel en variatie - en dat realiseren sommige mensen zich onvoldoende. Die vinden het een mooie hond, genieten van diens speelsheid bij de aanblik, maar hebben kennelijk onvoldoende bedacht of zij dat ook werkelijk te bieden hebben. En bied je dat onvoldoende dan kunnen ze strontvervelend worden, want gaan ze hun eigen uitdaging zoeken.. Hoe vaak ik al gehoord heb "Wij hebben er vroeger ook eentje gehad, maar die ging er altijd vandoor, die liep altijd met anderen mee. Die van u letten goed op!" Ja, moeiteloos, omdat het leuk is bij mij.. omdat we samen dingen doen..
Nou ja en voor wat betreft het elkaar compenseren is 't niet zo zinvol mijn ervaringen er mee te delen als het sowieso toch niet klopt, het terug zien van eigenschappen van pa én moe samen leidt tot een middenweg 'meer geluk dan wijsheid' is, alsof je dat dan niet van de geheel fokkerij zeggen kunt. Want je bedenkt immers bij iedere eigenschap die je wilt verbeteren, of het nu exterieur is of werk, danwel gedrag, wat je daarbij nodig hebt in de partner en wat je op dat gebied al weet van diens vererving en de lijnen waaruit deze hond komt. Als een rasvereniging op gebied van gedrag zo veel in kaart brengt als de FRC doet dan kun je op dat gebied veel voorspellen. Maar natuurlijk houd je altijd de factor 'geluk', want soms gebeuren er immers dingen die je niet kon voorzien, pakken dingen hel anders uit dan je logischerwijze kon verwachten. Maar goed, dat wijkt wel erg ver af van je KI vraag, maar ik wilde toch even reageren op je berichtje.

Parelridder schreef:In temperament is natuurlijk verschil, maar als het gaat om hond-hond contact dan is het gelukkig nog steeds zo dat dit bij de Flatcoated over het algemeen nog steeds uitstekend is. En ik heb geen enkele reden om daar over te liegen of draaien, als het anders was zou ik het zeggen!
Onderling gelebber in de showring, dicht bij elkaar op hun beurt wachtend op een examen/wedstrijd, fokdagen, nest reunies, retrievertest.. Allemaal situaties waarin ook écht duidelijk wordt hoe het hond-hond (incl. reu-reu) contact is. De gedragstesten (waarvan een deel afgenomen bij alle binnen de FRC geboren Flatcoateds) besteden daar zelfs expliciet onderdelen aan.
Dus ik geloof best dat je iemand kent wiens reu helemaal niet leuk is tov andere reuen, maar dat maakt dit probleem nog niet tot een kenmerk van de Flatcoated. En ik weet zeker dat er eigenaren zijn bij wie het ras tegen valt, maar dan doorgaans op heel andere gronden: het is een slimme hond die uitdaging nodig heeft - dingen wil leren, behoefte heeft aan spel en variatie - en dat realiseren sommige mensen zich onvoldoende. Die vinden het een mooie hond, genieten van diens speelsheid bij de aanblik, maar hebben kennelijk onvoldoende bedacht of zij dat ook werkelijk te bieden hebben. En bied je dat onvoldoende dan kunnen ze strontvervelend worden, want gaan ze hun eigen uitdaging zoeken.. Hoe vaak ik al gehoord heb "Wij hebben er vroeger ook eentje gehad, maar die ging er altijd vandoor, die liep altijd met anderen mee. Die van u letten goed op!" Ja, moeiteloos, omdat het leuk is bij mij.. omdat we samen dingen doen..
Nou ja en voor wat betreft het elkaar compenseren is 't niet zo zinvol mijn ervaringen er mee te delen als het sowieso toch niet klopt, het terug zien van eigenschappen van pa én moe samen leidt tot een middenweg 'meer geluk dan wijsheid' is, alsof je dat dan niet van de geheel fokkerij zeggen kunt. Want je bedenkt immers bij iedere eigenschap die je wilt verbeteren, of het nu exterieur is of werk, danwel gedrag, wat je daarbij nodig hebt in de partner en wat je op dat gebied al weet van diens vererving en de lijnen waaruit deze hond komt. Als een rasvereniging op gebied van gedrag zo veel in kaart brengt als de FRC doet dan kun je op dat gebied veel voorspellen. Maar natuurlijk houd je altijd de factor 'geluk', want soms gebeuren er immers dingen die je niet kon voorzien, pakken dingen hel anders uit dan je logischerwijze kon verwachten. Maar goed, dat wijkt wel erg ver af van je KI vraag, maar ik wilde toch even reageren op je berichtje.

Ik zeg ook niet dat jij liegt. Ik zeg dat er in Zoetermeer toevallig vrij veel niet makkelijke Flatcoated Retrievers wonen. Ik was even benieuwd of het misschien reu/teef verschil is. Kennelijk ook niet.

OK, dus een teef met echt veel te overdreven hoekingen laat je dekken door een reu die zo stijl is als een schietlood en je problemen zijn de generatie erop als sneeuw voor de zon verdwenen? Laten we zeggen dat ik daar geen goede dingen van zie, van het kiezen van twee uiterste en dat bij mekaar zetten om een middenweg te vinden.

Maar goed, ja, laten we het hebben over KI.

Ik ken alleen maar oversexte flatcoat reuen. Kennelijk hebben we in het westen andere flatcoats Liz

Anne in Duitsland schreef:Ik kan me niet voorstellen dat KI voor een teef ingrijpender of onaangenamer is dan rectaal de temperatuur meten. En dat doen we toch ook zonder erbij na te denken, als het nodig is. Misschien moet je KI gewoon als een vaginale temperatuurmeting met een heeeele lange thermometer beschouwen.

Nee, het gaat ook allemaal zonder verdoving/narcose en de meeste teven vinden het prima. Er zijn overigens landen waarbij ze het nog steeds operatief inbrengen, onder narcose. In de baarmoeder. Ik vind dat eerlijk gezegd heel bezwaarlijk en ben blij dat dit in NL niet mag.