Zo, we zijn weer thuis. Even heerlijk gekampeerd, inderdaad bij de familie Swart, met de hondenschool....op de boerderijcamping.
Ik kampeer zo graag met Yuk, omdat hij er zooooo van geniet, dat buitenleven, de ruimte, het liggen en rollen in het gras...alles. Ik denk dat ik aankomende week nog een paar daagjes ga :)
Wat een geweldige praktijk zeg, AnyAnimal...en wat een geweldige man, die Erwin...de bevlogenheid vloog er van af ;D
En al die snacks, gigantisch!!!
kangaroestrips, hazenoren, struisvogelsticks, gedroogde kippenekken, en nog heeeeeeeel veeel meeer...ik heb eerst staan kwijlen en later Yuki :D
Maar nu het verslag van Yuk's behandeling....
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten heeft Yuki spondylose...vanaf zijn nek tot aan zijn staart zo'n beetje..daardoor is hij dus verstijfd en dat blijft natuurlijk zo.
Yuki wilde niet zo veel van Erwin weten in het begin....Yuki is zo klaar met dat gewurm aan zijn lijf, wat eigenlijk altijd pijn doet...dus ik snap wel dat ie niet blij wordt in een praktijkruimte en veel argwaan heeft.
Maar goed, Erwin heeft Yuki even de tijd gegeven, een vetbedje voor em neergelegd en is toen begonnen...Hij heeft daarbij honderduit verteld en ik weet er nog maar heel weinig van...

Yuki zijn weerstand tegen de behandeling verdween gaandeweg en bij sommige manoevres (of hoe heet dat bij osteopathie??) vielen zijn ogen bijna dicht :)
Doordat Yuk zijn linkervoorpoot al geruime tijd niet meer zo denderend meedoet (waarschijnlijk neurologische uitval tgn de spondylose) is dus zijn rechter voorpoot overbelast.
Erwin merkte dit oa doordat zijn rechter voorpoot nogal vast zat en weinig strekbeweging had. Dat ging gaandeweg de behandeling beter. Zo ook de draaibeweging van zijn kop/nek. De 1e keer dat Erwin zijn kop naar rechts bewoog, gromde hij een beetje...en kwam niet zo ver....de derde keer ging het een stuk beter (na behandeling van, bij Erwin bekend zijnde, punt).
Yuk's buik en organen waren goed, gelukkig....de rest allemaal dringend aan behandeling toe, en dus was Erwin wel even bezig met mijn kanjer.
3 kwartier later was hij klaar, Yuki tam en loom en gaven wij onze plaats vrij aan Spreeuwtje en Kiki :D
Yuki is nog steeds tam en loom, maar wel tevreden. Heeft veel gedroomd vannacht, gezien het aantal keren dat ik een poot in mijn maag kreeg ;) (klein tentje hè)...heb em ook een paar keer horen kreunen vannacht. Dat doet ie meestal als ie last van zijn lijf heeft.
Verder viel mij op dat ie bij het verwelkomen weer een stuk meer kwispelt...heel leuk om te zien....zijn staart maakt weer meer beweging :D
Ik hou jullie op de hoogte!!!
En allemaal alvast heel veel dank voor jullie lieve belangstelling en medeleven!!! :-*